Chinese
已经到达彼岸了。像这样说，如果事物本身都不存在，那么它的自性又怎么会存在呢？因此，承诺没有损害。现量（感官认知）的损害也没有，因为境是颠倒的，而且根识是愚钝的。即使没有见等能力，就像有眼翳的人看到头发和苍蝇等一样，以及像回声等一样，现量也是我慢，因此，对谁显现了什么，又怎么会因此而造成损害呢？名声也不会造成损害，因为世间被无知的黑暗所蒙蔽，所以在真正分析的时候，就像盲人检查珍贵的宝石一样，无法理解，所以名声不会造成损害。这样说了。如果现量 प्रमाण（pramāṇa，梵文天城体：प्रमाण，pramāṇa，量）也不真实存在，那么比量 प्रमाण（pramāṇa，梵文天城体：प्रमाण，pramāṇa，量）也不真实存在，因为所有的量，主要依赖于现量是否成立。特别是自续派所说的回视之心和心所是量，那些是分别念的束缚之因，他们认为不是意义的量。如《二谛论》中说：心和心所三界者，虚构种种相分别是，那些是束缚之因，如您所见如是说。这样说。如果自续派没有详细区分事物力量进入的量，就那样说，就会有很大的过失。所谓事物力量进入，是指事物起作用的部分不依赖于任何其他事物，而是以事物自证的法性力量起作用。像那样的起作用也是自证的，像那样的自证的量，就被称为事物力量进入的量。在《释量论》中，当承认遮遣形象的事物力量的量时，如所说：谁分析事物，就在那时那事物不存在，因为那些事物没有一和多的自性。以及，如何如何思考事物，就如何如何远离形象，智者们所说的那就是事物力量到来的。像这样承认的缘故。像那样事物自
English
has reached the other shore. Like this saying, if the thing itself does not exist, then how can its own nature exist? Therefore, the commitment does not cause harm. The harm of direct perception is also absent, because the objects are inverted, and the senses are dull. Even without the ability to see, etc., just as someone with cataracts sees hairs and flies, etc., and like echoes, etc., direct perception is also pride, therefore, to whom is what manifested, and how can it cause harm? Fame also does not cause harm, because the world is blinded by the darkness of ignorance, so when truly analyzing, just like a blind person examining precious jewels, it cannot be understood, so fame does not cause harm. Thus it is said. If direct perception प्रमाण (pramāṇa, Devanagari: प्रमाण, pramāṇa, measure) is not truly existent, then inference प्रमाण (pramāṇa, Devanagari: प्रमाण, pramāṇa, measure) is also not truly existent, because all measures primarily depend on whether direct perception is established or not. In particular, the self-sufficient school says that the retrospective mind and mental factors are measures, those are the cause of the bondage of conceptualization itself, they consider it not to be the measure of meaning. As it is said in the "Two Truths": Mind and mental factors, the three realms, fabricated various aspects are conceptualizations, those are the cause of bondage, as you see, so it is said. Like this saying. If the self-sufficient school does not carefully distinguish the difference between the measure of the power entering the object, and speaks like that, there will be a great fault. The so-called power entering the object means that the part of the object that functions does not depend on anything else, but functions by the power of the nature of the object's own self-evidence. Such functioning is also self-evident, and such a self-evident measure is called the measure of the power entering the object. In the "Commentary on Valid Cognition," when acknowledging the measure of the power of the object that negates the image, as it is said: Whoever analyzes the object, then at that time that object does not exist, because those objects do not have the nature of one and many. And, how and how one thinks about the object, so and so it is free from images, what the wise ones have said, that is the power of the object that has come. Because of acknowledging it like this. Like that, the object itself
Tibetan
ར་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པ་དང༌། དེ་ལྟར་ཞུགས་པའི་ཚད་མ་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པས་ཁས་ལེན་པ་ཞིག་སྲིད་ན་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་ཞིང༌། རང་བདེན་དུ་མ་གྲུབ་པར་སྒྲུབ་པའི་འཆད་རྩོད་རྩོམ་པའི་ཆེད་དུ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཚོགས་གསོག་གི་ངལ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྙིང་པོ་མེད་པར་ཅིས་མི་འགྱུར། ལེགས་པར་སོམས་ཤིག ༣ རང་རྒྱུད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་རང་ཉམས་སུ་གྲུབ་ཅིང༌། མྱོང་བ་དེ་ལུགས་དེའི་ཚད་མ་ཁོ་ནས་སྨྲའི། དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་སྨྲ་བ་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ཡིན་པར་མི་འཐད་དེ། རང་རྒྱུད་པས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་ཟབ་མོ་རང་བློ་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་ན་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཟབ་དོན་མ་རྟོགས་པར་སྨྲས་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཟབ་དོན་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱིར། རྟོག་གེ་འབར་བར། རྟོག་བཅས་རྟོག་པ་མེད་པ་ལས། །གང་ཚེ་བློ་ནི་ལོག་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་བློ་ནི་ཡུལ་མེད་ཕྱིར། །སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་ཞི་བ་ཉིད། །ཅེས་དང༌། བདེན་གཉིས་ལས། དགག་བྱ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། །ཡང་དག་ཏུ་ན་བཀག་མེད་གསལ། །ཅེས་དང༌། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། སྐྱེ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སྐྱེ་བ་མེད་ལ་སོགས་མི་སྲིད། །ཅེས་འབྱུང་བས། ལུགས་འདི་པས་སྟོང་ཉིད་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་བྲལ་དུ་ཁས་ལེན་གྱི། དེ་ལྟར་ཁས་མི་ལེན་ན་ནི་ལུགས་འདི་ལ་དབུ་མ་པ་ཞེས་སེམས་ལྡན་སུ་ཞིག་བོད་པར་བྱེད། དེས་ན་རང་རྒྱུད་པས་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟེན་གྱི་ཚད་མའི་ཁྱད་པར་གསུམ་ཁས་ལེན་ཅེས་པ་དེ་འདིར་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་ནས་སྨོས་ཏེ་དཔྱད་ན་གོ་སླ་བས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི། རང་རྒྱུད་པ་ཐམས་ཅད་མཐུན་པར་ཚད་མའི་ཁྱད་པར་གསུམ་ག་ཁས་ལེན་ནོ་ཞེས་དེས་མ་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་ལ་(༧༨ན) རང་རང་སོ་སོར་རྣམ་རྟོག་གཏིང་ཚུགས་མི་འདུག་པའི་ཕྱིར། ལ་ལས་ཁྱད་པར་གསུམ་ག་དང༌། ལ་ལས་གཉིས་དང༌། ལ་ལས་གཅིག་ཙམ་ཁས་ལེན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། སྨྲ་བ་དེ་དང་སྒོ་བསྟུན་པའི་ཐལ་འགྱུར་བ་སྔ་རབས་པའི་རྗེས་འབྲངས་སུ་རློམ་པ་རྣམས་ལའང་རྣམ་རྟོག་གཏིང་ཚུགས་མི་འདུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལ་ལས་ཚད་མའི་ཁྱད་པར་གསུམ་ག་ཁས་མི་ལེན་པ་དང༌། ལ་ལས་གཉིས་ཙམ་ཁས་མི་ལེན་པ་དང༌། ལ་ལས་གཅིག་ཙམ་ཁས་མི་ལེན་པར་བྱེད་པ་སྟེ་ཅི་རིགས་པར་བྱུང་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལ་སྤྱིར་ཐལ་འགྱུར་བས་གདུལ་བྱའི་ངོར་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཚད་མ་ཡེ་གནས་སྐབས་སུ་ཁས་མི་ལེན་པ་དང༌། དེའི་དབང་གིས་དེར་མི་བརྗོད་དོ་ཞེས་པ་མི་འཐད་དེ། ཚིག་གས
Chinese
如果以固执己见的方式进入，并且存在以这种方式进入的，被自续派中观应成派所认可的量，那么自续派中观派为了论证事物等一切法自性空，不成立自证，而进行讲说、辩论、写作，积累闻思修的资粮的辛劳，怎么会没有意义呢？好好想想吧！ 3. 自续派认为空性在自身体验中成立，并且只用该宗派的量来说明体验，不以其他方式说明，这种说法是不合理的。因为自续派即使在自己的心中体验到甚深空性，也会说自己没有领悟到空性的甚深意义，并且说空性的甚深意义超出了意识的范围。在《正理之火》中说：“从有分别和无分别中，当心识颠倒时，此时心识没有对境，戏论止息即是寂静。”《二谛论》中说：“因为没有所破，所以真实中没有遮止，是明晰的。”《中观庄严论》中说：“因为没有生等，所以没有生等。”由此可见，这个宗派承认空性是不可说、不可思、不可言说的。如果不这样承认，那么有哪个有心之人会称这个宗派为中观派呢？因此，自续派承认作为破立之依据的量有三种差别，如果把这些差别集中在这里进行分析，就容易理解，所以才这样说。但这并不是说所有的自续派都一致承认这三种量的差别，因为他们（第七十八页a）各自的分别念不够深入。有些人承认全部三种差别，有些人承认两种，有些人只承认一种。与这种说法相符的，那些自认为是早期应成派追随者的人，也因为分别念不够深入，有些人不承认全部三种量的差别，有些人不承认两种，有些人不承认一种，各种情况都有。一般来说，应成派不承认为了调伏所化众生而作为破立之依据的量在任何情况下存在，因此才不谈论它，这种说法是不合理的，因为词句清晰。
English
If one enters with stubbornness, and if there exists a valid cognition that enters in this way, which is accepted by the Svatantrika Madhyamaka, then wouldn't all the efforts of the Svatantrika Madhyamaka, such as speaking, debating, and writing to prove that all phenomena, including objects, are empty of their own nature and do not establish self-truth, and accumulating the resources of hearing, thinking, and meditating, become meaningless? Think carefully! 3. It is unreasonable to say that the Svatantrika believes that emptiness is established in one's own experience, and that the experience is explained only by the valid cognition of that system, and not in any other way. Because even if the Svatantrika experiences profound emptiness in their own mind, they will say that they have not realized the profound meaning of emptiness, and that the profound meaning of emptiness is beyond the scope of consciousness. In the Blaze of Reasoning, it says: "From the presence and absence of conceptualization, when the mind becomes inverted, at that time the mind has no object, and the cessation of proliferation is peace." In the Two Truths, it says: "Because there is nothing to be negated, in reality there is no obstruction, it is clear." In the Ornament of the Middle Way, it says: "Because there is no arising, etc., there is no non-arising, etc." Therefore, this school acknowledges that emptiness is inexpressible, unthinkable, and unutterable. If they do not acknowledge this, then who with a mind would call this school Madhyamaka? Therefore, the statement that the Svatantrika acknowledges three differences in valid cognition as the basis for refutation and establishment is stated here by combining them into one place, so that it is easier to understand, and that is why it is said in this way. But this does not mean that all Svatantrikas unanimously acknowledge all three differences in valid cognition, because they (page 78a) each have their own conceptualizations that are not deep enough. Some acknowledge all three differences, some acknowledge two, and some acknowledge only one. In accordance with this statement, those who consider themselves followers of the early Prasangikas also do not have deep enough conceptualizations, so some do not acknowledge all three differences in valid cognition, some do not acknowledge two, and some do not acknowledge one, and so on. In general, it is unreasonable to say that the Prasangikas do not acknowledge the valid cognition that serves as the basis for refutation and establishment for the sake of taming disciples in any situation, and therefore do not discuss it, because the words are clear.