Chinese
有人认为佛护论师破斥自生的方式不合理，因为在没有自生的情况下，安立无意义等，这到底是自续的论式还是应成的论式？如果是前者，则极不合理，因为有能立的支分作为理由，并且没有说出如同有识一般作为表示周遍的例子。如果他人所说的过失，以果的自性存在而不生，被佛护论师所成立，则成为成立已成，因为数论师也不认为已有的果产生，并且以因的自性存在而产生是无意义的缘故。如果这样，则成为相违的理由，因为一切产生都有因的缘故，并且没有明确承诺和理由的过失的缘故。（103页反面）如果是后者，应成，因为是成为应成的词语的缘故，从场合的意义中颠倒，因此所要成立的和它的法，理由颠倒的意义这些会显现，因为事物会从他者产生，并且产生会成为具有果的状态，并且产生会成为有终结的状态的缘故。这样一来，中观宗所成立的这三种观点不承认，因此会与宗义相违，这样进行责难。这样说。关于此，古代的著作中说，正理自在等，由于遮破必须周遍于相违，因此如果遮破自生，则不得不承认他生，因为这种应成反诘存在于一切宗义中，这样自诩。当应成派的大论师觉窝哈苏玛底来到藏地时，藏地的教师们问：中观宗本身是最好的宗义吗？回答说：宗义是指见解。一切见解都是应断除的，因此对于中观派来说，虽然不希望应成反诘，但却像一种遍及一切有迷惑的宗义的疾病一样，仅仅因为不承认这一点，就被贴上宗义好的恶名，看起来是这样的。这样说，对于正理自在等成立的应成，在承认反面的意义方面，似乎有将自续强加于其上的方式。但是，对于论师佛护等驳斥而说的应成，由于与其反面的意义的陈述的意愿无关，因此即使颠倒也是颠倒。
English
Some argue that Buddhapālita's method of refuting self-origination is unreasonable because, in the absence of self-origination, establishing meaninglessness, etc., is either a Svātantrika argument or a Prasangika argument. If it is the former, it is extremely unreasonable because there is a probandum as a reason, and because an example illustrating pervasion, such as 'like having consciousness,' is not stated. If the fault stated by others, that the effect exists in its own nature and does not arise, is established by Buddhapālita, then it becomes establishing what is already established, because the Samkhyas also do not accept that an existing effect arises, and because arising from the nature of a cause is meaningless. If so, it becomes a contradictory reason because all arising has a cause, and because the fault of the commitment and the reason are not clear. (103b) If it is the latter, Prasangika, because it is a word that becomes a consequence, it is reversed from the meaning of the occasion, so what is to be established and its property, the meaning of the reversed reason, these will become manifest, because things will arise from others, and arising will become a state of having effects, and arising will become a state of having an end. In that case, the three established tenets of the Madhyamikas are not accepted, so it will contradict the tenets, thus criticizing. So it is said. In this regard, ancient writings say that since Jñānagarbha and others must be universally contradictory to refutation, if self-origination is refuted, then other-origination must be accepted, because this Prasangika dilemma exists in all tenets, so they boast. When the great Prasangika master Jo-bo Hasumati came to Tibet, the Tibetan teachers asked: Is the Madhyamika school itself the best tenet? He replied: Tenet refers to view. All views are to be abandoned, so for the Madhyamikas, although they do not want the Prasangika dilemma, they are labeled with the bad name of a good tenet merely because they do not accept something like a disease that pervades all tenets that are confused. So it seems. Thus, for the Prasangika arguments established by Jñānagarbha and others, in terms of acknowledging the opposite meaning, there seems to be a way of imposing Svātantrika on it. However, for the Prasangika arguments stated by masters like Buddhapālita to refute, since it is unrelated to the intention of stating its opposite meaning, even if it is reversed, it is reversed.
Tibetan
མི་ནུས་ཏེ། ནམ་མཁའ་ནས་ཕར་ལ་མཚོན་ཆ་འཕངས་ནས་སྐྱེས་བུའི་སྲོག་བརྟེན་པའི་(༡༠༣བ) གནད་བཅད་རྗེས་སྐྱེས་བུ་དེས་ཚུར་ལ་ནམ་མཁའ་གཅོད་པའི་མཚོན་ཆ་བཟློག་ཀྱང་ནམ་མཁའ་གཅོད་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །ལེགས་ལྡན་གྱིས་གནས་བརྟན་བུདྡྷ་པཱ་ལི་ཏའི་དགོངས་པ་རྩ་བ་ནས་མ་ལོན་པར་དགག་པ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་དེས་བདག་ལས་མི་སྐྱེ་བར་ཐལ། དོན་མེད་པ་དང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་གྲངས་ཅན་པ་ལ་འཕངས་སོ་སྙམ་པར་ཟད་དེ། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ནི་དེར་བཀོད་པའི་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལྟར་བྱས་པ་དེ་མི་འདོད་པ་ཐལ་བར་འཕངས་ནས་སླར་ཁས་བླངས་གཞན་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་གྲངས་ཅན་སུན་འབྱིན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྤྱིར་ཐལ་འགྱུར་གྱི་དམ་བཅའ་བཟློག་པས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་འཕེན་ལ། ཐལ་བའི་གཏན་ཚིགས་བཟློག་པས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དམ་བཅའ་འཕེན་པ་རྟོག་གེའི་ལུགས་ཡིན་པ་ལ། སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱིས་འདིར་ཐལ་འགྱུར་གྱི་གཏན་ཚིགས་བཟློག་ནས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དང༌། ཐལ་འགྱུར་གྱི་དམ་བཅའ་བཟློག་ནས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དམ་བཅའ་འཕེན་པར་བྱེད་པ་འདི་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི། བཟློག་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་རྟོག་གེ་པ་སྔ་རབས་པའི་རྣམ་གཞག་གི་རྩོད་པའི་ལུགས་ཡིན་པར་གྲགས་སོ་ཞེས་བྲིས་སྣང་ངོ༌།།བོད་ཕྱིས་བྱུང་ཁ་ཅིག་སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ལྟ་བུས་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་བསམ་པ་མ་ལོན་པར་དགག་པ་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་ཆེས་མི་འཐད་དེ། མཁས་པ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཕྱོགས་སྔའི་ནམ་མ་ལངས་པར་དགག་པའི་ཉི་མ་ཤར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་བར་གྲགས་པ་ལ། གཟུར་གནས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁ་ཅིག་གི་གསུང་གིས་དེས་དེའི་བསམ་པ་མ་ལོན་པར་དགག་པ་བྱས་སོ་ཞེས་སྔ་རབས་པའི་ཡིག་ཆར་གྲགས་ཤིང༌། སྔ་(༡༠༤ན) རབས་དེའི་དུས་ཆོས་ཚུལ་འདིའི་བཤད་སྒྲུབ་ཀྱི་རྒྱུན་སྤྲུལ་པའི་ལོ་པཎ་བར་མ་ཆད་པའི་གསུང་རབ་ལ་དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་དེ་མི་དག་ན་ཕྱི་མའི་དུས་འདིར་དེ་ལྟའི་བཤད་སྒྲུབ་ཀྱི་རྒྱུན་ཐམས་ཅད་ཆད་ནས་རང་རང་སོ་སོའི་དཔེ་བལྟས་ཅི་ལྕོགས་བགྱིས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཐུས་སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱིས་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་བསམ་པ་ལོན་ནས་དགག་པ་བྱས་པ་ཁོ་བོས་རྟོགས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེའི་སྙིང་ལ་ཅི་ཞིག་གིས་ཀུན་ནས་བསླངས། གསུམ་པ་ལ། རང་ལུགས་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་རང་རྒྱུད་མི་སྨྲ་བས་དཔེ་རྟགས་མ་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་མེད་ཚུལ། བཟློག་དོན་རང་རྒྱུད་འཕེན་པ
Chinese
不能，就像从天空向外发射武器，切断了人的命脉之后，那个人反过来用切割天空的武器反击，也无法切割天空一样。勒丹（lags ldan）没有从根本上理解住贤佛护（Buddha Pālita）的意图就进行了驳斥。那位论师认为，不应从自性产生，因为这将变得无意义和荒谬，这似乎只是针对数论派的攻击。但圣天（Saṅgharakṣita）论师按照那里所列的理由那样做了，通过抛出不希望的推论，然后重新接受其他理由作为论据，从而驳斥了数论派。那么，一般来说，反驳归谬论证的承诺会引发自续因，而反驳归谬论证的理由会引发自续承诺，这是因明学的规则。勒丹论师在这里反驳归谬论证的理由，从而引发自续因，反驳归谬论证的承诺，从而引发自续承诺，这是为什么呢？虽然是真实的，但据说这种反驳方式是早期因明学家的论辩方式。有些后来的藏人说，像勒丹论师这样的人，没有理解圣天（Saṅgharakṣita）的意图就进行驳斥，这是非常不合理的。据说，对于这样一位伟大的学者，在黎明前的黑暗中，驳斥的太阳是不可能升起的。有些公正的菩萨说，他没有理解他的意图就进行了驳斥，这在早期文献中是众所周知的。如果早期那个时代，这种佛法的讲修传统，在化身译师之间没有中断的圣典中是这样出现的，那是不正确的。那么在这个后来的时代，所有的讲修传统都中断了，凭借各自参照各自的典籍所能做到的智慧，勒丹论师理解了圣天（Saṅgharakṣita）论师的意图并进行了驳斥，说我理解了，那是什么驱使了他的内心？第三，自宗成立量，不立自续，因此没有不说出例子和理由的过失的方式。反驳的意义是引发自续。
English
It is not possible, just as throwing a weapon outwards from the sky, after severing the life-sustaining point of a person, that person in turn counters with a weapon that cuts the sky, but is unable to cut the sky. Lekden (legs ldan) refuted without fundamentally understanding the intention of the Venerable Buddhapālita. That teacher argued that it should not arise from self, because it would become meaningless and absurd, which seems to be merely an attack on the Samkhya school. But the teacher Sangharakshita did as the reason stated there, by throwing out the unwanted inference, and then re-accepting other reasons as arguments, thereby refuting the Samkhya school. So, in general, refuting the commitment of a reductio ad absurdum argument triggers a svatantrika reason, and refuting the reason of a reductio ad absurdum argument triggers a svatantrika commitment, which is the rule of epistemology. Why is it that the teacher Lekden here refutes the reason of a reductio ad absurdum argument, thereby triggering a svatantrika reason, and refutes the commitment of a reductio ad absurdum argument, thereby triggering a svatantrika commitment? Although it is true, it is said that this kind of refutation is the argumentative style of early epistemologists. Some later Tibetans say that people like the teacher Lekden refute without understanding the intention of Sangharakshita, which is very unreasonable. It is said that for such a great scholar, in the darkness before dawn, the sun of refutation cannot rise. Some impartial Bodhisattvas say that he refuted without understanding his intention, which is well known in early literature. If in that early era, this tradition of teaching and practice of the Dharma appeared in the scriptures of incarnate translators without interruption, it is incorrect. Then in this later era, all the traditions of teaching and practice have been interrupted, and with the wisdom of what each can do by referring to their respective texts, the teacher Lekden understood the intention of the teacher Sangharakshita and refuted it, saying that I understood it, what drove his heart? Third, the way in which one's own system establishes valid cognition, does not establish svatantrika, and therefore there is no fault of not stating examples and reasons. The meaning of refutation is to trigger svatantrika.