Tibetan
ཕྱིའི་བར་གྱི་རྣམ་དབྱེ་པཱ་རཾ་གྱི་མ་བསྡུ་བར་མི་བྱ་སྟེ། པྲཱྀ་ཥོ་དར་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཕར་ཕྱིན་དུ་འཇོག་བྱེད་དངོས་ནི་ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་ཏེ། དེས་ཟིན་པའི་སྦྱིན་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བར་བྱས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། སྦྱིན་སོགས་དེ་དག་ལ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་མིང་རྙེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟའི་སྦྱིན་སོགས་ཤེར་ཕྱིན་ཕར་ཕྱིན་ཡིན་པ་ལྟར་ཕར་ཕྱིན་དུའང་འཇོག་གོ། །དེས་ན་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་བྱ་ལེན་པོ་གཏོང་པོས་སྟོང༌། འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཅེས་བྱ་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མར་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟའི་སྦྱིན་པ་ནི་འཁོར་གསུམ་དུ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གསུམ་པོ་དག་ལ་ཆགས་སྐྱེས་གྱུར་པས་དེ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཅེས་བསྟན། །སྦྱིན་པ་གང་ལ་སྦྱིན་བྱ་ལེན་པོ་གཏོང་པོ་གསུམ་པོ་དག་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེ་དེ་ལྟར་དམིགས་པར་གྱུར་པས་དེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཅེས་བསྟན་ཏེ། དེར་དམིགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་ལྟ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་ཡིད་ལ་རབ་གནས་ཤིང༌། །དམ་པའི་རྟེན་ལ་འོད་ཆགས་མཛེས་པ་རྙེད་གྱུར་པའི། །དགའ་བ་འདི་ནི་ནོར་བུ་ཆུ་ཤེལ་ཇི་བཞིན་དུ། །མུན་པ་སྟུག་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བསལ་ནས་རྒྱལ། །ས་འདིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་རྗེས་སུ་བསྟོད་པ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་ལྟར་ཐོབ་པའི་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་ཡིད་ལ་རབ་ཏུ་གནས་ཤིང༌། དམ་པའི་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་ལ་དོན་དམ་བྱང་སེམས་ཀྱི་འོད་ཆགས་པས་མཛེས་པ་རྙེད་པར་གྱུར་པའི་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་འདི་ནི། དཔེར་ན། ནོར་བུ་ཆུ་ཤེལ་ལས་གྲུབ་པའི་ཟླ་བ་ཉ་གང་བས་མུན་པ་སེལ་བ་ཇི་བཞིན་དུ་རང་གི་ངོ་སྐལ་གྱི་སྒྲིབ་པའི་མུན་པ་སྟུག་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བསལ་ནས་རྒྱལ་བར་འགྱུར་རོ། །དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོའོ། །དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས། རབ་དགའ་ཞེས་བྱ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོའི་བཤད་པའོ།། །།(༥༧ན) སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པ། ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་འདིར་གཟུར་གནས་བློ་ཅན་འགས། །རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་གྲུབ་པ་ཇི་བཞིན་དུ། །གྲུབ་མཆོག་རྣམས་ཀྱི་རྟོགས་པས་མྱོང་ཉིད་དེ། །བརྗོད་བྲལ་རྗོད་པར་བྱེད་ན་ཇི་ལྟར་སྨྲ། །གཉིས་པ་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒོ་ནས་སའི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་དང༌། ཞར་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསྔགས་པ་བཤད་པ་དང༌། སའི་ངེས་ཚིག་དང་རྣམ་སྨིན་དང་ཡོན་ཏན་བརྗོད་དེ་
Chinese
不应将外部之间的区分归纳为“波浪”（པཱ་རཾ་），因为有“布里什陀罗”等说法。 实际上，使之成为“度”的是“般若度”，因为以它所包含的布施等回向菩提，所以才是真正的“度”，因为布施等才能获得“度”的名称。 像那样，布施等既是“般若度”，也是“度”。因此，布施是空性的，没有布施者、受施者和施舍者。 世尊玛尔曾说过，这被称为“超越世间的度”，因为这样的布施不执着于三轮。 第二个是： 因为对这三者产生了执着，所以它被称为“世间的度”。 对布施中的布施者、受施者和施舍者三者产生执着，因此它被认为是世间的度，因为执着于此即是视其为世俗谛。 第三个是： 如此，胜者的儿子心中安住，清净所依上光芒闪耀，获得美妙，此喜悦如水晶宝珠，驱散一切浓厚的黑暗而得胜。 在此地上赞叹智慧的功德，是指刚刚所说的功德，如此获得的胜者的儿子心中安住，清净所依世俗菩提心上，胜义菩提心的光芒闪耀，获得美妙的这个极喜地，例如用水晶宝珠制成的满月驱散黑暗一样，驱散自身份额的遮蔽的浓厚黑暗而得胜。 《入中论》中说：初发心。 《入中论》中说：极喜地，即初发心的解释。 （第五十七页，背面） 二发心，无垢地。 于此法之理，公正具慧者，如理如实善观察，证悟诸成就者之体验，若欲以言语表达不可言说者，当如何说耶？ 第二，从戒律清净的角度显示地的体性，顺便宣说戒律的赞叹，以及地的词义、异熟和功德，并阐述
English
The distinction between outer and inner should not be summarized as "Pāram," because there are statements such as "Pṛiṣṭhodara." Actually, what makes it a "perfection" is "Prajñāpāramitā," because the giving, etc., contained within it is dedicated to Bodhi, so it is the true "perfection," because giving, etc., can obtain the name "perfection." Like that, giving, etc., is both "Prajñāpāramitā" and "perfection." Therefore, giving is empty, without giver, receiver, and act of giving. The Blessed One Mār has said that this is called "transcending the world perfection," because such giving does not cling to the three wheels. The second is: Because attachment arises to these three, it is called "worldly perfection." Attachment arises to the giver, receiver, and act of giving in giving, therefore it is considered worldly perfection, because clinging to this is seeing it as conventional truth. The third is: Thus, the son of the Victorious One abides in the mind, light shines on the pure support, obtaining beauty, this joy is like a crystal jewel, dispelling all thick darkness and triumphing. Here, praising the qualities of wisdom on this ground refers to the qualities just mentioned, thus the son of the Victorious One who has obtained them abides in the mind, on the pure support, the conventional Bodhicitta, the light of the ultimate Bodhicitta shines, obtaining beauty, this extremely joyful ground, like the full moon made of crystal jewels dispelling darkness, dispels the thick darkness of the obscurations of one's own share and triumphs. In the "Entering the Middle Way" it says: The first generation of mind. In the "Entering the Middle Way" it says: The Extremely Joyful Ground, that is, the explanation of the first generation of mind. (Page 57, verso) The second generation of mind, the Immaculate Ground. In this doctrine, impartial and wise individuals, just as they thoroughly and truly observe, experience the realization of accomplished masters, if one wishes to express the inexpressible with words, how should one speak? Second, from the perspective of the purity of ethics, showing the nature of the ground, incidentally proclaiming the praise of ethics, and elaborating on the meaning of the ground, its maturation, and its qualities.