Tibetan
་པར་མི་འཛིན་ཅིང༌། བདག་མེད་པར་མ་རྟོགས་པས་བདག་མེད་རྒྱས་པ་སྟེ་དཔྱིས་ཕྱིན་དུ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ངེས་སོ། །འོ་ན་ཉན་རང་དེས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་རྟོགས་པར་ཐལ། ཆོས་འགའ་ཞིག་གི་གཞི་ལྡོག་ནས་དེར་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། འོ་ན་ལྷ་བྱིན་གྱི་མིག་ཤེས་ཀྱིས་སྔོན་པོ་མ་རྟོགས་པར་ཐལ། ཤེས་བྱ་ན་ཡོད་པའི་སྔོན་པོ་ཐམས་ཅད་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་དེ་ཐེག་ཆེན་པར་ཐལ། བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་རྟོགས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་དབུ་མ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དབུ་མ་པ་ཡིན་ན་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་པ་ཡིན་མི་དགོས་པ་དང༌། ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་ཐེག་པ་དང་གྲུབ་མཐའ་མི་གཅིག་པའི་ཕྱིར་དེར་ག་ལ་ཐལ། གཞན་ཡང་དབང་ཐོབ་པའི་རྒྱལ་བ་དང་དེ་སྲས་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རེར་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལ་ལྡང་འཇུག་བྱེད་པ་ཡོད་ཅེས་པ་འདིའང་སྙོམས་འཇུག་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཡིན་ན། དེ་ལ་ལྡང་འཇུག་གཉིས་ལ་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཉིས་མེད་ན་ལྡང་འཇུག་ཏུ་མི་འགྲུབ། ལྡང་འཇུག་ལ་སྐད་ཅིག་གཉིས་ཡོད་ན་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རེར་ལྡང་འཇུག་བྱེད་པ་མི་འགྲུབ་ཅིང༌། (༥༣ན) སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རེར་འགོག་པ་ལ་ལྡང་འཇུག་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་འགོག་པ་ལ་སྐད་ཅིག་གི་ཡུན་དུ་འཛུག་རྒྱུ་མ་བྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྐད་ཅིག་རེར་དེ་ལ་འཇུག་ལྡང་གཉིས་བྱས་པས་སྐད་ཅིག་གཅིག་གི་ཆ་དེ་ལ་སྐད་ཅིག་ཕྱེད་ལ་ཞུགས་ནས་ཕྱེད་པ་ལ་ལྡང་དགོས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཚེ་འགོག་པ་ལ་སྐད་ཅིག་གི་ཡུན་དུ་འཇོག་རྒྱུ་མ་བྱུང་བས་ཅི་སྟོ་སྙམ་ན། དུས་ཀྱི་ཕྲ་ཤོས་སྐད་ཅིག་ཡིན་པ་ལ་དེ་ཙམ་གྱི་ཡུན་ལས་འཇོག་རྒྱུ་མ་བྱུང་ན་འགོག་སྙོམས་ལ་འཇུག་ཅེས་པའང་ཚིག་ཙམ་དུ་སོང་ལ། ཡང་མ་སོང་སྟེ་སྐད་ཅིག་གི་ཕྱེད་ལ་ཞུགས་པས་ཆོག་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་ན་སྐད་ཅིག་དེ་སྐད་ཅིག་གི་ཆ་ཉམས་པས་སྐད་ཅིག་རེར་ལྡང་འཇུག་བྱེད་ཅེས་པའང་མི་འགྲུབ་བོ། །དེ་ལ་ཚུལ་འདི་རང་ཅག་གི་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་རྟོགས་བྱ་མིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་སེམས་ཙམ་པས་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་ཁས་བླངས་པ་ལ་དབུ་མ་པས་དེ་ལ་སྔ་ཕྱིར་གཏད་པའི་ཆ་ཡོད་མེད་དཔྱད་པས་ཆ་བཅས་སུ་རིགས་པས་གྲུབ་པ་ལ། སེམས་ཙམ་པས་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་ལ་བརྟགས་ན་དེ་འདྲའི་བློ་ཞིག་སྐྱེ་སྲིད་ཀྱང་ཚུལ་དེ་ནི་རང་ཅག་ཚུར་མཐོང་གིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ
Chinese
也不执著于，因为没有证悟无我，所以无我增长，意思是说没有彻底证悟，这个说法是确定的。那么声闻缘觉没有证悟法无我，因为某些法的基逆转，所以没有证悟，如果这样想。那么天授的眼识没有证悟蓝色，因为没有证悟所知中存在的所有的蓝色。那么声闻缘觉阿罗汉成为大乘，因为相续中生起了证悟二无我的中观派，如果这样说。如果是中观派，不一定是声明宗义的中观派，即使是，乘和宗义也不相同，所以怎么会成为那样呢？另外，对于获得自在的佛陀和那些大菩萨们，据说心的每一刹那都有从灭尽定中起定和入定，这灭尽定是等持的心的一刹那，如果对于它，没有两个起定和入定的心的刹那，就不能成立起定和入定。如果有两个起定和入定的刹那，就不能成立心的每一刹那都起定和入定。(53a) 心的每一刹那对灭尽定起定和入定的时候，灭尽定就不能在一个刹那的期间进入，因为每一刹那都对它做入定和起定，所以一个刹那的份上，必须一半刹那入定，一半刹那起定。那个时候，灭尽定就不能在一个刹那的期间安住，那怎么办呢？如果时间的最细微是刹那，如果连那么短的时间都不能安住，那么入灭尽定也只是说说而已。也不是说说而已，如果入定一半刹那就足够了，如果那样，那个刹那就损失了刹那的份，所以每一刹那都起定和入定也不能成立。对此，这种道理是我们自己的分别念所无法思议的事物自性，所以不是所要证悟的，如果这样说。那么唯识宗承认的意识是无分刹那，中观派对它有前后相连的部分存在与否进行观察，以理成立为有分，唯识宗如果观察意识是无分刹那，也许会生起那样的想法，但是那种道理是我们这种短视所无法思议的法性啊，这样说。
English
And also not clinging to, because of not realizing selflessness, therefore selflessness increases, meaning not thoroughly realizing, this statement is certain. Then the Hearer-Solitary Realizer did not realize the selflessness of phenomena, because the basis of some phenomena is reversed, therefore not realizing there, if you think so. Then Devadatta's eye consciousness did not realize blue, because it did not realize all the blue that exists in the knowable. Then the Hearer-Solitary Realizer Arhat becomes Mahayana, because the Madhyamaka who has generated the realization of the two selflessnesses in his continuum, if you say so. If it is Madhyamaka, it does not necessarily have to be Madhyamaka who proclaims tenets, and even if it is, the vehicle and the tenets are not the same, so how could it become like that? Furthermore, for the Buddhas who have attained power and those great Bodhisattvas, it is said that for each moment of their mind, there is arising from and entering into the absorption of cessation, this absorption of cessation is a moment of the mind of samadhi, if for it, there are not two moments of mind of arising and entering, then arising and entering cannot be established. If there are two moments of arising and entering, then it cannot be established that each moment of the mind arises and enters. (53a) When each moment of the mind arises and enters into cessation, then cessation will not be able to enter for the duration of a moment, because each moment does entering and arising for it, so in the share of one moment, it is necessary to enter for half a moment and arise for half a moment. At that time, cessation will not be able to abide for the duration of a moment, so what is the use? If the smallest of time is a moment, if it cannot abide for that long, then entering into cessation samadhi is just talk. It is not just talk, if it is enough to enter for half a moment, if so, that moment loses the share of the moment, so it cannot be established that each moment arises and enters. Regarding this, this reason is the nature of things that cannot be conceived by our own conceptual mind, so it is not what is to be realized, if you say so. Then the Mind-Only school admits that consciousness is an indivisible moment, the Madhyamaka observes whether there are parts connected before and after it, and establishes by reason that it is divisible, if the Mind-Only school observes that consciousness is an indivisible moment, perhaps such a thought will arise, but that reason is the Dharma nature that cannot be conceived by our short-sightedness, so it is said.