Tibetan
ཅིག་ཙམ་ཡང་དད་པ་བསྐྱེད་པའི་རྟེན་དུ་བཟུང་བ་རྣམས་དང་། སྐྱེས་བུའི་རྩོལ་བ་དང་འདུ་བྱེད་ལས་བྱུང་བའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྟེན་རྣམས་དང་། གཞན་ཡང་སེམས་མེད་བེམ་པོའི་ཚུལ་གྱིས་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཕན་ཅིང་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་སྟེར་ནུས་པའི་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་བའི་ཕྲིན་ལས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། །དེའང་རྟེན་གསུམ་འབུར་དུ་བྱས་པ་དང་། གྱང་ལོགས་དང་ཐང་སྐུ་སོགས་རིས་སུ་བྲིས་པ་དང་། གནྡྷོ་ལ་དང་ཁང་བཟང་སྐྱེད་མོས་ཚལ་རྣམས་དང་། མྱ་ངམ་ཐང་སྟེ་ཆུ་མེད་པའི་སར་སྤྲུལ་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་པདྨ་དང་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་དང་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་གྲུ་གཟིངས་ཟམ་དང་ཤིང་རྟ་ཟས་གོས་སོགས་དང་། སྟོན་པའི་སྐྱེས་རབས་ན་གསལ་བ་ལྟར་མུ་གེའི་ཚེ་ཉ་བོ་ཆེ་དང་། ནད་ཀྱིས་གདུངས་པ་ལ་སྲོག་ཆགས་དེས་པ་དང་། སྲིན་མོའི་གླིང་དུ་ཅང་ཤེས་རྟ་མཆོག་བ་ལས་ཚོང་པ་མང་པོ་སྲོག་སྐྱོབ་བྱས་པ་ལྟ་བུ་དང་། མི་གཙང་བའི་འདམ་རྫབ་ཏུ་གསེར་གྱི་བུང་བར་སྤྲུལ་ནས་དེའི་རིགས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་སོགས་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་ངེས་མེད་དུ་བསྟན་པ་ཡང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བདེ་བའི་གཞིར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ལྟར་ཕན་བཏགས་སོ་སྙམ་པའི་རྟོག་པ་དང་གཡོ་བ་མེད་པ་ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས་དོན་གྱིས་ནི་དཔལ་དུ་ཉེ་བར་གནས་སོ། །ཞེས་པའོ། །རྩ་བ། གལ་ཏེ་གདུལ་བར་བྱ་བའི་དུས་ཡོལ་ན། །འདུལ་བྱེད་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པའི་མཚན་དཔེ་ནི། །ཇི་ལྟར་ཆུ་སྣོད་མེད་ཚེ་ཆུ་ཟླའི་གཟུགས། །སྤྲུལ་གཞིའི་ཟླ་བ་ཉིད་ལ་ཐིམ་པ་ལྟར། །གདུལ་བྱའི་སྣང་བས་བསྡུས་པའི་སྤྲུལ་པ་རྣམས། །རང་སྣང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ། །དེའང་གནམ་སྟོང་ཟླ་བ་གཅིག་ཤོས་ནས། །གཅིག་ཏུ་ཐིམ་པ་མེད་ཀྱང་ཕྱིར་གསལ་མདངས། །ནང་དབྱིངས་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ངང་ཐིམ་ལྟར། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་རང་སྣང་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་འཁྱིལ་བ་དེ་ཉིད་ལ། །དབུ་མ་པ་རྣམས་འཇུག་པ་ཆོས་དབྱིངས་སུ། །ཞི་བའི་འགོག་པ་དམ་པ་ཞེས་འདོད་པ། །འདིར་ནི་སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །ཕྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནང་གསལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །ཐིམ་པ་མ་རྨུགས་གཞོན་ནུ་བུམ་པའི་སྐུ། །གང་དུ་གདུལ་བྱ་སྣང་བའི་མོད་ཉིད་ལ། །འགག་མེད་ཐུགས་རྗེའི་ཡེ་ཤེས་མཆེད་པའི་གཞི། །ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །འབྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་གདུལ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་གང་ཞིག་དུས་ཡོལ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པར་གྱུར་ན་འདུལ་བྱེད་མ
Chinese
哪怕仅仅是将生起些许信心的所依作为对境，以及由士夫的勤作和造作所产生的身语意所依，还有其他以无情物的方式，能对众生有所饶益并稍微给予安乐的六根对境，都要了知为是胜者的事业。其中，将三宝所依作为主要，以及墙壁和唐卡等绘画，还有佛塔和楼房园林等，以及旷野即无水之处所化现的城市，以及莲花和如意树，以及如意宝、船只、桥梁和车辆、食物衣服等，以及如经中记载，如本师的本生传中所说，饥荒时的大鱼，以及为病所困扰的众生所化现的动物，以及在罗刹洲中，由名叫善觉的马王救护众多商人性命等，以及在不净的泥沼中化现为金色的蜜蜂，做着同类的事情等等，以各种不定之化现来示现，也成为一切安乐之基础。像这样，没有“我已利益了他”这样的分别念和动摇，实际上是接近于兴盛的。如是说。根本：如果所化有情的时机已过，那么调伏者融入法界的相状譬如，如果没了水器，水中的月影，就如化身之本的月亮融入自身一样。被所化众生之显现所摄持的化身，融入自显圆满受用之法界。那也如同虚空中的月亮从一个融入另一个，虽然没有融入一体，却向外显现光芒，如同内在融入无戏论之状态。圆满受用的自显法身，融入大智慧之中，对于那样的状态，中观派认为这是进入法界，是寂灭之殊胜灭尽。于此，乃是各自自证之智慧，微细智慧内明之法界，融入不迷现空无二之童瓶身。无论何处，只要是所化众生显现的瞬间，无碍大悲智慧涌现之基础，乃是如如不动安住之法性，是任运成就大果位。如是说。是说如果所化有情之境，时机已过，痛苦已尽，那么调伏者
English
Even those that are taken as objects of faith, even if it's just a little bit, and the representations of body, speech, and mind that arise from the efforts and actions of individuals, and also other inanimate objects that can benefit beings and provide a little happiness, all that becomes the object of the six senses should be known as the activity of the Victorious Ones. Among these are the three representations that are made prominent, and the paintings on walls and thangkas, and the stupas and mansions, gardens, and the cities that appear in waterless deserts, and lotuses, wish-fulfilling trees, wish-fulfilling jewels, boats, bridges, vehicles, food, clothing, and so on. As it is clear in the Jataka tales of the Teacher, like the great fish during times of famine, and the animal that appeared to those afflicted by illness, and like the horse-king Valaha in the island of the Rakshasis who saved the lives of many merchants, and like the golden bee that appeared in the impure mud and did the work of its kind, and so on, the various unpredictable manifestations also become the basis of all happiness. Like this, without the thought or wavering of "I have benefited them," in reality, it is close to flourishing. So it is said. Root text: If the time for those to be tamed has passed, then the signs and examples of the tamer dissolving into the sphere are like this: if there is no water vessel, the reflection of the moon in the water is like the moon, the basis of manifestation, dissolving into itself. The manifestations gathered by the appearances of those to be tamed dissolve into the sphere of self-appearance, perfect enjoyment. Also, like the moon in the empty sky dissolving from one to the other, although it does not dissolve into one, it shines outwards. Like the inner sphere dissolving into a state without elaboration, the self-appearance of perfect enjoyment, the Dharmakaya, swirls into great wisdom. For that state, the Madhyamikas consider this to be entering the Dharmadhatu, the supreme cessation of peace. Here, it is the wisdom of individual self-awareness, the inner clarity of subtle wisdom, the Dharmadhatu, dissolving into the youthful vase body without delusion. Wherever there is the moment of appearance of those to be tamed, the basis for the unimpeded compassion and wisdom to spread is the nature of reality that is perfectly balanced, which is the state of great spontaneous accomplishment. So it is said. It means that if the time has passed for the field of those to be tamed, and suffering has ended, then the tamer
Tibetan
ཆོག་དམན་གང་ཡང་རུང་སྟེ་དབྱིངས་ལས་བྱུང་ཞིང་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པའི་མཚོན་དཔེ་ནི། ཇི་ལྟར་ཆུས་བཀངས་པའི་སྣོད་མེད་ཚེ་དེར་སྣང་བའི་ཟླ་གཟུགས་སྤྲུལ་གཞིའི་ཟླ་བ་ཉིད་ལ་ཐིམ་པ་ལྟར། །གདུལ་བྱ་སོ་སོའི་སྣང་བས་བསྡུས་པའི་སྤྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱང་རང་སྣང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པའོ། །དེའང་གནམ་སྟོང་གི་ཟླ་བ་དེ་གཅིག་ཤོས་ནས་གཅིག་ཏུ་ཐིམ་པ་མེད་ཀྱང་ཕྱིར་གསལ་འོད་དཀར་གྱི་མདངས་ནང་དབྱིངས་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པ་ལྟར་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་རང་སྣང་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དང་དབྱེར་མེད་དུ་འཁྱིལ་བ་དེ་ཉིད་ལ། དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཇུག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཞི་བའི་འགོག་པ་དམ་པ་ཞེས་འདོད་ལ། འདིར་རང་ལུགས་ནི་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཕྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནང་གསལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཟླུམ་ཚེ་ཐིམ་ལ་མ་རྨུགས་པ་ལ་གཞོན་ནུ་བུམ་པའི་སྐུ་ཞེས་འདོད་ཅིང་དེ་ཉིད་ཀྱང་གང་དུ་གདུལ་བྱ་སྣང་བའི་མོད་དེ་འཕྲལ་དུ་འགག་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེའི་ཡེ་ཤེས་མཆེད་པའི་གཞི་ལས་ཐུགས་རྗེའི་རོལ་རྩལ་འགོག་མེད་དུ་འཆར་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་དོན་མཐར་ཐུག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཆོས་ཉིད་འགྱུརབ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་འབྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་སྟེ་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་གྲོལ་གཞིའི་སར་སླེབས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའང་སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ནི་གཏན་འགགས་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་འགགས་ན་མྱང་འདས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཉི་མ་དང་ཟེར་ལྟར་གནས་པའང་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བའོ། །འདི་ལྟར་ཀུན་གཞི་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ནུབ་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡིད་ཤེས་ནུབ་པ་ནི་མཉམ་ཉིད་དོ། །ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཡིད་ནུབ་པ་ནི་སོར་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སོ། །སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ནི་བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེའང་ཆོས་དབྱིངས་དང་མཉམ་ཉིད་ཇི་ལྟར་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། མེ་ལོང་དང་སོར་རྟོག་བྱ་གྲུབ་གསུམ་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པར་འདུའོ། །དེས་ན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་ཆོས་སྐུ་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ཡིན་ལ་དེ་མཐོང་བའི་ཐབས་སུ་སེམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གོམས་པར་བྱ་སྟེ། དེས་སྤངས་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་བཅོམ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བའོ། །ཞེས་པའོ། །ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ཀྱི་སྒོ་ལྕགས་འབྱེད
Chinese
无论任何高低，从法界生起并融入法界的譬喻是：犹如盛满水的器皿中显现的月影融入作为化身之基的月亮本身一样。所化众生各自显现所摄持的化身，也融入自显圆满受用身的法界中。而且，虚空中的月亮并非从一个融入另一个，而是外在的明亮白光融入内在无戏论的法界中，同样，圆满受用的自显与法身的广大智慧无二无别地交融。对此，中观派认为这是进入法界寂灭的殊胜止息。而在此，自宗认为各自的自证智慧融入微细智慧内明的法界时，融入而不迷昧，称之为童瓶身，并且，无论何处，只要所化众生显现，立即从不间断的慈悲智慧生起的基中，慈悲的游舞便无碍显现。如此究竟的意义是，极其平等安住的不变法性，那是果位任运成就的伟大境界，即到达原始本住解脱之地的状态。而且，各自的自证智慧并非完全断绝，如果断绝，那么涅槃的功德以及智慧的法性如太阳和光芒般存在也会中断。如此，阿赖耶识融入法界是法界智慧。阿赖耶识的识融入是如镜智慧。意识融入是平等性。烦恼意融入是妙观察智。五根识融入法界是成所作智。其中，法界和均等性如何了知之智，以及镜智和妙观察智、成所作智三者如何了知多少之智。因此，不可思议的法性是法身二净，为了证悟它，应当串习心的真如性，由此依靠二断，摧毁烦恼和所知二障，从而成为一切种智的佛陀。如是说。开启功德宝藏之门。
English
The metaphor for arising from and dissolving into the Dharmadhatu, whether high or low, is: Just as the reflection of the moon appearing in a vessel filled with water dissolves into the moon itself, which is the basis of emanation. Likewise, the emanations gathered by the individual appearances of those to be tamed also dissolve into the Dharmadhatu of self-appearing Sambhogakaya. Moreover, although the moon in the empty sky does not dissolve from one into another, the bright white light outwardly dissolves into the inner, non-elaborate Dharmadhatu. Similarly, the self-appearing Sambhogakaya mingles inseparably with the great wisdom of the Dharmakaya. The Madhyamikas consider this to be the supreme cessation of entering into the peace of the Dharmadhatu. Here, our own tradition considers that when the wisdom of individual self-awareness dissolves into the subtle wisdom, the clear Dharmadhatu, it dissolves without obscuration, and this is called the Youthful Vase Body. Moreover, wherever beings to be tamed appear, the compassionate play of wisdom arises unceasingly from the basis of the compassionate wisdom that arises without interruption. Such ultimate meaning is the unchanging Dharmata of perfect equanimity, which is the great state of spontaneous accomplishment, the state of arriving at the ground of primordial abiding liberation. Furthermore, the wisdom of individual self-awareness is not completely cut off. If it were cut off, the qualities of Nirvana and the Dharmata of wisdom, existing like the sun and its rays, would also be interrupted. Thus, the Alaya dissolving into the Dharmadhatu is the Dharmadhatu wisdom. The Alaya-vijnana dissolving is the mirror-like wisdom. The Manas dissolving is equanimity. The afflicted Manas dissolving is discriminating wisdom. The five sense consciousnesses dissolving into the Dharmadhatu is accomplishing wisdom. Among these, how the Dharmadhatu and equanimity are known as wisdom, and how the mirror-like, discriminating, and accomplishing wisdoms are known in their various aspects. Therefore, the inconceivable Dharmata is the Dharmakaya with two purities, and in order to see it, one should become accustomed to the Suchness of the mind. By relying on the two abandonments, one destroys the obscurations of affliction and knowledge, and thus becomes a Buddha who knows all aspects. Thus it is said. Opening the gate of the treasury of precious qualities.