Tibetan
བསྐྱེད་པ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་འཛིན་པ་དང་། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་དང་། ཆོས་བསྒྲུབ་པ་དང་བཞི་པོ་ཡང་བླ་ན་མེད་པའི་མཆོད་པར་བཞག་པ་ཡོད་དོ། །སྡིག་བཤགས་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི། མུ་ཅོར་སྨྲ་བའི་ལས་དང་ཞེས་པ་ནི་ཁ་ནི་སྡིག་པའི་སྒོ་ཡིན་པས་ངག་གི་མི་དགེ་བ་ལ་མུ་ཅོར་སྨྲ་བའི་ལས་དང་ཞེས་རྗེས་སུ་སྨིན་རྒྱུ་དང་བག་ཆགས་ནི་རིན་པོ་ཆེ་དང་གཡའ་བཞིན་འབྲལ་མེད་དུ་གནས་པ་དེ་སྡིག་པའི་ས་བོན་ལྟར་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་དགེ་བ་བཅུ་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས་གཞན་དུ་བྲོས་པ་ལྟ་བུ་མི་དགེ་བའི་གཟུགས་དེ་ཉིད་རེ་ཞིག་ཅིག་དགེ་བ་ཉི་ཚེ་བས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ནས་སྲིད་པའི་མུན་ནག་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱད་ཁྲི་སྲབ་མོ་མ་ཡིན་ཞིང་། ཤིན་ཏུ་སྟུག་པོའི་གནས་སུ་སྦས་པ་ལ་འཆབ་པ་དེ་ཀུན་གཞན་གྱིས་བཀྲུ་རུ་མེད་ཀྱང་། སྟོབས་བཞིའི་ཉིན་བྱེད་འབར་བས་སྦྱངས་ཤིང་བཤགས་ཏེ་སྔོན་མི་དགེ་བའི་ལས་བྱས་པ་ལ་གནོང་ཞིང་འགྱོད་པ་དང་འཇིགས་ཤིང་ངོ་ཚ་བར་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པའི་སྟོབས་དང་། རང་ཉིད་གཉེན་པོ་ཞན་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་དུ་ཤོར་ནས་སྔོན་མི་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་དེ་ལས་ཤིན་ཏུ་མང་བའི་དགེ་སྟོབས་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པ་ནི་གཉེན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་སྟོབས་སྔོན་མི་དགེ་བ་བྱས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་འགྱོད་པས་སླར་སྒོམ་པ་བླངས་ནས་སྲོག་ལ་བབས་ཀྱང་སྡིག་པ་མི་བྱེད་པ་ནི་ཉེས་པ་ལས་ལྡོག་པའི་སོར་ཆུད་པའི་སྟོབས། སྡིག་པ་བཤགས་པའི་ཆེད་དུ་སྒོ་གསུམ་གྱི་དགེ་བ་བསྒྲུབས་ཚད་དང་ཁྱད་པར་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པ་ོཆེ་བསྒོམས་པས་སྡིག་པ་ཟད་པར་བྱེད་ཅིང་། དེ་ལས་ཀྱང་ཕ་མ་དང་རང་སངས་རྒྱས་བསད་པ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པས་འདག་པར་གསུངས་པ་ཡང་སྡིག་པ་འདུས་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་། སྦྱོར་བ་སྔོན་འགྲོའི་སྐབས་ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་གང་གིས་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་མ་འཁྲུགས་བཞིན་དུ་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་གཅིག་གིས་ཞེས་དགེ་སྒྲུབས་སྡིག་སྤང་ལ་དགའ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་གཞན་ཕྱོགས་དང་རིས་སུ་མ་ཆད་པའི་རྣམ་དཀར་གྱི་དགེ་བ་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་དགའ་ཞིང་སྤྲོ་བར་གྱུར་ན་དེའི་བསོད་ནམས་ཡུད་ཙམ་ལ་རང་གིས་ཐོབ་པ་ལ་འཕྲོག་པའི་ཆོམ་རྐུན་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ལྟ་བུ་དཔེར་སྦྱར་བ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཁོ་ནས་དེ་ལྟར་བྱས་པ་ཡིན་ཞེས་པ་དང་། སྔོན་ཀོ་ས་ལིའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་སྟོན་པ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཉིན་ཞག་སྦྲེལ་ནས་བསྙེན་བཀུར་
Chinese
生起，以及受持正法，于众生修慈悲，以及修行佛法这四者，也作为无上的供养。忏悔支分方面：所谓“说妄语之业”，口是罪恶之门，因此对于语之不善业，所谓“说妄语之业”，后续成熟之果以及习气，如同珍宝与污垢般不可分离地存在，那如同罪恶种子般存在之物，畏惧怖畏修持十善，如同逃往他处般，不善之形相，暂时被些许善所压制，隐藏于有之黑暗，即八万烦恼非为稀薄，而是极为浓厚之处，那隐藏，纵然他人无法洗净，然以四力之日光照耀，净化忏悔，对于先前所作不善之业，感到后悔、懊恼、畏惧、羞耻，是为破恶力。自身因对治力弱之过失，为烦恼所胜，先前虽行不善，然于此之上生起极为广大之善力，是为依止力。对于先前所作不善，极为后悔，再次发誓，纵遇命难亦不作恶，是为遮止罪恶之防护力。为忏悔罪恶之故，尽力修持身语意三门之善，尤其皈依三宝，修持珍贵的菩提心，能使罪恶穷尽。于此之上，甚至杀害父母与自生佛，亦言说修持空性即可清净，是因罪恶乃是积聚之事物之故。又，于加行前行之时，于贪嗔痴三者任何一者尚未扰乱自心之际，以一种意乐之差别，即喜好行善断恶。那也是对于不分彼此、不分宗派的纯善之功德，从内心深处感到欢喜与愉悦，那样的福德，瞬间自己获得，如同强盗般夺取，以那样的比喻来说明随喜。仅仅随喜就能做到那样。先前拘萨罗国的国王胜光王，日夜不断地供养导师及其眷属。
English
Generating, as well as upholding the true Dharma, cultivating compassion for sentient beings, and practicing the Dharma, these four are also regarded as supreme offerings. Regarding the aspect of confession: The so-called "action of lying," the mouth is the gateway to sin, therefore, regarding the non-virtuous actions of speech, the so-called "action of lying," the subsequent ripening result and habitual tendencies exist inseparably like jewels and dirt. That which exists like a seed of sin, fearing and dreading the practice of the ten virtues, as if fleeing elsewhere, that form of non-virtue is temporarily suppressed by a small amount of virtue, hidden in the darkness of existence, that is, the eighty thousand afflictions are not thin, but extremely thick. That concealment, even if others cannot wash it away, is purified and confessed by the blazing sunlight of the four powers. Feeling remorse, regret, fear, and shame for the non-virtuous deeds previously done is the power of aversion. One's own weakness in the face of the remedy, being overcome by afflictions, although one previously engaged in non-virtue, generating a vast amount of virtuous power that is far greater than that is the power of reliance. Being extremely remorseful for the non-virtue previously done, vowing again that even if one's life is at stake, one will not commit evil, is the power of restraint, the power of turning away from wrongdoing. For the sake of confessing sins, striving to cultivate the virtues of body, speech, and mind, especially taking refuge in the Three Jewels and cultivating the precious Bodhicitta, can exhaust sins. Moreover, even killing one's parents and self-arisen Buddhas, it is said that meditating on emptiness can purify it, because sin is an accumulated phenomenon. Furthermore, at the time of the preliminary practice, before one's mind is disturbed by any of the three poisons of attachment, aversion, and ignorance, with a single difference in intention, that is, delighting in performing virtue and abandoning evil. That is, if one is sincerely happy and joyful from the bottom of one's heart for the pure white virtue that is impartial and non-sectarian, then that merit is obtained by oneself in an instant, like a robber stealing it, using that analogy to illustrate rejoicing. Just by rejoicing, one can do that. Previously, King Prasenajit of Kosala continuously offered service to the Teacher and his retinue day and night.
Tibetan
བའི་ཚེ་གྲོང་མཐའ་སྤྲང་པོ་ཞིག་གིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་རྒྱ་ཆེན་བྱས་པ། སྟོན་པ་དུས་གསུམ་མཁྱེན་པས་རྒྱ་པོ་ལ་ད་ལམ་གྱི་བསྔོ་བ་འདི་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕྱིར་བསྔོའམ། ཁྱོད་ཀྱིས་རྣམ་དཀར་བགྱིས་པ་འདིའི་སྟོབས་ཀྱིས་གཞན་ཞིག་ལ་ཁྱོད་ལས་ལྷག་པའི་བསོད་ནམས་འཐོབ་པ་ལ་བསྔོ་ཞེས་བཀའ་བསྩལ་པས། བདག་གི་དགེ་བས་གཞན་ཞིག་བསོད་ནམས་ཆེ་བར་གྱུར་ན་དེ་ལ་སྔོན་ཤིག་ཞུས་པས་དབུལ་པོའི་མིང་ནས་སྨོས་ཏེ་བསྔོ་བ་མཛད་པ་ཡང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་གི་ཕན་ཡོན་ཡིན་ནོ། །ཡང་། ཐར་མེད་འཁོར་བའི་སྤྱོད་པ་ནི་མ་དུལ་བ་མ་ཞི་བ་མ་བསྡམས་པ་སོགས་སྡིག་པ་དང་གཡོ་སྒྱུ་ཁོ་ནས་བསླད་པ། མཆོད་སྦྱིན་ལ་ལྕགས་ཀྱི་ཕ་གུ་བཞིན་དུ་སྲ་བ་སེར་སྣ་སོགས་ལ་གོམས་པ་བརྟས་པ་རྡོ་རྗེ་འདག་པ་ལྟར་འཁྲེགས་པ་ངེས་འབྱུང་དང་དད་པ་ལ་ཐ་རྒོད་ལྟར་རེངས་པར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི། གཞན་གང་གིས་ཀྱང་གདུལ་ཐབས་བརྟན་པ་བྲལ་བ་དེ་ལའང་དྲང་ངེས་ལྡེམ་དགོངས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རིམ་པ་གསུམ་དུ་བསྡུ་བའི་གང་ལ་གང་འདུལ་གྱི་རྩིབས་རྣོན་པོ་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་མུ་མཁྱུད་ལས་འདའ་བ་མེད་པ་དེ་བསྐོར་བར་བསྐུལ་བའོ། །ཡང་། ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་བ་དང་དེ་སྲསབྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སྤངས་པར་གྱུར་ན་སྟོན་པ་དང་བསྟན་པ་གཉིས་ཀ་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་མད་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་བླང་དོར་མི་ཤེས་པའི་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་པོ་འདིས་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་ལ་སྤྱོད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྟེན་ཙམ་ཡོད་པ་མཐོང་ནས། དེ་རྣམས་ཐར་པ་དང་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་གོ་འཕང་ལ་འགོད་པའི་ཆེད་དུ། སྐུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་མ་ཡིན་པའི་གདན་ཁྲི་ལ་བཞུགས་པའི་ཡོན་ཏན་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རིན་ཐང་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་ཏེ་སྤུངས་ན་བདག་སོགས་འགྲོ་བའི་ཆེད་དུ་ཡུན་རིང་བཞུགས་པར་གསོལ་བ་བཏབ་ན་དེའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུར་བདག་ཉིད་ཀྱང་དུས་མིན་འཆི་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པའོ། །འདིར་ཡང་སྲིད་པའི་བདེ་འབྲས་ལ་དམིགས་པ་ལ་བདག་ཏུ་བལྟ་བས་འདར་བའི་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་བསམ་པས་རྣམ་དཀར་གྱི་ལས་ལྟར་སྣང་བ་ཡང་སྲིད་པར་ལན་ཅིག་སྨིན་ནས་མངོན་མཐོའི་ལུས་རྟེན་ཙམ་ཐོབ་ནས་མྱུར་དུ་འཛད་པ་ཡིན་ཀྱང་ཆོ་ངེ་སྟེ་དེའི་གྲགས་པ་སྒྲོག་པ་ལ་རིངས་པ་རྣམས་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་བསྔོ་བའི་ཐབས་ཟབ་མོ་དང་ལྡན་ན་ལྕགས་ལ་གསེར་འགྱུར་གྱི་རྩིས་ཐེབས་པ་བཞིན་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བར་ངེས་ན། འདི་ལྟ་བུའི་འཕགས་
Chinese
屆時，有個住在城郊的乞丐大大地隨喜讚歎。導師三世知問國王說：「這次的回向，是為了國王您的福德而回向嗎？或者您以所作善行的力量，回向給另一個比您更有福德的人？」國王回答說：「如果我的善行使他人更有福德，那就先向那個人請求。」因此，（導師）以乞丐的名字來作回向，這也是隨喜的利益。再者，無法解脫的輪迴行為，是未調伏、未寂靜、未約束等等，只被罪惡和欺騙所玷污。對於供養佈施，像鐵的門閂一樣堅固，習慣於吝嗇等等，變得堅硬如金剛石，對於出離心和信心，像野驢一樣僵硬。像這樣的人，任何其他方法都無法調伏，對於這樣的人，也要勸請轉動包含正說、不了義說、隱義說的次第三轉法輪，以隨順根器的方式，以高增上生和決定勝的範圍無所不包的鋒利之輪來調伏。再者，如果十方三世的諸佛和佛子菩薩們捨棄，那麼導師和教法都會消失，如果沒有導師和教法，那麼這些不了解因果取捨的六道眾生，只會看到他們僅僅處於感受痛苦的狀態。為了使他們安立於解脫和遍知的果位，將不入涅槃的座床功德和一切事物的價值凝聚在一起，如果祈請為了我和其他眾生長久住世，那麼作為與此相應的果報，自己也不會非時而死。如是說。這裡也是，如果以希求有漏安樂為目標，以我執為念而顫抖，以世間八法的想法來行持看似善行的行為，也只會在輪迴中成熟一次，僅僅獲得高增上生的身體，然後迅速耗盡。然而，對於那些急於宣揚這種痛苦的人，如果具備了菩提回向的甚深方便，就像鐵變成金一樣，一定會轉變為不住涅槃之因。像這樣殊勝的
English
At that time, a beggar living on the outskirts of the city greatly rejoiced and praised. The Teacher, who knows the three times, asked the king, "Is this dedication for the sake of your merit, O King? Or are you dedicating the power of your virtuous deeds to another who will gain more merit than you?" The king replied, "If my virtue makes another more meritorious, then I will first ask that person." Therefore, (the Teacher) dedicated the merit by mentioning the beggar's name, which is also the benefit of rejoicing. Furthermore, the actions of samsara, from which there is no liberation, are untamed, unpacified, unrestrained, and defiled only by sins and deceit. Towards offerings and generosity, they are as firm as an iron bolt, accustomed to stinginess, hardened like a diamond, and as stiff as a wild ass towards renunciation and faith. Such beings, whom no other means can tame, should also be urged to turn the three wheels of Dharma in sequence, encompassing definitive, provisional, and hidden meanings, taming them with the sharp wheel of whatever suits their disposition, without exceeding the scope of higher realms and definite goodness. Furthermore, if the Buddhas of the ten directions and three times and their sons, the Bodhisattvas, were to abandon us, both the Teacher and the teachings would disappear. If there were no Teacher and teachings, then these six kinds of beings who do not understand the acceptance and rejection of cause and effect would only see that they are merely in a state of experiencing suffering. In order to establish them in the state of liberation and omniscience, if we were to gather together the qualities of not passing into nirvana and sitting on the throne, and the value of all things, and pray that they remain for a long time for the sake of myself and other beings, then as a corresponding result, one would not die untimely. So it is said. Here also, if one aims for the happiness of samsara, trembling with attachment to self, and performs actions that appear virtuous with the thought of the eight worldly concerns, it will only ripen once in samsara, merely obtaining a body of higher realms, and then quickly be exhausted. However, for those who are eager to proclaim such suffering, if they possess the profound means of dedicating to enlightenment, just as iron is transformed into gold, it will surely transform into the cause of non-abiding nirvana. Such a noble