Tibetan
གཅིག་པར། ཁྲེགས་ཆོད་ཐོད་རྒལ་ཉིན་མཚན་མགོན་པོའི་ཞལ། མངོན་སུམ་མཐོང་འདི་དཔོན་སློབ་ནམ་མཁའི་མཚན། དེ་ལྟ་བུའི་དཔོན་སློབ་རིན་པོ་ཆེ་ནམ་མཁའ་འོད་གསལ་ཞེས་རྫོགས་ཆེན་མན་ངག་ལུགས་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་གསུམ་མཐར་ཕྱིན་ནས་འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་ལ་རེག་པ་མཆོག་གི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གང་གི་ཟློས་གར་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་པདྨ་གསང་སྔགས་བསྟན་འཛིན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས། ༢ དཔོན་སློབ་གོང་མའི་ལུགས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་སྙིང་ཐིག་གི་ཁྲིད་གཞུང་ལྟར་ཐུན་མོང་དང་ཁྱད་པར་གྱི་སྔོན་འགྲོ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་འཁོར་འདས་རུ་ཤན་དབྱེ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ་དངོས་གཞིའི་བར་ཆོས་ཉན་པའི་སྐྱོན་རྣམས་སྤངས་ཁུལ་གྱིས། ད་ལྟའི་ཆོས་ཁྲིད་ཞུ་མཁན་ཚོས་ཁྲལ་མཐོང་ལས་དགའ་ཙམ་བྱས། དེ་སྐབས་སུ་སྐྱབས་འགྲོ་འབུམ། ཕྱག་འབུམ། ཡིག་བརྒྱ་འབུམ་བཅས་སྙིང་པོར་བྱས། ལོ་དེའི་བུམ་སྒྲུབ་རྗེས་སུ་ངེད་ཅག་གྲྭ་པ་ལྔ་ལྷ་ལྡན་ཕྱོགས་སུ་ཆས་པ་ལ་དགུན་ཚེ་ཁྲིད་ཀྱི་སྦྱངས་པས་སྡིག་སྒྲིབ་ལྷོངས་པ་ལྟ་བུའི་རྐང་པ་དྲེག་ནད་གྱིས་ཤིན་ཏུ་གདུངས་པ་རོག་ཏོམ་ཆུ་ཚན་ལ་སྦངས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཙམ་ལས་དགའ་རུ་འགྲོ་མ་ཐུབ་ཀྱང་། སྙིང་རུས་བསྐྱེད་ནས་ང་རང་མིན་པའི་གྲོགས་པོ་བཞི་པོ་ས་ཁུར་པོ་དང་། གྲོ་ཁལ་གཡག་རེ་ཡོད་པ་རུ་ཅུང་ཟད་རེ་བཀལ་ནས་ཕྱིན་པས་རོ་སྟོད་ཤིན་ཏུ་ན་ནས་འགྲོ་མ་ཐུབ་པ་དགེ་རྩེ་སེང་ཤུལ་གྱི་ལྷ་རྗེ་གཅིག་ལ་ནད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་དང་ཕན་འདོགས་ཀྱི་སྨན་དཔྱད་ཞུས་པས། ཁོང་ན་རེ། ཁྱོད་ཀྱི་ནད་འདི་དྲེག་སྟོད་དུ་འཕྱུར་བ་རེད་པས་གནས་སྐོར་ལ་འགྲོ་རྒྱུ་སྨོས་ཅི་དགོས། རྒྱབ་བརྟེན་ཡང་མི་ཉན་འདུག་པས་ཅིས་ཀྱང་སྨན་དཔྱད་རིམ་གྲོ་གཉིས་ཀ་མ་བྱས་ན་མི་འཚོ་ངོ་མ་རེད་གསུངས་བྱུང་བར་མནོ་བསམ་བཏང་བར་གྲོགས་རྣམས་ཀྱིས་སྨན་པའི་གང་གསུང་བསྒྲུབ་ན་ཁྱེད་རང་བདེར་སོང་ན་འགྲོ་ཆོག་ཟེར་ཡང་། དེ་འདྲའི་རིགས་ཀྱིས་ཆོས་བཤོལ་བ་ལས་ཤི་ན་དགའ་སྙམ་པའི་རྟོག་པ་ཤར་ནས་སྨན་ཡང་མ་བླང་། བཀའ་བསྒོ་ཙམ་ཡང་མ་ཞུས་པར་སོང་སོང་བས་དོ་ཤི་དོ་ཆད་ཀྱི་ངང་ནས་ཁམས་རི་བོ་ཆེར་སླེབས། དེར་མཇལ་ཕྱག་བསྐོར་ནན་ཏན་བྱས་པས་ཅུང་ཞིག་བདེ་རུ་སོང་། དེ་ནས་ཕག་གྲུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་རྒྱལ་པོའི་དངོས་སློབ། སློབ་མ་གདུགས་ཐོག་ལྔ་བརྒྱ། ཁད་དུ་ཉེ་བ་བརྒྱ། བུ་ཆེན་ལྔ་རྣམས་མདོ་པའི་ནང་ནས་ཡ་གྱལ་དུ་གྱུར་པ་འགྲོ་མགོན་ཡེ་ཤེས་བརྩེགས་ཀྱི་གདན་ས་ལྷོ་ཡེ་ཕུག་ཏུ་གྲགས་པར་མཇལ་ནས་ཕྱག་སྐོར་བྱས་ནས། བྱང་རྟ་རྣ
Chinese
第一，彻却脱噶日夜怙主之面，现量得见，此乃上师南喀之名。如是之上师仁波切南喀沃色，以大圆满窍诀派之见、修、行三者究竟，证得果位金刚持之果位，至尊金刚上师之舞姿化身莲花生金刚密咒持教者之尊前。2、依上师前辈之规，如空行心髓之引导文，共同与不共之前行。从不共之轮涅二者区分开始直至正行之间，装作舍弃听法之过失。现在求法之人仅仅是比看到税收更高兴。彼时，皈依十万遍，顶礼十万遍，百字明十万遍等作为核心。当年之瓶修之后，我们五个僧人前往拉萨方向，冬季长寿法之修习，犹如罪障显现一般，脚部痛风剧烈，在若多温泉浸泡也仅仅稍微好转，无法完全痊愈。但生起精进心，除了我之外的四个朋友，有些背着行李，有些将少许粮食放在牦牛背上，就这样前行，上半身剧痛难忍，无法行走，向德孜森旭之医师请教病因和有益之医药，他说：你的病是痛风上涌，何况要去朝圣？后背也不听使唤，无论如何不进行医药仪轨二者就无法活命，听到此话之后心想，朋友们说如果按照医生所说去做，你好了就可以走了。但想到那种事情会耽误佛法，宁愿死去，于是药也不吃，加持也不求，就这样走啊走，抱着必死之决心到达康区日沃且（1748年）。在那里认真地朝拜转绕，稍微好转。之后拜见了帕竹多吉杰布国王的亲传弟子，弟子有五百个持伞者，一百个关系亲近者，五大弟子是显宗中的佼佼者，卓贡益西孜的座 Lachung Yipu，在那里朝拜转绕之后，向北
English
Firstly, the face of the Trekchö Tögal Lord of Day and Night is directly seen, this is the name of the master Namkha. Such a precious master Namkha Ösel, having perfected the view, meditation, and conduct of the Great Perfection oral tradition, attained the state of Vajradhara, the supreme Vajra Master, the emanation of the dance of whom is Padma Sangngak Tendzin. 2. According to the lineage of the previous masters, like the guidance text of the Dakini Heart Essence, the common and uncommon preliminaries. Starting from the uncommon distinction between samsara and nirvana up to the main practice, pretending to abandon the faults of listening to the Dharma. Nowadays, those who seek Dharma teachings are only happier than seeing taxes. At that time, taking refuge 100,000 times, prostrations 100,000 times, the hundred-syllable mantra 100,000 times, etc., were made the core. After the vase practice that year, the five of us monks set out towards Lhasa, and the practice of the winter longevity Dharma caused severe gout in the feet, as if obscurations had manifested, and although soaking in the Rogtom hot springs only slightly improved, it was not completely cured. But generating diligence, the four friends besides myself, some carrying luggage, some putting a little grain on the backs of yaks, proceeded in this way, the upper body aching unbearably, unable to walk, and asked a doctor from Gertse Sengshul about the cause of the illness and beneficial medicine. He said: Your illness is gout rising upwards, what need is there to mention going on pilgrimage? The back is also not listening, and without both medicine and rituals, you will not survive. Hearing this, I thought, the friends said that if you do as the doctor says, you can go if you get better. But thinking that such things would delay the Dharma, I would rather die, so I didn't take medicine or ask for blessings, and went on and on, with the determination to die, and arrived at Kham Riwoché (1748). There, I diligently prostrated and circumambulated, and felt a little better. Then I met the direct disciple of Phagmo Drupa Dorje Gyalpo, with five hundred disciples with umbrellas, one hundred close ones, and the five great disciples who were outstanding among the Sutra followers, at the seat of Drogön Yeshe Tsek, known as Lachung Yipu, and after prostrating and circumambulating there, towards the north
Tibetan
་མཇལ་དུ་ཕྱིན། དེར་ཡང་གོང་ལྟར་བྱས། ཁྱུང་པོ་རི་རྩེ་དྲུག་བསྐོར་ཞིང་། དེ་ནས་རོང་ལམ་བརྒྱུད་དེ་ཐང་ནག་གྲུ་བརྒྱབ་ནས་ཁམས་སྤང་ལེབ་དགོན་དུ་ཕྱིན། དེ་ནས་ལམ་རྒྱུས་སོགས་ཞིབ་ཏུ་དྲིས་ནས་སྤོ་ཁྱུང་ཐོག་ལ་ཞེས་པ་གནམ་གྱི་ཀ་བ་ལྟ་བུ་དེ་བརྒྱབ་པས་ཡར་རྒྱབ་ཀྱི་ཐུར་དུ་བབས་པའི་རི་སྨད་དེར་བྲག་ཕུག་ཞིག་འདུག་པ་དེར་ཞག་གཉིས་ཙམ་ལ་ངལ་གསོས་ཞག་འཕྲོར་ཐུར་ལ་བབས་ནས་ཕྱིན་པར་ཡུལ་མི་ཁ་ཤས་དང་འཕྲད་པར་སྐད་ཆ་དྲིས་པས། འདིའི་ཐག་ཉེ་ས་ན་སྤོ་ཆུ་མདོའི་ཟམ་པ་དང་ཤོ་གམ་ཡོད་ཚུལ་སོགས་དྲང་པོར་ལབ་བྱུང་བས་དོགས་ནས་ལམ་དུ་མ་ཕྱིན་ཞིང་། སྤོ་བོའི་གཡས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆུ་དེ་ཆོད་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཨེ་ཐར་གྱི་རེ་བས་ཆུ་ཁར་ཕྱིན་པས། ད་ལྟའི་ཟླ་ཆུ་ཆེ་སྐབས་འདི་ཙམ་འདུག་ཀྱང་། ངེད་ཅག་ལག་སྦྲེལ་ནས་ཆུ་ལ་བརྒྱབ་པས་འདོམ་དོ་ཙམ་གྱི་སར་སླེབས་ཚེ་རྐེད་པ་ནས་ནུབ་ཅིང་རྦ་ཤིན་ཏུ་རྒོད་པས་ཁ་ཕྱིར་ལོག་མ་བཅུག་པར། རབ་ཏུ་སྐྲག་ཅིང་སྔངས་ར་བཞིན་གཅིག་གིས་གཅིག་དྲུད་ནས་ཚུར་ཁར་སླེབས་ཐུབ་ཙམ་བྱུང་བས་དགའ་ཡང་ཆས་ཀ་གང་ཡོད་འཕྲོག་ཏུ་སེམས་ན་ཡོད་པ་ལ་ངེད་ཅག་ཚོ་བགྲོས་ནས། གྲོགས་གཉིས་ཤོ་གམ་པར་ལྟོ་སློང་ལ་མངགས་ནས་ངེད་ཀྱི་ཤ་ཉེ་གཅིག་ཡོད་པ་ཆུ་སྐྱོན་གྱིས་ཤི་ལ་ཐུག་པར་འོ་ཞོ་འདྲ་སྟེར་རྒྱུ་ཨེ་ཡོད་དྲིས་ལ་ཤོག་བྱས་ཉམས་སད་པ་ལ་སོང་བས། ཁོང་ཚང་གི་འོ་མ་ཉུང་ངུ་ཞིག་གནང་འདུག །ཁང་པ་ཕར་ཚུར་གཉིས་ཀར་རྒྱ་སྒོ་ཆེན་པོ་ཟ་ཚེ་བརྒྱབ་རྒྱ་ཅན་ཞིག་འདུག་པས་ཟམ་དཀྱིལ་ཙམ་ན་མགྲོན་ཁང་ཡོད་པ་ཞིག་རེད་ཟེར་བས། ཐབས་བྱས་ནས་ཆས་ཀ་ཐམས་ཅད་སྒྲོ་བ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀྱི་ནང་དུ་བཅུག་ནས་ནགས་ཞིག་ཏུ་ས་འོག་ཏུ་སྦས། ངེད་ཚོའི་གཡོག་པོ་ཞིག་ཡོད་པ་ན་རྫུ་བྱས་ནས་གཡས་གཡོན་གྱིས་བསྐྱོར་ནས་མགྲོན་ཁང་དུ་ཕྱིན་པ་བཤལ་ནད་ཡིན་ཚུལ་གྱིས་སྒོ་ཕར་ཚུར་ནས་ལན་མང་དུ་ཕྱི་རྒྱབ་ཏུ་འགྲོར་བཅུག་པས་ས་རུབ་ཐག་ཆད་པ་དང་དུས་མཉམ་དུ། ཡང་སྒོར་ཕུད་ནས་གྲོགས་གཉིས་ཀྱིས་སྒྲོ་བ་ཟུང་བླངས་པ་ཅུང་ཞིག་སོང་ཙམ་ན་སྒོ་ཤར་མར་ཕུད་པ་དང་མཉམ་དུ་སྒྲོ་བ་གཉིས་ལམ་ཁའི་ཞིང་ནང་སྦས་ནས་བཞག་པས་ཤོ་གམ་པས་མ་མཐོང་ངོ་། དེ་ནས་ཕྱིར་ནང་སྔ་མོ་ནས་ཁུར་པོའི་ནང་གི་ཀོ་གྱོང་དང་ལྷམ་ཀྲད་སོགས་ནོར་མི་ཉན་པ་རྣམས་ཁོ་ལ་བསྟན་པས་རས་སྔོན་ཡུག་གཅིག་ཡོད་པའི་ཕྱེད་བླངས། ཇ་ཉུང་ངུ་ཞིག་དང་། རྩམ་པ་ཁ་ཤས་ཡོད་པ་ནས་བག་རེ་བླངས་ཏེ་གཞན་མིའི་གྲངས་དང་ཁུར་པོའི་གྲངས་ཀྱི་ཤིང་རིས་བརྒྱབ་པ་ཁུར་པོར་བ
Chinese
去拜见了他。在那里也如前一样做了。围绕琼波日则山转了六圈。之后经过荣路，乘着唐纳的船，去了康区的邦列寺。之后详细询问了路途等情况，做了被称为“斯波琼托拉”的，像天柱一样的那个，于是到了从上面下来的山脚下，那里有个岩洞，在那里休息了两天左右，剩下的时间就下山走了，遇到了一些当地人，向他们询问情况。他们如实说，离这里近的地方有斯波曲多的桥和肖康等，因为担心所以没有走那条路。渡过了斯波的右边的河，抱着希望到达对岸，于是到了河边。他们说，即使是现在涨水的时候也只有这么大。我们手拉着手过河，到了大约两庹的地方，水就没到了腰部，而且水流非常湍急，不让我们往回走。非常害怕，像受惊的野驴一样，一个拉着一个，好不容易才回到这边，虽然高兴，但又担心所有的东西会被抢走，所以我们商量后。派了两个朋友去肖康讨饭，说我们有个亲戚因为水灾快要死了，问他们能不能给点牛奶之类的，让他们去试探情况。他们家给了很少的牛奶。两边的房子都有很大的铁门，可以上锁，他们说桥中间有个旅馆。想办法把所有的东西都放进两个大麻袋里，藏在森林里的地下。我们有个仆人，就假装他生病了，左右搀扶着他去了旅馆，用他得了痢疾的借口，让他多次从门里门外进进出出，就在天完全黑下来的时候。又从门里出来，两个朋友拿走了麻袋，过了一会儿，就在开门的同时，把两个麻袋藏在了路边的田里，肖康人没有看到。之后，早早地回到里面，把行李里不能丢失的皮袄和靴子等东西给他看了，他拿走了一块蓝色布料的一半。还有一点茶，和一些糌粑，拿走了一点，然后按照人数和行李的数量画了木刻画放在行李上。
English
Went to visit him. There, it was done as before. Circled around the six peaks of Khyunpo Ritse. Then, passing through Rong Road, took a boat at Tangnak and went to Kham Pang Leb Monastery. After that, inquired in detail about the route and other things, and made what is called "Spo Khyung Tokla," which is like a pillar of the sky, and thus arrived at the foot of the mountain that descends from above, where there was a cave. Rested there for about two days, and with the remaining time, went down the mountain and met some locals, and asked them about the situation. They truthfully said that near here there is the Spo Chudo bridge and Shogam, etc., and because of worry, they did not take that road. Crossed the river on the right side of Spo, hoping to reach the other side, and thus arrived at the riverbank. They said that even now, when the river is high, it is only this much. We held hands and crossed the river, and when we reached about two fathoms, the water reached our waists, and the current was very rapid, not allowing us to turn back. Very scared, like startled wild donkeys, one pulling the other, we barely managed to get back to this side. Although happy, we were also worried that all our belongings would be stolen, so we discussed it. Sent two friends to Shogam to beg for food, saying that one of our relatives was about to die from the flood, asking if they could give some milk or something, and let them go to test the situation. Their family gave a little milk. Both sides of the house had large iron gates that could be locked, and they said there was a hotel in the middle of the bridge. Figured out a way to put all the belongings into two large sacks and hide them underground in a forest. We had a servant, so we pretended that he was sick, and supported him on the left and right to go to the hotel, using the excuse that he had dysentery, and had him go in and out of the door many times, and just as it was getting completely dark. Again, came out of the door, and two friends took the sacks, and after a while, at the same time as opening the door, hid the two sacks in the field by the road, and the Shogam people did not see it. After that, returned inside early, and showed him the leather robes and boots, etc., that could not be lost from the luggage, and he took half of a piece of blue cloth. Also a little tea, and some tsampa, took a little, and then drew wood carvings according to the number of people and the number of luggage and put them on the luggage.