Tibetan
་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་གྱུར་ཞེས་བསམ། བགེགས་གཏོར་བྱིན་རླབས་དང་བསྔོ་ཚིག་གང་རུང་གིས་བསྔོས་མཐར། ལས་བྱང་རྩར་ཕྲེང་གི་ཧཱུཾ་ང་ཉིད་ལྷ་ཡི་ང་རྒྱལ་གྱིས། སོགས་ཀྱིས་བགེགས་བསྐྲད་ཅིང་མཚམས་བཅད་པ་ནས་བཟུང་འཛབ་བཟླས་བར་དཀྱུས་ལྟར་བྱ་བ་ལས་མེད་མོད། འོན་ཀྱང་ལས་བྱང་ཆུང་བ་འདོན་པར་སྤྲོ་ནའང་དེ་ལྟར་བྱས་པས་ཆོག་པར་མངོན་ཞིང་། ཉི་མ་སྔ་ཕྱིར་ལས་བྱང་གཉིས་རེས་མོས་སམ། ཡང་ན་སྔ་ཆོག་ཀུན་ལ་རྒྱས་པ་ཚར་རེ་དང་། གཞན་མ་ཀུན་ལ་ཆུང་བ་གཅིག་པོས་ཆོག་ཅིང་། ཚིག་ཚོགས་ལས་བྱང་ཆེ་བ་རྒྱས་ཀྱང་ལས་བྱང་ཆུང་བ་འཇུག་པ་བདེ་ཕྱིར་ཐུན་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ཁོ་ནས་ཀྱང་ཆོག་པར་ངེས་སོ ། །གང་ལྟར་ཡང་འཛབ་ལ་བབ་ཚེ་བསྙེན་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་དང་། སྒྲུབ་ཆེན་དང་ལས་སྦྱོར་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། སྤྱིར་ཆོ་གའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བསྙེན་པར་འདུ་ཞིང་། ཁྱད་པར་ཞི་ཁྲོའི་ཆོ་ག་གང་ཡིན་ཀྱང་འདྲ་སྟེ་སྣང་སྲིད་གཞིར་བཞེངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྒྲུབ་དགོས་པ་ལ་བདག་བདུན་བུམ་གསུམ་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱོགས་རིས་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་གཞན་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཞི་ཁྲོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ལ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་པ་རྟེན་ཞི་ཁྲོའི་དལ་དུ་བསྒོམས་པས་སྦྱང་གཞི་སྣོད་ཀྱི་བག་ཆགས་དག་པར་བྱེད་ལ། དེའི་ནང་དུ་བརྟེན་པའི་ལྷ་ནི་ཀུན་གཞི་སོགས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་སེམས་རིགས་བརྒྱའི་ལྷ་ཚོགས་སུ་འཆར་བའི་དག་བྱ་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དྲི་མ་དག་བྱེད་ཞི་ཁྲོའི་ལྷ་ཚོགས་ཏེ་རྣམ་པ་ལམ་བྱེད་ཀུན་གཞི་རྣམ་དག་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཐུགས་ཀར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་བདེ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྩལ་སྣང་གི་རྟོག་ཚོགས། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་རྣམ་པར་ཤར་བ་མཐའ་དག་གཟུགས་ཕུང་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དུ་དག་པས་མཚོན་ཡུལ་དང་དབང་པོའི་འདུ་འཕྲོད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དག་བྱ་དག་འབྲས་ལས་རིགས་བརྒྱའི་ལྷ་སྐུར་གྲུབ་ཚུལ་མ་ཤེས་པའི་བསྐྱེད་རིམ་རང་རྒྱུད་པ་ནི་རི་མོའི་མར་མེ་དང་མཚུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ལས་བྱང་ཚོར་གྲོལ་གྱི་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྐབས་སུ། བདག་ཉིད་ཐ་མམ་རང་སེམས་འདིཿ རྟོག་མེད་སྐད་ཅིག་དྲན་རྫོགས་སུཿ ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སྐུ་མདོག་མཐིང་ཿ ཞེས་པ་ནི་བྱ་བྱེད་དང་ཡིད་ཆོས་སུ་འཛིན་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་གདངས་ཀྱི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སྣང་སྟོང་མཚོན་པའི་ཡབ་ཡུམ་ལྟར་བསྟན་ཞི་ཁྲོའི་ལྷ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཆར་གཞིར་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དབྱིངས་ལས་ཤར་ཞིང་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་མཚོན་ཕྱིར་གཞལ་ཡས་ཁང་ཡོངས་ལ་སྒྲིབ་མེད་དུ་ཁྱབ་པའི་ཐུགས་ཀའི་ཁྱམས་ལ་རིགས་ལྔ་ཡབ་ཡུམ་དང་སེམས་དཔའ་སེམས་མ་བཅུ་དྲུག་རྣམས་བཞུགས་ཤིང་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ཐམས་ཅད་སྣོད་ལ་སྣོད་བཅུག་པ་ལྟ་བུའི་སྒྲིབ་གཡོགས་ཅན་མ་ཡིན་པས་ཕྱི་གསལ་ནང་གསལ་ཞེས་བཤད་ལ། ཁྲག་འཐུང་གི་ལྷ་ཚོགས་ཀྱང་ཀླད་པ་དུང་ཁང་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་དག་པ་སྦྱར་བའི་ལུས་དཀྱིལ་དངོས་བསྟན་དུ་མི་བཟུང་སྟེ། འདི་ནི་འབྲས་དུས་ཀྱི་གདན་གསུམ་ཚང་པའི་ལྷ་གདོད་ནས་ཡོད་པའི་གསལ་འདེབས་ཙམ་མོ། །དེའང་ཞི་ཁྲོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གཙོ་བོ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཐུགས་རིག་པ་རང་སྣང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་སྣང་སྟེ། རྔམ་གློག་ལས། དབུས་སུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་གཙོཿ ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་སྣང་གི་མདུན་ནས་བརྩམས་ཏེ་གཡས་བསྐོར་གྱིས། ཕྱོགས་བཞིར་ཡེ་ཤེས་བཞིའི་ཕུང་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གདོད་ནས་དག་པའི་ངོ་བོ་རིགས་བཞིའི་གཤེགས་པ་གཤེགས་མལ་འཁོར་རང་རང་གི་སེམས་དཔའ་དང་སེམས་མ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐོར་ཞིང་། སྒོ་བཞིར་སྒོ་བ་ཡབ་ཡུམ་དང་རང་གཞུང་དུ་གསལ་བའི་གནས་དྲུག་ཏུ་ཐུབ་པ་དྲུག་རྣམས་གསལ་ཞིང་། ཁྲག་འཐུང་ལྷ་ཚོགས་ཀྱང་གོང་གསལ་བཞིན་ལུས་ཀྱི་ལྷའི་བཞུགས་ཚུལ་དང་དོན་མཐུན་པར་རང་བཞིན་སྤྲུལ་པའི་ཞིང་ཁམས་ལྔའམ། བཅུར་བཤད་པའི་སྟེང་ཕྱོགས་དུར་ཁྲོད་མེ་རི་འབར་བའི་ཞིང་གི་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་བཅས་པའི་བཀོད་པ་དང་དོན་མཐུན་གྱིས་ཞི་བའི་སྐབས་སུ་དཀྱུས་བཞིན་དང་། ཁྲོ་བོའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་བཅས་པའང་གོང་གི་མེ་རི་འབར་བའི་བཀོད་པ་དང་མཚུངས་པར་གསལ་གདབ་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་བསྐྱེད་པ་ཡང་རིམ་པ་དང་པོའི་ལམ་གྱིས་བགྲོད་པ་ལྟར་མ་ཡིན་ཞིང་འདི་ནི་སྒྲུབ་པ་པོའི་སྒོ་གསུམ་སྐུ་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ལྷ་ཚོགས་སུ་སྒྱུར་བའི་ཐབས་ཐེག་རྩེ་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ལུགས་ཡིན་པས་འདི་མན་གྱི་ལམ་རིམ་དག་དང་མཚུངས་པར་མི་བལྟའོ། །དེ་ཡང་འཛབ་དངོས་ལ་དང་པོ་བསྙེན་པ་ནི། ཟུར་ཆེན་ཆོས་དབྱིངས་རང་གྲོལ་གྱི་བསྙེན་ཡིག་ལྟར་དགོད་པ་ལ། རྣམ་སྣང་གི་ཐུགས་ཉི་ཟླའི་དཀྱིལ་ན་ཀུན་ཏུ་ུབཟང་པོ་ཡབ་ཡུམ་མཐིང་ག་ཕྱག་གཉིས་མཉམ་བཞག་ཞབས་གཉིས་སྐྱིལ་ཀྲུང་དུ་བཞུགས་པ་ཚོན་གང་འོད་ཀྱི་གོང་བུ་འབར་བར་འོད་འཕྲོས་སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་གཞལ་ཡས་ཁང་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འོག་མིན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་གོ
Chinese
想著「成為具有自性者」。以驅魔朵瑪的加持和迴向詞等任何一種方式作迴向後，從儀軌根本文的「吽，我以自身為天之慢」等語句開始驅魔和結界，之後念誦等都如常進行即可。然而，如果樂意念誦小儀軌，那樣做也是可以的。早晚可以輪流念誦兩個儀軌，或者所有早上的儀軌都念誦廣軌一遍，其他的都用小儀軌即可。雖然詞句多的儀軌大的時候念誦廣軌，但為了方便進行，所有座次都念誦小儀軌也是可以的。無論如何，一旦開始念誦，就有四種方式：近修、修持、大修和事業。第一種是：一般來說，所有儀軌的行為都包含在近修中。特別是，無論是寂靜還是忿怒的儀軌，都必須在將顯有存在建立為基礎的壇城中進行修持，而不是像執著於自生七尊、瓶灌三尊那樣的偏頗。為了將自己、他人和六道眾生都修持為一個寂靜忿怒的壇城，觀想所有器世間都成為寂靜忿怒的宮殿，以此淨化所淨對象器世間的習氣。其中所依之本尊，是將阿賴耶等八識聚的百種心識顯現為本尊眾，所淨對象是蘊、界、處的垢染，淨化它們的是寂靜忿怒本尊眾，即以相為道用，阿賴耶清淨即是普賢王如來的心意，阿賴耶識是樂空無二的自性顯現之分別念，所有顯現為心和心所的，都以色蘊清淨為遍照尊來表示，所有對境和根識的聚合，如果不知道所有這些淨化對象和淨化結果如何轉化為百部本尊身相的生起次第自續派，就如同畫中的燈火一樣。因此，在儀軌《自解脫》的生起次第中，「自身或自心此，無念剎那頓現中，普賢王如來身藍色」所說的，就是將執著於能作所作和意法完全淨化的音聲，以普賢王如來表示空性，如同父續母續一般，是所有寂靜忿怒本尊眾的基礎。這也是從法界中顯現，並象徵著一切自性的緣故。
English
Thinking, "May I become one with self-nature." After dedicating with the blessing of the obstacle-destroying torma and any dedication words, from the ritual root text's "Hum, I am with the pride of the deity," etc., dispel obstacles and seal the boundaries, and then recite as usual. However, if you are willing to recite the small ritual, it seems that doing so is sufficient. In the morning and evening, you can alternate between the two rituals, or for all morning rituals, recite the extensive one once, and for all others, the small one is sufficient. Although the extensive ritual is recited when the collection of words is large, it is certain that the small ritual is sufficient for all sessions because it is easier to engage in. In any case, once you start reciting, there are four ways: approaching, practicing, great practice, and activity. The first is: In general, all ritual activities are included in approaching. In particular, whether it is a peaceful or wrathful ritual, it must be practiced in the mandala that establishes existence as the basis, not like the partiality of clinging to the self-generated seven deities and the three vase deities. In order to practice oneself, others, and the six types of sentient beings as one peaceful and wrathful mandala, contemplate all the container world as the palace of peaceful and wrathful deities, thereby purifying the habitual tendencies of the object to be purified, the container world. The deities dwelling within it are the assembly of hundreds of deities of the eight consciousness aggregates, such as the alaya, and the object to be purified is the defilement of the aggregates, elements, and sources, which are purified by the peaceful and wrathful deities, that is, using appearance as the path, the purity of the alaya is the mind of Samantabhadra, and the alaya consciousness is the manifestation of the play of bliss and emptiness, all that appears as mind and mental factors is represented by the purification of the form aggregate as Vairochana, and all the aggregation of objects and sense faculties, if one does not know how all these objects to be purified and results of purification are transformed into the body of the hundred families of deities in the self-continuum of the generation stage, it is like a lamp in a painting. Therefore, in the generation stage of the ritual "Self-Liberation," "This self or self-mind, in the non-conceptual instant of perfect recollection, Samantabhadra's body is blue" is said to be the sound that completely purifies the clinging to the agent and the object and the mind-dharma, and Samantabhadra represents emptiness, like the father and mother tantras, it is the basis of all the peaceful and wrathful deities. This is also because it arises from the dharmadhatu and symbolizes the nature of all.
Chinese
总之，对于毫无遮蔽地遍布整个宫殿的心间庭院，五部佛父佛母和十六位菩萨眷属安住其中，所有所依和能依，并非如容器盛放物品般具有遮蔽，因此被称为外明内明。饮血尊众的坛城，也不被视为将头颅、骨骼、蕴、界、处等清净后结合的真实身坛城。这仅仅是对于果位时圆满三座的本有本尊的提示而已。其中，寂怒本尊的两个坛城中，第一个是：主尊普贤王如来的智慧，即自显的体性，也就是毗卢遮那佛。如《怖畏金刚根本续》所说：“中央为毗卢遮那佛主尊”。从毗卢遮那佛的前方开始，顺时针方向，四个方向上，四种智慧的蕴界自性，即本初清净的体性，四部的佛陀及其眷属，各自的菩萨和菩萨母围绕。四个门处，门神佛父佛母，以及在各自仪轨中阐明的六处，六能仁显现。饮血尊众也如上所述，与身体本尊的安住方式和意义相符，在自性化身五部或十部刹土的上方，与尸林火海燃烧之地的所依和能依的陈设和意义相符，寂静时如常，愤怒尊的所依和能依也与上述火海燃烧的陈设相同，仅仅是显现而已。如此生起，并非如次第次第道般行进，而是将修行者的身语意转化为三身佛的本尊之方便，是极顶瑜伽之法，因此不可与此之下的道次第等同看待。其中，于实际念诵时，首先是近修，按照佐钦曲英让卓的近修仪轨来安排。毗卢遮那佛的心间，在日月轮中央，普贤王如来佛父佛母，蓝色，双手结禅定印，双足跏趺坐，如一指节大小的光团燃烧，光芒四射，将显有世间的一切情器，都转变为本尊和本尊母的广大宫殿，一切法都转变为佛的刹土，密严刹土的自性中安住。
English
In short, for the heart courtyard that pervades the entire palace without obscuration, the five Buddha families, father and mother, and the sixteen bodhisattvas reside within. All supports and supported ones are not like containers holding objects, which have obscurations. Therefore, it is said to be outwardly clear and inwardly clear. The mandala of the Heruka deities is also not regarded as the actual body mandala that combines the purification of the head, bones, aggregates, realms, and sources. This is merely a reminder of the primordial deities who possess the three seats complete at the time of fruition. Among the two mandalas of peaceful and wrathful deities, the first is: the wisdom of the main deity, Kuntuzangpo, which is the nature of self-appearance, namely Vairochana. As stated in the Root Tantra of Terrifying Wrath, "In the center is the main deity, Vairochana." Starting from the front of Vairochana, clockwise, in the four directions, the nature of the aggregates and realms of the four wisdoms, which is the nature of primordial purity, the Buddhas of the four families and their retinues, each surrounded by their respective bodhisattvas and bodhisattva mothers. At the four doors, the gatekeeper father and mother, and the six places explained in their respective texts, the six Thubpas appear. The Heruka deities are also as mentioned above, in accordance with the manner of residing and the meaning of the body deities, above the five or ten pure lands of the nature emanation, in accordance with the arrangement and meaning of the supports and supported ones of the burning land of the charnel ground fire sea. In the peaceful state, it is as usual, and the supports and supported ones of the wrathful deities are also the same as the above-mentioned burning arrangement of the fire sea, merely appearing. Such arising is not like proceeding through the stages of the path, but rather the means of transforming the body, speech, and mind of the practitioner into the deities of the three bodies of the Buddha, which is the method of Atiyoga. Therefore, it should not be regarded as the same as the stages of the path below this. Among them, when actually reciting, the first is the approach practice, arranged according to the approach practice text of Zurchen Choying Rangdrol. In the heart of Vairochana, in the center of the sun and moon discs, Kuntuzangpo, father and mother, blue, with hands in the meditation mudra, seated in vajra posture, like a burning ball of light the size of a finger joint, radiating light, transforming all phenomena and existence, both container and contents, into a vast palace of deities and deity mothers, transforming all dharmas into the Buddha's realm, abiding in the nature of the dense array of Akanishta.