Tibetan
་ཀྱིས་གཉེན་པོས་འདུལ་བ་ཡིན། སྔགས་སྤྱིར་ལམ་དུ་གཏོང་ངམ་ལམ་ཁྱེར་བྱ་བ་དང་། སེམས་སྡེར་གནས་ལུགས་ཀྱིས་གཤིས་ཐོག་ཏུ་དགྲོལ་བར་བྱ་བ་དང་། ཀློང་སྡེར་སྤང་གཉེན་གཉིས་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་དག་པར་བྱེད་པ་རྣམས་རིག་པའི་ཀློང་ན་གཟུང་འཛིན་ཕྲ་མོའི་རང་ཚུགས་ཏེ་དམིགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཡོད་དེ་ཞིག་ནས་དམིགས་མེད་དུ་འགྱུར་བ་མཚར་ཞེས་པ་དེ་ལྟར་ཅུང་ཟད་མ་ཡིན་པས་སོམ་ཉིའི་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་བའི་ཀུན་གཞི་དང་ནི། མྱ་ངན་འདས་པའི་ཆོས་སྐུ་གཉིས་པོ་སྟོང་བའི་དབྱིངས་སུ་གཅིག་ཀྱང་། ཆོས་སྐུ་རྟོག་མེད་རྒྱ་མཚོ་དང་འདྲ་ཞིང་། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ནི་འཁོར་བའི་ཐོག་མ་གཞི་སྣང་ཤར་བར་གྱུར་པ་དེའི་སྒྲིབ་ཆ་སྟེ། དཔེར་རྒྱ་མཚོ་ཁར་གྲུ་བས་བསྒྲོད་པ་བཞིན་དུ་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀར་ལྡང་ཞིང་། གཞི་དེ་ཉིད་ནས་འཁྲུལ་པའི་སྐྱོན་གྱིས་འཁོར་བ་དང་། གྲོལ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་གཉིད་དུ་སོང་བཞིན་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། དེ་ལས་སད་པ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་སྣང་སངས་པ་གཉིས་ཀྱང་། འཁྲུལ་སྣང་དབང་པོ་ཉམས་པའི་གཉིད་སྟུག་བཞིན་དང་། གྲོལ་བ་དེ་ལས་སད་པའི་གནས་སྐབས་དང་འདྲ་སྟེ། དེ་ཡང་ཐོག་མའི་ངེས་མེད་གཞིའི་ལྷུན་གྲུབ་དང་། མཐར་གྱི་གྲོལ་བའི་ཀ་དག་དྲི་མ་ཀུན་བྲལ་གཉིས་པོ་ཡང་། རྫས་གཅིག་པ་ལྟ་བུའི་ཐ་སྙད་བཞག་ཆོག་ཀྱང་། སླད་ཀྱི་འཁྲུལ་པའི་གཞི་བྱེད་པ་དང་མི་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ཤེས་པ་གཅེས་ཞེས་པ་ནི། ཐོག་མའི་ངེས་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞི་བྱེད་ཀྱང་། མཐར་གྱིས་གྲོལ་བའི་ཀ་དག་གི་ལམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་སྦྱང་བ་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་རྒྱུར་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབྱིངས་ཀྱི་གྲོལ་ས་ཀ་དག་དང་ཅེས་ཐོག་མའི་གྲོལ་གཞི་དང་། ད་ལྟའི་ལམ་གྱི་རིག་པ་ཀ་དག་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། རྟོགས་ཚུལ་ཙམ་ལ་རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པར་མཉམ་ནའང་། གྲོལ་ས་ཉིད་ནི་རླུང་སེམས་ཆ་དང་བཅས་པ་ཉིད་རྣམ་པར་བྱང་བའི་དག་པར་གྱུར་པའི་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀ་ན་དག་པ་སྟེ། ལམ་གྱི་དུས་སུ་རླུང་སེམས་གཉིས་མ་དག་པའི་རྐྱེན་དབང་ཁོ་ན་དང་འགྲོགས་ཤིང་། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལས་བྱུང་བའི་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་བསླད་ཅིང་། ཁུར་བུས་རྟོག་བྲལ་གྱི་ངང་དུ་དངོས་སུ་གནས་པ་རེས་འགའ་ཙམ་མོ། །དེ་བཞིན་ཆོས་ཉིད་བར་དོའི་རིག་གདངས་ནི། རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཡེ་ནས་རྒྱལ་བ་སྐུ་གསུམ་གྱི་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་བཅས་བ་རྫོགས་པ་
Chinese
以对治来调伏。总的来说，密咒是将道作为道路或者取道，心部是以安住的方式在自性上解脱，界部是将舍弃和对治二者在法性中清净为一，这些在明觉的界中，细微的能取所取以自性存在，有极其细微的对境，从那之后变为无对境，称之为奇妙，并非如此稍微，这是索琼的教言。同样，轮回的阿赖耶和，涅槃的法身二者在空性的界中是一，但法身如同无分别的海洋，阿赖耶识是轮回的最初基现显现的遮蔽部分，例如如同在海洋上用船来度过一样，在轮回和涅槃二者中生起，从那个基本身，以错乱的过患而有轮回，以解脱的功德而有涅槃，法性也如同睡着一样感受轮回的痛苦，如同从那醒来一样，错乱显现清醒二者，错乱显现如同感官衰退的沉睡一样，解脱如同从那醒来的状态一样，那也是最初的无定基的任运自成和，最终解脱的本来清净无垢二者，虽然可以安立如同是同一种物质一样的名相，但要知道后来作为错乱之基和不作为错乱之基的差别是很重要的，这是因为最初的无定任运自成虽然作为错乱之基，但最终解脱的本来清净的道的障碍全部清净，因此果不退转为因。同样，界解脱处本来清净，也就是最初的解脱基和，现在的道的明觉本来清净二者有差别，仅仅在证悟的方式上没有局限没有偏颇是相同的，但解脱处本身是风心连同部分本身完全清净的清净，在轮回和涅槃二者中都是清净，在道的时候，风心二者仅仅与不净的因缘相伴，与从心和心所产生的垢染相伴，是法的杂染，以负担稍微安住在无分别的状态中。同样，法性中阴的明觉光芒是，在明觉的法性中本来就圆满了能仁三身的所依和能依。
English
It is subdued by applying antidotes. In general, mantra is about taking the path as a path or taking the path along, the Mind Division is about liberating on the ground of intrinsic nature through abiding, and the Space Division is about purifying both abandonment and antidotes into one in the nature of reality. These are the self-sustaining nature of subtle grasping and fixation in the expanse of awareness, and there is an extremely subtle object of focus, which then transforms into objectlessness, which is called marvelous. It is not just a little bit like that, so these are the words of Somnyi. Similarly, although the base of all samsara and the Dharmakaya of nirvana are one in the realm of emptiness, the Dharmakaya is like an ocean of non-thought, and the consciousness of the base is the obscuration of the initial manifestation of samsara. For example, just as one crosses the ocean by boat, it arises in both samsara and nirvana. From that very base, samsara arises from the fault of delusion, and nirvana arises from the merit of liberation. The nature of reality, as if asleep, experiences the suffering of samsara, and just as one awakens from it, both delusion and awakening are like a deep sleep in which the senses of delusion have deteriorated, and liberation is like the state of awakening from it. That is, both the initial spontaneous perfection of the uncertain base and the final liberation of the primordially pure, utterly stainless, can be described as being of the same substance, but it is important to know the difference between being the basis of later delusion and not being the basis of delusion. This is because, although the initial spontaneous perfection of uncertainty is the basis of delusion, it is the purification of all the obscurations of the path of final liberation, so the result does not revert to the cause. Similarly, there is a difference between the primordially pure place of liberation of the expanse, which is the initial basis of liberation, and the present awareness of the path, which is primordially pure. Although they are equal in that there is no limitation or partiality in the way of realization, the place of liberation itself is the purity in which the wind-mind, together with its parts, is completely purified, and it is pure in both samsara and nirvana. During the path, the wind-mind are only accompanied by impure conditions, and they are accompanied by the defilements arising from the mind and mental factors, which are the impurities of the Dharma, and they occasionally abide in a non-conceptual state with a burden. Similarly, the radiant light of awareness of the bardo of reality is the complete basis and support of the three kayas of the Victorious One from the very beginning in the reality of awareness.
Tibetan
དང་། རྒྱུད་སྡེ་གཞན་མར་རྟོག་བཅས་གོམས་པའམ། བསྐྱེད་རིམས་ལ་གོམས་པའི་ལྷའི་སྒྱུ་ལུས་གཉིས་ལྟར་སྣང་ལྷ་སྐུར་མཚུངས་ཀྱང་དོན་ལ་སྣང་བ་ལོངས་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་སུ་ཤར་ཞིང་། ལྷ་རྣམས་ངོ་ཤེས་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བ་དང་། མི་གྲོལ་ཁྱད་པར་ཆེ་ཞིང་། དེ་ལས་ཁྱད་པར་ལམ་འདིར་ཞུགས་པའི་དམ་ཚིག་ཅན་རྣམས་ནི། ས་བཅུ་པའི་སྣང་བས་བསྡུས་པའི་ལོངས་སྐུ་ལ། ཐོགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་དེའི་དཔེ་བྱད་ནི་ཞེས་པ་དེའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་སྤྲུལ་པའི་ཞིང་ཁམས་བཅུའམ་ལྔར་བཀོད་པ་ལ་མྱུར་བ་ཉིད་དུ་མི་ཐོགས་པར་འགྲོ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་འདི་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་རྡོ་རྗེའི་ལམ་མཆོག་སྟེ། གདོད་ནས་ཞེས་ཡེ་ནས་གྲོལ་བའི་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཀ་ནས་དག་པ་ནི། སྟོང་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། བསམ་པ་དང་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་ཤིང་མཚན་ཉིད་བློའི་དཔྱད་ནས་བརྗོད་པས་ཐུག་པ་མེད་པ་ལ་སྤང་ཞེས་པའོ། །ད་གདོད་གྲོལ་བ་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་སྨོན་པ་མེད་ལ་རིག་པའི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པའོ། །རིག་པའང་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལ་མི་གནས་པས་ན། ང་དང་ཞེས་རིག་པ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། ང་ཡིར་འཛིན་པ་ངའི་རིག་པ་ཞེས་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་ཆོས་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལ་སྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་གཉིས་ཀ་མེད་ལ། མ་བཅོས་པར་རྣལ་མར་བཞག་ན་རིག་པ་རྗེན་པ་སྟེ། སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ཞེས་པའོ། །རང་གི་གནས་ལུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་མཐའ་དང་བྲལ་བ་དེ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན། མ་རིག་འཛིན་པའི་འཁྲུལ་སྣང་གིས་སྲིད་པར་དེ་འཁོར་བར་འཁྲིད་མི་ནུས་ལ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་དང་བདག་ཏུ་ཞེན་པའི་འཁྲུལ་སྣང་རྣམས་ནི། བྱེད་པོས་མ་བྱས་ཤིང་རང་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་བརྟས་པ་ལས་གྲུབ་ཅིང་། གཞི་དང་རྩ་བ་མེད་པ་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་ཀྱང་སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་རྟོགས་པ་ཡོད་མི་དགོས་ཤིང་ ཀློག་པ་དང་། འཛིན་པ་དང་། བསྒོམ་པ་དང་། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་དང་། དེའི་དོན་ལ་སེམས་པ་སོགས་མཐའ་དག་བློའི་བྱས་པའི་ཆོས་ཡིན་པས་ལྡེམ་པོའི་གྲུབ་མཐར་ཞིག་པར་གྱུར་ན། ཡིད་སྨོན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་སེམས་སྡེ་དང་། ནང་ཀློང་སྡེ་གཉིས་ཀ་ལས་མ་བསྟན་པའི་བླ་ན་མེད་པའི་ལམ་ཐོད་རྒལ་ནི། རིག་གདངས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་གེགས་དང་གོལ་ས་ཉུང་ཞིང་། ཕྱིའི་འབྱུང་བ་ས་རྡོ་རི་བྲག་སོགས་ཡུལ་སྣང་གི་རྡོས་བཅས་ཀྱི་དྲི་མ་ཟད་པས་འབྱུང་ཆེན་གྱི་སྣ
Chinese
而且，如同在其他续部中串习有分别的，或者串习生起次第的两种幻身之显现，虽然与本尊身相似，但实际上显现于报身佛土，本尊们在认识的当下解脱，与不解脱者有很大差别。尤其与此道相关的具誓者们，对于包含十地景象的报身，不会有阻碍，而且其譬如说，对它的证悟，在自性化身佛土的十或五个刹土中显现，能迅速无碍地前往。因此，这是不变金刚的殊胜道，原本就从一开始解脱的觉性之自性，从“ཀ”（藏文ka）就清净，是空性无自性，是超越思虑和言说的境界，是无法用名相和意识来穷尽的，这被称为“舍弃”。现在没有想要获得最初解脱的愿望，觉性的功德已经圆满。觉性不住于所知的对境，因此，与执着觉性为“我”，以及执着“我的觉性”这种二元对立的法相分离。其中没有能修和所修两种法，不加改造地安住，就是赤裸的觉性，意思是说，能直接见到无有遮蔽的状态。因为自性之实相离于边际，不会改变，所以，无明执着的错觉无法将它引入轮回。对外境和自我的执着所产生的错觉，不是由造作者所造，而是由自心的分别念增长而形成，虽然一切都从无根无基中产生，但要了悟到，从产生的那一刻起，就是无生圆满的。不需要其他的证悟，阅读、执持、禅修、撰写论著以及思维其意义等等，一切都是意识造作之法，如果毁于虚假的宗派，那就是无有希冀的佛陀。特别是，在心部和界内空部两者中都没有开示的无上妥噶道，由于直接见到觉性光芒，障碍和歧途很少。由于外在的显现，如土地、石头、山脉、岩石等有实物的垢染已经耗尽，所以大种的显
English
Moreover, like the two illusory bodies of deities that appear in other tantras through familiarization with conceptualization or the generation stage, although similar to the deity's form, in reality, they manifest in the pure realm of the Sambhogakaya. The deities are liberated upon recognition, which is very different from those who are not liberated. In particular, those who have entered this path and hold vows are not obstructed in the Sambhogakaya, which is encompassed by the visions of the ten bhumis. And the example of that is that the realization of that itself manifests in the ten or five realms of the Svabhavikakaya, and one goes there swiftly without obstruction. Therefore, this is the supreme, unchanging Vajra path. The nature of awareness that is liberated from the beginning, purified from the very beginning, from 'KA' (藏文，梵文天城体：क，梵文罗马拟音：ka，汉语字面意思：ka), is emptiness, devoid of inherent existence. It transcends the realm of thought and expression, and cannot be exhausted by conceptual analysis. This is called 'abandonment.' Now, there is no desire to attain initial liberation, and the qualities of awareness are perfected. Since awareness does not abide in the object to be known, it is free from the dharma of clinging to awareness as 'I' and clinging to 'my awareness' as a duality. Therein, there are neither meditation nor objects of meditation. If one abides naturally without artifice, awareness is naked, meaning that one directly sees the state free from obscurations. Because the nature of one's own state is free from extremes and does not change, the delusion of ignorance cannot lead it into samsara. The deluded appearances of clinging to external objects and self are not created by a creator but arise from the cultivation of one's own mind's thoughts. Although all arise from a groundless and rootless source, one realizes that from the moment of arising, it is unborn and complete. There is no need for any other realization. Reading, holding, meditating, writing treatises, and contemplating their meaning are all fabricated dharmas of the mind. If they are destroyed in a deceptive philosophical system, that is the Buddha without aspirations. In particular, the supreme Tögal path, which is not taught in either the Mind Series or the Inner Space Series, has few obstacles and deviations because the radiance of awareness is directly seen. Because the defilements of tangible appearances, such as earth, stones, mountains, and rocks, are exhausted, the manifestation of the great elements...