Tibetan
་ལས་གཞ༷ན་དུ་ན༷་གྲུབ་པ་མེ༷ད་དེ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་དངོས་དང་། འཐད་པ་བསྟན་པ། ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ཡོན་ཏན་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ལྡང༷་ད༷ང་མི༷་ལྡང༷་ཆེད༷་དུ༷་མི༷་སྤོང༷་སེ༷མས་རྟེན༷་མི༷་འཆ༷འ་ཞེས་མཚན་མ་དང་རྟོག་པ་ལྡང་བ་ཆེད་དུ་མི་སྤང་ཞིང་མི་ལྡང་བ་ལ་སེམས་ཀྱི་རྟེན་མི་འཆའ་བར་འབྲས་བུའམ་བདེན་དོན་ལ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་མངོ༷ན་དུ༷་བྱེད་པ་མི༷ན་ཏེ། དེ་ཅིས་མི་སྤོང་ཞེ་ན། ཆོས་ཉིད་ལ་ཟུག་རྔུ་མེད་པས་འཇ༷མ་ཞིང་དེ་རྟོགས་ན་དཔལ་དུ་གྱུར་པས་དཔ༷ལ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཆོས་ཉིད་དེ་མ༷་ཡི༷ན་པའི་མཚན་རྟོག་གི་སྐྱོན་ཕྲ་མོ་རྡུལ༷་ཆ་ཙམ༷་ཞིག་གཡོ༷་ 13-3-11a བ༷འམ་ཡོད་པར་མཐོང་ནའང་དེ༷་ཉི༷ད་ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སམ་འཇམ་དཔལ་དེ༷་ཡི༷ན་པས་སྤང་དུ་མེད་པས་སོ། །འོ་ན་ཆོས་ཉིད་དམ་འཇམ་དཔལ་དེར་གནས་སམ་ཞེ་ན། དེའི་རང་བཞིན་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པས་གནས་པར་བྱ་བའི་གཞི་མེད་པས་ན་དེར༷་ཡང་མི༷་གན༷ས་སོ། །འོ་ན་དེ་མངོན་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མིན་སྙམ་ན་བསྒོམ་བྱའི་ཆོས་ཉིད་དང་བསྒོམ་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན། སྒོ༷མ་པ༷ར་བྱ༷་བ༷འི་ས༷འམ་གཞི་མི༷་རྙེད༷་པའི་ཕྱིར༷་སུ་ཞིག་གིས་གང་ཞིག་ལ་བསྒོམ༷་པ༷ས་འབྲས་བུ་ཅི་ཞིག་རྙེད་དེ་རྙེད༷་པ༷ར་མི༷་འགྱུར༷་ཏེ༷། སེ༷མས་ཀྱི༷་སྤྱོ༷ད་ཡུལ༷་ཤེས༷་པ་དེ་ལ༷་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་གང་སྣང་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་ཅི་སྐྱེས་པ་དེ༷་ད༷ག་ཆོ༷ས་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་ནི༷་ཆོས༷་ཉི༷ད་ཡི༷ན་པས་གང་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་གཞན་པས་གང་སྣང་ཡང་སྐྱོན་མེད་དོ། །སྐྱོན་མེད་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཅིའི་ཕྱིར་འོང་ཞེ་ན། མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཚན་མའི་བདེན་ཞེན་གྱི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་ན་མི་འཁོར་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀུན་ལ་མཚན་མའི་རྣམ༷་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ༷་བས་ན་ཆོས་གང༷་ལ༷འ༷ང་མི་འཛིན་པས་འདི་ནི་མཆོག༷་ད༷ང་འདི་ནི་ཐ༷་མ༷་ཞེས་བླང་དོར་གྱི་རྣམ་པ་མེ༷ད་པ༷ར་བསྒོམ་པ་ནི་ལ༷མ་གྱི་མཆོ༷ག་སྟེ་ལམ་འདི༷་ལྟ་བུ་རྒྱུན་དུ་བསྒོམ༷་མོ༷། །གཉིས་པ་ནི། རྟོག་པ་ཅི་སྐྱེ་ཡང་ཅིས་མི་སྐྱོན་ན། འདུ༷་བྱེ༷ད་ཐམས་ཅད་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ཀྱང་མ༷་སྐྱེས༷་ལ་ཆོས༷་ཀུན༷་རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་གྱིས་ཀྱང་འབྱུང༷་བ་མེ༷ད་པས་ན་ཤིན༷་ཏུ༷་ཆོ༷ས་རྣམ༷ས་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ༷་ང༷ན་ལས་འད༷ས་པས། བདེན་པའི་དངོ༷ས་པོ་ཅུང་ཟད་མེ༷ད་པར་རྟོགས་ 13-3-11b པ༷་དེ་ཚེ༷་རྟོག་སྣང་ཇི་སྙེད་སྐྱེ་བ་ཀུན༷་ཀྱང༷་ཆོས༷་ཀྱི༷་དབྱིང༷ས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས༷་པ་དེ་ནི་མི་ཤེས་པའི་དགྲ༷་བཅོ༷མ་པ་ཡོན་ཏན་ར༷བ་ཏུ་འབྱོར༷་བ་ཡི༷ན་ནོ། །ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་དོན་ནི་ན༷མ་མཁ༷འ་བཞིན་ཏེ་དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་དོན་ཅི་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡང་མི༷་དམ
Chinese
除了（胜义）智慧之外，没有其他成就，因为一切事物皆无自性。第二部分包括三个方面：正文、证明其合理性以及如何修习的功德。首先是：'生起与不生起，皆不舍弃，心不执著。' 也就是说，不要特意舍弃念头和分别的生起，对于不生起，也不要执著于心的所缘。不是通过专注于果或真谛来显现它。为什么不舍弃呢？因为法性没有痛苦，是寂静的，如果证悟它，就会成为荣耀，所以称为'荣耀'。即使法性中有微小的念头和分别的过失，像微尘一样动摇或存在，那本身就是法性，是意义的智慧或文殊，所以不可舍弃。那么，法性或文殊存在于何处呢？因为它的自性未成立任何事物，所以没有可以存在的基础，因此它也不存在于任何地方。如果认为它不是可以显现的，那么，因为所修的法性和修习的智慧两者都未成立，所以，因为找不到所修之'地'，谁又将修持什么，又能获得什么果呢？因此，不会获得任何东西。心的行境，无论显现何种对境，生起何种心的分别，这些都是诸法的法性。因此，无论行持什么，都不会脱离法性，无论显现什么，都没有过失。如果没有过失，那么众生为何流转呢？因为他们执著于各种表相为真实。为了表明，如果远离对表相的真实执著，就不会轮回。因为一切法都远离一切表相，所以不执著于任何法，因此，修习这种'这是殊胜的，这是低劣的'，没有取舍之念，是道的殊胜，要持续修习这样的道。第二是：无论生起什么念头，为何没有过失呢？因为一切'积聚'（འདུ，梵文saṃskṛta，罗马拟音saṃskṛta，聚合）都是无生的，一切法都不是由其他因缘所生，因此，诸法从本性上就是寂灭的。证悟到没有丝毫真实的实有，那么，所有生起的念头和显现，都是证悟法界自性的智慧，这是摧毁无明的敌人，是具足功德的。如上所述的意义就像虚空一样，例如，虚空没有任何可以指定的特征。
English
There is no accomplishment other than (ultimate) wisdom, because all things are without inherent existence. The second part includes three aspects: the main point, demonstrating its validity, and the merits of how to practice. First is: 'Arising and not arising, do not abandon, do not cling to the mind.' That is, do not intentionally abandon the arising of thoughts and discriminations, and do not cling to the support of the mind when they do not arise. It is not to manifest it by focusing on the result or the truth. Why not abandon it? Because the nature of reality has no pain, it is peaceful, and if you realize it, it will become glory, so it is called 'glory'. Even if there is a slight fault of thought and discrimination in the nature of reality, like a speck of dust shaking or existing, that itself is the nature of reality, it is the wisdom of meaning or Mañjuśrī, so it cannot be abandoned. So, where does the nature of reality or Mañjuśrī exist? Because its nature has not established anything, there is no basis for it to exist, so it does not exist anywhere. If you think that it is not something to be manifested, then, because both the nature of reality to be cultivated and the wisdom of cultivation are not established, because you cannot find the 'ground' to be cultivated, who will cultivate what, and what fruit can be obtained? Therefore, nothing will be obtained. The object of the mind, whatever object appears, whatever thought arises in the mind, these are all the nature of reality of all phenomena. Therefore, whatever is practiced does not deviate from the nature of reality, and whatever appears has no fault. If there is no fault, then why do sentient beings wander? Because they cling to various appearances as real. To show that if you are free from the clinging to the reality of appearances, you will not be reborn. Because all phenomena are free from all appearances, so do not cling to any phenomenon, therefore, cultivating this 'this is superior, this is inferior', without the notion of acceptance and rejection, is the supreme path, and you should continuously cultivate such a path. The second is: No matter what thoughts arise, why is there no fault? Because all 'accumulations' (འདུ，saṃskṛta，saṃskṛta, assembled) are unborn, and all phenomena are not caused by other causes and conditions, therefore, phenomena are inherently in a state of peace. Realizing that there is not the slightest bit of true existence, then all the thoughts and appearances that arise are the wisdom of realizing the nature of the realm of reality, which is destroying the enemy of ignorance and possessing abundant qualities. The meaning shown above is like the sky, for example, the sky has no specific characteristics that can be pointed out. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ི༷གས་པས་མི༷ང་ཙམ༷་ཞིག་སྟེ་དེ་ནི་དགེ༷་བ་ད༷ང་ནི་མི༷་ད༷གེ་སོགས་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་འབྱེ༷ད་པ་མེ༷ད་དེ་སྐྱེ༷་བ༷་མེ༷ད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤོང་བའམ་མ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་རྩོལ༷་བ༷་ཡི༷ད་ལ༷་མི༷་བྱེ༷ད་ཅིང་དམིགས་པའི་ཡུལ་གང༷་ལ༷འ༷ང་སེ༷མས་པ་མེ༷ད་དེ་སེམས་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པས་ཤེས་མི་ཤེས་སུ་མི་རྟོགས་པས་ཤེ༷ས་ད༷ང་མི༷་ཤེ༷ས་བྲལ༷་བའོ། །སྤང་གཉེན་ཁྱད་མེད་པས་གཉེན་པོ་དྲ༷ན་པ་ད༷ང་འབྱེ༷ད་མེ༷ད་ཆོས་གང༷་ལ༷འ༷ང་སྤང༷་བ་དགག་པ་དང་ལེ༷ན་པ་ལ་དག༷འ་བ་ད༷ང་སྤང་གཉེན་འདྲ་བའམ་མཚུ༷ངས་པར་བློ་བཞག་པའང་མེ༷ད་དེ་ཅིར་ཡང་མི༷་དམི༷གས་ཤི༷ང་། འདོད་མི་འདོད་མེད་པས་མཉམ༷་པར་གན༷ས་ལ་ཐ་དད་དུ་མི་འབྱེད་པས་གཉི༷ས་སུ༷་བརྟག༷་པའང་མེ༷ད་དེ་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཅིར་ཡང་འཛིན་པ་མེད་པས་བརྗོ༷ད་པ་དང་བྲལ༷་ཞིང་དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་པས་བྱ༷་བ་མེད་པ་ད༷ང་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་ལྟ་བས་མི༷་བྱ་བ་ཡང་མེ༷ད་དེ༷་ཚོགས་དང་ཡོན་ཏན་གསར་དུ་སོ༷གས་པ་དང་སྐྱོན་བྲི༷་བ་མེ༷ད་དེ་ཆོས་ཉིད་བྲི་འཕེལ་མེད་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཚུལ་བཞིན་བསྒོམས་པའི་རྟགས་ཅི་ལྟ་བུ་འབྱུང་ཞེ་ན་ཆེད་དུ༷་རྩོལ༷་བ༷ར་བསྒོམ་པ་ཡི༷ད་ལ༷་མི༷་བྱེ༷ད་པ་དང་ཅི༷ས་ཀྱང༷་མི༷་འཁྲུག༷ས་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཉམ༷་ཉིད་དུ་ཤེས༷་པ་ད༷ང་། ག༷ང་ལ༷འ༷ང་ཆག༷ས་ཤིང་འདོད་པ་ 13-3-12a ད༷ང་ཡུལ༷་གྱིས༷་མྱོས༷་པ་སྟེ་ཡུལ་གྱི་ཉེས་པས་རྨོངས་པ་དང་ཡུལ་གྱིས་སྐྲག༷་པ་དང་མི་འདོད་པའང་མེ༷ད་དེ༷་དེས་ན་ཆོས་གང་ཡང་སྤང་སྟེ་བྲལ་བར་མི་བྱེད་པས་མི༷་འབྲལ༷་ཞིང་གང་ཡང་སྒྲུབ་སྟེ་གནས་པར་མི་བྱེད་པས་གང་ལའང་མི༷་གན༷ས་ཤི༷ང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི༷་འཕྲོག༷་ཅིང་ཆོས་ཉིད་མཉམ༷་པའི་དོན་ཤེ༷ས་པའི་ཡེ་ཤེས་བཞི༷་པོ༷་དང་བྱང་ཕྱོག༷ས་སོ་བདུན་ད༷ང་ཕ༷་རོ༷ལ་ཕྱིན་བཅུ་ལ་སོགས་ཏེ་རྣམ་དཀར་གྱི་ཕྱོགས་དང་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་ཇི་སྙེད་པ་རྣ༷མས་བསྒོམ་དོན་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེ༷ར་འདུས་ཤིང་ཆུབ་པར་རང་གི་རིག་པས་ཤེས༷་ཏེ༷། ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་འདུས་པས་སེ༷མས་ཀྱི༷་དབྱི༷ངས་སུ༷་མ་ནོར་བར་བཞག་སྟེ་བསྒོམ༷་པ༷ས་ལ༷མ་གྱི༷་ཕུག༷་གམ་མཐར་ཐུག་ན༷་འདུག༷་པ༷་དེ༷་ཁོ་ན་ཡི༷ན་གྱི༷ས། དེ་ལས་གཞ༷ན་དུ༷་ཇི་ལྟར་བསྒོ༷མ་པ༷ས་ཡང་དག་པའི་ཆོས་དབྱིངས་འོ༷ད་གས༷ལ་དོ༷ན་ཉི༷ད་གས༷ལ་ཞིང༷་རི༷ག་པ༷ར་མི༷་འགྱུར༷་རོ༷། ། 传承方便为所择义通达之法 སྤྱི་དོན་བརྒྱད་པ་བརྒྱུད་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ངེས་པའི་དོན་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་ནི། བརྒྱུད་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ངེས་དོན་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ཅི་ཞེ་ན་མཛུབ་མོས་ཟླ་བ་བཞིན་དུ་བཅོས་ཤིང་རྩོལ་བའི་བྱ་བས་བྱར་མེད་མཚོན་པས་ན། ཐབས་དང་བརྡ༷འ་ཅ༷ན་གྱི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ཡ༷ང་ད༷ག་ལེ༷ན་པ༷འ༷ང་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ
Chinese
仅仅是名相而已，因为它不区分善与非善等二者，因为没有生。不于心中产生舍弃或未成立的努力，也不缘于任何对境，因为心性本身未成立，所以不执著于知与不知，因此远离知与不知。由于舍弃与对治无有差别，所以对于任何法，没有舍弃、遮止和取舍的喜好，也没有将舍弃与对治视为相同或相似的念头，因为不缘于任何事物。由于没有喜欢和不喜欢，所以安住于平等性中，不区分差别，因此没有二取，因为不执著于任何事物，如‘就是这样’，所以远离言说，由于没有追求，所以没有作为，由于不将三门之业视为过患，所以也没有不作为，没有新积聚功德和减少过患，因为法性没有增减。第三个问题是：如理修行的征象是什么？答：不于心中产生刻意修行的念头，不为任何事物所扰乱，了知一切平等性。对于任何事物，没有贪执和欲望，不为对境所迷惑，不为对境的过患所愚昧，不为对境所惊吓，也没有不喜爱。因此，对于任何法，不舍弃而远离，所以不分离，不成就而安住，所以不住于任何事物。不为违品所夺，以证悟法性平等之义的四种智慧、三十七道品、十波罗蜜多等一切白法方面和果位的功德，都汇集于如前所说的修持之义中，并以自己的觉性了知。一切法都汇集于心中，因此在心性本净中如实安住而修持，是道的究竟之处。如果不是这样修持，又如何能使真正的法界光明自显现，并且不为分别念所动摇呢？ 第八个总义是：通过传承的方法来证悟确定之义的方法。通过传承的方法来证悟确定之义的方法是什么呢？就像用手指指向月亮一样，用调整和努力的作为来象征无为，因此，通过方便和表诠的门径，正确地领受菩提心，并成就菩提。
English
It is merely a name, as it does not differentiate between good and non-good, etc., because there is no arising. One does not generate effort in the mind to abandon or establish anything, nor does one focus on any object, as the mind itself is unestablished. Therefore, one does not cling to knowing or not knowing, and is thus free from both. Because there is no difference between abandoning and counteracting, there is no preference for abandoning, rejecting, or accepting any dharma. There is no thought of considering abandoning and counteracting as the same or similar, as one does not focus on anything. Because there is no liking or disliking, one abides in equanimity, not differentiating between differences, and thus there is no dualistic grasping. Because one does not cling to anything, such as 'it is like this,' one is free from expression. Because there is no seeking, there is no action. Because one does not view the actions of the three doors as faults, there is also no non-action. There is no new accumulation of merit or reduction of faults, as the nature of reality has no increase or decrease. The third question is: What are the signs of proper meditation? The answer is: One does not generate the thought of deliberately meditating, is not disturbed by anything, and understands all as equanimity. One has no attachment or desire for anything, is not deluded by objects, is not blinded by the faults of objects, is not frightened by objects, and has no dislike. Therefore, one does not abandon and separate from any dharma, so one does not separate. One does not establish and abide, so one does not abide in anything. One is not robbed by opposing forces, and all the white dharma aspects and the qualities of the fruition, such as the four wisdoms that realize the meaning of the equality of dharmata, the thirty-seven factors of enlightenment, and the ten pāramitās, are gathered in the meaning of meditation as previously explained, and are known by one's own awareness. All dharmas are gathered in the mind, so abiding genuinely in the purity of mind and meditating is the ultimate point of the path. If one does not meditate in this way, how can the true dharmadhātu luminosity self-arise and not be moved by conceptual thoughts? The eighth general meaning is: The method of realizing the definitive meaning through the means of transmission. What is the method of realizing the definitive meaning through the means of transmission? Just as pointing to the moon with a finger, the act of adjusting and striving symbolizes non-action. Therefore, through the gateway of means and symbols, one correctly receives bodhicitta and accomplishes enlightenment. --------------------------------------------------------------------------------