Tibetan
ང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན། མི་སྟོང་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་སྟོང༷་པ༷་ཁོ༷་ན༷འི་ཆོ༷ས་རྒྱུ་རྣམ༷ས་ལ༷ས། རང་བཞིན་བརྟགས་ན་སྟོང༷་པའི༷་ཆོས༷་འབྲས་བུ་རྣམ༷ས་འབྱུང༷་བ༷ར་ཟ༷ད་སྟེ། རྒྱུ་འབྲས་ 12-8-6b གཉིས་ཆར་ཡང་མི་སྟོང་པ་མེད་པས། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་རྡུལ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་དོན་དམ་པར་ན་མི་འགྲོ་སྟེ། འགྲོ་བར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་བསྟེན་དེ་བཏགས་པ་འབའ་ཞིག་གོ། དེས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་བད༷ག་དང༷་བད༷ག་གི༷་མེ༷ད་པའི༷་ཆོ༷ས་ཁོ་ནར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། རང་བཞིན་གྱི་བདག་མེད་པའི་ཆོས་ལས། རང་བཞིན་གྱི་བདག་མེད་པའི་ཆོས་འབྱུང་བའི་དཔེ་ཅི་མཆིས་སྙམ་ན། ཁ་ཐོན་མར་མེ་ནས་རྟོགས་བྱ། ཞེས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན་ལ། དེ་ཡང་བདག་མེད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྲུབ་པའི་དཔེ་ནི། འདི་ལྟར་བླ་མའི་ཁ་ནས་བརྗོད་པ་དེ། སློབ་མ་ལ་འཕོ་བ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རྟག་ཅིང་ཆད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་གང་གཞན་ཞིག་གི་ཁ་ནས་བརྗོད་པའི་ཁ༷་ཏོན༷་ཡེ་དྷརྨཱ་ལྟ་བུ་ཞིག །གཞན་ཞིག་གིས་བློར་ཆུབ་པར་གྱུར་ན། ཁ་ཏོན་བདག་པོའི་ཡེ་དྷརྨཱ་ལྟ་བུ་རྟག་པ་ཞིག་ཅིག་ཤོས་ལ་དངོས་སུ་འཕོས་པ་མིན་ཏེ། འཕོས་ན་སྔ་མའི་གང་ཟག་དེས་དེ་ཕྱིན་ཆད་ཡེ་དྷར་འདོན་མི་ཤེས་པ་དང་། ཡེ་དྷར་གྱི་སྒྲ་སོགས་རྟག་པར་འགྱུར་བ་སོགས་རིགས་པ་དུ་མས་འཕོར་མི་རིགས་པར་ཤེས་སོ། །སློབ་བུའི་ཡེ་དྷར་ཤེས་རྒྱུ་དེ་ཡང་རྒྱུ་སྔ་མ་ལ་མ་བརྟེན་པར་རྒྱུ་མེད་དུ་མི་འབྱུང་སྟེ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བླ་མའི་ཁ་ནས་བརྗོད་པ་དེ་དང་མཚུངས་པར་འཆི་སེམས་ཀྱང་རྟག་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་མི་འགྲོའོ། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡང་ཕུང་པོ་སྔ་མའི་རིགས་འདྲ་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་མི་འབྱུང་སྟེ། རྒྱུ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། 12-8-7a ཇི་ལྟར་བརྗོད་པའི་རིམ་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དེ་དག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་དང་། གཞན་དུ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པ་ལྟར། འཆི་བའི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པར་གཏོགས་པའི་སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་དག་ཉིད་དང་དེ་ལས་གཞན་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་རང་གིས་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་གཞན་ཡིན་ན་ནི་སྔ་མ་ལ་བསྟེན་ཅི་ལ་དགོས་ཏེ་མི་དགོས་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་མར༷་མེ༷་ལས་མར་མེ་མཆེད་པ་དང་། བཞིན་ལ༷ས་མེ༷་ལོ༷ང་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བ་དང་། རྒྱ༷་སྟེ་སྐུ་སྤར་དང་ཐེ་ལ་དམ་ཡིག་སྤར་ལ་སོགས་པ་ལས་རྒྱའི་འབུར་སོགས་འབྱུང་བ་དང་། མེ༷་ཤེལ༷་ལས་མེ་འབྱུང་བ་དང་། ས༷་བོན༷་ལས་མྱུ་གུ་འབྱུང༷་བ་དང་། ཤིང་ཏོག་སྐྱུར༷་པོ་ཟོས་པའམ་མཐོང་བ་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ལས་འགྲམ་ཆུ་ལྡང་བ་དང༷་། སྒྲ
Chinese
因为我就是那个，在没有丝毫空性的空性之法中，如果考察自性，只会产生空性的果，因为因和果两者都没有非空性。因此，在来世，即使是微尘也无法真实存在，所有显现的存在都依赖于因果的阶段而安立，仅仅是假立而已。因此，应当通达一切法皆无我与我所。第五，如果有人认为从自性无我的法中，如何能产生自性无我的法呢？这可以通过灯火的例子来理解。虽然是无我，但来世是成立的，例如，上师口中说出的话语，传递给弟子，这仅仅是缘起，并非恒常或断灭。例如，如果某人念诵'ཡེ་དྷརྨཱ་（梵文：ye dharma，梵文罗马拟音：ye dharma，诸法）'这样的词句，另一个人理解了，那么念诵者所念诵的'ཡེ་དྷརྨཱ་（梵文：ye dharma，梵文罗马拟音：ye dharma，诸法）'并非真实地转移到另一个人身上，如果转移了，那么前者将无法再念诵'ཡེ་དྷརྨཱ་（梵文：ye dharma，梵文罗马拟音：ye dharma，诸法）'，并且'ཡེ་དྷརྨཱ་（梵文：ye dharma，梵文罗马拟音：ye dharma，诸法）'的声音等将变成恒常，因此通过多种理由可知，转移是不合理的。弟子所理解的'ཡེ་དྷརྨཱ་（梵文：ye dharma，梵文罗马拟音：ye dharma，诸法）'也不是不依赖于先前的因，否则将成为无因，因为这与现量和比量相违背。与上师口中说出的话语相似，死亡的心识也会变成恒常的过失，因此不会前往来世。来世也不会从前世的蕴的同类中无因而生，否则将成为无因的过失。 正如按照顺序念诵的因和果，其自性既不能说是相同，也不能说是不同一样，依赖于死亡的心识而产生的属于生有的心识也是如此，既不能说是相同，也不能说是不同。如果自性成立的他者，那么又何必依赖于前者呢？不需要依赖。同样，灯火传递灯火，镜子等之中显现影像，印章（རྒྱ༷་，梵文：mudrā，梵文罗马拟音：mudrā，印章）产生印章的凸起，火石产生火，种子产生幼芽，食用酸涩的水果或仅仅是想象，都会引起口水，以及声音等。
English
Because I am that, in the emptiness of no emptiness at all, if one examines the nature, only the fruits of emptiness will arise, because both cause and effect are without non-emptiness. Therefore, in the next world, even a mote of dust cannot truly exist, and all apparent existences are established in dependence on the stages of cause and effect, being merely imputed. Therefore, one should understand that all phenomena are without self and without what belongs to self. Fifth, if one wonders how a phenomenon without inherent self can arise from a phenomenon without inherent self, this can be understood through the example of a lamp. Although it is without self, the next world is established. For example, the words spoken from the mouth of a lama are transferred to a disciple, which is merely dependent arising, not permanent or annihilated. For example, if someone recites a phrase like 'ཡེ་དྷརྨཱ་（梵文：ye dharma，梵文罗马拟音：ye dharma，all dharmas）', and another person understands it, the 'ཡེ་དྷརྨཱ་（梵文：ye dharma，梵文罗马拟音：ye dharma，all dharmas）' recited by the reciter is not truly transferred to the other person. If it were transferred, the former person would no longer be able to recite 'ཡེ་དྷརྨཱ་（梵文：ye dharma，梵文罗马拟音：ye dharma，all dharmas）', and the sound of 'ཡེ་དྷརྨཱ་（梵文：ye dharma，梵文罗马拟音：ye dharma，all dharmas）' would become permanent. Therefore, through various reasons, it is known that transfer is unreasonable. The disciple's understanding of 'ཡེ་དྷརྨཱ་（梵文：ye dharma，梵文罗马拟音：ye dharma，all dharmas）' also does not arise without relying on the previous cause, otherwise it would be without cause, because this contradicts direct perception and inference. Similar to the words spoken from the mouth of a lama, the mind of death would also become a fault of permanence, therefore it does not go to the next world. The next world also does not arise from the same kind of aggregates of the previous life without a cause, otherwise it would become a fault of being without cause. Just as the cause and effect recited in order cannot be said to be the same or different in nature, the mind belonging to existence that arises in dependence on the mind of death is also the same, and cannot be said to be the same or different. If it were another established by its own nature, then why would it need to rely on the former? It would not need to rely on it. Similarly, a lamp transmits a lamp, images appear in mirrors and so on, a seal (རྒྱ༷་，梵文：mudrā，梵文罗马拟音：mudrā，seal) produces the raised part of the seal, a flint produces fire, a seed produces a sprout, and eating or even imagining sour fruit causes saliva to flow, as well as sounds and so on. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་ལས་བྲག་ཆ་འབྱུང་བ་རྣམས་ཕན་ཚུན་བསྐྱེད་པ་དང་སྐྱེད་དོ་སྙམ་པ་ཡང་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་རྒྱུ་ཚོགས་ན་འབྲས་བུ་ཇི་སྲིད་དུ་འབྱུང་བ་དེ་རྣམས་ནི། བྱིས་པའི་ངོར་མི་ཞིག་ཁང་པ་ནས་ཁང་པ་གཞན་ཞིག་དུ་འགྲོ་བ་མཐོང་བ་ལྟར། རྒྱུ་དེ་མ་འགག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུའི་གོ་སར་འཕོ་བ་མེད་པས། དེ་གཉིས་གཅིག་གོ་ཞེས་མི་བརྟགས་ལ། འབྲེལ་མེད་དོན་གཞན་ཉིད་དུ་བྱས་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་སོ་སོར་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་བཞག་པར་མི་རིགས་པས་ཐ་དད་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་དཔེ་བརྒྱད་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས། གཟུགས་ཚོར་འདུ་ཤེས་འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང༷་པོ༷་རྣམས་སྔ་མའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་དེའི་འགགས་པ་དང་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཉིང༷་མཚ༷མས་སྦྱོར༷་བ༷་དེ་ཡ༷ང་། 12-8-7b གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་འཕོ་བ་མིན་པའམ། མི༷་འཕོ༷་བར༷་ཡང༷་མཁས༷་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོག༷ས་པར་བྱའོ༷་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་ན། ཕྱི་དང་ནང་གིས་བསྡུས་པའི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་ན་སྐྱེ་ཞིང་མ་ཚོགས་ན་མི་སྐྱེ་ལ། གང་སྐྱེས་པ་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་རིགས་པས་ལེགས་པར་གྲུབ་ཀྱང་། འདི་ལ་འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་ནང་གི་བློ་རྨོངས་པས་བསླད་པས་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་གོམས་པ་མི་གསལ་བ་དང་། ཕྱིའི་རྐྱེན་འདྲ་བ་གཞན་བར་མ་ཆད་དུ་བྱུང་བ་ལ་འཁྲུལ་རྒྱུ་བྱས་ཏེ། སྔར་གྱི་དངོས་པོ་དེ་ནི་ད་ལྟའི་འདིའོ། །ད་ལྟའི་འདི་ནི་ཕྱིས་སུ་འདིར་འགྲོའོ་ཞེས། སྔ་ཕྱི་གཅིག་ཏུ་སེམས་ཤིང་རྟོག་པས་རྟག་པ་དང་གཅིག་པུར་ཞེན་པར་བྱེད་དེ། ཆུ་བོ་འདི་སྔར་བདག་གི་ལན་གཅིག་བརྒལ་ལོ། །སང་གི་དུས་སུ་ཡང་འདི་བརྒལ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྐད་ཅིག་གིས་རྒྱུན་སོ་སོར་འཇུག་པའི་ཆུ་ལ་རིལ་པོ་གཅིག་དུ་ཞེན་པ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་འདྲ་བའི་དབང་གིས་སྲིད་པ་མི་བརྟན་གཡོ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ལ་རྟག་པར་ཞེན་པ་སོགས་ཀྱིས་བདག་རྒྱུད་སྲིད་པར་དམ་དུ་བཅིངས་པར་འགྱུར་ལ། གང་གནས་ཚུལ་ཤེས་ཤིང་གོམས་པ་རྣམས་ནི་འཆིང་བ་དེ་ལྷོད་པ་ནི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། སྲིད་པ་སྡུག་བསྔལ་ནི་སུ་ཞིག་གིས་མི་སྦྱིན་ལ་མི་འཕྲོག་ཅིང་རང་གིས་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བྱས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་སོ། །ཡང་དག་པའི་གནས་ལུགས་ལ་ནི། མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་མེད་མོད་དེ། འོན་ཀྱང་འདུས་བྱས་ཀྱི་སྣང་ཚུལ་ 12-8-8a འདི་ནི་བསླུ་བ་མེད་པ་ཡིན་པས་སྣང་ངོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལ་སྐད་ཅིག་མས་ཁྱབ་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འདི་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་འཕོ་བས་རྟག་པའི་བདག་ཉམས། རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་བ་མེད་པས་ད་ལྟའི་བདག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཉམས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་རང་དབང་མེད་པར་ལས་ཉོན་གྱིས་སྲིད་པ་གཅིག་ནས་གཅི
Chinese
就像从岩石中流出的水流，它们之间没有相互产生或助长的想法，而是自发地聚集在一起，产生各种结果。就像孩子看到一个人从一个房间走到另一个房间一样。原因没有停止，也没有本质上的转移到结果的位置，所以不要认为它们是相同的，而是将它们视为无关的独立事物，并认为原因和结果各自独立存在。因此，这八个不同的例子表明，色蕴（梵文：Rūpaskandha，形态蕴）、受蕴（梵文：Vedanāskandha，感受蕴）、想蕴（梵文：Saṃjñāskandha，知觉蕴）、行蕴（梵文：Saṃskāraskandha，意志蕴）和识蕴（梵文：Vijñānaskandha，意识蕴）这些蕴，前一个阶段产生后一个阶段，并通过停止和产生的过程连接， 这种连接不是从一个转移到另一个，智者应该理解这种不转移的道理。因此，就事物的本质而言，所有这些由内外组成的有为法，在因缘聚合时产生，不聚合时不产生。任何产生的事物，都必然是不会在第二刹那停留的。虽然这在逻辑上是成立的，但众生由于内心的愚痴而受到蒙蔽，不清楚正确的道理，并且由于外部相似的条件不断出现而产生错觉，认为之前的物体就是现在的这个，现在的这个将会去到未来。他们认为前后是一体的，并执着于永恒和单一。就像这条河，我以前渡过一次，明天我还要渡过它一样，他们执着于一个整体，而实际上水流是不断变化的。由于这种分别念，他们执着于不稳定的轮回，从而将自己紧紧地束缚在轮回之中。那些了解事物本质并习惯于此的人，他们的束缚会放松，因为轮回的痛苦不是由任何人给予或剥夺的，而仅仅是自己分别念造成的。对于正确的实相来说，虽然没有永恒的存在， 但是，有为法的显现是不会欺骗人的，所以应该知道，在现象的层面上，能够发挥作用的事物都是刹那生灭的。因此，从这里转移到彼岸，永恒的自我就消失了；由于没有不从因产生的，所以现在的自我的本质也消失了。众生（梵文：Sattva，有情）被称为不由自主地被业和烦恼从一个存在带到另一个存在。
English
Like streams flowing from a rock, there is no thought that they mutually generate or aid each other, but they spontaneously gather and produce various results. Just as a child sees a person going from one room to another. The cause does not cease, nor does it essentially transfer to the position of the result, so do not think they are the same, but regard them as unrelated, independent things, and consider that cause and result exist independently. Therefore, these eight different examples show that the aggregates of form (Skt: Rūpaskandha), feeling (Skt: Vedanāskandha), perception (Skt: Saṃjñāskandha), mental formations (Skt: Saṃskāraskandha), and consciousness (Skt: Vijñānaskandha), the previous stage generates the next stage, and the connection through the process of cessation and arising, this connection is not a transfer from one to another, and the wise should understand this principle of non-transfer. Therefore, in terms of the nature of things, all these conditioned phenomena, composed of inner and outer, arise when causes and conditions come together, and do not arise when they do not come together. Whatever arises is necessarily of a nature that does not remain for a second moment. Although this is logically established, beings are deluded by the ignorance of their minds, are not clear about the correct principle, and are mistaken by the continuous appearance of similar external conditions, thinking that the previous object is the present one, and the present one will go to the future. They think that the past and future are one, and cling to permanence and singularity. Just like this river, I have crossed it once before, and tomorrow I will cross it again, they cling to a whole, while in reality the flow of water is constantly changing. Due to such discrimination, they cling to the impermanent cycle of existence, thus tightly binding themselves to it. Those who understand the nature of things and are accustomed to it, their bonds will loosen, because the suffering of samsara is not given or taken away by anyone, but is merely created by their own discrimination. For the correct reality, although there is no permanent existence, however, the appearance of conditioned phenomena is not deceptive, so it should be known that on the level of phenomena, things that can function are all momentary. Therefore, by transferring from here to the other shore, the eternal self disappears; since there is nothing that does not arise from a cause, the essence of the present self also disappears. Sentient beings (Skt: Sattva) are said to be involuntarily carried by karma and afflictions from one existence to another. --------------------------------------------------------------------------------