Tibetan
དེའི་རྫས་སུ་བསྡུ། ཏིང་ངེ་འཛིན། དྲན་པ། འདུ་བྱེད་བཏང་སྙོམས་རྣམས་འདྲ། རབ་དང་ནི། དྲན། ཤེས་བཞིན། བཏང་སྙོམས་གསུམ་དུ་འདུས་པས་རྫས་ལོགས་པ་མེད་དོ། །ཡན་ལག་སོ་སོའི་ངོས་འཛིན་བཞི་ལས། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཡན་ལག་ནི། རྟོག་པ་ནི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཙམ་ཀུན་ཏུ་འཚོལ་བར་བྱེད་པའི་ནང་གི་བརྗོད་པ་སེམས་པ་དང་ཤེས་རབ་གང་རུང་ལ་བཏགས་པ། དཔྱོད་པ་ནི་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཞིབ་ཏུ་དཔྱོད་པར་བྱེད་པའི་ནང་གི་བརྗོད་པ་སེམས་དཔའ་དང་ཤེས་རབ་གང་རུང་གི་ཆ་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་གཉིས་རེས་འཇོག་ཏུ་འབྱུང་ལ། ཅིག་ཅར་དུ་མི་འབྱུང་བར་མདོ་སྡེ་པ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་འདོད་དོ། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཀྱིས་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་པོ་སེམས་རྩིང་བ་དང་ཞིབ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་རྫས་ཡོད་དུ་འདོད་ཅིང་དེའང་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཙམ་པོའི་སྐབས་སུ་དེ་གཉིས་ཅིག་ཅར་དུ་འབྱུང་ཞིང་རིམ་ཅན་དུ་མི་འབྱུང་བར་འདོད་དོ། །བདེ་བ་ནི་མཛོད་པའི་ལུགས་ཀྱིས་སེམས་བྱུང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་བ་ཡིན་པས་ཚོར་བ་མིན་ཅིང༌། དགའ་བ་ནི་ཚོར་བ་ཡིད་བདེར་འདོད་དོ། །ཀུན་བཏུས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་གཙོ་བོ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་གཅིག་གི་འཁོར་དུ་སྐྱེས་པའི་སེམས་ བྱུང་སིམ་པར་མྱོང་བ་གཅིག་ཉིད་ལ་དབང་པོ་རྟེན་བཅས་ཀྱི་ལུས་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཆ་ནས་བདེ་བ། ཡིད་བདེ་འཁོར་བཅས་སིམ་པར་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་དགའ་བ། དེ་ལྟར་བྱེད་ལས་ཐ་དད་ཀྱི་ཆ་ནས་དེ་གཉིས་སུ་བཞག་གི་རྫས་ཐ་དད་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཀུན་ལས་བཏུས་གྱི་འགྲེལ་པར་བཤད་དོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་རང་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་དམིགས་པ་ལ་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་སེམས་བྱུང་རྩེ་གཅིག་པའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་ལུགས་ཀྱིས་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོར་འདུ། དགའ་བདེ་གཉིས་ཚོར་བའི་ཕུང་པོར་འདུ། མཛོད་པའི་ལུགས་ཀྱིས་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་བདེ་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོར་འདུ། དགའ་བ་ཚོར་བའི་ཕུང་པོར་འདུ། འོ་ན་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཁྱད་པར་ཅན་ཞེས་པ་དེ་གང་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་དང་པོའི་སྙོམས་འཇུག་གཞིར་བྱས་ལ། རྟོག་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཙམ་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཁྱད་པར་ཅན་ཞེས་བྱ་ལ། དེའང་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཡན་ལག་ལྔའི་ནང་ནས་རྟོག་པ་རགས་ཤོས་ཡིན་པས་ཡན་ལག་གཞན་རྣམས་ལས་ཆགས་པ་དང་མ་བྲལ་བར་རྟོག་པ་ལས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་སྲིད་པས། དང་པོ་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་
Chinese
将其归纳为实体。等持、忆念、行、舍等相同。殊胜与忆念、正知、舍三种合一，因此没有不同的实体。四种各自支分的认识中，初禅的支分是：寻是对于事物本质仅仅是普遍寻求的内在言说，施设于心或智慧的任何一方；伺是对于其理由详细观察的内在言说，施设于心或智慧的任何部分。这两者是依次产生的，经部宗以上都认为不会同时产生。分别说者的观点认为，寻伺二者是心粗大和细微的相状，认为是实有，并且认为在初禅的实际本体时，这两者是同时产生的，不认为是次第产生。乐是，按照俱舍宗的观点，是心所极其调柔的乐，因此不是受；喜是认为是受，是意乐。总摄的观点认为，主要是一个意识的眷属所生的心所，寂静地体验唯一的一个，从根所依的身体上利益的部分是乐，意乐及其眷属寂静的部分是喜。像这样，从作用不同的角度安立为二者，没有不同的实体，这是《总摄论》的解释中所说的。等持是使自己和相应的心的心所专注于所缘的，心所是一境性。这样做了之后，按照《总摄论》的观点，寻、伺二者、等持三者归于行蕴，喜、乐二者归于受蕴。按照俱舍宗的观点，寻、伺二者、乐、等持等归于行蕴，喜归于受蕴。那么，什么是所谓的初禅的特殊本体呢？以初禅的等持为基础，仅仅是远离对寻的贪欲，就称为初禅的特殊本体。而且，因为初禅的五个支分中寻是最粗大的，所以在没有远离其他支分的贪欲的情况下，有可能远离对寻的贪欲。首先是初禅的本体。
English
Summarize it as substance. Samadhi, mindfulness, action, equanimity, etc. are the same. Superior and mindfulness, correct knowledge, and the three of equanimity are combined, so there is no different substance. Among the four recognitions of each branch, the branches of the first dhyana are: Seeking is the inner expression that only seeks the essence of things, and is applied to either mind or wisdom; Investigation is the inner expression that examines its reasons in detail, and is applied to any part of the mind or wisdom. These two arise sequentially, and the Sutra School and above believe that they do not arise simultaneously. The view of the Vaibhashikas believes that the two, seeking and investigation, are the aspects of the mind being rough and subtle, and are considered to be real. Moreover, they believe that these two arise simultaneously during the actual body of the first dhyana, and are not considered to arise sequentially. Happiness is, according to the Abhidharmakosha, the happiness of the mind being extremely subdued, so it is not feeling; joy is considered to be feeling, which is mental happiness. The view of the Compendium believes that the main mind is a mental event born from the retinue of one consciousness, and experiencing the only one in peace, the part that benefits the body with its roots is happiness, and the part that makes mental happiness and its retinue peaceful is joy. In this way, from the perspective of different functions, they are established as two, but there is no different substance, as stated in the explanation of the Compendium. Samadhi is the mental event that makes oneself and the corresponding mind and mental events focus on the object, and the mental event is one-pointedness. After doing this, according to the view of the Compendium, the two, seeking and investigation, and the three of samadhi are included in the aggregate of formation, and the two of joy and happiness are included in the aggregate of feeling. According to the view of the Abhidharmakosha, the two of seeking and investigation, happiness, samadhi, etc. are included in the aggregate of formation, and joy is included in the aggregate of feeling. So, what is the so-called special body of the first dhyana? Based on the samadhi of the first dhyana, merely being free from attachment to seeking is called the special body of the first dhyana. Moreover, because seeking is the roughest of the five branches of the first dhyana, it is possible to be free from attachment to seeking without being free from attachment to the other branches. First is the body of the first dhyana.