Tibetan
རྒྱལ་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་སོང་བ་ན་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་བྱས། ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་བྱེད་ཚུལ་ནི། དེ་བརྒྱད་གང་རུང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་ལམ་དང་ལམ་མིན་ལ་རྨོངས་པའི་མཐུས་འདི་དག་ཐར་ལམ་ཡིན་མིན་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ཏེ། སྙོམས་འཇུག་དེའི་རྒྱུན་ཐེ་ཚོམ་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་སོང་བ་ན་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་བྱས། ལྟ་བས་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་བྱེད་ཚུལ་ནི། ལྟ་བ་དང་པོ་གསུམ་རྒྱུད་ལ་ལྡན་བཞིན་པའི་ངང་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་བཞི་དངོས་གཞི་དག་པ་བ་བརྒྱད་གང་རུང་རྒྱུད་ལ་ཐོབ་སྟེ། དེ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་སྙོམས་འཇུག་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་པ་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་པ། དེའི་མཐུས་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ལྟ་བ་དང་པོ་གསུམ་ལ་དམིགས་པའི་མཆོག་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་སྐྱེས་ཏེ། སྙོམས་འཇུག་དེ་དག་གི་རྒྱུན་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་སོང་བ་ན་ལྟ་བས་ཉོན་མོངས་ཅན་རྣམས་སུ་བྱས། སྙོམས་འཇུག་ཉོན་མོངས་ཅན་ལ་སྲེད་པ་ཤས་ཆེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིར་བྱེད་པ་འདི་ལ་ཉི་འོག་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་ཀུན་བཏུས་པ་གཉིས་མཐུན། ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དེ་ལ་སྲེད་པ་ཤས་ཆེ་བ་གཅིག་པུར་འདོད་སྙོམས་འཇུག་གི་དངོས་གཞི་དག་པ་བ་དེ་གང་ཞེ་ན་བསམ་གཏན་དང་པོ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་དངོས་གཞི་སྙོམས་འཇུག་འཇིག་རྟེན་པའི་དགེ་བའི་ཆར་གྱུར་པ་ཞིག་ལ་ཟེར། དག་པ་ བ་ཟེར་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་སེམས་བྱུང་ཆགས་པ་ལོག་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའམ་ཆགས་པ་ལོག་རང་སའི་ཀུན་དཀྲིས་མངོན་འགྱུར་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དག་པའམ་རྣམ་བྱང་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་དབྱེ་ན་ཉམས་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དག་པ་བ། གནས་པ་ཆ་མཐུན་གྱི། ཁྱད་པར་ཆ་མཐུན་གྱི། ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གྱི་དག་པ་པའོ། །སྲིད་རྩེའི་དངོས་གཞི་མ་གཏོགས་པའི་དངོས་གཞི་བདུན་པོ་ལ་བཞི་པོ་འདི་ཚང་བར་ཡོད་ལ། སྲིད་རྩེའི་དངོས་གཞི་ལ་ཁྱད་པར་ཆ་མཐུན་མ་གཏོགས་པའི་གསུམ་ཡོད་དོ། །འོ་ན་བཞི་པོ་གང་ཡིན་ན། ཉམས་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དངོས་གཞི་དག་པ་བ་ནི། སྙོམས་འཇུག་གི་དངོས་གཞི་དག་པ་བ་རང་གི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ། གཉིས་པ་ནི་དེ་ཡིན་པ་རང་གི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཉོན་མོངས་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་མི་སྐྱེ་བར་རང་སའི་དག་པ་བ་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ། གསུམ་པ་ནི་དེ་ཡིན་པ་རང་གི་མཇུག་ཐོགས་སུ་དེ་མི་སྐྱེ་བར་གོང་སའི་དག་པ་བ་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ། བཞི་པ་ནི། དེ་ཡིན་པ་རང་གི་མཇུག་ཐོགས་སུ་དེ་མི་སྐྱེ་བར་སྙོ
Chinese
当与慢心相应时，慢心使之成为烦恼。以怀疑使之成为烦恼的方式是：在那八者中的任何一个上入定，由于对道与非道愚昧，便生起怀疑，认为这些是解脱道吗？当该等入定的相续与怀疑相应时，怀疑便使之成为烦恼。以见使之成为烦恼的方式是：在相续中具有最初的三种见的同时，获得了四禅和四无色这八种根本清净地中的任何一种，并在其上入定，便生起了认为获得如此入定是殊胜见的想法。由于这个原因，便生起了缘于最初三种见的执持为胜的见。当这些入定的相续与见相应时，见便使之成为烦恼。对于使入定成为烦恼的四种方式，即贪欲增上等等，日下分别说部和俱舍宗二者一致。迦湿弥罗分别说部认为只有贪欲增上。什么是入定的根本清净地呢？是指属于世间善的初禅和无色界的根本入定。之所以称为清净 地，是因为它与对治贪欲的善根相应，或者因为贪欲的自性缠缚未显现，所以称为清净或净解脱。如果对它进行分类，则有退分清净地、住分清净地、胜分清净地、决择分清净地。除了有顶之外的七个根本地都具有这四种，而有顶只具有除了胜分之外的三种。那么，这四种是什么呢？退分清净地是：入定的根本清净地之后，随之生起烦恼，与之相应。第二种是：它是指在它之后，不生起烦恼的入定，而是生起自地的清净地，与之相应。第三种是：它是指在它之后，不生起它，而是生起上地的清净地，与之相应。第四种是：它是指在它之后，不生起它，而是
English
When associated with pride, pride makes it afflicted. The way doubt makes it afflicted is: when one enters into samadhi on any of those eight, due to ignorance of the path and non-path, doubt arises, thinking, "Are these paths to liberation?" When the continuum of that samadhi becomes associated with doubt, doubt makes it afflicted. The way view makes it afflicted is: while possessing the first three views in one's continuum, one obtains any of the eight fundamental pure grounds of the four dhyanas and four formless realms, and upon entering into samadhi on that, the thought arises that obtaining such a samadhi is the supreme view. Because of this, the view of holding the first three views as supreme arises. When the continuum of those samadhis becomes associated with view, view makes them afflicted. Regarding the four ways of making samadhi afflicted, such as being predominantly attached, both the Sun-under Vaibhashikas and the Koshikas agree. The Kashmir Vaibhashikas believe that only being predominantly attached is the case. What is the fundamental pure ground of samadhi? It refers to the first dhyana and the formless realm's fundamental samadhi that has become a worldly virtue. The reason for calling it pure ground is that it is associated with the root of virtue that opposes attachment, or because the inherent entanglement of attachment has not manifested, it is called pure or completely liberated. If one divides it, there are the declining-part pure ground, the abiding-part pure ground, the superior-part pure ground, and the decisive-part pure ground. All seven fundamental grounds except the peak of existence possess these four, while the peak of existence possesses three except for the superior-part. So, what are these four? The declining-part pure ground is: after the fundamental pure ground of samadhi, afflictions arise subsequently, corresponding to it. The second is: it refers to that which, after it, does not give rise to afflicted samadhi, but gives rise to the pure ground of its own level, corresponding to it. The third is: it refers to that which, after it, does not give rise to it, but gives rise to the pure ground of the higher level, corresponding to it. The fourth is: it refers to that which, after it, does not give rise to it, but
Tibetan
མས་འཇུག་ཟག་མེད་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའོ། །སྙོམས་འཇུག་ཟག་མེད་གང་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་ཞིག་ལ་ཟེར། དེའང་བསམ་གཏན་ས་དྲུག་གཟུགས་མེད་དང་པོ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་ཡོད་ལ། སྲིད་རྩེ་དང་འདོད་པའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་མེད་དེ། སྲིད་རྩེའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཤིན་ཏུ་མི་གསལ་བའི་ཕྱིར། འདོད་པ་ནི་རྣམ་གཡེང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ལ་བསམ་ གཏན་གྱི་ཡན་ལག །གཟུགས་མེད་ཀྱི་དམིགས་རྣམ། དེ་དག་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་རྫས་རྟགས་ཀྱི་ཁྱད་པར། ཡན་ལག་སོ་སོའི་ངོས་འཛིན། གྲངས་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ལ་མིང་གི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་བཅོ་བརྒྱད་དུ་ཡོད་དེ། བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་གསུམ་པ་ལ་ཡན་ལག་ལྔ་ལྔ༌། གཉིས་པ་དང་བཞི་པ་ལ་བཞི་བཞིར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཡན་ལག་ནི། རྟོག་དཔྱོད་གཉིས། དགའ་བདེ་གཉིས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་ལྔ། གཉིས་པའི་ཡན་ལག་བཞི་ནི། རབ་དད་དང༌། དགའ་བདེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞི། གསུམ་པའི་ཡན་ལག་ལྔ་ནི། དྲན་པ་ཤེས་བཞིན། འདུ་བྱེད་བཏང་སྙོམས། ཚོར་བ་བདེ་བ། ཏིང་ངེ་འཛིན། བཞི་པའི་ཡན་ལག་བཞི་ནི། དྲན་པ་ཡོངས་དག །བཏང་སྙོམས་ཡོངས་དག །ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་སོ། །ཡན་ལག་འདི་རྣམས་རྫས་སུ་བསྡུ་ན་མཛོད་པའི་ལུགས་ཀྱིས་རྫས་བཅུ་གཅིག་ཏུ་འདུ་སྟེ། རྟོག་དཔྱོད་གཉིས། དགའ་བ། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་བ། ཏིང་ངེ་འཛིན། རབ་དང༌། དྲན་པ། ཤེས་བཞིན། འདུ་བྱེད་བཏང་སྙོམས། ཚོར་བ་སེམས་བདེ། ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཏེ་བཅུ་གཅིག་གོ། དེར་འདུས་པའི་ཚུལ་ནི། བསམ་གཏན་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་དགའ་བ་གཉིས་དགའ་བས་རྫས་སུ་བསྡུ། དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་བདེ་བ་གཉིས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་བའི་རྫས་སུ་བསྡུ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྫས་སུ་བསྡུ། ཐ་མ་གཉིས་ཀྱི་དྲན་པ་དྲན་པའི་རྫས་སུ་བསྡུ། ཐ་ མ་གཉིས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་བཏང་སྙོམས་གཉིས་འདུ་བྱེད་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྫས་སུ་འདུས་སོ། །ཀུན་ལས་བཏུས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་རྫས་དགུར་འདོད་དོ། །རྟོག་དཔྱོད་གཉིས། ཚོར་བ་ཡིད་བདེ། ཏིང་ངེ་འཛིན། འདུ་བྱེད་བཏང་སྙོམས། དྲན་པ། ཤེས་བཞིན། ཚོར་བ་སེམས་བདེ། ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཏེ་དགུར་འདུས་སོ། །དེར་འདུས་པའི་ཚུལ་ནི། དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་དགའ་བདེ་ཚོར་བ་ཡིད་བ
Chinese
是随顺于无漏生的等至。何为无漏等至？即是说，禅定和无色定的等至，生起为出世间道的体性。其中，有生起为六禅定地和前三无色定体性的无漏道，而没有生起为有顶和欲界体性的无漏道。因为有顶的意识行相极不明显，而欲界则变为散乱的体性。第四是关于禅定的支分，无色定的所缘境，以及修习这些的果的阐述。第一部分包括实体和特征的差别，各个支分的辨识，以及数量确定的原因这三点。第一点，从名称的角度来区分，共有十八种，即初禅和三禅各有五个支分，二禅和四禅各有四个支分。这些支分是什么呢？初禅的支分是：寻和伺两种，喜和乐两种，以及定，共五种。二禅的四个支分是：胜解，喜和乐，以及定。三禅的五个支分是：正念和正知，行舍，乐受，以及定。四禅的四个支分是：念清净，舍清净，舍受，以及定。如果将这些支分归纳为实体，按照《俱舍论》的观点，可以归纳为十一个实体：寻和伺两种，喜，极调柔乐，定，胜解，念，正知，行舍，意乐受，舍受，共十一个。归纳的方式是：初禅和二禅的两种喜归纳为喜的实体，初禅和二禅的两种乐归纳为极调柔乐的实体，定归纳为定的实体，后两种禅的念归纳为念的实体，后两种禅的两种行舍归纳为行舍的实体。《集论》的观点则认为是九个实体：寻和伺两种，意乐受，定，行舍，念，正知，心乐受，舍受，共九个。归纳的方式是：初禅和二禅的喜乐归纳为意乐受。
English
It is the equanimity that accords with the arising of the uncontaminated. What is uncontaminated equanimity? It refers to the equanimity of meditative concentration and the formless absorptions, which arises as the nature of the path that transcends the world. Among these, there is the uncontaminated path that arises as the nature of the six meditative concentrations and the first three formless absorptions, but there is no uncontaminated path that arises as the nature of the peak of existence and the desire realm. This is because the activity of consciousness at the peak of existence is extremely unclear, while the desire realm becomes the nature of distraction. The fourth is the explanation of the limbs of meditative concentration, the objects of the formless absorptions, and the results of meditating on these. The first part includes the difference between substance and characteristics, the identification of each limb, and the reason for the fixed number, these three points. The first point, distinguishing from the perspective of names, there are eighteen in total, that is, the first and third meditative concentrations each have five limbs, and the second and fourth each have four. What are these limbs? The limbs of the first meditative concentration are: two of investigation and analysis, two of joy and happiness, and concentration, a total of five. The four limbs of the second meditative concentration are: conviction, joy and happiness, and concentration. The five limbs of the third meditative concentration are: mindfulness and awareness, equanimity of action, pleasant feeling, and concentration. The four limbs of the fourth meditative concentration are: pure mindfulness, pure equanimity, neutral feeling, and concentration. If these limbs are summarized as substances, according to the Abhidharmakośa's view, they can be summarized as eleven substances: two of investigation and analysis, joy, extreme pliancy bliss, concentration, conviction, mindfulness, awareness, equanimity of action, mental pleasure feeling, neutral feeling, a total of eleven. The way of summarizing is: the two joys of the first and second meditative concentrations are summarized as the substance of joy, the two happinesses of the first and second are summarized as the substance of extreme pliancy bliss, concentration is summarized as the substance of concentration, the mindfulness of the latter two concentrations is summarized as the substance of mindfulness, and the two equanimities of action of the latter two concentrations are summarized as the substance of equanimity of action. The view of the Compendium of Determinations considers it to be nine substances: two of investigation and analysis, mental pleasure feeling, concentration, equanimity of action, mindfulness, awareness, mental happiness feeling, neutral feeling, a total of nine. The way of summarizing is: the joy and happiness of the first and second meditative concentrations are summarized as mental pleasure feeling.