Tibetan
་གཞི་དང་ཉེར་བསྡོགས་གང་གི་ངོར་སྐྱེ་ན། འདི་ལ་ཀུན་བཏུས་པའི་ལུགས་ཀྱིས་འོག་སའི་ཉོན་མོངས་དགུ་པ་ལས་གྲོལ་བའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དེ་གོང་སའི་དངོས་གཞིའི་ངོ་བོར་སྐྱེ་བས་ཁྱབ། མཛོད་པའི་ལུགས་ཀྱིས་འདོད་ཉོན་དགུ་པ་ལས་གྲོལ་བའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དང༌། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉོན་མོངས་དགུ་པ་ལས་གྲོལ་བའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དང༌། གཉིས་པ་དང་གསུམ་པའི་ཉོན་མོངས་དགུ་པ་ལས་གྲོལ་བའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དགུ་པ་རྣམས་ལ་དངོས་གཞི་དང་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་ངོ་བོར་སྐྱེ་བ་ཅི་རིགས་སུ་ཡོད། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་སྲིད་རྩེའི་བར་རང་གི་འོག་སའི་སྒོམ་སྤང་ཉོན་མོངས་དགུ་པ་ལས་གྲོལ་བའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དགུ་པ་རྣམས་དེའི་དངོས་གཞིའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པས་ཁྱབ། མཛོད་པས་དེ་ལྟར་འདོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་སྤྱིར་ཉེར་སྡོགས་ཀྱི་ཚོར་བ་ལ་བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་བཟོ། བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་གཉིས་ཀྱི་དངོས་གཞིའི་ཚོར་བ་ལ་ཡིད་བདེ། བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་དངོས་གཞིའི་ཚོར་བ་ལ་ཚོར་བ་སེམས་བདེ་ཡོད་ལ། དེས་ན་ཚོར་བའི་དབང་པོ་རིགས་མི་འདྲ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་འཕོ་དཀའ་བས་དེ་ལྟར་བཞག །བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་དངོས་གཞིའི་ཚོར་བ་ལ་བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པས་དེས་ན་ཚོར་བའི་དབང་པོ་རིགས་མི་འདྲ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་འཕོ་སླ་བས་དེ་ལྟར་བཞག་གོ། དེ་ལྟར་ན་འོག་སའི་སྒོམ་ཉོན་དགུ་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་དགུ་དང་དེའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དང་པོ་བརྒྱད་ལ་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་ཁྱབ་བོ། །ལྷག་མ་དེ་དང་མཚུངས་པར་བསྟན་པ་ནི། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་ བསྡོགས་ལ་བཤད་པ་ཇི་ལྟ་བར། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་གྱི་ཉེར་སྡོགས་ལའང་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ནི། ཉེར་སྡོགས་བརྒྱད་པོ་དེ་འདོད་པའི་རྟེན་ལ་སྒོམ་ན། ཡིད་བྱེད་དང་པོ་ལ་ཐོས་བསམ་འདྲེས་མར་སྒོམ་པ་ཡོད་ལ། གཟུགས་ཀྱི་རྟེན་ལ་སྒོམ་ན་བསམ་བྱུང་མེད།གཟུགས་མེད་པའི་རྟེན་ལ་ཐོས་བྱུང་ཡང་མེད་ཅིང་སྐྱེས་ཐོབ་ཡིན། བསམ་གཏན་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་དགའ་བ་སྡུད་པ་ཡིད་བྱེད་ལ་ཚོར་བ་དགའ་བདེ་ཡོད་ལ། བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་དགའ་བ་སྡུད་པ་ཡིད་བྱེད་ལ་ཚོར་བདེ་ཡོད་ཅིང༌། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་དགའ་བ་སྡུད་པ་ཡིད་བྱེད་ནི། སྤང་བྱ་སྤོང་བ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་མཐོང་བ་ཙམ་ལ་བཤད་ཀྱི་རང་སས་བསྡུས་པའི་ཚོར་བ་དགའ་བདེ་མེད་ཅིང༌། ཉེར་བསྡོགས་གང་དང་གང་གི་ཡིད་བྱེད་དང་པོ་ནི་འོག་སར་གཏོགས་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཉེར་སྡོགས་ཀྱིས་འོག་སའི་ཉོན་མོངས་སྤོང་བའི་ཚུལ་ཡང༌། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཀྱིས། འོག་སའི་མཐོང་སྤང་དང་སྒོམ་སྤང་གཉིས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སྤོང་བས་ཁྱབ་ཅིང༌། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ཀྱིས་འོག་སའི་སྒོམ་སྤང་འབའ་ཞིག་སྤོང་བར་འདོད་དོ། །དེ་ལའང་འོག་སའི་སྒོམ་སྤང་རགས་པའང་མ་ལུས་པར་སྤོང་བས་མ་ཁྱབ་སྟེ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཐོབ་པའི་འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཉོན་ཡིད་བཞིན། དེས་ས་ལྷག་མ་རྣམས་ལའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཉེར་སྡོགས་བརྒྱད་ལས་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་སྡོགས་ལ་དག་པ་བ་དང་ཟག་མེད་ གཉིས་ཡོད་ལ། ཁ་ཅིག་རོ་མྱང་ཅན་དང་གསུམ་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཡན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལྷག་མ་ལྔ་ལ་དག་པ་བས་ཁྱབ་བོ། །གང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ལ། ཉོན་མོངས་ཅན། དག་པ་བ་དངོས། དེ་དག་གི་རྣམ་གཞག་དཔྱད་པ། དང་པོ་ལ་གསུམ། གང་ཉོན་མོངས་པར་བྱ་བའི་གཞི། གང་གིས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་ཆོས། ཇི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ། བསམ་གཏན་བཞིའི་དངོས་གཞི་དག་པ་བ་བཞི། གཟུགས་མེད་བཞིའི་དངོས་གཞི་དག་པ་བ་བཞི་སྟེ་བརྒྱད། ཟག་མེད་ཉོན་མོངས་པར་བྱ་བའི་གཞི་མ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་བྱེད་པའི་ཆོས་ལ་བཞི། ཁམས་གོང་མའི་འདོད་ཆགས། ང་རྒྱལ། ཐེ་ཚོམ། ལྟ་བ། །ཁོང་ཁྲོ། གང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་བྱེད་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་གོང་གི་རྟེན་ལ་ཁོང་ཁྲོ་མེད་པའི་ཕྱིར། མ་རིག་པ་གང་གིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཡིན་ན། ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་བྱེད་ཅེ་ན། མ་རིག་པའི་དབང་གིས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་བྱེད་པས། མ་རིག་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་གཉིས་འཇུག་པ་གཅིག་ཏུ་བཤད་པའང་ཡིན། ཇི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ལ། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་བྱེད་ཚུལ་ལ། བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་དངོས་གཞི་དག་པ་བརྒྱད་གང་རུང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན། སྙོམས་འཇུག་དེ་དག་ལ་དམིགས་པའི་སྲེད་པ་སྐྱེ་སྟེ། སྙོམས་འཇུག་གི་རྒྱུན་སྲེད་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་སོང་བ་ན་སྲེད་པ་ཤས་ཆེ་བས་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་བྱས། ང་རྒྱལ་གྱིས་ བྱེད་ཚུལ་ནི། དེ་བརྒྱད་གང་རུང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་སྙོམས་འཇུག་འདི་ལྟ་བུ་བདག་གིས་ཐོབ་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སེམས་ཁེངས་པའི་རྣམ་པར་ཅན་དུ་སྐྱེས་ཏེ། སྙོམས་འཇུག་དེ་དག་གི་རྒྱུན་ང་
Chinese
如果是以根本和近分的哪种身份产生呢？对此，按照集论的观点，下地的第九品解脱道遍于上地的根本身份而产生。按照俱舍论的观点，欲界第九品解脱道，以及初禅的第九品解脱道，以及第二禅和第三禅的第九品解脱道等，这九品解脱道以根本和近分的身份，有各种情况。从第四禅开始直到有顶，各自下地的修断烦恼第九品解脱道，这九品都遍于以它的根本身份而产生。俱舍论这样认为的理由是，一般来说，近分的感受以舍受遍摄。初禅和二禅的根本感受是怡悦。三禅的根本感受是感受心乐。因此，因为感受的根是不同种类的，所以根难以转移，因此这样安立。四禅以上的根本感受以舍受遍摄，因此感受的根没有不同种类，所以根容易转移，因此这样安立。这样，下地的修所断九品烦恼的九个无间道和它的前八个解脱道，都遍于近分。其余的与此相同地宣说，如初禅的近分所说的那样，二禅到有顶的近分也应如此理解。不同的差别是，这八个近分如果以欲界的所依来修习，那么第一个作意有听闻和思惟混合的修习，如果以色界的所依来修习，那么没有思所成。如果以无色界的所依，那么也没有听闻所生，而是生得的。初禅和二禅的喜受摄集作意，有喜乐的感受。三禅的喜受摄集作意，有乐的感受。四禅以上的喜受摄集作意是，仅仅说将舍弃的视为功德，而没有自地所摄的喜乐感受。要知道任何一个近分的第一个作意都属于下地。寂静和粗大的
English
If it arises as which identity, fundamental or proximate? Regarding this, according to the Abhidharmasamuccaya, the liberation path that is free from the ninth defilement of the lower realm pervades arising as the fundamental identity of the upper realm. According to the Abhidharmakośa, the liberation path that is free from the ninth defilement of the desire realm, and the liberation path that is free from the ninth defilement of the first dhyāna, and the liberation paths that are free from the ninth defilement of the second and third dhyānas, these nine liberation paths have various possibilities of arising as the identity of fundamental and proximate. From the fourth dhyāna onwards up to the peak of existence, the nine liberation paths that are free from the ninth defilement to be abandoned by meditation of their own lower realm all pervade arising as their fundamental identity. The reason why the Abhidharmakośa holds this view is that, in general, the feeling of the proximate is made to pervade by equanimity. The fundamental feeling of the first and second dhyānas is mental pleasure. The fundamental feeling of the third dhyāna is the feeling of mental happiness. Therefore, since the sense faculties of feeling are of different kinds, it is difficult to transfer the faculties, so it is established in this way. The fundamental feeling of the fourth dhyāna and above is pervaded by equanimity, so since there are no different kinds of sense faculties of feeling, it is easy to transfer the faculties, so it is established in this way. Thus, the nine uninterrupted paths that abandon the nine defilements to be cultivated of the lower realm and the first eight liberation paths of it are all pervaded by the proximate. The remainder is taught to be similar to this, just as it is explained for the proximate of the first dhyāna, so it should be done similarly for the proximate of the second dhyāna up to the peak of existence. The difference that is not the same is that if these eight proximates are meditated upon based on the support of the desire realm, then the first attention has a meditation mixed with hearing and thinking, but if meditated upon based on the support of the form realm, then there is no arising from thinking. If based on the support of the formless realm, then there is also no arising from hearing, but it is innate. The attention that gathers the joy of the first two dhyānas has the feeling of joy and happiness. The attention that gathers the joy of the third dhyāna has the feeling of happiness, and the attention that gathers the joy of the fourth dhyāna and above is merely said to see the abandonment of what is to be abandoned as a quality, and there is no feeling of joy and happiness gathered by its own ground. It should be known that the first attention of any proximate belongs to the lower realm. Tranquility and coarseness
Chinese
以具有之近分（ཉེར་སྡོགས།）而断除下地烦恼之理，分别说者之宗，下地之见断与修断二者，以周遍于一并断除；经部师之宗，则许唯断下地之修断。其中，下地之粗品修断亦非以无余断除而周遍，如得初禅根本之欲界所依之异生之染污意等。其余地亦当如是了知。如是，于八近分中，初禅之近分有清净与无漏二者，然有说者，亦有具味者等三者。二禅以上之其余五近分则以清净者周遍。于所当得之体性，有染污者、真实之清净者，及彼等之分类辨析。初者有三，何为所当染污之基？以何法而染污？如何染污之理？初者，四禅之根本清净者四，四无色之根本清净者四，共为八。无漏非所当染污之基，以不能染污之故。以何法而染污者有四，上界之贪、慢、疑、见。嗔恚非染污之法，以于上界之所依无有嗔恚之故。若问无明以何而为一切染污之法耶？答：以无明之力而染污疑，故说无明与疑二者为一类。如何染污之理？以贪而染污之理，若于四禅与无色之根本清净八者之任何一者入定，则生起缘彼等等持之贪欲，等持之相续与贪欲相应，则以贪欲力大而染污。以慢而染污之理，若于彼八者之任何一者入定，则生起此等持为我所得，他人则无有等心生起，等持之相续我
English
The method of abandoning the afflictions of the lower realms through the approximations (nyer-sdogs) that possess [certain qualities]: According to the Vaibhashikas, the afflictions to be abandoned by seeing and those to be abandoned by meditation in the lower realms are all-pervasive in being abandoned together. According to the Sautrantikas, they assert that only the afflictions to be abandoned by meditation in the lower realms are abandoned. Moreover, even the coarse afflictions to be abandoned by meditation in the lower realms are not all-pervasive in being completely abandoned, such as the defiled minds of ordinary beings who have attained the actual basis of the first dhyana and rely on desire. The remaining realms should also be understood in the same way. Thus, among the eight approximations, the approximation of the first dhyana has two: pure and uncontaminated. However, some say that there are three, including those with taste. The remaining five approximations from the second dhyana upwards are all-pervasive with the pure. Regarding the nature of what is to be attained, there are the defiled, the actually pure, and the analysis of their distinctions. The first has three: What is the basis to be defiled? What dharma defiles? How does it defile? The first is: the four pure actual bases of the four dhyanas, and the four pure actual bases of the four formless realms, making eight. The uncontaminated is not a basis to be defiled, because it cannot defile. What are the four dharmas that defile? Desire, pride, doubt, and views of the upper realms. Anger is not a dharma that defiles, because there is no anger in the basis of the upper realms. If asked, what is the dharma that completely defiles through ignorance? How does it defile? It defiles doubt through the power of ignorance, so it is said that ignorance and doubt are of the same kind. How does it defile? How does desire defile? If one enters into samadhi on any of the eight pure actual bases of the four dhyanas and the formless realms, then craving arises that focuses on those samadhis. When the continuum of samadhi is associated with craving, it defiles because craving is stronger. How does pride defile? If one enters into samadhi on any of those eight, then the thought arises, "I have attained such a samadhi, but others have not," and a sense of pride arises. The continuum of those samadhis, I