Tibetan
་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཉིས་ཤིག་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོད་རྒལ་བ་ལ་རྫས་བདུན་དང༌། །ཞུགས་པ་དང་པོ་རྣམ་པ་གསུམ། །རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་སུ་འདོད་པ་ཡི། །ངན་རྟོག་བཀག་ནས་ཐོད་རྒལ་བའི། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤངས་རྟོགས་དག །མ་ནོར་བཤད་ནས་བདག་གཞན་རྣམས། །མཁས་པའི་རྗེས་སུ་ཁྲིད་ནས་ནི། །བླུན་པོའི་ངན་རྟོག་བྲལ་བར་བྱས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །ཐོད་རྒལ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ༈ སྤང་བྱ་ཅིག་ཅར་དུ་སྤང་བ་གང་ཞེ་ན། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་ཅེས་གང་གསུངས་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་མཐར་གྱིས་པ་དང༌། ཅིག་ ཅར་ངེས་པར་འབྱིན་པའོ། །མཐར་གྱིས་པ་ནི་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །ཅིག་ཅར་ངེས་པར་འབྱིན་པ་ནི་གང་བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རྣམ་པས་ཅིག་ཅར་སྤོངས་ཏེ་འདི་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ལ་གདགས་སོ། །ཕལ་ཆེར་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་སམ་འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ཀུན་ཤེས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་མི་བྱེད་ན་ཡང་དེ་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཅན་ཡིན་ཏེ་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་འདོད་པའི་ཁམས་ཉིད་དུ་སྐྱེས་དེ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མེད་པ་ན་རང་རྒྱལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་ནས་དང༌ས་གང་ལ་བརྟེན་པའི་ལམ་ཇི་ལྟ་བུས་དང༌། སྤང་བྱ་གང་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཅིག་ཅར་སྤོང་བ་དང༌། དེ་ལྟ་བུ་དེ་གང་ཟག་གང་ལ་བཞག་པ་དང༌།དེས་མཐར་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཚུལ་དང་ལྔས་རིག་པར་བྱའོ། །དུས་གང་ནས་ཅིག་ཅར་སྤོང་ཞེ་ན། བདེན་པ་བཞི་མངོན་པར་རྟོགས་ཟིན་པར་བྱས་པ་བཅུ་དྲུག་པའི་ཚེ་ནས་བཟུང་སྟེ་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔར་བྱིས་ལམ་ལ་སྤང་བྱ་ཅིག་ཅར་སྤོང་བའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། མཐོང་ལམ་གྱི་ཚེ་ཡང་སྒོམ་སྤང་སྤོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་གང་ལ་བརྟེན་པའི་ལམ་ཇི་ལྟ་བུས་ཅིག་ཅར་སྤོང་ཞེ་ན། ཁམས་གསུམ་ས་དགུ་ལས་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་པའི་འདས་ལམ་གྱིས་སྤོང་སྟེ་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་ལ་མི་བརྟེན་ན་དེའི་གོང་མའི་བསམ་གཏན་རྣམས་ལ་བརྟེན་དགོས་ལ་དེ་དག་ལ་བརྟེན་པ་ ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པའི་དགུ་པ་མ་སྤངས་པར་བསམ་གཏན་དངོས་གཞི་མི་ཐོབ་ཅིང་ཅིག་ཅར་བས་ནི་ཁམས་གསུམ་གའི་
Chinese
之所以这样说，是因为说了两种情况。对于超越者来说，有七种物质，最初的进入有三种形式。对于那些认为有入流者等的人来说，通过阻止恶念，超越者的圣者们，正确地讲述了断除和证悟，引导自己和他人跟随智者，从而摆脱愚人的恶念。这被称为总结的偈颂。关于超越者的解释已经结束。那么，什么是同时断除所应断除的呢？在《摄类学》中说：‘所谓入流者，入流有两种，即逐渐的和，同时确定地去除。’逐渐的就像已经展示的那样。同时确定地去除，是指证悟所有真实之后，依靠无间道，以出世间的道，同时断除在三界中运行的烦恼，这被认为是入流果和阿罗汉果以及两种果。通常，在见法时或临终时，会获得一切智。如果不能做到，那也是因为具有愿力的力量，由于愿力的力量，出生在欲界，在没有佛陀出现时，会成为独觉佛。’如是说。这也要从何时开始，依靠何地，以何种道，以及如何同时断除所应断除的，以及这样的人是哪种人，以及最终显现果的方式这五个方面来理解。从何时开始同时断除呢？从证悟四谛之后的第十六刹那开始，因为在见道之前，资粮道没有同时断除所应断除的能力，而且在见道时也没有断除修道所应断除的。依靠何地，以何种道同时断除呢？从三界九地中，依靠初禅近分的无间道来断除，如果不依靠无间道，就必须依靠其上的禅定，但那是不对的，因为不舍弃欲界的第九品就无法获得根本定，而同时断除者则会断除三界的一切。
English
The reason for saying so is that two situations are mentioned. For the Transcender, there are seven substances, and the initial entry has three forms. For those who think there are Stream-enterers, etc., by preventing evil thoughts, the noble ones of the Transcenders, correctly explain the abandonment and realization, leading themselves and others to follow the wise, thereby freeing themselves from the evil thoughts of fools. This is called the summarizing verse. The explanation of the Transcender is finished. So, what is it that is abandoned simultaneously? In the Compendium of Topics, it says: 'The so-called Stream-enterer, there are two kinds of Stream-enterers, namely gradual and, simultaneously and definitely removing.' The gradual is as has been shown. Simultaneously and definitely removing means that after realizing all truths, relying on the path of immediate consequence, with the transcendental path, simultaneously abandoning the afflictions that operate in the three realms, this is considered the fruit of Stream-entry and the fruit of Arhat and the two fruits. Usually, at the time of seeing the Dharma or at the time of death, one obtains omniscience. If one cannot do so, it is also because one has the power of aspiration, and due to the power of aspiration, one is born in the desire realm, and when there is no Buddha appearing, one will become a Pratyekabuddha.' Thus it is said. This also needs to be understood from five aspects: from what time, relying on what place, with what kind of path, and how to simultaneously abandon what should be abandoned, and what kind of person is such a person, and how the fruit is ultimately manifested. From what time does one simultaneously abandon? From the sixteenth moment after realizing the Four Noble Truths, because before the path of seeing, the path of accumulation does not have the ability to simultaneously abandon what should be abandoned, and also at the time of the path of seeing, one does not abandon what should be abandoned on the path of cultivation. Relying on what place, with what kind of path does one simultaneously abandon? From the nine grounds of the three realms, one abandons with the transcendental path relying solely on the immediate consequence of the first dhyana, because if one does not rely on the immediate consequence, one must rely on the dhyanas above it, but that is not correct, because one cannot obtain the fundamental dhyana without abandoning the ninth grade of the desire realm, and the simultaneous abandoner abandons everything in the three realms.
Tibetan
ཉོན་མོངས་ཅིག་ཅར་དུ་སྤོང་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་དང་རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཕྱིར་འོང་རྣམས་ངེས་པར་བསམ་བཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་ལ་བརྟེན་དགོས་ཏེ། འདིའམ་གོང་མ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནི་དགོས་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདས་ལམ་ཁོ་ན་དགོས་པ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བྱ་ཅིག་ཅར་སྤོང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་མི་ལྕོགས་མེད་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་ཐམས་ཅད་ལ་འདོད་པ་ཡོད་ཀྱང་ཟག་མེད་ཁོ་ན་བཟུང་སྟེ་མི་ལྕོགས་མེད་ཀྱི་དོན་ནི་རང་ས་འོག་ས་གོང་ས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤང་བྱ་སྤོང་མི་ནུས་པ་མེད་པའི་དོན་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཁོ་ན་ལ་མི་ལྕོགས་པ་མེད་ མངོན་པ་ཁ་ཅིག་པ་ཞེས་པ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། མི་ལྕོགས་མེད་ཀྱི་དོན་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་ཡིན་པས་འདི་ཁོ་ན་ལ་ཡིན་ཏེ། འོག་མའི་ཉེར་བསྡོགས་རྫོགས་པར་མ་ཐོབ་པར་དེའི་དངོས་གཞི་མི་འཐོབ་ཅིང༌། ཉེར་བསྡོགས་རྫོགས་པ་ན་ཡང་ས་འོག་མའི་ཉོན་མོངས་དགུ་པ་སྤངས་ཟིན་པས་དངོས་གཞི་ས་འོག་མ་ལས་རྒྱལ་བར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དགོངས་ནས་མཛོད་ལས། བརྒྱད་ཀྱིས་རང་གོང་ས་ལས་རྒྱལ་ཅེས་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཙམ་དང༌། ཁྱད་པར་ཅན་གཉིས་བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་གསུམ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་དངོས་གཞི་དང་པོ་གསུམ་གྱིས་རང་ ས་དང་གོང་ས་ཙམ་ལས་རྒྱལ་བར་གསུངས་སོ། །སྤང་བྱ་གང་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཅིག་ཅར་སྤོང་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་སྤྱིར་སྤང་བྱ་ལ་ནི་གཉིས་ཏེ་མཐོང་སྤང་དང་བསྒོམ་སྤང་ངོ་། །དེ་ལ་མངོན་པ་མཛོད་པ་ནི་མཐོང་སྤང་ཀྱང་རིམ་གྱིས་སྤོང་བར་འདོད་དེ་འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད་ཆོས་ཤེས་གཉིས་ཀྱིས་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་སྤང་སྤོང༌སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་བཟོད་རྗེས་ཤེས་གཉིས་ཀྱིས་ཁམས་གོང་མའི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་སྤང་སྤོང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་འདོད་པ་ཡིན་དེ་འདོད་པ་ཁམས་ཀྱི་རྗེས་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །འོ་ན་མཛོད་ལས་སྒོམ་པའི་ལམ་ལ་འགོག་པ་འམ། །ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་གང་ཡིན་ཏེ། །ཁམས་གསུམ་གྱི་ནི་གཉེན་པོ་ཡིན། །ཅེས་མ་བཤད་དམ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་དེ་ནི་ཤེས་པ་བཅུ་ལས་འགོག་པ་ཤེས་པ་དང་ལམ་ཤེས་པ་བསྒོམ་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ལ་རིགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཁམས་གསུམ་གྱི་གཉེན་པོར་བསྟན་གྱི་གཉེན་པོ་རྫས་གཅིག་གིས་ཅིག་ཅར་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་སྤོང་བར་གཏན་མི་འདོད་དོ། །ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ
Chinese
因为必须同时断除烦恼。因此，此（指不还果）和须陀洹果、斯陀含果必须依赖初禅的近分定。因为必须依赖此或更高的禅定，而且没有获得禅定的根本定。又必须是超越世间的道，因为世间的道不能同时断除所断之法。此处所说的“无碍道”，是指在初禅的近分定中，虽然有欲界的贪欲，但只取无漏的近分定，所以“无碍”的意思是，对于自地、下地、上地的一切所断之法，没有不能断除的，而这在有漏的近分定中是没有的。为什么说只有此（初禅近分定）才是“无碍道”，有些论师说是这样呢？因为“无碍”的意义如前所说，所以只有此（初禅近分定）才是。因为没有完全获得下地的近分定，就不能获得它的根本定；而且在近分定圆满时，也已经断除了下地的第九品烦恼，所以根本定不会胜过下地。考虑到这一点，《俱舍论》中说：“八者胜自上地”，意思是只有初禅的根本定，以及两种特殊的禅定，即后三禅和无色界的最初三禅，才能胜过自地和上地。那么，所断之法如何同时断除呢？应当说，一般而言，所断之法有两种：见所断和修所断。对此，《阿毗达磨俱舍论》认为，见所断也是逐渐断除的，例如，通过苦法忍和苦法智这两种智慧，断除欲界的苦谛所断；通过苦类忍和苦类智这两种智慧，断除上界的苦谛所断。同样，对于其余的谛，也应如是理解，因为“欲界是其后”就是这样说的。那么，《俱舍论》中不是说“修道之对治，为灭或道法智，是三界之对治”吗？没有过失，这是就十智中的灭尽智和道智被修道所包含而言，从类别的角度来说，是三界的对治，但并非说一种对治能同时断除三界的烦恼。《摄类学》中说，苦
English
Because afflictions must be abandoned all at once. Therefore, this (referring to the Anāgāmi fruit) and the Srotaāpanna and Sakṛdāgāmin fruits must rely on the preliminary concentration of the first dhyāna. Because one must rely on this or higher dhyānas, and one has not attained the actual basis of dhyāna. Also, it must be the path of transcendence, because the worldly path cannot abandon what is to be abandoned all at once. Here, "unobstructed" means that in all the preliminary concentrations of the first dhyāna, although there is desire for the desire realm, only the undefiled preliminary concentration is taken, so "unobstructed" means that there is nothing that cannot be abandoned among all the objects to be abandoned of one's own ground, lower ground, and higher ground, and this is not present in the defiled preliminary concentration. Why is it said that only this (preliminary concentration of the first dhyāna) is the "unobstructed path," as some Abhidharma masters say? Because the meaning of "unobstructed" is as previously explained, so it is only this (preliminary concentration of the first dhyāna). Because one cannot attain its actual basis without fully attaining the preliminary concentration of the lower ground; and when the preliminary concentration is complete, the ninth affliction of the lower ground has already been abandoned, so the actual basis will not surpass the lower ground. Considering this, the Abhidharmakośa says, "The eight surpass their own higher ground," meaning that only the actual basis of the first dhyāna, and two special dhyānas, namely the latter three dhyānas and the first three dhyānas of the formless realm, can surpass their own ground and higher ground. So, how are the objects to be abandoned abandoned all at once? It should be said that, in general, there are two types of objects to be abandoned: those to be abandoned by seeing and those to be abandoned by meditation. Regarding this, the Abhidharmakośa believes that even what is to be abandoned by seeing is abandoned gradually, for example, through the two wisdoms of the Dharma-acceptance of suffering and the Dharma-knowledge of suffering, the afflictions to be abandoned by seeing of the suffering of the desire realm are abandoned; through the two wisdoms of the subsequent acceptance of suffering and the subsequent knowledge of suffering, the afflictions to be abandoned by seeing of the suffering of the upper realms are abandoned. Similarly, it should be understood that the same applies to the remaining truths, as it is said that "the desire realm is its aftermath." Then, doesn't the Abhidharmakośa say, "The antidote to the path of meditation is cessation or the Dharma-knowledge of the path, which is the antidote to the three realms"? There is no fault, this is because the knowledge of cessation and the knowledge of the path among the ten wisdoms are included in the path of meditation, and from the perspective of categories, they are the antidotes to the three realms, but it is not said that one antidote can simultaneously abandon the afflictions of the three realms. The Compendium of Topics says, suffering