Tibetan
་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དཔེ་དགོད་པ་དང༌། དཔེ་དོན་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ལྟོས་མེད་དུ་མི་སྲེག །ལྟོས་ནས་སྲེག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྐད་ཅིག་དང་པོ་དང་གཉིས་པས་མི་སྲེག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཇི་ལྟར་ནི། དཔེའོ། །སྒྲོན་འོད་ཀྱི་མེ་ལྕེ་དང་སྡོང་བུའི་སྙིང་པོ་ཕྲད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་ནི་ཆོས་ཅན་ནོ། །རྒྱུ་མེ་ལྕེའི་མཚན་ཉིད་སྲེག་བྱེད་དང་འབྲས་བུ་སྙིང་པོའི་མཚན་ཉིད་བསྲེག་བྱའི་ངོ་བོར་མེད་ཅེས་པ་ནི་བསྒྲུབ་བྱའོ། །དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་མེད་པར་ཏེ་དེ་ལ་ མ་ལྟོས་པའི་དང་པོ་གཅིག་པུས་དེ་ལྟར་མི་ནུས་ཞེས་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་བརྗོད་པའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་རང་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མའི་ཉེར་ལེན་དང་ལག་པའི་རྩོལ་བ་སོགས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་གྱི་རྒྱུས་དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་གྱི་སྒོ་ནས་དུས་མཉམ་དུ་ཕྲད་པ་བསྐྱེད་པས་ཏེ་བསྐྱེད་པ་ཙམ་བྱས་ཀྱི་སྲེག་པའི་ནུས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་རྟགས་སོ། །དུས་མཉམ་དུ་ཕྲད་པ་སྐྱེད་པ་ཡིན་པར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟར་ན་གཉིས་ཀ་ཡང་རང་གི་རྒྱུས་མཉམ་དུ་སྐྱེད་པར་འདྲ་ཡི་ནུས་པ་ལྷག་པོ་མེད་ཅེས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེར་མ་ཟད་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་ལྟོས་ཏེ་མེ་ལྕེ་དང་སྙིང་པོ་བསྲེག་བྱ་སྲེག་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྐྱེ་བ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་ཡང་ནི་ཆོས་ཅན། སྐད་ཅིག་དང་པོ་མེད་པར་ཏེ་དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་རྒྱུ་ཞེས་སོགས་སྔར་ལྟར་སྦྱར་བ་ནི་བསྒྲུབ་བྱའོ། །དེ་ལ་མ་ལྟོས་པར་གཉིས་པ་དོན་དམ་དུ་མ་ཟད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་རྟགས་སོ། །གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་བསྟན་ནས། རྟགས་སྒྲུབ་པ་ནི། སྐད་ཅིག་དང་པོ་མེད་པར་འབྱུང་ན་རྟག་ཏུ་སྟེ་ཡུལ་དུས་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་དང་སོགས་པས་གཏན་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། རྒྱུ་མེད་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་འགྱུར། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རེས་འགའ་ ཞིག འབྱུང་བ་ལྟོས་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་ཐལ་བ་ལས་རེས་འགའ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཡོད་ལ་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་དང་པོའོ། །འདིར་བསྲེག་བྱ་སྲེག་བྱེད་མེད་པ་དང་ཡོད་པར་བཤད་ཅིང་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་དོན་ནི། ཚིག་པ་སྐྱེད་པའི་མེ་ལྕེ་དང་ཚིག་ཟིན་པའི་སྡོང་བུ་ལ་བྱའི་རྫོགས་པར་བསྲེགས་མ་བསྲེགས་དང་སྒྲ་ཇི་
Chinese
之理。初中有二，举例与例义结合。初中有二，不依赖而不能烧，依赖而烧。初中有二，第一刹那与第二刹那不能烧。初者，如何呢？例如，灯光之火焰与树木之精华相遇之第一刹那，是为有法。因火焰之自性为能烧，果精华之自性为所烧，无此二者，是为所立。又无第二刹那，即不依赖于彼之唯一第一刹那不能如是，是为于所立说差别。彼二者各自之同类前者的近取因与手之作用等俱作之因，以彼二者互相之门同时生起相遇，即仅生起而未作烧之能力差别之故，是为因。如云同时生起相遇无差别之故，则二者亦以自因同时生起相同，无有能力之差别。二者，如第一刹那所说，不仅于彼，依赖于第一刹那，火焰与精华生起所烧能烧之能力差别，于第二刹那亦为有法。无第一刹那，即不依赖于彼，因等如前连缀，是为所立。不依赖于彼，第二刹那不仅于胜义谛，于世俗谛亦无生起之故，是为因。显示有损害之量后，立因云，若无第一刹那而生起，则恒常，即于一切处时自性皆有，且以等字包括全无，则成过失，以无因而生之故。如《释量论》云：无因不待他，故恒常有或无，事物有生灭，待缘故。如是，由成过失故，见有生灭，故有因，彼即第一刹那。此处所说及将说之所烧能烧有无之义者，于生热之火焰与已烧之树木，作圆满烧未烧与声如
English
The reason for this. There are two parts to the first: giving examples and combining the meaning of the examples. There are two parts to the first: it cannot be burned without dependence, and it is burned with dependence. There are two parts to the first: the first and second moments do not burn. The first is: how is it? For example, the first moment when the flame of a lamp meets the essence of a tree is the subject. The reason is that the nature of the flame is to burn, and the nature of the essence is to be burned, and these two do not exist, which is to be established. Moreover, without the second moment, that is, the unique first moment that does not depend on it cannot do so, which is to state the difference in what is to be established. The cause of the simultaneous occurrence of the two through each other is the cause of the simultaneous occurrence of the two through each other, such as the previous near-taking cause of the same kind and the action of the hand, that is, it only arises and does not make the difference in the ability to burn, which is the cause. As it is said that there is no difference in the simultaneous occurrence, then the two are also the same in that they arise simultaneously from their own causes, and there is no difference in ability. Secondly, as stated in the first moment, not only in that, but depending on the first moment, the flame and the essence give rise to the difference in the ability to burn what is to be burned, and the second moment is also the subject. Without the first moment, that is, without depending on it, the cause, etc., are connected as before, which is to be established. Since the second moment does not arise not only in the ultimate truth but also in the conventional truth without depending on it, it is the cause. After showing the measure of harm, the cause is established by saying that if it arises without the first moment, it will be constant, that is, it will exist in all places, times, and natures, and the word "etc." includes complete absence, which will be a fault, because it arises without a cause. As the Commentary on the Compendium of Valid Cognition says: "Without cause, it does not depend on others, so it is always existent or non-existent, things arise and cease, because they depend on conditions." Thus, because of the fault, it is seen that there is arising and ceasing, so there is a cause, which is the first moment. The meaning of the existence and non-existence of what is to be burned and what is to be burned, which is said and will be said here, is that the flame that generates heat and the tree that has been burned are completely burned and unburned, and the sound is like