Tibetan
གས་བྱང་དེ་ལ་ནི་འཕེལ་བ་མེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་འགྲིབ་པ་མེད་དོ། ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ཐ་སྙད་དུ་དོན་མཛད་པ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་སྒོམ་ལམ་ཡང་དོན་བྱེད་ལ། སྔ་མ་དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བ་བཞིན་དུ་ཕྱི་མ་ཡང་དེ་ལྟར་ཡིན་པས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བརྗོད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། རྒྱན་སྣང་དུ་རྐང་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པར་མཛད་ནས་ཕྱི་མ་གཉིས་བྱང་ཆུབ་དང་ལམ་གྱི་ཡིན་ལུགས་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་སྟོན་པ་ལ་སྦྱར་ཏེ་སོ་སོར་བཤད་དོ། །འདིར་ནི་རྐང་པ་གསུམ་པ་དང་པོའི་གོང་དུ་བླང་ནས་དཔེ་དང༌། བཞི་པ་གཉིས་པའི་གོང་དུ་བླངས་ནས་དོན་དུ་མཛད་དེ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ལན་དང༌། བྱང་ཆུབ་དང་ལམ་ལ་དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དངོས་སུ་བསྟན་པས་ རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཏེ་ཤུགས་ལ་བསྟན་པར་བཞེད་དོ། །དེ་ལ་རྐང་པ་དང་པོའི་འགྲེལ་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་བྱར་མེད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདག་པོ་ནས་དེ་བཞིན་དུའི་བར་རོ། །གསུམ་པའི་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ནས་རང་བཞིན་གྱི་བར་རོ། །བཞི་པའི་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདི་ཡང་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་དེ་དོར་བའི་ལྷག་མའོ། །འདི་ལ་གསུམ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པ། དོན་དམ་དུ་འདོད་པའི་ལན། དེ་གཉིས་ཀྱི་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དཔེ་དགོད་པ་དང༌། དོན་ལ་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ནི་དཔེར་དགོད་པའོ། །གང་གིས་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་བདག་པོའི་རྐྱེན་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་བྱ་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་བྱར་མེད་པ་སྟེ་དེ་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་པའི་སྤྲོས་བྲལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན། གཟུང་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་དབྱིངས་རིག་དབྱེར་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་དེ་འདྲ་བ་ཞིག་གོ །གང་ན་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། དེ་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ཚོགས་གཉིས་ཇི་ལྟར་བསགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་རོ། །གང་ལ་བརྟེན་ནས་ན་དེའི་དོན་དུ་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་གཞན་དོན་བྱང་ཆུབ་གཉིས་སྣང་བའི་སེམས་སྔར་སློབ་ལམ་དུ་རང་གིས་བསྐྱེད་ པའི་སྒོ་ནས་ཏེ་དེ་ལ་བརྟེ
Chinese
因此，它既没有增长也没有完全减少。就这样。因此，就像果位的菩提在名言上起作用一样，因位的修道也起作用。就像前者在胜义上不起作用一样，后者也是如此，因此因果关系被正确地阐述。第三，在《庄严经论》中，前两句被认为没有在世俗谛中普遍成立，后两句则与菩提和道的实相是什么相关联，并分别进行了解释。在这里，第三句被放在第一句之前作为例子，第四句被放在第二句之前作为意义，并将它们放在一起作为对世俗谛中普遍成立的否认的回应，并且直接表明了菩提和道在胜义上不起作用的原因是其本性是真如。因此，它被认为是暗示性的，即具有原因。其中，第一句的解释是从“如何没有区别”到“佛陀的主人”到“如是”。第三句是从“真如”到“自性”。第四句是“真如的特征也是如此”。第二句是抛弃这些之后的剩余部分。这有三个方面：没有在世俗谛中普遍成立，对胜义谛的回答，以及总结这两者的意义。第一点有两个方面：举例和应用于意义。第一点是：它被证明。如何是举例。通过什么呢？仅仅通过佛陀的无上菩提作为主人的条件。什么样的菩提呢？在胜义上，没有能作和所作的区别，即没有可证明的离戏论的真如的特征。由于它是没有能取和所取的戏论的智慧的自性，因此证悟了界智无别，成为智慧法身等的自性。在哪里呢？在被调伏者的众生所希望的意义中，即增上生和决定胜。如何呢？与他们积累的福德和智慧，即二资粮相一致。依赖于什么呢？为了那个意义，在以前的学道中，通过自己生起的显现特殊意义的利他菩提二相的心，即依赖于它。
English
Therefore, it neither increases nor decreases completely. Thus it is. Therefore, just as the fruit, Bodhi, functions nominally, so does the cause, the path of meditation. Just as the former does not function ultimately, so does the latter, and thus the relationship of cause and effect is correctly explained. Thirdly, in the Ornament of Realization, the first two lines are considered not to be universally established in conventional truth, and the latter two are related to showing what the reality of Bodhi and the path is like, and are explained separately. Here, the third line is taken before the first as an example, and the fourth is taken before the second as meaning, and they are put together as a response to the denial of universal establishment in conventional truth, and it is directly shown that the reason why Bodhi and the path do not function ultimately is that their nature is Suchness. Therefore, it is considered to be suggestive, i.e., having a reason. Of these, the explanation of the first line is from "how there is no difference" to "the master of the Buddhas" to "Thus." The third is from "Suchness" to "nature." The fourth is "the characteristic of Suchness is also such." The second is the remainder after discarding these. This has three aspects: not being universally established in conventional truth, the answer to ultimate truth, and summarizing the meaning of these two. The first point has two aspects: giving an example and applying it to the meaning. The first point is: it is proven. How is giving an example. Through what? Merely through the unsurpassed Bodhi of the Buddhas as the condition of the master. What kind of Bodhi? Ultimately, there is no difference between the agent and the object, i.e., the characteristic of Suchness, which is free from elaboration and cannot be proven. Since it is the nature of wisdom without the elaboration of the grasper and the grasped, it realizes the non-duality of the realm of wisdom, and becomes the nature of the wisdom Dharmakaya, etc. Where? In the meaning desired by the beings to be tamed, i.e., higher rebirth and definite goodness. How? In accordance with how they accumulate merit and wisdom, i.e., the two accumulations. Relying on what? For that meaning, in the previous path of learning, through the mind of the appearance of the special meaning of benefiting others and Bodhi, which is generated by oneself, i.e., relying on it.
Tibetan
ན་ནས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དཔེར་བཀོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་བྱེད་དོ་ཞེས་སྦྲེལ་ལོ། །གང་གིས་ན་དོན་དམ་པར་ཉམས་འཕེལ་གྱི་ཁྱད་པར་བྱར་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྒོམ་ལམ་འདིས་སོ། །ཡང་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པར་མ་ཟད་ཅེས་གཉིས་སུ་དྲང་ངོ༌། །གང་ནས་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་སྤང་གཉེན་ལ་བོར་ཐོབ་བྱེད་པའོ། །གང་དུ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུའོ། །གང་གི་སྒོ་ནས་ན་བདག་མེད་བསྒོམས་པས་སྤང་བྱ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པ་དང་གཉེན་པོ་ལམ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །སྔ་མའི་ཁྱད་པར་བྱར་མེད་འདིར་དང་འདིའི་ཀུན་རྫོབ་སྔ་མར་བླང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ནི། དོན་དམ་པར་ནི་ཉམས་འཕེལ་གྱི་ཁྱད་པར་བྱར་མེད་པའི་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྤང་བྱ་ཉམས་པ་དང་གཉེན་པོ་འཕེལ་བ་དགག་པའི་ཚུལ་དུ་བཞེད་པས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་རྩ་བའི་བཞེད་ཅེས་པས་བསྟན་པར་ཁ་ཅིག་སྨྲ་ཡང་བཞེད་ཀྱིས་ནི་ལན་གཉིས་ཀ་འཛིན་དགོས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དོན་དམ་དེའི་ཚེ་སྤང་གཉེན་ཉམས་འཕེལ་ལ་སྦྱོར་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་འདོད་པ་བསྒྲུབས་པའི་ཉེས་པ་མེད་ལ། ཀུན་རྫོབ་དེའི་ཚེ་སྤང་གཉེན་ཉམས་འཕེལ་སྦྱར་བ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒོམ་ལམ་སྒོམ་སྤང་དགུའི་གཉེན་པོར་མི་དགོད་པར་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྔར་བདེན་གཉིས་ཀྱིས་ལན་བཏབ་པའི་དོན་བསྡུས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྩོད་པ་དང་ ལན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དོན་དམ་དུ་ཉམས་འཕེལ་མེད་པས་དེར་དོན་མི་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཡང་དོན་དམ་དུ་མ་ཟད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པའི་དོན་བྱེད་པར་མི་རུང་ངོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་པ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཡང་ཞེས་པ་ནི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དོན་བྱེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དོན་བྱེད་པར་མི་རུང་ཞེས་པར་འགྲོ་བ་དང༌། ཡང་འོག་མ་ལ་བསྡུ་རྒྱུ་མེད་པས་སོ། །འདིར་སྒོམ་ལམ་གྱིས་འཚང་རྒྱ་བ་དགག་དགོས་པ་ལས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་འཚང་རྒྱ་བ་བཀག་པ་ནི། ཁྱབ་བྱེད་ཀྱིས་འཚང་རྒྱ་བ་བཀག་པས་ཁྱབ་བྱས་འཚང་རྒྱ་བ་ཡང་བཀག་པས་སོ་ཞེས་འཆད་ཀྱང༌། སྔར་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་སྣང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དཔེ་ལ་རྩོད་དེ། འདི་སྙམ་དུ་དཔེ་གྲུབ་ན་སྒོམ་ལམ་གྱིས་ཉམས་འཕེལ་བྱེད་པ་འགྲུབ་ཀྱང་དེ་མ་གྲུབ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་འཐོབ་ན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་འཐོབ་ད
Chinese
从那里开始。（第二部分是）像例子中那样去做事，这样连接起来。凭借什么呢？凭借在胜义谛中没有损益差别的，具有真如自性的修道。而且，不仅是成办菩提之义和真如，而是要双重引导。从哪里成办显现欲求之义的事业，对所断和对治进行舍取呢？在哪里成办呢？在世俗谛中。通过什么途径呢？通过修习无我，使所断的客尘垢染得以脱离，并通过使对治道显现的途径。先前的无差别，在此处和此处的世俗谛中先取。第二部分是，在胜义谛中，因为是无有损益差别的离戏，所以以遮遣所断减少和对治增长的方式来认可，因此是所希望的。有些人说，这是通过“此为根本之意”来指示的，但“意”必须包含两个答案。第三部分是，在胜义谛之时，因为没有将所断和对治与损益相连，所以没有成立不希望之事的过失。在世俗谛之时，因为存在将所断和对治与损益相连的情况，所以没有成为修道不能作为修习所断九品对治的过失，这是对先前用二谛回答之义的总结。第二部分分为两部分：辩论和回答。第一部分分为三部分，第一部分是，因为在胜义谛中没有损益，所以在那里不作事，即使那样，不仅在胜义谛中，在世俗谛中也不能成办获得菩提之义，为了消除这种疑虑而宣说。如果说在世俗谛中成办所希望之义是那样，那么这句话就没有意义了，因为那样就会变成“即使在世俗谛中作事，也不能在世俗谛中作事”，而且也没有可以归纳到下面内容中的东西。在此处，需要遮止通过修道成佛，但遮止通过发心成佛，是因为遮止了能遍成佛，也就遮止了所遍成佛。虽然这样解释，但先前对“显现特殊意义的发心”这个例子进行辩论，心想如果例子成立，那么修道能产生损益就能成立，但那个例子并不成立，如果获得菩提，是通过发心获得
English
From there. The second is: Connect it by saying that it acts in the same way as the example. By what? By this meditation path, which in ultimate truth has no difference of decrease and increase, and is characterized by suchness. Moreover, not only does it accomplish the meaning of enlightenment and suchness, but it also guides in two ways. From where does it accomplish the activity of desiring manifestation, abandoning and obtaining what is to be abandoned and what is to be cultivated? Where does it accomplish it? In conventional truth. Through what means? Through meditating on selflessness, it causes the impurities of adventitious stains to be separated from what is to be abandoned, and through the means of making the antidote path manifest. The previous non-difference is taken first in this and this conventional truth. The second is: In ultimate truth, it is desired because it is free from elaboration, without difference of decrease and increase, so it is accepted in the manner of negating the decrease of what is to be abandoned and the increase of the antidote. Some say that this is indicated by "this is the root intention," but "intention" must hold both answers. The third is: At the time of ultimate truth, there is no fault of proving the undesired because there is no connection between what is to be abandoned and the antidote with decrease and increase. At the time of conventional truth, there is no fault of the meditation path not being considered as the antidote to the nine categories of what is to be abandoned and meditated upon, because there is a connection between what is to be abandoned and the antidote with decrease and increase. This is a summary of the meaning of the previous answer given with the two truths. The second part has two parts: debate and answer. The first part has three parts, the first of which is: Because there is no decrease and increase in ultimate truth, it does not act there, but even if that is the case, it is said to dispel the doubt that it cannot accomplish the meaning of attaining enlightenment not only in ultimate truth but also in conventional truth. If it is said that accomplishing the desired meaning in conventional truth is so, then that statement is meaningless, because it would become "even if it acts in conventional truth, it cannot act in conventional truth," and there is also nothing to be summarized in the following. Here, it is necessary to prevent attaining Buddhahood through the meditation path, but preventing attaining Buddhahood through generating the mind of enlightenment is because preventing attaining Buddhahood through the pervasive factor also prevents attaining Buddhahood through the pervaded factor. Although this is explained, previously there was a debate about the example of "generating the mind of enlightenment that manifests a special meaning," thinking that if the example is established, then it can be established that the meditation path produces decrease and increase, but that example is not established, if enlightenment is attained, it is attained through generating the mind of enlightenment.