English
If one retorts that holding an uncertain number with reason is also done with consideration for refutation, and can also be understood indirectly. If the various different reversals of the fruit of merit are understood as one thing, then the various things of the cause, meditation path, will also be understood as one category. Therefore, the sign as desired by the previous party is not accomplished, and even if it is accomplished, the key point is that the definite number does not perish. Enough with the elaboration. Let us enter the main text. There are three points here: countless, etc., are not established as different substances; the necessity of showing different reversals; therefore, showing that the definite number does not perish. The first point is: the nature of the three, countless, measurable, and immeasurable, expressed in words, that is, by the reason that they arise as stated in the sutras, it is not permissible to distinguish them as the nature of different substances, that is, there is no ability. For what? For the fruit of merit of the nine meditation paths with the characteristics as described before. If you rely on what? Relying on the substance of the self-characteristics of the three fruits of merit, that is, for the ultimate truth. The reason is: the meaning of the merit closely produced by the meditation path is one, that is, for the one itself, looking at the different reversals reversed from the different places such as having numbers, it is only the complete combination of the aspects of countless and other different reversals. The second point is: if countless, etc., are different reversals, then it would be enough to show with one like countless, why show with three? If you say, in order to show the nature of the Dharma of many reversals, the nature of countless, etc., as described in detail in the sutras, and those natures shown in brief, although they are one nature, but shown with many names from the perspective of conventional reversal, it is to fully show to the childish beings that meditation path can produce great and many fruits, that is, for that purpose, the Tathagata thinks so. The necessity of that is also for the sake of putting them into the meditation path. If you say, showing countless, etc., is the common cause of what, then it has become the common cause of great compassion, that is, the fruit. For that, again, from the three, such as focusing on sentient beings, it is the compassion of not focusing on anything. What is that like? By the nature of focusing on the Dharmadhatu free from elaboration, that is, having aspects. For this, Dharmadhatu and countless, etc., and...
Tibetan
དྲ་བར་དེ་རྟོགས་ པའི་བསོད་ནམས་ལ་ཡང་གྲངས་མེད་སོགས་སྐྱེ་བ་རྒྱུ་མཐུན་དུ་འདོད་པ་ནི་དོན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བསོད་ནམས་རྫས་གཅིག་ཡིན་ཀྱང་མིང་དུ་མ་བཏགས་པ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་སྒོམ་ལམ་ལ་ཕན་ཡོན་དུ་མ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ཐོས་ནས་དེ་ལ་ཞུགས་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་ཐུགས་བརྩེ་བས་ཀུན་ནས་བསླང་སྟེ་གསུངས་པས་དེའི་རྒྱུ་མཐུན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྒོམ་ལམ་དགུ་པོ་རེ་རེ་ལ་སྐྱེ་བར་བཤད་པའི་གྲངས་མེད་སོགས་དེ་དག་རྫས་གཅིག་ཡིན་ཀྱང་དགོས་པའི་དབང་གིས་ཐ་དད་པར་བཞེད་པས་འབྲས་བུ་དེ་དག་རྫས་ཐ་དད་པ་གསུམ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྒྱུ་སྒོམ་ལམ་དགུར་མ་ངེས་པའི་མང་པོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྩོད་པ་དང༌། ལན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གོང་དུ་མདོར་དོན་ནམ་ཡི་གེས་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་མི་དམིགས་ཞེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་བྲལ་གྱི་སྟོང་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ལ། འོ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་བརྗོད་བྲལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་གོམས་པ་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བའི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་བྱར་མེད་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྒོམ་ལམ་ཡང་སྤང་གཉེན་ལ་ཉམས་ཐོབ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ་སྙམ་པའི་སྐྱེ་བོ་བློ་དམན་པའི་ངོར་དོགས་པ་བསུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དངོས་པོ་ཆོས་རྣམས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ་སྤང་བྱ་ཉམས་པ་དང་གཉེན་པོ་འཕེལ་བར་མི་རུང་བས་ཁྱབ་སྒོམ་ལམ་ཡང་ བརྗོད་བྲལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒོམ་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི་སྤང་བྱ་དགུ་ཅི་ཞིག་ཉམས་ཤིང་གཉེན་པོ་དགུ་ཅི་ཞིག་འཐོབ་སྟེ་མི་འཐོབ་ཞེས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བརྗོད་དུ་མ་མཆིས་པའི་དོན་ལ་འཕེལ་བ་དང་ཡོངས་སུ་འགྲིབ་པ་མ་མཆིས་ན་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལ་ཡང་འཕེལ་བ་དང་ཡོངས་སུ་འགྲིབ་པ་མ་མཆིས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྒོམ་སྤང་གི་ངོ་བོ་ནི་ཅི་ཞིག་བོར་གཉེན་པོ་སྒོམ་ལམ་རྣམ་བྱང་ནི་ཅི་ཞིག་འཐོབ་སྟེ་བོར་ཐོབ་མི་བྱེད་པར་ཐལ། ཡང་དག་པར་ན་དེ་ཉིད་གཅིག་དང་གཞན་ཉིད་དང་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དེ་བས་ནའོ། །བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འབྲལ་བ་དང་གཉེན་པོ་སྐྱེ་བ་མི་རུང་བའི་ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། དེ་ལ་སྒོམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་གྲུབ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོར་མངོན་པར
Chinese
因此，认为证悟网络之福德，如无数等生起为同类因，是不合理的。既然如此，即使福德是同一种事物，但没有赋予不同的名称，是因为听说对孩子们来说，禅修道没有利益，如果因此而进入禅修，那为何不可呢？这是出于慈悲心的策动而说的，是其同类因。第三，如是，对于所说的九种禅修道中的每一种生起的无数等，即使它们是同一种事物，但由于需要的缘故而认为是不同的，因此，由于这些果是三种不同的事物的理由，也不会导致因禅修道不确定为九种，而是非常多。第二部分有二：辩论和回答。第一部分有三：第一，上面说，总的来说，或者文字上没有特别指出，即一切法都说是不可言说的空性。那么，空性本身是不可言说的性质，因此，习惯于此，卓越的殊胜是无法实现的，因为这是普遍的，因此，禅修道对于断证也丝毫不起作用，只是如此，为了消除这种低劣之人的疑惑而说的。第二，事物诸法是不可言说的，因此断除所断和增长对治是不可能的，因为禅修道也是不可言说的，因此，所谓的禅修道，断除九种什么，获得九种什么，即无法获得。世尊，如果不可言说的意义没有增长和完全减少，那么布施的波罗蜜多也没有增长和完全减少。如是。第三，大乘的禅修道，舍弃了什么不共品的禅修所断的自性，获得了什么对治品的禅修道清净，即舍弃和获得是不成立的。真实而言，因为那本身是不可言说的，即非一，非异，非自他二者，也非非二者。对于不可言说的，不容许不共品分离和对治品生起，因为对于此，通过禅修特别进步的方式，是无法达到卓越的。理由成立，因为在胜义中，显现为法性的自性
English
Therefore, it is unreasonable to consider the merit of realizing the net, such as the countless ones arising as homogeneous causes. Since this is the case, even if merit is the same kind of thing, but different names are not given, it is because it is heard that there is no benefit to children in the meditation path. If one enters meditation for this reason, why not? This is said out of compassion, and is its homogeneous cause. Third, as such, for the countless ones said to arise in each of the nine meditation paths, even if they are the same kind of thing, they are considered different because of need. Therefore, because these fruits are the reason for three different things, it will not lead to the cause of the meditation path being uncertain as nine, but rather very many. The second part has two: debate and answer. The first part has three: First, above it is said that, in general, or in writing, there is no particular indication, that all dharmas are said to be the inexpressible emptiness. So, emptiness itself is the nature of being inexpressible, therefore, being accustomed to this, the excellence of being outstanding is impossible to achieve, because this is universal, therefore, the meditation path also does not work at all for abandonment and realization, it is only so, it is said in order to eliminate the doubts of such inferior people. Second, things and dharmas are inexpressible, therefore it is impossible to abandon what is to be abandoned and increase the antidote, because the meditation path is also inexpressible, therefore, the so-called meditation path, what nine things are abandoned, what nine things are obtained, that is, it is impossible to obtain. Bhagavan, if there is no increase and complete decrease in the meaning of the inexpressible, then there will be no increase and complete decrease in the paramita of generosity. As such. Third, the Mahayana meditation path, what is abandoned is the nature of the meditation to be abandoned of non-conformity, what is obtained is the purity of the meditation path of the antidote, that is, abandonment and attainment are not established. In reality, because that itself is inexpressible, that is, neither one, nor different, nor both self and other, nor non-both. For the inexpressible, it is not permissible for non-conformity to be separated and for the antidote to arise, because for this, it is impossible to achieve excellence through the way of special progress in meditation. The reason is established, because in the ultimate sense, it appears as the nature of dharmata.
Tibetan
་འདོད་པའི་སྒོམ་ལམ་གྱི་དངོས་པོ་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འདོད་མི་ནུས་ཏེ། སྤང་གཉེན་ལ་བོར་ཐོབ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པས་ཏེ་མི་བྱེད་ན་སྒོམ་སྤང་གི་གཉེན་པོར་ཉེ་བར་དགོད་པར་མི་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་འོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ལན་དངོས་དང༌། དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྤང་གཉེན་ལ་བོར་ཐོབ་མི་བྱེད་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་འོག་ནས་འབྱུང་བ་འདི་ ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྣང་ཚོད་དུ་ཉམས་འཕེལ་བྱེད་པར་བསྟན། རང་བཞིན་ལ་ཉམས་འཕེལ་མེད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཐ་སྙད་དུ་གདུལ་བྱའི་འདོད་པ་སྒྲུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྒོམ་ལམ་འདི་ནི་དགེ་རྩ་རྣམས་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་ཞིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་འདོད་པའི་དོན་ཐ་སྙད་དུ་སྤང་བྱ་ཉམས་པ་དང་གཉེན་པོ་འཕེལ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་འཚང་རྒྱ་བའི་སྐལ་པ་དང་ལྡན་ཏེ། རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་ལ་འཕེལ་བ་དང་ཡོངས་སུ་འགྲིབ་པ་མེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཐབས་མཁས་པའི་བྱང་ཆེན་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་ཡུམ་ལ་སྒོམ་པ་དང་ཡུམ་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་ནི་ཡུམ་གྱིས་རྣམ་པར་འཕེལ་ལོ་ནས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་རྣམ་པར་འཕེལ་ལོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་ཤིང༌། འོན་ཀྱང་དེ་འདི་སྙམ་དུ་འདི་ནི་མིང་ཙམ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟ་སྟེ་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ནས་ཡུམ་འདི་ནི་མིང་ཙམ་མོ་སྙམ་ཞིང་དེ་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་དག་དང་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་དག་དང་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་སྟེ། དེ་ཡང་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོའོ། །ཞེས་སོ། །མདོ་དང་པོས་དོན་དམ་པར་འདོད་ཀྱི་ལན་བསྟན་པར་རྒྱན་སྣང་ལས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡིན་ཚུལ་ནི། ཆོས་ རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ་དེར་མ་ཟད་སྒོམ་ལམ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་དེའི་མཚན་ཉིད་བཞེད་པས་ཡིན་ལུགས་ལ་ལྟོས་ཏེ་ནི་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་ཉམས་འཕེལ་མེད་པ་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་བཞི་དང་མྱང་འདས་ལ་གསུངས་ནས། བླ་མེད་རྫོ
Chinese
想要的禅修道之事物，以其无自性之故。不能想要，因为对于断除和对治，不做丝毫的舍弃和获得，如果不断除，那么对于禅修所断之对治，不应安立，那仅仅是如此吗？第二，分二：真实回答，以及断除对此的争论。第一，分三，第一是：不断除和获得断除对治的方式不是那样的，理由如下面所说。第二，分二：显示在显现上有所退减和增长，显示自性上没有退减和增长。第一是：如菩提在名言中成办所化众生的意愿那样，此禅修道，以将所有善根回向圆满菩提并作意，在名言中成办断除所断和增长对治之义，因此具有成佛之分。 善现，就是那样，就是那样，对于不可言说的意义，没有增长和完全损减。 善现，如果以方便善巧的大乘之母而行持，并且禅修母，并且精进于母，那时不应如此想，我以母而增长，乃至以布施波罗蜜多而增长，不应如此想。 然而，他应如此想，这仅仅是名称，即如布施的彼岸，乃至母这仅仅是名称，如此想，并且他在行持布施的彼岸之时，那些作意和那些发心和那些善根，完全回向于无上圆满菩提，并且也如无上圆满菩提那样完全回向。 如是说。 庄严光明论中说，第一部经以胜义谛显示了想要的回答。 第二是：菩提是怎样的呢？菩提的体性是：是诸法之如是的体性，不仅如此，禅修道也是如是之体性，因为安立了，所以观待于实有，就是想要没有布施等的退减和增长，即如诸法的一切如是，如无上圆满菩提。 世尊说：善现，色的如是，如无上圆满菩提。 同样，对于其他四蕴和涅槃也说了，无上圆
English
The object of the desired meditation path is due to its lack of inherent existence. It cannot be desired, because one does not make the slightest abandonment or attainment of what is to be abandoned and the antidote. If one does not abandon, then one should not establish the antidote to what is to be abandoned in meditation. Is that just so? Secondly, there are two: the actual answer, and refuting the argument against it. First, there are three, the first is: the way of not abandoning or attaining the antidote is not like that, the reason is as follows. Secondly, there are two: showing that there is decrease and increase in appearance, and showing that there is no decrease and increase in nature. The first is: Just as Bodhi accomplishes the wishes of those to be tamed in name, so this meditation path, by dedicating all the roots of virtue to perfect enlightenment and keeping them in mind, accomplishes the meaning of abandoning what is to be abandoned and increasing the antidote in name, and therefore has the share of attaining Buddhahood. Subhuti, it is so, it is so, there is no increase or complete decrease in the unspeakable meaning. Subhuti, if one practices the great mother of skillful means, and meditates on the mother, and strives for the mother, then one should not think, "I am increasing with the mother," and even "I am increasing with the perfection of generosity." However, he should think, "This is just a name," that is, like the other shore of generosity, even the mother is just a name. And when he practices the perfection of generosity, those thoughts and those aspirations and those roots of virtue are completely dedicated to the unsurpassed perfect enlightenment, and they are also completely dedicated as the unsurpassed perfect enlightenment is. So it is said. The Ornament of Light says that the first sutra shows the desired answer in the ultimate truth. The second is: What is Bodhi like? The nature of Bodhi is: it is the nature of the suchness of all dharmas, and not only that, the meditation path is also the nature of suchness, because it is established, so it is desired that there is no decrease or increase of generosity, etc., in relation to reality, that is, as the suchness of all dharmas is, so is the unsurpassed perfect enlightenment. The Blessed One said: Subhuti, the suchness of form is like unsurpassed perfect enlightenment. Similarly, it is said for the other four aggregates and Nirvana, unsurpassed perfect