Tibetan
༌། ཡུལ་འདི་ལ་སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པའམ་བརྒལ་བའམ་བརྩད་པའམ་འགལ་བར་ བྱ་བའི་ཕྱིར་འོང་བར་མི་ནུས་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་དེ་དག་ལ་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་ཡུམ་འདི་མཉན་པའི་རིམ་གྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ངེས་པར་བྱུང་ནས་སྡུག་བསྔལ་མཐར་འབྱིན་པར་འགྱུར་རོ། ཞེས་སོ། །ཡུལ་ལ་ཞེན་པ་ཞི་བ་དང༌། གཞན་གྱིས་བསྲུང་བའི་ཕན་ཡོན་དང༌། བདག་གཞན་དགེ་བ་ལ་འགོད་པ་དང༌། དེའི་དགེ་བ་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་བའི་རྣམ་པ་བཞིས་བསྟན་པའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་ནི། མྱང་འདས་ནས་བསྔོ་བའི་བར་ཏེ། ཡུམ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པ་སྟེ་རྣམ་པར་འཕེལ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་དང༌། རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་ཡུམ་འདི་འཛིན་ཞིང་འཆང་བ་དང༌། ཀློག་ཅིང་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ལ་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསྲུང་བ་དང༌། བསྐྱབ་པ་དང༌། སྦ་བ་མཛད་དེ། ཞེས་དང༌། བདག་ཀྱང་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་གཞན་ཡང་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བར་འགྱུར། ཞེས་དང༌། བྱང་ཆེན་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཤིང་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱེད་དོ། ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སྲུང་བ་སོགས་གསུམ་ནི་རིམ་པ་ལྟར་ལྷས་བྱས་པ་དང༌། འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་དང༌། ནང་གི་བར་ཆད་སེལ་བའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། རྒྱས་པར་བཤད། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། སྡུག་ བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་བདེན་གྱི་རྣམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞིས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་ཚུལ་གྱི་རྣམ་པ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་ན། རིམ་པ་ལྟར་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཏེ་དོན་དམ་པར་ནི་རང་བཞིན་ཐ་དད་མེད་པས་སྡུག་བདེན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། དེ་རྟོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཤེར་ཕྱིན་དེ་དག་ལ་རྟེན་སོགས་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དེ་དག་ཕན་ཚུན་གཅིག་ཐ་དད་ཀྱིརྣམ་གྲངས་ཀྱིས་གནས་པར་ཁས་མི་ལེན་པ་སྟེ་བླང་བྱར་མེད་པ་དང༌། རྩ་བར་ཕན་ཚུན་རྟགས་ལ་སྦྱར་བ་འགྲེལ་པས་དམ་བཅའ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་མཚོན་པའོ། །སྡུག་བདེན་གྱི་གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་འཇིག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེན་པོ་དང༌། ཆོས་ཤེས་སུ་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་མཐའ་དབུས་མི་དམིགས་པར་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྡུ
Chinese
。不能为了使心散乱、超越、争论或违背此地而来。此后，对他们产生功德，是因为听闻此经的次第，以三乘必定生起，最终能止息痛苦。如是说。平息对境的执着，以及他人守护的利益，以及使自他安立于善，以及以四种方式将彼善回向圆满菩提，所显示的道之四刹那，即从涅槃至回向之间。般若波罗蜜多是使一切法寂灭，而不是使之增长。如是说。无论种姓之子或种姓之女，凡是受持、读诵、通达此经，并如理作意者，将恒常不断地受到守护、救护和隐藏。如是说。我亦将舍弃杀生，并且真实劝勉他人舍弃杀生。如是说。在行持六度时，凡是布施，也与一切有情共同，以无所缘的方式回向无上圆满菩提。如是说。其中，守护等三者，依次是由天所作，由地水火风所变，以及消除内在障碍。第三部分分为两部分：广说和总结要义。第一部分分为四种：痛苦、集、灭、道谛的体性。第一种是：以痛苦的四刹那，了知痛苦之谛的方式之体性。那是什么呢？依次以胜义谛的方式，即胜义中自性无别，故痛苦之谛的真如，以及证悟彼之佛陀般若波罗蜜多，彼等无有依处等，故彼等境与有境，不承认以互相一异之名相而存在，即无所取，以及根本上互相将征象施加于释文中，即以诠释施加于誓言上。痛苦之谛的色等，是远离生灭住三者的法界之自性，因此是伟大的。在法智中，境色等不执著边际与中心，如是显示痛苦
English
. It is not possible to come to this place in order to distract, transcend, argue, or contradict the mind. After that, merit will arise for them because by listening to this sutra in sequence, the three vehicles will definitely arise, and ultimately they will be able to cease suffering. Thus it is said. Pacifying attachment to objects, as well as the benefit of being protected by others, as well as establishing oneself and others in virtue, and dedicating that virtue to perfect enlightenment in four ways, the four moments of the path shown are from Nirvana to dedication. The Prajnaparamita is what makes all dharmas peaceful, not what makes them increase. Thus it is said. Whether a son or daughter of good family, whoever holds, recites, understands this sutra, and properly attends to it, will always be constantly protected, rescued, and hidden. Thus it is said. I will also abandon killing, and I will also truly exhort others to abandon killing. Thus it is said. When practicing the six perfections, whatever is given as charity is also shared with all sentient beings, and dedicated to unsurpassed perfect enlightenment in a non-objective way. Thus it is said. Among them, the three, such as protection, are in order, done by gods, transformed from the elements, and eliminating inner obstacles. The third part is divided into two parts: extensive explanation and summary of the meaning. The first part is divided into four: the nature of suffering, origin, cessation, and the path truth. The first is: with the four moments of suffering, the nature of the way to realize the truth of suffering. What is that? In order, in the manner of ultimate truth, that is, in ultimate truth, there is no difference in nature, so the suchness of the truth of suffering, and the Buddha Prajnaparamita who realizes it, these have no basis, etc., so these objects and subjects do not acknowledge that they exist in the form of mutual oneness and otherness, that is, there is nothing to be taken, and in the root, the signs are mutually applied to the commentary, that is, the interpretation is applied to the vow. The form, etc., of the truth of suffering is the nature of the dharmadhatu, which is free from the three of arising, ceasing, and abiding, so it is great. In the Dharma wisdom, the object form, etc., does not cling to the edge and the center, so it shows suffering
Tibetan
ག་བདེན་གྱི་གཟུགས་སོགས་དེ་དག་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡུལ་ཅན་ཡང་དེ་ཁོ་ནར་དམིགས་སུ་མེད་པ་དང༌། རྗེས་བཟོད་ཀྱི་སྔ་མ་ཆོས་ཤེས་སུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཚད་མེད་པའི་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བདེན་གྱི་གཟུགས་སོགས་དེ་དག་གཟུགས་ཅན་ཡིན་མིན་གཉིས་ཀྱི་ཚད་མེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཀུན་བདེན་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞིས་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་ཚུལ་གྱི་རྣམ་པ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གང་ན། རིམ་པ་ལྟར་ ཀུན་འབྱུང་གི་གཟུགས་སོགས་ལ་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་དང་སོགས་པས་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་ཀྱི་ཡུམ་ལ་གནས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ཆོས་དབྱིངས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར། ཀུན་འབྱུང་གི་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འཛིན་པ་སྟེ་དེར་རྟོགས་པ་དང༌། འདི་ནི་རྒྱན་སྣང་གི་དགོངས་པ་སྟེ་རྩ་བར་བཤད་པ་དང་གཉིས་ཀ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཤེས་ལ་གནས་པས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བཟུང་བའི་སྒོ་ནས་ཀུན་འབྱུང་ལ་དམིགས་པར་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡུམ་དེ་ལ་གནས་པས་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བླང་དོར་མེད་པར་སྒོམ་པ་དང་སོགས་པས་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་སྒོམ་པ་དང༌། བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མོས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ་དེས་ཟིན་པའི་ཚད་མེད་པ་བཞི་བསྒོམ་པར་བྱ་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། འགོག་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཞིས་འགོག་པའི་བདེན་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་ཚུལ་གྱི་རྣམ་པ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་ན། རིམ་པ་ལྟར་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཉུག་མ་སྟེ་གདོད་མ་ནས་རང་བཞིན་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ནས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་བསྒོམས་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་མི་ཟད་ཅིང་གྲངས་མེད་པར་མཉམ་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་འཐོབ་པ་དང་རྒྱན་སྣང་དུ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བསྔོས་པའི་དགེ་བ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེའི་ལྟར་ན་མི་ཟད་པར་བསྔོས་པའོ། །འགོག་པའི་རྗེས་བཟོད་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་དུ་གཉེན་པོ་རྣམ་བྱང་གི་རིགས་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟེ་རྫོགས་པར་བསྡུས་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་རྗེས་ཤེས་ཀྱི་ཡུམ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་དེ་ཁོ་ནས་ཡ་ང་བ་སོགས་ཕྱི་དང་ནང་སོགས་ནང་གི་འཚེ་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པའོ་ཞེས་པའོ། །བཞི་པ་ནི། ལམ་བ
Chinese
就苦谛的色等，衡量它们的量，作为有境，也不是仅仅针对它而没有的。如后忍的前面被显示为法智一样，如同虚空般无量的法界之自性，因此，苦谛的色等，对于是否是有色二者是无量的。第二，以集谛的四刹那，领悟集谛之真理的方式的各种相。那些是什么呢？次第是， 就集谛的色等，因为没有真理的自性，所以没有常断之边，以及没有有无之边等等。集谛安住于法智之母，因为究竟而言是法界离戏之自性，因此，它与如来藏无别。对于集谛的色等的自性，确定执持为如来藏，即在那里领悟。这是庄严显现的密意，根本上所说的二者都要知道。安住于法智，通过执持如来，显示了缘于集谛，同样，安住于集谛的有境之母，对于集谛的一切法，修持没有取舍，以及修持没有生灭等等。以信解没有真理的自性为先导，即以它所摄持的四无量修持。第三，以灭谛的四刹那，领悟灭谛之真理的方式的各种相。那些是什么呢？次第是，色等的本初之自性，即从原始以来，自性，即仅仅以自己的自性空性的十六空性修持，以及与法界和无尽且无数相同等的一切善根之果，获得如来之自性，以及在庄严显现中， 有“回向于法界的善根”之说，按照它，就是回向于无尽。在灭谛的后忍之胜观中，对治清净的种类全部，即圆满地摄集，以及对于灭谛，以后智之母，即仅仅以它，痛苦等外和内等内部的损害彻底寂灭。第四，道
English
Regarding the forms, etc., of the truth of suffering, the measure that measures them, as the object-possessor, is not merely directed at it and non-existent. Just as the preceding of the subsequent forbearance is shown as the Dharma-knowledge, the very nature of the Dharma-realm, which is as immeasurable as the sky, is such that the forms, etc., of the truth of suffering are immeasurable in terms of whether they are form or not. Secondly, the various aspects of how the four moments of the truth of accumulation realize the truth of accumulation. What are those? In order, Regarding the forms, etc., of the truth of accumulation, because there is no nature of truth, there is no extreme of permanence or annihilation, and no extreme of existence or non-existence, etc. The truth of accumulation abides in the mother of Dharma-knowledge, because ultimately it is the nature of the Dharma-realm, free from elaboration, therefore, it is inseparable from the Tathāgatagarbha. Regarding the nature of the forms, etc., of the truth of accumulation, definitely holding it as the Tathāgatagarbha, that is, realizing it there. This is the intention of the Adornment Manifestation, both what is said in the root text should be known. Abiding in the Dharma-knowledge, through holding the Tathāgata, it is shown to focus on the truth of accumulation, similarly, abiding in the mother of the object-possessor of the truth of accumulation, for all the dharmas of the truth of accumulation, cultivating without acceptance or rejection, and cultivating without arising or ceasing, etc. Taking faith in the non-nature of truth as a precursor, that is, cultivating the four immeasurables that are encompassed by it. Thirdly, with the four moments of the truth of cessation, the various aspects of how the truth of cessation is realized. What are those? In order, the original nature of forms, etc., that is, from the beginning, the nature, that is, cultivating the sixteen emptinesses that are empty only by their own nature, and the result of all the roots of virtue that are equal to the Dharma-realm and the inexhaustible and countless, obtaining the very nature of the Tathāgata, and in the Adornment Manifestation, There is the saying, "The virtue dedicated to the Dharma-realm," according to it, it is dedicated to the inexhaustible. In the Prajñāpāramitā of the subsequent forbearance of the truth of cessation, all the types of antidote purification, that is, completely gathered, and for the truth of cessation, with the mother of subsequent knowledge, that is, only with it, suffering, etc., external and internal, etc., the internal harms are completely pacified. Fourth, the path