Tibetan
་ངག་གི་སྒོ་ནས་གཞན་ལ་གནོད་པ་བསྡམས་པ་དང༌། གཞན་གྱིས་གནོད་པར་བྱས་པ་བཟོད་པས་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་སུ་བྱ་བ་གང་དང་གང་གི་གྲོགས་བྱེད་པས་དང༌། སྤྲུལ་པ་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་ཡིད་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་པས་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པས་འདོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། སྦྱིན་པ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་དང༌། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྡན། །འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་རྫོགས་བྱེད། །སེམས་ཅན་རྣམ་སྨིན་བྱེད་རྣམ་གསུམ། ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་མ་ལ་ཡང་འདོན་པ་བསྒྱུར་རོ། །དེ་དག་རེ་རེ་ལ་ཡང་གསུམ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བས་བཅོ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་བ་ནི། དང་པོ་ལ་ཆོས་ཟང་ཟིང་མི་འཇིགས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་སྡོམ་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་གནོད་པ་ལ་ ཇི་མི་སྙམ་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་ཆོས་ལ་ངེས་སེམས་སོ། །བཞི་པ་ལ་གོ་ཆ་སྦྱོར་བ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའོ། །ལྔ་པ་ལ་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེར་གནས། ཡོན་ཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའོ། །དྲུག་པ་ལ་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། བསླབ་གསུམ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པ་ལ་དྲུག་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་ལ་མི་ལྟ་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ལེན་ཞིང་དེ་གཤེ་བ་ལ་སླར་མི་གཤེ་བ་སོགས་ཀྱི་བཟོད་པས་སྲུང་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་སྒྲུབ་པ་ལ་དང་པོ་གསུམ་མོ། །ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་སེམས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་བསྡུས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲོགས་ཡིན་པས་གསུམ་ཆར་ལ་གཏོགས་ཏེ། རྒྱན་ལས། བསླབ་གསུམ་དབང་དུ་མཛད་ནས་ནི། །རྒྱལ་བས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །ཡང་དག་བཤད་དེ་དང་པོ་གསུམ། །ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པ་གཉིས། །གཅིག་ནི་གསུམ་ཆར་ལ་ཡང་གཏོགས། ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རྒྱན་ལས། སྔ་མ་ལ་རྟེན་ཕྱི་མ་སྐྱེ། །དམན་དང་མཆོག་ཏུ་གནས་ཕྱིར་དང༌། །རགས་པ་དང་ནི་ཕྲ་བའི་ཕྱིར། །དེ་དག་རིམ་པར་བསྟན་པ་ཡིན། ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མི་ལྟ་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ལེན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ན་བཟོད་དོ། །བཟོད་པ་དང་ལྡན་ན་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ། །བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེའོ། །སེམས་མཉམ་པར་བཞག་ན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་སོ། །དམན་མཆོག་ནི་སྔ་ མ་རྣམས་དམན་ལ་ཕྱི་མ་རྣམས་བཟང་བའོ། །རགས་ཕྲའི་རིམ་པ་ནི་སྔ་མ་རྣམས་ལ་འཇུག་པ་དང་བྱ་སླ་ལ་ཕྱི་མ་རྣམས་ལ་དེ་དག་ཆེས་དཀའ་བའོ། །བཞི་པ་ནི། རྒྱན་ལས། རེ་བ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་དང༌། །ཡང་སྲིད་མི་འདོད་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། །ཐམས་ཅད་ལ་ནི་བཟོད་པ་དང༌། །ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། །དེ་བཞིན་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་མིན། །ཤེས་རབ་ཐབས་དང་ལྡན་པ་ཡི། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ལ། །བརྟན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་སྦྱོར། ཞེས་པ་བཞིན་ཡིན་ལ། ཡང་ན་ཐེག་བསྡུས་ལས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བརྟེན་པས་རྟེན་དམ་པ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྤྱོད་པས་དངོས་པོ་དམ་པ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྤྱོད་པས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དམ་པ། འཁོར་གསུམ་དུ་མི་རྟོག་པས་ཟིན་པས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དམ་པ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་པས་བསྔོ་བ་དམ་པ། སྒྲིབ་གཉིས་དག་པར་བྱས་པས་དག་པ་དམ་པ་སྟེ་རེ་རེ་ཡང་དམ་པ་དྲུག་ལྡན་དུ་སྒྲུབ་པར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་གཞུང་དུ་སྟོན་པ་ལྟར་རོ། །ལྔ་པ་ནི། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ཁྲིམས་ཀྱིས་བདེ། །བཟོད་པས་མདངས་ལྡན་བརྩོན་པས་བརྗིད། །བསམ་གཏན་གྱིས་ཞི་བློ་ཡིས་གྲོལ། །སྙིང་བརྩེ་བས་ནི་དོན་ཀུན་འགྲུབ། །བདུན་པོ་འདི་དག་མ་ལུས་པ། །ཅིག་ཅར་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡིས། །ཡེ་ཤེས་བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་ཡུལ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ ཐོབ། ཅེས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དྲུག་པ་ནི། རྒྱན་ལས། དབུལ་བ་འདོར་བར་བྱེད་པ་དང༌། །བསིལ་བ་ཐོབ་དང་ཁྲོ་བཟོད་པ། །མཆོག་སྦྱོར་བ་དང་ཡིད་འཛིན་དང༌། །དོན་དམ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་བཤད་དོ། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་སྔར་བཤད་པའི་སྒྲུབ་པ་དེ་ལ་ཕྱེ་ན་གོ་ཆ་དང་འཇུག་པ་དང་ཚོགས་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་བཞིར་འགྱུར་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་དང་པོར་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་གསུངས་ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་གསུམ་ལས་འདི་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ལམ་སྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕྱིན་དྲུག་རེ་རེར་དྲུག་དྲུག་ཚང་བར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སེམས་ཀྱིས་གོ་གྱོན་ནས་སྲན་བཙུགས་པ་ནི་ཕྱིན་དྲུག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་ཕིགས་པའི་ཕྱིར། གོ་ཆ་དང་ཆོས་མཐུན་པས་གོ་ཆའོ། །སྒྲུབ་པ་འདི་བཞི་གང་དུ་སྒོམ་ན། གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་མཐོང་ལམ་ལ་བརྒྱུད་ནས་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཚོགས་ཀྱིས་དང༌། འཇུག་སྒྲུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་མཐོང་ལམ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ཆོས་མཆོག་འབྲིང་གི་བར་གྱིས་དང༌། ཚོགས་སྒྲུབ་དང
Chinese
通过语言的途径来禁绝对他人的损害，以及忍受他人所造成的损害，以及帮助众生所应做的一切事业，以及通过化身来如众生所愿地化现，以及断除众生的疑惑，从而圆满愿望。如是《经庄严论》中也说：布施能使不和顺的方面衰退，具有无分别的智慧，能圆满一切愿望，是令众生成熟的三种方式。如是，其余的也同样进行解释。这些每一个又分为三个，因此变为十八个，即：第一个是不畏惧杂染的法。第二个是利益众生的善法，是积聚佛法的总持。第三个是对损害不以为意，接受痛苦，对佛法有坚定信念。第四个是披上盔甲，做利益众生的事业。第五个是在现法中安乐住，显现功德，做利益众生的事业。第六个是世俗谛、胜义谛，缘于众生。第二，为了在相续中生起三学需要六个，即：不贪著受用则能受持戒律，并且守护不以恶语相向等忍耐来守护，因此修持戒律有最初的三个。最后两个则总摄了心和智慧的两种学。精进是所有一切的助伴，因此属于三个方面，如《庄严论》中说：在掌握三学之后，胜者如实宣说了六度，最初三个，最后两个是两种，一个是属于三个方面的。第三，如《庄严论》中说：前前是后后的所依，因为处于下劣和殊胜，以及粗大和微细，所以这些是依次宣说的。其中，生起的次第是不贪著受用则能受持戒律。具有戒律则能忍耐。具有忍耐则能发起精进。发起精进则能生起禅定。心平等安住则能如实知晓。下劣殊胜是前面的下劣，后面的殊胜。粗细的次第是前面的容易进入和行持，后面的则非常困难。第四，如《庄严论》中说：
English
By way of speech, refraining from harming others, and enduring harm done by others, and assisting in whatever activities are to be done for sentient beings, and by manifesting in accordance with the wishes of sentient beings through emanation, and by severing the doubts of sentient beings, thereby fulfilling desires completely. As it is also said in the Ornament of the Sutras: Generosity diminishes unfavorable aspects, possesses non-discriminating wisdom, fulfills all desires completely, and is the three ways of ripening sentient beings. Likewise, the remainder should also be explained. Each of these is further divided into three, thus becoming eighteen, namely: the first is fearlessness towards impure dharmas. The second is virtuous actions that benefit sentient beings, which is the dharani that gathers the Dharma. The third is not minding harm, accepting suffering, and having firm conviction in the Dharma. The fourth is donning armor, doing the work of benefiting sentient beings. The fifth is dwelling in comfort in this life, manifesting qualities, and doing the work of benefiting sentient beings. The sixth is the conventional truth and the ultimate truth, focusing on sentient beings. Second, in order to generate the three trainings in the continuum, six are needed, namely: if one does not cling to enjoyment, one can take vows, and protecting it with patience such as not retaliating when scolded, therefore cultivating discipline has the first three. The last two summarize the two trainings of mind and wisdom. Diligence is the helper of all, therefore it belongs to all three aspects, as it is said in the Ornament: After mastering the three trainings, the Victorious Ones truly explained the six perfections, the first three, the last two are two kinds, one belongs to all three aspects. Third, as it is said in the Ornament: The former is the basis for the latter, because they are situated in inferior and superior, and coarse and subtle, therefore these are taught in order. Among them, the order of arising is that if one does not cling to enjoyment, one can take vows. If one has discipline, one can endure. If one has endurance, one can exert diligence. If one exerts diligence, one can generate samadhi. If the mind abides equally, one knows as it is. Inferior and superior are that the former are inferior and the latter are superior. The order of coarse and subtle is that the former are easy to enter and practice, while the latter are very difficult. Fourth, as it is said in the Ornament:
Chinese
无有吝惜的布施，不愿再生的持戒，对于一切的忍辱，一切功德之源的精进，如是禅定非无色，智慧与方便兼具的，六波罗蜜多之上，坚定者们善加修习。如是。又，在《摄大乘论》中说：依于菩提心，是所依殊胜；行持一切事物，是事物殊胜；为利有情而行持，是所作殊胜；不分别三轮而摄持，是方便善巧殊胜；回向菩提，是回向殊胜；使二障清净，是清净殊胜，如是每一个都具备六种殊胜。或者如经中所说。第五，在《宝鬘论》中说：布施得受用，持戒得安乐，忍辱得容光，精进得威严，禅定得寂静，智慧得解脱，慈悲心能成办一切义，这七者全部，一时以波罗蜜多，获得智慧不可思议之境，一切种智。如是宣说了暂时和究竟的果。第六，在《庄严经论》中说：为了舍弃贫穷，获得清凉和忍耐嗔恚，殊胜结合和意念，以及通达胜义谛而宣说。如是。第二有三，第一是：如是如果将之前所说的修习进行划分，则有四种修习，即：盔甲修习、趣入修习、积聚修习和决定出离修习。其中首先宣说了盔甲修习，此为三种精进中的盔甲精进之自性，并且也是所有修道之前必须进行的。因为要将六度一一修习圆满，心中如穿戴盔甲般坚定，这样六度的违品就无法摧毁。与盔甲相似故名为盔甲。这四种修习在何处修习呢？盔甲修习的体性是通过见道而连接的加行道之自性，通过资粮道；趣入修习的体性是显现趋向见道的加行道之自性，通过胜解行地的上中下三品；积聚修习和
English
Generosity without stinginess, discipline that does not desire rebirth, patience towards all, diligence as the source of all qualities, likewise, meditation is not formless, wisdom combined with skillful means, upon these six perfections, the steadfast ones should diligently practice. Thus it is. Furthermore, in the Compendium of Vehicles, it says: Relying on the mind of enlightenment is the supreme basis; practicing all things is the supreme thing; acting for the benefit of sentient beings is the supreme purpose; being free from the three spheres of conceptualization is the supreme skillful means; dedicating to enlightenment is the supreme dedication; purifying the two obscurations is the supreme purification, thus each one is said to be accomplished with six supremes. Or as it is taught in the scriptures. Fifth, in the Ratnavali, it says: Through generosity, one obtains enjoyment; through discipline, one obtains happiness; through patience, one obtains radiance; through diligence, one obtains majesty; through meditation, one obtains peace; through wisdom, one obtains liberation; and through loving-kindness, all purposes are accomplished. These seven, all at once, through the perfections, one obtains the inconceivable realm of wisdom, the all-knowingness. Thus, it speaks of the temporary and ultimate fruits. Sixth, in the Ornament of Realization, it says: It is taught for the sake of abandoning poverty, obtaining coolness and enduring anger, supreme union and mindfulness, and realizing ultimate truth. Thus it is. The second has three parts, the first is: Thus, if we divide the previously mentioned practice, there are four practices: armor practice, entering practice, accumulation practice, and definitely emerging practice. Among these, the armor practice is taught first, which is the nature of the armor diligence among the three diligences, and it is also necessary to precede all the paths of meditation. Because one must practice each of the six perfections completely, with the mind as firm as wearing armor, so that the opposing factors of the six perfections cannot destroy it. It is called armor because it is similar to armor. Where are these four practices practiced? The characteristic of the armor practice is the nature of the path of joining that is connected through the path of seeing, through the path of accumulation; the characteristic of the entering practice is the nature of the path of joining that is manifestly directed towards the path of seeing, through the superior, intermediate, and inferior qualities of the ground of liberation; the accumulation practice and