Tibetan
་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་ཡོད་པ་ཡང་འདིས་དོན་གྱི་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དྲིན་ལས་རྙེད་ཅིང་ཁྱད་པར་དུ་མཚོན་དོན་འདི་ནི་ལེགས་བཤད་ཆེན་པོའོ། །དོན་འདི་ལ་སློབ་དཔོན་རིགས་བྱིན་ནི་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ཏེ་བདེན་བཞི་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱིར་ཏེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཏེ་ཆོས་དབྱིངས་ལ་གནས་པའོ། །མངོན་རྟོགས་བཞི་ལ་མངོན་རྟོགས་རེ་རེ་ཞིང་ཡང་ཞེས་པ་ནི་མངོན་རྟོགས་རེ་རེའི་སྒོམ་པར་བྱ་བའི་རྟགས་ལ་སོགས་པའོ། །ཕྱིན་དྲུག་གི་རྟེན་ཅན་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་སོགས་ལ་བརྟེན་པའི་བྱ་བ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་སྐུའི་མངོན་རྟོགས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དཀར་པོ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་གནས་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་བཤད་དོ་ཞེས་པ་ནི་འགའ་ཞིག་གིས་འདི་ལ་ནན་ཐུར་གྱིས་གསུང་དུ་བཅུག་པར་སྣང་ཞིང་། ཁྱད་པར་དུ་ཕྱི་མ་འདི་ནི་རྒྱན་སྣང་གི་བཤད་པ་འགོད་པར་འདོད་ཀྱང་ཚིག་ཙམ་ཡང་འདྲེན་རྒྱུ་མ་བྱུང་སྣང་ངོ༌། །ཚིག་གསལ་ལས་ནི། སྔར་སྒྲུབ་པ་ཞེས་པའི་མིང་ཙམ་ཞིག་ལན་མང་དུ་བྱུང་བས་ད་ནི་དེའི་མིང་ཅན་སྟོན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ལན་དུ་ཐམས་ཅན་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་འདིར་དོན་ནི་འདི་སྐད་དུ་ བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་དྲིས་པའི་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་དེ་ནི་མདོར་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གོམས་པའི་མཐུ་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སྒོ་དུ་མ་ནས་སྤྱོད་པའི་སྒྲུབ་པ་བཞི་ནི་སྐབས་དང་པོ་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་དེའི་ངོ་བོར་བཞག་ལ་ཡུན་རིང་དུ་འདྲིས་པའི་མཐུས་དགེ་བ་སྒྲུབ་པ་ཇི་སྙེད་པ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་རྟེན་དང་ལྡན་པར་བསྡུས་ཏེ་སྒྲུབ་པར་ནུས་པའི་སྒྲུབ་པ་དྲུག་ནི་སྐབས་ལྷག་མ་བཞི་རྣམས་ཀྱི་སྒྲུབ་པའོ་ཞེས་སོ། །འོ་ན་སྒྲུབ་པ་བཞི་དང་སྒྲུབ་པ་དྲུག་གང་ཞེ་ན། བཞི་ནི། གོ་འཇུག་ཚོགས་ངེས་སོ། །དྲུག་ནི་གོ་སྒྲུབ་དྲུག་གོ །དེས་ན་གོ་སྒྲུབ་ནི་དང་པོ་གསུམ་དང་ལྷག་མ་བཞིའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ཀར་འགྱུར་ལ་འཇུག་སྒྲུབ་སོགས་གསུམ་ནི་དང་པོ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལ་དགོངས་ནས་རྗེ་བཙུན་གྱིས་སྒྲུབ་པ་བཞི་སྟོན་པའི་སྐབས་འདིར་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ཀ་དུས་གཅིག་ཏུའམ་ཐུན་མོང་དུ་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཚིག་གསལ་ལས། དེ་ལ་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པས་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ཀ་བསྟན་ལ། ལྷག་མ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་
Chinese
是这样，（因为）认为全知（佛陀）的三种状态也由此象征，所以蒙受了（佛陀）所说之恩，特别是这个象征意义是伟大的善说。关于这个意义，导师种姓自在是三智的境，即四谛等普遍周遍一切善法的所依，即安住于法界。对于四现观，每一现观也都是指每一现观所修的相等等。具有六度所依是指依于布施等行为而修持，即是修行。法身的现观，因为自性是白色，并且是无处可住，所以没有宣说，这似乎是有些人强迫这样说的。特别是后者想要引用《现观庄严论》的解释，但似乎连一个词也没有引用到。在《词句明晰论》中说：之前修行这个名称多次出现，现在请显示它的名称。作为对那个问题的回答，说了全知（佛陀）的三种境等等，这里的意思将这样显示：你所问的修行的体性，简而言之有两种，怎么说呢？因为没有获得串习的力量，所以从多个门径修行的四种修行，是就最初三种情况而言，作为它的体性而安立的；由于长久串习的力量，将所有修善都归纳为具有六度所依，能够修行的六种修行，是其余四种情况的修行。那么，四种修行和六种修行是什么呢？四种是：资粮、加行、领受、决定。六种是：资粮修行六种。因此，资粮修行对于最初三种和其余四种情况而言，都成为两种修行，而加行修行等三种只是最初的。考虑到这一点，至尊（弥勒菩萨）在此显示四种修行的时候，是将两种修行同时或共同显示。就像《词句明晰论》中所说的那样，至尊（弥勒菩萨）以资粮修行显示了两种修行，而其余的加行等
English
It is so, because it is thought that the three states of omniscience (Buddha) are also symbolized by this, so it is obtained through the grace of what (Buddha) said, and especially this symbolic meaning is a great explanation. Regarding this meaning, the teacher Gotra-jina is the realm of the three wisdoms, that is, the four truths, etc., which are generally the basis of all pervasive virtuous dharmas, that is, abiding in the dharmadhatu. For the four Abhisamayas, each Abhisamaya also refers to the characteristics, etc. to be meditated upon in each Abhisamaya. Having the support of the six perfections means that practicing the actions based on generosity, etc. is practice. The Abhisamaya of Dharmakaya, because its nature is white and it is nowhere to abide, it is not explained, which seems to be that some people forced it to be said. In particular, the latter wants to quote the explanation of the Ornament of Realization, but it seems that not even a word has been quoted. In the Clear Words, it says: Before, the name practice has appeared many times, now please show its name. As an answer to that question, it is said that the three realms of omniscience (Buddha), etc., here the meaning will be shown like this: The nature of the practice you asked about, in short, there are two kinds, how to say it? Because the power of habituation has not been obtained, the four practices that are practiced from many paths are in terms of the first three situations, and are established as its nature; due to the power of long-term habituation, all the practice of virtue is summarized as having the support of the six perfections, and the six practices that can be practiced are the practice of the remaining four situations. So, what are the four practices and the six practices? The four are: equipment, application, reception, and determination. The six are: equipment practice six. Therefore, equipment practice becomes two practices for the first three and the remaining four situations, and the three such as application practice are only the first. Considering this, when the venerable (Maitreya Bodhisattva) shows the four practices here, he shows the two practices simultaneously or jointly. As it is said in the Clear Words, the venerable (Maitreya Bodhisattva) showed the two practices with the equipment practice, and the remaining application, etc.
Tibetan
ནི་སྒྲུབ་པ་དང་པོའོ་ཞེས་དགོངས་པས་དུས་གཅིག་གི་ཚུལ་གྱིས་སྟོན་པར་མཛད་དོ་ཞེས་བྱའོ། ཞེས་སོ། །ལུང་འདི་སྔར་གྱི་རང་ལུགས་དེའི་ཤེས་བྱེད་དུ་སྣང་བས་འདིའི་རྗེ་བཙུན་ནི་བྱམས་པ་ཡིན་གྱི་ཆོས་ཤེས་ཀྱི་བླ་མ་མིན་ནོ། །འདི་དེ་ལྟར་འཆད་པའི་འཁྲུལ་གཞི་ཡང་སྐབས་ལྷག་མ་བཞི་ལ་ཕྱིན་དྲུག་གི་རྟེན་ཅན་གྱི་སྒྲུབ་པ་བཤད་པས་ཡིན་ ཏེ། དེ་ཡང་གཞུང་ཚན་པ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་བཞི་རྣམས་སྟོན་ལ་ཕྱི་མས་ནི་གོ་སྒྲུབ་བསྟན་ཏེ། གོ་སྒྲུབ་ནི་ཕྱིན་དྲུག་སྡུད་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་སྔ་མས་སྒྲུབ་པ་གཞན་གསུམ་བསྟན་པ་ལས་འོས་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །འོ་ན་འདིས་སྒྲུབ་པ་ཕྱི་མ་གསུམ་མཁྱེན་གསུམ་ལ་གོམས་པའི་མཐུ་མ་ཐོབ་པར་འཆད་པ་ཅི་ཞེ་ན། གོམས་པའི་མཐུ་ཡེ་མ་ཐོབ་པ་ནི་མི་འདོད་ཀྱི་གོམས་པ་ཐོབ་ཀྱང་ཆེས་འདྲིས་མ་འདྲིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྐབས་དང་པོ་གསུམ་དང༌། མངོན་རྟོགས་བཞིའི་ལམ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འདིས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ཀྱི་བཤད་པ་འདི་དང་པོར་ཉི་སྣང་ལས་གསུངས་ལ་དེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་འགྲེལ་པ་གཉིས་སུ་བཀོད་ཅིང༌། ཁྱད་པར་དུ་རྒྱན་སྣང་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་ནི་མིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ལ་བྱ་བ་ཡོད་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་མི་འོང་བའི་དོགས་དཔྱོད་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ཚུལ་དེ་ལ་ནི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་བཤད་པ་ཉིད་ཚད་མའོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། ཐེག་ཆེན་ལ་གོ་བགོས་པ་དང༌། ཞུགས་པ་དང༌། ཞུགས་པ་མཐར་ཕྱིན་བྱེད་དང༌། མཐར་ཕྱིན་པའི་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྤྱི་དང༌། ཡན་ལག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་དྲུག །ཕྱིན་དྲུག་གི་རང་བཞིན། གྲངས་ངེས་པ། གོ་རིམས་ངེས་པ། སྒྲུབ་པའི་ཚུལ། བསྒྲུབས་པའི་འབྲས་བུ། སྒྲ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། སྦྱིན་པ་ནི་གཏོང་བའི་སེམས་པ་ཆོས་བཞི་ལྡན་ནོ། །ཆོས་བཞི་ནི་མི་ མཐུན་ཕྱོགས་སེར་སྣ་ཉམས་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། གང་འདོད་པ་བྱིན་པས་འདོད་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། སྦྱིན་པས་བསྡུས་ནས་ཐེག་གསུམ་གྱི་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྤོང་སེམས་དང༌། མི་འཁྲུག་པ་དང༌། དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་དང༌། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་དང༌། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ཆོས་བཞི་ལྡན་ནོ། །དེ་ལ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་རང་རང་གི་སྐབས་ཀྱི་ཡིན་ལ། འདོད་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་རིམ་པ་ལྟར་ལུས
Chinese
是说，因为认为这是第一个修法，所以以同时的方式示现。如是说。这段引文似乎是先前自宗的知识依据，因此这里的尊者是弥勒，而不是精通佛法的上师。如此讲解的错误根源在于，其余四品讲述了具有六度所依的修法。也就是说，这两部分经文显示了四种修法，而后面部分则显示了次第修法。次第修法是摄集六度的修法。因此，我认为前面部分没有必要显示其他三种修法。那么，为什么这个人没有获得通达三智的串习之力就讲解了后面的三种修法呢？并非不承认没有获得串习之力，而是虽然获得了串习，但由于非常熟悉与不熟悉的缘故，这个人想要区分前三品和四种现观道。因此，这两种修法的讲解最初是从《现观庄严论日光疏》中宣说的，然后导师将其编纂成两种注释。特别是，《现观庄严论释》中说：“对于法身的现观来说，不是的，因为是果，所以不可能对其有所作为。”从而对第八现观不可能有修法进行了怀疑和辨析。这样看来，对于那种方式来说，大自在的讲解本身就是可靠的。第二，分为四：对大乘进行分类，进入大乘，使进入大乘达到究竟，以及达到究竟的修法。第一，分为二：总义和支分义。第一，分为六：六度的自性，数量确定，次第确定，修法的方式，所修的果，以及词语解释。第一，布施是具有四种功德的舍心。四种功德是：与不相容的吝啬相违背，由于证悟了法的无我而具有不分别，给予所希望的而使愿望圆满，以及通过布施来摄受，从而使三乘的根器如其所是地成熟。同样，舍心，不嗔恚，乐于善法，心一境性，以及妙观察智也具有四种功德。其中，不相容的方面是各自情况下的，而使愿望圆满，则是依次指身体
English
It is said that because it is considered the first practice, it is shown in a simultaneous manner. So it is said. This quote seems to be the knowledge basis of the previous self-school, so the venerable one here is Maitreya, not a master who is proficient in Dharma. The root of the error in explaining it this way lies in the fact that the remaining four chapters explain the practice that has the support of the six perfections. That is, these two parts of the scripture show the four practices, while the latter part shows the sequential practice. The sequential practice is the practice of collecting the six perfections. Therefore, I think it is not necessary for the former part to show the other three practices. Then, why does this person explain the latter three practices without obtaining the power of habituation to the three wisdoms? It is not that he does not admit that he has not obtained the power of habituation, but although he has obtained habituation, this person wants to distinguish the first three chapters and the four types of manifest realization paths due to the reason of being very familiar and unfamiliar. Therefore, this explanation of the two practices was first spoken from the "Light Commentary on the Ornament of Manifest Realization", and then the teacher compiled it into two commentaries. In particular, the "Commentary on the Ornament of Manifest Realization" says: "For the manifest realization of the Dharmakaya, it is not, because it is the result, so it is impossible to do anything about it." Thus, he made doubts and analyses about the impossibility of practice for the eighth manifest realization. In this way, for that method, the explanation of the great self is reliable. Second, it is divided into four: classifying the Mahayana, entering the Mahayana, making the entry into the Mahayana reach the ultimate, and the practice of reaching the ultimate. First, it is divided into two: the general meaning and the meaning of the branches. First, it is divided into six: the nature of the six perfections, the determination of the number, the determination of the order, the way of practice, the fruit of what is practiced, and the explanation of words. First, generosity is the mind of giving that has four qualities. The four qualities are: opposing the incompatible miserliness, having non-discrimination due to realizing the selflessness of phenomena, fulfilling the wishes by giving what is desired, and gathering through generosity, thereby maturing the potential of the three vehicles as they are. Similarly, renunciation, non-anger, delight in virtue, one-pointedness of mind, and discriminating wisdom also have four qualities. Among them, the incompatible aspects are in their respective situations, and fulfilling the wishes refers to the body in order.