Tibetan
འི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་བློས་འཕགས་པ་དེ་ལྟར་བྱང་སེམས་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་ནི། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་སྡེ་ཆེན་པོའི་མཆོག་ཉིད་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆེན་ཞེས་བྱའོ། ཞེས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་མདོ་ལས་རིགས་དང་བརྒྱད་པ་འབྲས་གནས་བཞི་རང་རྒྱལ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་བར་ལ་ཕུང་པོ་དང་སྡེ་ཆེན་པོར་བཤད་དོ། །དེ་ལ་ཕུང་པོ་སེམས་ཅན་སྤྱི་དང་རིགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྡེ་ཡིན་པས་སྡེ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཆད་དོ། །འོ་ན་ཆེན་པོ་དང་པོ་ འདི་མཆོག་ཉིད་དམ་དེར་བྱེད་པ་ཡིན་གྲང༌། དང་པོ་ལྟར་ན་མདོ་ལ་མི་གསལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་བྱེད་མཁན་བྱང་སེམས་ཡིན་པས་འདི་བྱང་སེམས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྔར་གྱི་ས་མཚམས་དང་འགལ་ལོ། །གཞན་ཡང་ཆེན་པོ་འདི་མདོར་བྱང་སེམས་ལ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་བཤད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འདོད་པ་ཡང་མི་འཐད་ཅེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་འདྲ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བས་ཁོ་བོས་དེའི་ལན་བཤད་པར་བྱའ། ོ། དེ་ལ་དཔེར་ན་གཡུལ་དུ་འཇུག་པ་ན་གཡུལ་རྒྱལ་བ་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བྱའི་ཆེད་དུ་བྱ་བར་འདོད་ཀྱི་རྒྱལ་བར་བྱེད་པ་ཐབས་ཙམ་ཡིན་པས་དེར་མི་འདོད་པ་བཞིན་དུ། ཆེན་པོ་གསུམ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཆོས་གསུམ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པས་ཆེད་དུ་བྱ་བར་མི་འདོད་ཀྱི་བྱེད་ཆོས་གསུམ་པོ་དེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་ཆ་གསུམ་པོ་དེ་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མདོ་ལས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་བྱ་གསུམ་པོ་དེ་ཡང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱན་སྣང་ལས། དེ་ལྟར་མ་རྒྱལ་བ་ལས་རྒྱལ་བའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་ཆོས་མཐུན་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ཞེས་གསུངས་ཤིང་ཉི་སྣང་ལས་ཀྱང་དེ་དང་མཐུན་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་མདོ་སྔ་མའི་འཕྲོས་ཉིད་ནས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱིས་དང༌། རླབས་པོ་ཆེའི་སེམས་ཀྱིས་དང༌། མི་སྒུལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་དང༌། ཕན་བདེའི་སེམས་ཀྱིས་དང༌། ཆོས་ལ་ཀུན་དགའ་བའི་ཡུམ་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པས་དང༌། རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་ནས་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་བྱའོ། ཞེས་པའི་དགོངས་པར་མཛད་ནས། ཉི་སྣང་ལས་སེམས་དེ་རྣམས་ནི་སེམས་
Chinese
是依仗于智慧超胜，因此进入菩萨的修持。第一，饶益，因为此（菩萨）将成为有情众生大群体和有情众生大集合的至上者，所以称为大菩萨。如是说。其后，经中说，从种姓和第八地，果位四地，自生佛，初发心，到不退转地之间的菩萨，都说是大群体和大集合。其中，群体是有情总称，种姓等是集合，所以集合是特别解释的。那么，这个第一的“大”是至上者，还是成为至上者呢？如果是前者，经中不明显。如果是后者，能作者是菩萨，因为这存在于菩萨身上，所以与之前的界限相违背。另外，这个“大”在经中被解释为菩萨被称为大勇士的原因，所以认为是在佛的地位也是不合理的，如果这样说。这种分别念是追随佛法的人会产生的，所以我将对此进行回答。例如，在进入战场时，希望为了赢得战争而行动，而使之胜利仅仅是方法，所以不希望那样。同样，修持三大，是安立为大勇士的原因，所以不希望为了那个目的而行动，而是那三个能行之法所要成就的三种事业才是为了那个目的。而且，经中通过显示安立为大勇士的原因，也显示了那三个所要成就的事业。就像《庄严经论》中说的那样，要知道，这与未胜利而为了胜利而行动，以及与佛法一致的菩提心修持为了那个目的而行动，显示了三种方式。而且《日光疏》中也与此一致。这样，从之前经文的延续来看，以金刚般的意念，以浩瀚的意念，以不动的意念，以利乐的意念，以对佛法皆大欢喜的佛母瑜伽的勤奋，安住于一切清净之法，成为一切有情的至上者。如此作意。在《日光疏》中，那些意念是意念
English
It is by relying on the surpassing wisdom that one enters the practice of the Bodhisattva. First, Rabyor, because this (Bodhisattva) will become the supreme of the great mass of sentient beings and the great assembly of sentient beings, therefore it is called Mahasattva. Thus it is said. After that, the sutra says that from the lineage and the eighth ground, the four fruition grounds, the self-enlightened Buddha, the initial generation of mind, to the Bodhisattva who dwells on the irreversible ground, all are said to be the great mass and the great assembly. Among them, the mass is the general term for sentient beings, and the lineage and so on are the assembly, so the assembly is explained in particular. So, is this first "great" the supreme one, or does it become the supreme one? If it is the former, it is not clear in the sutra. If it is the latter, the agent is the Bodhisattva, because this exists in the Bodhisattva, so it contradicts the previous boundary. Furthermore, this "great" is explained in the sutra as the reason why the Bodhisattva is called a great hero, so it is unreasonable to think that it is in the position of the Buddha, if you say so. Such discrimination arises in those who follow the Dharma, so I will answer it. For example, when entering the battlefield, one hopes to act in order to win the war, but making it victorious is only a method, so one does not want that. Similarly, practicing the three great things is the reason for establishing a great hero, so one does not want to act for that purpose, but the three kinds of actions to be accomplished by those three actionable dharmas are for that purpose. Moreover, the sutra also shows the three kinds of actions to be accomplished by showing the reason for establishing a great hero. Just as it is said in the Ornament of Realization, one should know that this shows three ways of acting for victory from non-victory, and of practicing Bodhicitta in accordance with the Dharma for that purpose. Moreover, the Sunlight Commentary is also consistent with this. In this way, from the continuation of the previous sutra, with a vajra-like mind, with a vast mind, with an immovable mind, with a mind of benefit and happiness, with diligence in the yoga of the Mother of All-Joy in the Dharma, abiding in all pure dharmas, one should become the supreme of all sentient beings. Thus contemplating. In the Sunlight Commentary, those minds are minds.
Tibetan
ཅན་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཉིད་དུ་བྱེད་པའི་བྱེད་ཆོས་ལ་མཛད་ནས་ཆེན་པོ་དང་པོ་ལ་ནི་མཆོག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་མདོ་དང་ཤིན་ཏུ་མཐུན་ནོ། །དེས་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཉིད་དུ་བྱེད་པའི་སེམས་ཆེན་པོ་དང་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་སེམས་ཆེན་པོས་མཆོག་ཉིད་དུ་བྱ་རྒྱུའི་སྟེང་ནས་བཤད་ཀྱི་བྱེད་ཆོས་ལ་མི་བཤད་དེ་སེམས་རྣམས་ནི་མདོ་ལས་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཡིན་པར་བཤད་ལ། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་ས་དང་པོར་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྔར་དྲངས་པའི་ལུང་གིས་ཀྱང་ཤེས་སོ། །འོ་ན་བྱེད་ཆོས་དྲུག་པོ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ལ་དང་པོ་ནི་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་དུ་སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་པར་གོ་གྱོན་ཏེ་ལུས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འཛིན་ཅིང་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་སེམས་མཉམ་ཞིང་དེ་དག་ཐེག་གསུམ་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་དུ་ཤེས་པས་འདས་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དང༌། ཉན་རང་གི་ཡིད་བྱེད་དང་མ་འདྲེས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱད་དེ་ཆོས་རྣམས་ཚུལ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་རེ་རེའི་དོན་དུ་ཡང་དེ་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་ཀྱི་བར་ དུ་དེ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་བྱའོ་ཞེས་ཁས་བླངས་ནས་ཕྱིས་རང་གི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་འདོད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་ཕྱིན་ཆད་ཆགས་སོགས་དང་ཉན་རང་གི་སེམས་མི་བསྐྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་རློམ་པ་མེད་པའོ། །བཞི་པ་ནི། སེམས་ཅན་སྐྱོབ་ཅིང་མི་གཏོང་ལ་དེས་རློམ་པ་མེད་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབྱེར་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ལན་མང་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །དྲུག་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ཆོས་སོ་བདུན་སྟོབས་མི་འཇིགས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་མ་འདྲེས་པ་དང་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་ནས་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཆགས་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་གོས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་ལ་གནས་པའོ། །ཕྱི་མ་འདི་གཉིས་ལ་མོས་པའི་སེམས་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་སེམས་ལྔར་བྱེད་པ་ལ་ནི་མདོ་འགྲེལ་གྱི་ཤེས་བྱེད་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་ཞེས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་དང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་ལྟ་བ་རྣམས་ཏེ། ལྟ་བ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་སྤང་བའི་སླད་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་བགྱིད་ཀྱང་དེ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བགྱིད་དེ་དེའི་སླད་དུ་བྱང་ཆེན་ཞེས་བགྱིའོ། ཞེས་སོ། །དེ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ
Chinese
在使一切有情成为殊胜的所作法上努力，对最初的“大”称为“殊胜大”，这与经部非常一致。因此，导师说“使一切有情成为殊胜的大心”，这是从大心要成为殊胜的角度来说的，而不是从所作法的角度来说的，因为这些心在经部中被说是菩萨的。特别要做的是，导师也在最初的生起处说了，而且从前面引用的教证中也可以知道。那么，这六种所作法是怎样的呢？其中第一种是，为了所有有情众生的利益，在轮回中尽其所能地穿戴盔甲，接受无数的身体，完全布施所有的财产；对有情众生心怀平等，即使他们通过三乘获得了解脱，也要因为知道一切法都是不生的，而证悟到没有解脱；以不与声闻、缘觉的作意相混杂的心来修持六度，从而证悟诸法为一味；为了每一个有情众生的利益，发誓在他们没有获得解脱之前，都要承受他们的痛苦，之后为了圆满自己的资粮，而希求菩提。第二种是，从最初生起菩提心之后，就不再生起贪执等烦恼以及声闻、缘觉之心。第三种是，不以大乘菩提心而自满。第四种是，救护有情众生而不舍弃他们，并且不以此而自满。第五种是，多次忆念一切法无有差别的真如。第六种是，安住在空性、三十七道品、十力、四无畏、四无碍解、十八不共法，以及如金刚般的禅定，直至如虚空般无有执着，从而获得解脱且无有染污的禅定之间。将后面的这两种归纳为“信解心”而作为五种心，在经部和论释中没有依据。第二是，从“执著于我”到“视为佛陀”和“转法轮”等等。为了彻底断除这些见解，即使为有情众生说法，也要以不执著的方式来进行，因此被称为“大菩提”。如此等等。其中，执著于我
English
Effort is made on the Dharma of action that makes all sentient beings supreme, and the first "Great" is called "Supreme Great," which is very consistent with the Sutra. Therefore, the teacher said, "The great mind that makes all sentient beings supreme," which is said from the perspective of the great mind becoming supreme, not from the perspective of the Dharma of action, because these minds are said in the Sutra to be Bodhisattvas. What needs to be done specifically is also said by the teacher in the first place of arising, and it can also be known from the previously quoted scriptures. So, what are these six kinds of Dharma of action like? The first is that, for the benefit of all sentient beings, one wears armor as much as possible in samsara, accepts countless bodies, and completely gives away all possessions; one has equal mind towards sentient beings, and even if they attain liberation through the Three Vehicles, one must realize that there is no liberation because one knows that all dharmas are unborn; one practices the Six Perfections with a mind that is not mixed with the attention of Hearers and Solitary Realizers, thereby realizing that all dharmas are of one taste; for the benefit of each sentient being, one vows to endure their suffering until they have not attained liberation, and then, in order to perfect one's own accumulation of merit, one desires Bodhi. The second is that, from the moment one first generates Bodhicitta, one does not generate afflictions such as attachment, as well as the minds of Hearers and Solitary Realizers. The third is that one is not complacent with the Mahayana Bodhicitta. The fourth is that one protects sentient beings without abandoning them, and one is not complacent with this. The fifth is that one repeatedly contemplates the Suchness that is without difference in all dharmas. The sixth is that one abides in emptiness, the thirty-seven factors of enlightenment, the ten powers, the four fearlessnesses, the four analytical knowledges, the eighteen unshared dharmas, and the samadhi that is like a vajra, until one attains liberation and undefiled samadhi that is like space without attachment. There is no basis in the Sutras and commentaries for summarizing these last two as "mind of faith" and treating them as five minds. The second is from "attachment to self" to "seeing as Buddha" and "turning the wheel of Dharma," etc. In order to completely eliminate these views, even if one teaches the Dharma to sentient beings, one must do so in a non-attached way, and therefore one is called "Great Bodhi." And so on. Among them, attachment to self