Tibetan
་སོགས་པ་སོགས་ཁོང་ནས་ཀུ་ལན་ཏས་བཏོན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ལེགས་ལ་དེ་ལྟར་ན་གཞུང་ལས་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པ་ནི་མ་དག་གོ །རྒྱན་སྣང་དུ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་སོགས་སྒྲ་སྦྱར་ཞིང་འོག་ཏུ་སྤྱི་ལ་སོགས་སྒྲ་མེད་པས་དེར་སོགས་སྒྲ་འབྱུང་བ་ནི་མ་དག་པ་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་དག་ཇི་ལྟར་དམིགས་ན། སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བཤད་པའི་གོ་རིམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་རིམ་གྱིས་དམིགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ན། དང་པོ་བྱང་སེམས་ལ་བདག་གི་བླང་བྱ་དང་དོར་བྱ་དང་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བ་གང་ཡིན་སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེ་ལ། དེ་ལ་ལྟོས་ཏེ་དང་པོ་གསུམ་མོ། །དེ་ནས་བླང་བྱ་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ་དེ་ལ་ཡང་དང་པོ་དང་ཕྱིས་བླང་བྱ་གང་སྙམ་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་དང་དེ་ལས་འདས་པ་གཉིས་སུ་སེམས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་མ་དེའི་སྤང་བྱ་དང་ངོ་བོ་གང་སྙམ་པས་ཟག་པ་ཡོད་མེད་གཉིས་ལ་སེམས་སོ། །ཡང་ན་དང་པོ་ནི་ཟག་བཅས་ཡིན་པས་བླང་བྱ་རེ་ཞིག་པ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་ཟག་མེད་ཡིན་པས་བླང་བྱ་གཏན་དུ་བའོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །དེ་ནས་ཟག་མེད་དེའི་དམིགས་པ་གང་སྙམ་པས་འདུས་བྱས་ཀུན་རྫོབ་དང་འདུས་མ་བྱས་དོན་དམ་ པའི་བདེན་པ་གཉིས་ལ་སེམས་སོ། །དེ་ནས་འདུས་བྱས་བཞག་ནས་འདུས་མ་བྱས་ལ་དམིགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཐུན་མོང་བ་དང་ཐུན་མོང་མིན་པ་གཉིས་སུ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །འདུས་བྱས་ལ་དམིགས་པ་ལ་ཡང་འབྲས་བུ་ཡོད་མོད་ཀྱི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བས་དེའི་འབྲས་བུ་མ་བསྟན་ཏོ། །དེའི་དོན་ཡང་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་རེ་དང་ཕལ་ཆེར་དང་མཐའ་དག་རྟོགས་པས་རིམ་པ་ལྟར་འཕགས་པ་གསུམ་དུ་འཇོག་པས་སོ། །ཚིག་གསལ་དུ་རྟོགས་པའི་རིམ་གྱིས་དམིགས་པའི་དོན་ལས་དང་པོ་བས་ཞེན་བཅས་དང་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེན་མེད་དུ་དམིགས་པའི་རང་ལུགས་དང༌། དང་པོར་དགེ་བ་དང་མཐར་སྟོབས་ལ་དམིགས་པ་དེའི་དོན་དུ་འདོད་པའི་གཞན་ལུགས་གཉིས་བཤད་པའི་ཕྱི་མ་སློབ་དཔོན་གྱི་བཞེད་པའོ། །འདི་དག་ནི་རྒྱན་སྣང་གི་དགོངས་པ་སྔོན་གྱི་མཁས་པ་དག་གིས་བླངས་པ་ལྟར་བཀོད་དོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དམིགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་གང་སྙམ་པ་ལ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཆེད་དུ་བྱ་བ་འཆད་དོ། །མདོ་འབྲེལ་ནི། སྔར་བྱང་ཆེན་ཞེས་འབྱུང་བའི་སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དྲིས་པའི་ལན་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་རིགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཚིག་དོན་གསུངས་པར་གནོད་འཇོམས་གཉིས་ལས་ སོ། །ལན་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་རབ་འབྱོར་གྱིས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་པས་རིམ་པ་ལྟར་ཆེན་པོ་གསུམ་གསུངས་པ་གང་པོས་དེའི་རྒྱུ་མཚན་གསུངས་པས་ནི་སྒྲུབ་པ་དང་པོ་གཉིས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་ན་རང་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་པས་རང་འབྱུང་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བའོ། །དེ་གང་ན་ཆེད་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཉིད་དོ། །དེ་ཅི་འདྲ་བ་ཞེ་ན། ཆེན་པོ་གསུམ་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའོ། །གསུམ་གང་ན་སེམས་དང་སྤོང་བ་དང་རྟོགས་པའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཆེན་པོ་ནི། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའོ། །སྤོང་བ་ཆེན་པོ་ནི། ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་དོན་དུ་ཆོས་སྟོན་པའོ། །རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞེན་པ་མེད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཟླ་འོད་དང་དག་ལྡན་གྱི་དགོངས་པའོ། །འདི་ལྟར་ན་ཆེན་པོ་གསུམ་བྱང་སེམས་ཀྱིས་བྱས་ནས་མཆོག་ཉིད་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ལ་འདོད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་དུ་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཆེན་པོ་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་པས་སོ། །སུ་ཞིག་གི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཞེ་ན། ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་བྱར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་དེར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རང་བྱུང་སངས་རྒྱས་སུ་བཏགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཉིད་ཀྱིའོ། །བྱང་སེམས་ ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འཐོབ་པ་ལ་དགོངས་ནས་སངས་རྒྱས་དང་དེ་གཉིས་ཀ་ལ་རང་བྱུང་དུ་བཤད་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་པས་ཉན་ཐོས་སོགས་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་མི་དམིགས་པའི་སེམས་དང༌། ཉོན་མོངས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པར་སྤངས་པ་དང༌། ཡུལ་དུས་ཀྱིས་ཆོད་པ་དང་དངོས་པོ་ཕྲ་མོ་ཤེས་པ་མེད་པས་ཆེན་པོ་གསུམ་མེད་དེ་ཞེས་དགོངས་སོ་ཞེས་རྟོགས་དཀར་འཆད་དོ། །དེའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་དང་སེམས་ཅན་གྱི་སྡེ་ཆེན་པོ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་སེམས་ཆེན་པོ་དང༌། བདག་ལྟ་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་ལྟ་བའི་བར་རྣམས་སྤོང་བའི་སྤོང་བ་ཆེན་པོ་དང༌། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་གསུམ་ཐོབ་པར་བྱ་བ
Chinese
等等，这些是库兰达所提出的，非常好。如果是这样，那么经文中“欲界等等”的说法就不正确了。在《庄严光明释》中，所有事物都加上了“等等”的词，而在下面，大众没有“等等”的词，因此在那里出现“等等”的词并不是不正确的。第二，这些如何观想呢？就像之前所说的那样，所有这些法，按照所说的顺序，以领悟的次第来观想。那又是如何呢？首先，菩萨会生起这样的念头：什么是我的应取、应舍和应舍置之不理的？相对于此，首先是这三者。然后，执取应取，对于它，又会想：什么是首先应取的，什么是之后应取的？于是心中想到世间道和超越世间道这二者。然后，又想：后者的应舍是什么，自性是什么？于是心中想到有漏和无漏这二者。或者，首先想到的是有漏，因此应取只是暂时的；其次想到的是无漏，因此应取是永久的。然后，又想：这无漏的所缘是什么？于是心中想到有为的世俗谛和无为的胜义谛这二者。然后，放下有为，观想无为的果，分为共同和不共同这二者来修习。虽然观想有为也有果，但由于圣者们已经完全被无为所区分，因此没有显示它的果。它的意义是，通过次第证悟无为的空性的一部分、大部分和全部，从而安立为三种圣者。在《明句论》中，对于以领悟的次第来观想的意义，说了两种观点：第一种观点认为，最初以有执着来观想，之后以无执着来观想；另一种观点认为，最初观想善，最后观想力，这是为了那个意义。后一种观点是论师的观点。这些是按照古代智者们所接受的《庄严光明释》的观点来安排的。第三部分有三个方面，第一方面是：为了菩萨能够证悟这样的所缘，什么是修行的所依？为了显示这一点，将要解释所为之事。经文的关联是：之前问到出现“大菩提”这个词的原因，这是作为回答而说的。那也是在种姓的章节中。
English
Etc., these were brought forth by Kulanta, which is very good. If that is the case, then the statement in the scriptures, "desire realm etc.," is incorrect. In the Ornament of Manifestation, the word "etc." is added to all things, and below, the masses do not have the word "etc.," so the occurrence of the word "etc." there is not incorrect. Second, how are these contemplated? Just as it was said before, all these dharmas, in the order in which they are spoken, are contemplated in the order of realization. How is that? First, a Bodhisattva will have the thought: What is to be taken, what is to be abandoned, and what is to be left indifferent by me? In relation to that, first are these three. Then, taking what is to be taken, one will think about it: What is to be taken first, and what is to be taken later? Then one thinks of the worldly path and the path beyond the world. Then, one thinks: What is to be abandoned and what is the nature of the latter? Then one thinks of the defiled and the undefiled. Or, one thinks that the first is defiled, so what is to be taken is only temporary; the second is undefiled, so what is to be taken is permanent. Then, one thinks: What is the object of that undefiled? Then one thinks of the conditioned conventional truth and the unconditioned ultimate truth. Then, setting aside the conditioned, one meditates on the result of contemplating the unconditioned, dividing it into the common and the uncommon. Although there is a result from contemplating the conditioned, the result is not shown because the noble ones are completely distinguished by the unconditioned. Its meaning is that the three noble ones are established in order according to the realization of a part, most, and all of the emptiness of the unconditioned. In the Clear Words, regarding the meaning of contemplating in the order of realization, two views are stated: the first view is that one contemplates with attachment at first and without attachment later; the other view is that one contemplates virtue at first and power at the end, which is for that meaning. The latter view is the view of the teacher. These are arranged according to the view of the Ornament of Manifestation as accepted by the ancient wise ones. The third part has three aspects, the first aspect is: For the Bodhisattva to realize such an object, what is the basis of practice? To show this, the purpose will be explained. The connection of the sutra is: Previously, the reason for the appearance of the word "Great Bodhi" was asked, and this was said as an answer. That is also in the chapter on lineage.
Chinese
菩萨，这里所说的大菩萨的词义，从损减和破除两方面来说。 索。回答是，世尊、舍利子和善现解释了菩萨使用这个词的原因，依次说了三个“大”，谁说了那个原因，就解释了前两个成就。第二是：应当知晓。在哪里会从自身产生，所以是自生，即为了菩萨们所做的事。那在哪里是为了追求圆满正等菩提的意愿所生之处，即一切有情众生的殊胜之处。那是怎样的呢？要通过三个“大”来成就。三个“大”是什么呢？是心、舍和证悟。其中，大心是金刚等。大舍是：为了舍弃一切见解而说法。大证悟是：不执着菩提心等，这是月光和具足清净的观点。这样看来，菩萨通过三个“大”来做，然后将殊胜的大自体视为佛。第三是：应当知晓所做之事有三种。分为三种的原因是：因为具有三个“大”的缘故。为了谁而做呢？为了那些在道的各个阶段，通过完全了解获得一切智智的方式，在那里出现的，被命名为自生佛的菩萨们自己。菩萨 考虑到获得佛的功德，所以将佛和那两者都说成是自生的。以“在各个方面”来说明，对于声闻等，具有在一切方面行走的无分别心，以及断除烦恼习气，并且由于受限于时间和地点，以及不了解微细事物，所以没有三个“大”，这是他们的观点，如实解释道。之所以为了他们而做，是因为要获得一切有情众生的蕴和一切有情大群体的殊胜自性的心，以及从我见直到认为转法轮之间的所有舍弃的大舍，以及证悟如所有和如所知的一切形态的大证悟。
English
Bodhisattva, here the meaning of the word "Great Bodhisattva" is explained in terms of both diminishing and destroying. So. The answer is that the Blessed One, Shariputra, and Subhuti explained the reason for using the term "Great Bodhisattva," and in order they spoke of three "Greats." Whoever spoke of that reason explained the first two accomplishments. The second is: It should be known. Where will it arise from itself, so it is self-arising, that is, for the sake of what Bodhisattvas do. Where is that which is to be diligently sought, the place where the desire for perfect and complete enlightenment arises, that is, the supreme essence of all sentient beings. What is that like? It is to be accomplished through the three "Greats." What are the three "Greats"? They are mind, renunciation, and realization. Among these, the Great Mind is like the Vajra and so on. The Great Renunciation is: teaching the Dharma for the sake of abandoning all views. The Great Realization is: not being attached to the Bodhicitta and so on, this is the view of Moon Light and the Possessor of Purity. In this way, the Bodhisattva does through the three "Greats," and then regards the supreme Great Self as the Buddha. The third is: It should be known that what is to be done is of three kinds. The reason for dividing into three is: because it possesses the three "Greats." For whom is it done? For those Bodhisattvas themselves who, in all stages of the path, appear there through fully understanding the means of obtaining omniscience, and are named Self-Arising Buddhas. Bodhisattva, considering the attainment of the qualities of the Buddha, therefore speaks of both the Buddha and that as self-arising. By saying "in all aspects," for the Hearers and so on, they have the non-discriminating mind that goes in all aspects, and the abandonment of afflictions together with habitual tendencies, and because they are limited by time and place, and do not understand subtle things, they do not have the three "Greats," this is their view, as explained in reality. The reason for doing it for them is to obtain the mind of the essence of the supreme nature of all aggregates of sentient beings and all great groups of sentient beings, and the Great Renunciation of abandoning everything from the view of self to the view of turning the wheel of Dharma, and the Great Realization of realizing all forms of suchness and suchness.