Tibetan
་བ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པས་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྟོགས་པ་སྟེ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཆོས་དབྱིངས་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ་དེས་ཁྱབ་པའི་བྱང་སེམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྟོབས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ཅན་དང་དེའི་ཆོས་ཉིད་རིགས་སུ་དབུ་མ་པ་འདོད་པ་ལ་ཁོ་ན་རེ་རིགས་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ན་ཕྱོགས་སྔ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་འོ་ན་ནི་བྱང་སེམས་ཁོ་ན་ཐེག་ཆེན་དང་ཉན་རང་ཁོ་ན་ཐེག་དམན་གྱི་རིགས་ཅན་དུ་སོ་སོར་མ་ངེས་པར་ཐལ། ཆོས་ཉིད་ལ་རིགས་སུ་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ་ཆོས་ཉིད་དེ་ནི་སྤྱིར་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་དུ་དབྱེར་མེད་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རིགས་སོ་སོར་མ་ངེས་ལ་དེའི་ཕྱིར་རིགས་ཅན་ཀྱང་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་དོགས་པའོ། །ཁོ་ན་ནི་འཕགས་པའི་རྟོགས་པ་སྐྱེད་པ་ལ་འདི་ལ་ངེས་པར་དམིགས་དགོས་ཞེས་པའོ། །རྟོགས་དཀར་སྤྱིར་དབྱེར་མེད་དུ་གནས་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་རང་བཞིན་དང་རྒྱས་རིགས་གཉིས་ཐེག་གསུམ་གྱི་རིགས་ངེས་མ་ངེས་གཉིས་ཀྱི་རིགས་ཐ་དད་པར་མི་རིགས་པར་ཐལ་བ་དང༌། དེ་འདོད་ན་བྱང་སེམས་འབའ་ཞིག་རིགས་ཡིན་ཞེས་པ་མི་རིགས་ཏེ་ཉན་ཐོས་སོགས་ཀྱི་རིགས་ཀྱང་འདིར་རིགས་སུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འཆད་དོ། །མཚམས་སྦྱར་འདི་རྐང་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་འགྲེལ་པར་མི་ བྱེད་པ་ཡོད་ཀྱང་རྟོགས་དཀས་མཛད་པ་ལྟར་ལེགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་རིགས་ཡིན་ན་ཆོས་དབྱིངས་ཏེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་དུ་དབྱེར་མེད་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རིགས་ཐ་དད་པའི་དབྱེ་བ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་བུའི་ཞེ་ན། འདི་ཐོག་མེད་ནས་འོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་གནས་རིགས་སོ། །འདི་སྔོན་དགེ་རྩ་གོམས་པས་ཐོབ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་རིགས་སོ། །འདི་རྐྱེན་ཆེན་པོས་ཀྱང་མི་འཕྲོགས་པའི་ཕྱིར་ཐེག་གསུམ་དུ་ངེས་པའི་རིགས་སོ། །འདི་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དེར་མ་ངེས་པའི་རིགས་སོ་ཞེས་པའོ། །འདི་རྒྱན་སྣང་གི་བཤད་པ་སྟེ་སྔ་མ་དང་དོན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །འདིར་རྒྱས་པའི་རིགས་དབྱེར་མི་རུང་བར་བརྩད་པ་ནི་རིགས་གང་ཡིན་ཆོས་ཉིད་དུ་བཞག་པར་བསམས་པ་ཡིན་ལ། ལན་གྱིས་ནི་དེ་ལ་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་རུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་དོགས་པ་ལྡོག་གི་རྒྱས་རིགས་དབྱེར་ཡོད་པར་བསྟན་མི་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། བསྟན་བཅོས་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཐ་སྙད་འདོགས་སོ། །གང་དུ
Chinese
如果有人问：如果证悟法界是成为证悟大乘圣者之法的因，因为以理证，法界是具有自性，即遍及法界的菩萨，是安住于佛陀的功德等自性的种姓，并且其法性是种姓，中观派认为，如果种姓是法性，那么先前的观点就被理解了，那么菩萨独自是大乘的种姓，声闻缘觉独自是小乘的种姓，这样就不是各自确定的了。因为当法性被认为是种姓时，因为法性普遍存在于一切事物中，没有差别，所以种姓不是各自确定的，因此种姓者也不是确定的，这是疑惑。唯一的意思是，为了产生圣者的证悟，必须确定地专注于此。证悟光明认为，以普遍无差别存在为理由，自性和增长的种姓，三乘的种姓，确定和不确定的两种种姓，不应该被认为是不同的，如果这样认为，说菩萨是唯一的种姓是不合理的，因为声闻等的种姓也在这里被认为是种姓。连接上下文，虽然有人不将此作为前两句的解释，但如证悟光明所作的那样是好的。第二种情况是：如果法性是种姓，那么法界，即普遍无差别存在于一切事物中，就不允许有种姓的差别。例如：这是从无始以来，通过法性获得的处所种姓。这是先前通过串习善根获得的，是正确接受的种姓。这是即使强大的因缘也无法夺走的，因此是确定为三乘的种姓。这是与上述相反的，因此是不确定的种姓。这是庄严显现的解释，与之前的意义没有区别。在这里，争论增长的种姓不能被区分，是因为认为任何种姓都被设定为法性。回答只是通过指出种姓可以被区分的理由来消除疑惑，不需要说明增长的种姓是可以区分的。第二部分分为两部分：经论和世间流传的回答。第一部分是：安立名言。在何处
English
If someone asks: If realizing the Dharmadhatu is the cause of becoming a realized Mahayana noble being, because by reasoning, the Dharmadhatu is the possessor of self-nature, that is, the Bodhisattva who pervades the Dharmadhatu, is the lineage that abides in the self-nature of the Buddha's merits, etc., and its Dharma-nature is the lineage, the Madhyamikas believe that if the lineage is Dharma-nature, then the previous view is understood, then the Bodhisattva alone is the lineage of the Mahayana, and the Shravakas and Pratyekabuddhas alone are the lineage of the Hinayana, so they are not determined separately. Because when Dharma-nature is considered as lineage, because Dharma-nature universally exists in all things without distinction, the lineages are not determined separately, therefore the lineage holders are also not determined, this is the doubt. The only meaning is that in order to generate the realization of the noble beings, one must definitely focus on this. Realization Light believes that, based on the reason of universal and undifferentiated existence, the self-nature and the increasing lineage, the lineages of the three vehicles, the determined and undetermined two kinds of lineages, should not be considered different, and if this is considered, it is unreasonable to say that the Bodhisattva is the only lineage, because the lineages of the Shravakas, etc., are also considered as lineages here. Connecting the context, although some people do not take this as an explanation of the first two sentences, it is good as done by Realization Light. The second case is: If Dharma-nature is lineage, then the Dharmadhatu, that is, universally and undifferentiatedly exists in all things, does not allow for the distinction of different lineages. For example: This is the place lineage obtained from beginningless time through Dharma-nature. This is obtained by previously habituating to virtuous roots, it is the lineage of correct acceptance. This is what even strong causes cannot take away, therefore it is the lineage determined as the three vehicles. This is the opposite of the above, therefore it is the undetermined lineage. This is the explanation of Adornment Manifestation, and there is no difference in meaning from the previous one. Here, the argument that the increasing lineage cannot be distinguished is because it is thought that any lineage is set as Dharma-nature. The answer only eliminates the doubt by pointing out the reason why lineages can be distinguished, and it is not necessary to explain that the increasing lineage can be distinguished. The second part is divided into two parts: the scriptures and the answers circulating in the world. The first part is: Establishing terminology. Where
Tibetan
་ན་ཐེག་གསུམ་གྱི་རིགས་ཉིད་དུའོ། །གང་ན་ཆོས་དབྱིངས་སོ། །གང་གི་སྒོ་ནས་ན། དེ་གསུམ་གྱི་འཕགས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུའི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །སྐྱེད་པའི་རྒྱུའམ་ཞེ་ན་མིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་སོགས་པས་རང་རྒྱལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ཐ་དད་ཀྱིས་རང་རང་གི་འཕགས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་རྟོགས་པ་སྟེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ ཕྱིར་དུ་ཆོས་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ན། ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྟེ་དེ་དང་མཐུན་པར་རྟོགས་པ་དེ་དང་དེ་ཐོབ་པ་ཙམ་ལ་རྒྱུར་བཏགས་སོ། ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ལན་ཞིག་ཀྱང་བྱམས་པའི་མཁྱེན་པས་གཟིགས་མོད་ཀྱང་མ་བཀོད་ཅེས་པ་ནི་རིགས་སུ་འགྲོ་ཚུལ་དེ་རྒྱན་འདིར་ཚིག་གིས་མ་ཟིན་པས་སོ། །འདི་ནི་ཉི་སྣང་ལས། ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་ན་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་རིགས་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་དེས་ན། འདིར་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་ཅི་སྟེ་ཚོལ་བར་བྱེད་ཅེས་པའི་དོན་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཀོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚིག་གསལ་ལས། ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་ལྟར་རིགས་ཐ་དད་པ་དང་རིགས་ཆད་མི་འདོད་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མ་ངེས་པའི་རིགས་ཅན་དུ་འདོད་པས་ན། དེ་ལྟར་འདོད་པ་ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་རིགས་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ཡང་རྐྱེན་གྱིས་བྱས་པའི་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པར་འཐད་པ་ལྟར་ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་རིགས་ཆོས་ཉིད་གཅིག་པུར་འདོད་ཀྱང་དེ་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ལས་རིགས་ཁྱད་པར་ཅན་བཅུ་གསུམ་དུ་འདོད་ཅེས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ལ་གྲགས་པའི་དཔེའོ་ཞེས་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་ཡན་ཆད་དཔེར་བཤད་པ་དགོངས་པ་མིན་ལ། ཁྱད་པར་དུ་ཉན་ཐོས་རྣམས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མ་ངེས་པའི་རིགས་ཅན་དུ་འདོད་པར་བཤད་པ་མི་འཐད་དེ། གལ་ཏེ་འདོད་ན་བྱེ་སྨྲ་སོགས་ཀྱི་གཞུང་དུ་བཤད་དགོས་པ་ལས་མཛོད་དུ། འཕགས་དང་མཚམས་མེད་བྱེད་པ་དག །ཡང་དག་ལོག་པ་ཉིད་དུ་ངེས། ཞེས་ཡང་དག་པ་དང་ལོག་པར་ ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་གསུམ་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཉན་ཐོས་སྡེ་པས་རིགས་ཐ་དད་དུ་མི་འདོད་པ་ལ་ཤེས་བྱེད་མེད་ཅིང་གནོད་བྱེད་ཡོད་དེ་དེ་དག་མ་ཆགས་པ་དང་དབང་པོ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་རིགས་སུ་འདོད་པས་སོ། །གཞུང་འདི་དེ་ལྟར་མ་བཤད་ན་འོག་གི་ལན་དང་གཉིས་ཀ་ཁྱད་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱོགས་སྔ་གཅིག་ཡིན་ཞིང་ལན་གྱི་དོན་ཡང་དམིགས་ཚུལ་ཐ་དད་པ་གསུམ་ཡོད་པས་རིགས་གསུམ་དུ་བཞག་ཅེས་པ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་ཆོས་ཐ་དད་ཀྱིས་བཞག་པ་ཡང་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་དམིགས་བྱ་དམིགས་བྱེད་ལ་བཤད་དགོས་
Chinese
是为三乘之种性。何处为种性？于法界。以何门而立？以彼三者之圣法之因的体性而安立之门。若是生起之因吗？非也。声闻之乘等，以缘觉、大乘之证悟次第各别，为了各自证悟圣者之无漏法，即为了获得，当缘于法性时，如其所缘，如是即与彼相符地证悟，仅于获得彼彼之上假立为因。如是之回答，慈氏之智慧虽已照见，然未安立，谓此种性之行相，于此庄严中未以言辞摄持故。此乃日藏中说：如其所缘，则成为圣法之因，如是说为种性者，于此何须过分寻求之义，乃是导师所安立。是故于明句中说：声闻等如瑜伽行者般，不欲种性各别及种性断绝，故认为一切有情皆为不定种性者，如是认为，以汝之宗，种性体性虽一，然由因缘所作之证悟各别而合理般，我等亦认为种性法性唯一，然由证悟之次第而认为种性有十三种差别，此乃论典中著名之譬喻也，如是直至如是之譬喻解说，并非意趣所在。特别是说声闻等认为一切有情皆为不定种性者，不合理也。若如是认为，则应于毗婆沙等之论典中宣说，然于俱舍中，说：圣及无间业者，定为正邪性。如是宣说正性与邪性，及不定之有情众三者之故。声闻部不欲种性各别，无有能知，且有能害，谓彼等以不贪着及根器殊胜者为种性故。此论若不如是解说，则与下文之回答二者将无有差别，谓前陈为一，且回答之义亦为有三种所缘之差别，故安立为三种种性也，以所依之法各别而安立者，亦应于所依与能依、所缘境与能缘境上宣说。
English
It is the very nature of the three vehicles. Where is the nature? In the Dharmadhatu. Through which door? Through the door of establishing the essence of the cause of the noble Dharma of those three. Is it the cause of generation? No. The Hearer's Vehicle and so on, with the different stages of realization of the Solitary Realizer and the Great Vehicle, in order to realize the stainless Dharma of the noble ones of each, that is, in order to be obtained, when focusing on the Dharma-nature, just as it is focused, just as it is, that is, in accordance with it, realization is attributed to the cause only to the extent that it is obtained. Such an answer, although seen by the wisdom of Maitreya, was not established, because the way of going into the lineage is not captured by words in this Ornament. This is from the Sun's Appearance: As it is focused, it becomes the cause of the noble Dharmas, therefore, it is said to be the lineage. Therefore, what is the point of seeking too much here? This meaning was established by the teacher. Therefore, in the Clear Words, it is said: The Hearers, like the Yogacharas, do not want different lineages and the extinction of lineages, so they think that all sentient beings are of uncertain lineages. In this way, according to your system, although the essence of the lineage is one, it is reasonable to have different realizations made by conditions. We also think that the nature of the lineage is only one, but we think that there are thirteen kinds of special lineages from the order of realization. This is a famous example in the treatises, and so on, up to the example of such a statement is not the intention. In particular, it is unreasonable to say that the Hearers think that all sentient beings are of uncertain lineages. If they think so, it should be explained in the treatises of Vaibhashika and others, but in the Treasury, it says: Those who do the noble and the uninterrupted, are definitely right and wrong. Thus, it is said that there are three groups of sentient beings who are right, wrong, and uncertain. The Hearer's division does not want different lineages, there is no knowledge, and there is harm, because they think that those who are not attached and have special faculties are lineages. If this text is not explained in this way, then the two answers below will become indistinguishable, because the former statement is one, and the meaning of the answer is also that there are three different ways of focusing, so it is established as three lineages. Those who are established by different dependent Dharmas should also be explained on the basis of the dependent and the dependent, the object of focus and the subject of focus.