Tibetan
ཀྱང་འགལ་བར་འགྱུར་ལ། དགོངས་པ་དང་པོ་ཡང་དོན་གཞན་ལ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་མིན་ཏེ། རྒྱན་འགྲེལ་ལས། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མིན་པར་བཤད་པ་རྣམས་དེའི་དཔེར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཐེག་བསྡུས་ལས། དགོངས་པ་བཞི་དང་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་རྣམ་པ་བཞིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཐབས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་ཞེས་དང༌། གཉེན་པོ་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི་གང་དུ་སྤྱོད་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་གཉེན་པོར་བསྟན་པའོ་ཞེས་གསུངས་པས་བཀའ་ཐམས་ཅད་དྲང་དོན་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན། དང་པོ་ནི་ཆེས་མི་རིགས་ཏེ་གསུང་རབ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཐབས་ཡིན་པས་གསུང་རབ་དེ་ཐབས་དེར་འགྱུར་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བས་སོ། །གཉིས་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ་ལུང་དེའི་དོན་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་ང་རྒྱལ་དང་རྣམ་རྟོག་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་ རྣམས་རིམ་པ་ལྟར་མི་སྡུག་པ། བྱམས་པ། ཁམས་ཀྱི་རབ་དབྱེ། དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་བགྲང་བ་སོགས་ཀྱི་གཉེན་པོས་རྫོགས་པར་སྤོང་བར་བསྟན་པ་རྣམས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མིན་ཏེ་དེ་དག་རེ་རེས་མ་ལུས་པར་སྤང་མི་ནུས་པས་སོ། །དེས་ན་དབང་པོ་གདུལ་དཀའ་བ་རྣམས་གཉེན་པོ་ཉི་ཚེ་བ་སྒོམ་པ་ལ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི་བཀའ་ཐམས་ཅད་གཉེན་པོ་ལ་ལྡེམ་དགོངས་སུ་འཆད་པ་མིན་ནོ། །གཉེན་པོ་ལ་ལྡེམ་དགོངས་མི་སྡུག་པ་སྒོམ་པ་སོགས་ལ་རྒྱན་གྱི་བཤད་སྦྱར་དང་དེའི་འགྲེལ་ཆེན་གཉིས་ཀྱིས་བཤད་དོ། །གཞན་དོན་རིམ་བཞིན་སྒྲུབ་པ་དེ་སྐྱེས་པའི་འོག་ཏུ་གདུལ་བྱའི་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཚན་མ་མེད་ཅིང་འབད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གདུལ་བྱ་གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བའམ་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་དེ་སྐྱེའོ། །གཞུང་འདིའི་མཇུག་གི་འབྱུང་ཞེས་པ་རྟོགས་པའི་ཆོས་རེ་རེའི་མཇུག་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། འདི་ནི་རྩ་བར་འཇུག་པའི་ཞེས་པའི་འགྲེལ་པ་ཡིན་པས་སོ། །གཞན་དོན་གྱི་ཕྲིན་ལས་དེ་ལྟ་བུ་སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། སྔོན་གྱི་འཕེན་པའི་དབང་དང་ནི། །རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་དྲལ་བའི་་ཕྱིར། །དེ་ནི་ལུས་ཅན་སྨིན་པ་ཡི། །དོན་དུ་འབད་པ་བྱེད་མ་ཡིན། ཞེས་ས་བཅུ་པ་ལ་གསུངས་པས་འབད་རྩོལ་ཆེན་པོ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྲིན་ལས་ཡོད་པ་མི་འགལ་ལོ། །དེ་ལྟར་གཅིག་འོག་ཏུ་གཅིག་སྐྱེ་བའི་རྟོགས་པ་འདིའི་རྟེན་འཆད་ཅེས་ཐམས་ཅད་ ལ་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒྲུབ་པ་བཅུ་གསུམ་པོའི་གཅིག་འོག་ཏུ་གཅིག་བཤད་པའི་རྣམ་གཞག་འདི་ནི་གོ་
Chinese
也将会相违背。如果第一个密意也不是指其他的意义，那也不对，因为《庄严经论》的解释中说，不按照字面意思解释的那些，都是它的例子。那么，《摄大乘论》中说：“以四种密意和四种隐晦的密意，应当掌握佛陀的一切说法”，以及“对治的隐晦密意是指在何处宣说了八万四千种对治法”，这样说来，一切佛语都会变成不了义吗？第一个说法是绝对不合理的，因为它是掌握佛语的方法，如果佛语变成了那个方法，那就太过分了。第二个说法也不合理，因为那个经文的意思是，对于贪欲、嗔恨、傲慢和分别念等烦恼，依次用不净观、慈悲观、界分别观、数息观等对治法来彻底断除，这些都不是按照字面意思解释的，因为它们每一个都不能完全断除。因此，为了让根器难以调伏的人们进入修持暂时的对治法，所以是对那个的密意，而不是把一切佛语都解释成对治的隐晦密意。关于对治的隐晦密意，例如修持不净观等，《庄严经论》的释论和它的大疏都有解释。次第成办他利，在那之后，对于有情众生轮回有多久就显现执着的相状，没有勤作，自然而然地成就，生起或进入成办其他有情众生利益的智慧，那个证悟就产生了。这部论的结尾的“生”字，加在每一个证悟的法之后是不合理的，因为这是“进入根本”的解释。像那样的利他事业，难道仅仅是佛陀才有的吗？《宝性论》中说：“往昔串习力，及断除诸分别，故为有情熟，不作勤苦事。”这里是对十地菩萨说的，所以不依赖巨大的努力而有的事业是不相违背的。像这样，一个接着一个产生的证悟，都加上“此之所依为宣说”来解释。第二，对于十三种证悟，一个接着一个宣说的这种次第，是容易理解的。
English
it will also be contradictory. If the first intention is not referring to other meanings, then that is also not correct, because the commentary on the Ornament Sutra says that those explained not according to the literal meaning are examples of it. Then, in the Compendium of the Great Vehicle, it says, "With four intentions and four kinds of hidden intentions, one should comprehend all the Buddha's teachings," and "The hidden intention of the antidote is where eighty-four thousand antidotes are taught." Does this mean that all the Buddha's words will become definitive? The first statement is absolutely unreasonable, because it is the method of mastering the scriptures. If the scriptures become that method, it would be too extreme. The second statement is also unreasonable, because the meaning of that sutra is that for afflictions such as attachment, hatred, pride, and conceptualization, one should completely abandon them by using antidotes such as the contemplation of impurity, loving-kindness, the division of elements, and counting the breath, respectively. These are not explained according to the literal meaning, because each of them cannot completely abandon everything. Therefore, in order to lead those with difficult-to-tame faculties to cultivate temporary antidotes, it is the intention of that, and not to explain all the Buddha's words as the hidden intention of the antidote. Regarding the hidden intention of the antidote, such as cultivating the contemplation of impurity, the commentary on the Ornament Sutra and its great commentary both explain it. After accomplishing the benefit of others in sequence, after that, for as long as the cycle of sentient beings exists, there is no sign of attachment to manifestation, and without effort, it is naturally accomplished, and the wisdom of accomplishing the benefit of other sentient beings arises or enters, that realization arises. The word "arises" at the end of this treatise, adding it after each realized dharma is unreasonable, because this is the explanation of "entering the root." Is such a work for the benefit of others only for the Buddha? The Uttaratantra says, "Due to the power of past habituation, and cutting off all conceptualizations, therefore, for the ripening of beings, one does not make effort." This is said to the tenth bhumi bodhisattva, so it is not contradictory to have a work that does not depend on great effort. In this way, one realization arising after another, add "the basis of this is explained" to explain everything. Second, for the thirteen realizations, this order of explaining one after another is easy to understand.
Tibetan
རིམ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་འདི་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བ་རྒྱུ་འབྲས་དོན་གྱི་རིམ་པའམ་འོན་ཏེ་དེ་ལྟར་བཤད་ན་ཉན་པ་པོས་རྟོགས་སླ་བའི་བཤད་པའི་གོ་རིམ་ཡིན་ཞེ་ན། རིགས་བྱིན་བུད་དྷ་ཤྲཱི་ཤེར་འབྱུང་ནི་སྐྱེ་བའི་རིམ་པར་འདོད་དོ། །ཚིག་གསལ་ལས་ནི་སྔ་ཕྱི་རྣམས་ལ་ས་མཚམས་གོང་འོག་ཏུ་བཞག་པས་སྐྱེ་བའི་རིམ་པར་མི་འདོད་པར་མངོན་ནོ། །རྒྱན་གྱི་སྣང་བར་དེ་བས་ན་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་གོ་རིམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་གོ་རིམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ནི་རྟོགས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ལ་གཟུང་སྟེ། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པའི་བྱེེ་བྲག་གིས་ཞེས་རྟོགས་པ་འདི་དག་སྐྱེ་བའི་གནས་སྐབས་ཐ་དད་དུ་བཤད་པས་མཐོང་སྒོམ་གཉིས་སྤྱི་དང་ཕྱི་མ་བདུན་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་བཤད་པའི་གོ་རིམ་ལ་འཆད་མི་ནུས་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། གདམས་ངག་བཅུར་མ་ཟད་བཅུ་གསུམ་པོ་འདིས་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་ཞིག་འཚང་རྒྱ་བའི་དོན་ཐམས་ཅད་ཕུན་ཚོགས་སུ་སྒྲུབ་ནུས་ཏེ། སྦྱོར་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཆོས་དབྱིངས་སྔར་མ་མཐོང་མངོན་སུམ་དུ་བལྟས་ཏེ་སྒོམ་ལམ་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་སྦྱངས་ནས་གཉེན་པོས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དྲུངས་འབྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་སྤང་གཉེན་ལ་རློམ་པ་མེད་བཞིན་དུ་ཐབས་ཤེས་ཀྱིས་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ལམ་ཐོབ་པས་ཐེག་གསུམ་གྱིས་སེམས་ཅན་བཏུལ་ཏེ་སངས་རྒྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། ཚིག་ གསལ་ལས། ལྔ་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །དྲུག་པ་ནི་སྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །བདུན་པ་དང་དགུ་པ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་བྲལ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཐོབ་པའོ། །བརྒྱད་པ་ནི་ས་འོད་བྱེད་པ་ནས་དྲུག་པའི་བར་རོ། །བཅུ་པ་ནི་ས་བདུན་པའོ། །བཅུ་གཅིག་པ་ནི། མི་གཡོ་བ་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་བར་རོ། །བཅུ་གཉིས་པ་ནི། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་དང་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའོ། །བཅུ་གསུམ་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། ཞེས་དང༌། བུད་དྷ་ཤྲཱིས་དྲུག་པ་ས་བདུན་པ་ཕྱིན་ཆད་དེ་ནས་གཅིག་དང་གཅིག་དང་བཞི་དང་གཅིག་ནི་རིམ་པ་ལྟར་ས་བརྒྱད་པ་དགུ་པ་བཅུ་པ་དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་བཞག་གོ །ཁ་ཅིག་བུད་དྷ་ཤྲཱིས་་བདུན་བརྒྱད་གཉིས་ས་བརྒྱད་པ་ལ་བཞག་ཅེས་གསུང་པ་ནི་འགྲེལ་པ་དེ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་སྔ་ཕྱི་རྣམས་ཀྱི་ས་མཚམས་གོ་ལོག་ཏུ་བཞག་པ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་བཞེད་པ་མིན་ལ། བུད་དྷ་ཤྲཱིས་་བདུན་བརྒྱད་ས་སོ་སོ་ལ་བཞག་པ་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་མིན་ནོ། །སྔོན་གྱི་མཁས་པ་དག་ག་ཡ་གོ་རི་ལས། དེ་ལ་
Chinese
是次第。那么，这后后生起是否是因果意义上的次第，或者说是为了让听者容易理解的说法次第呢？理自在佛吉祥生喜认为这是生起的次第。《词明》中，由于对前后都设置了上下界限，所以显然不认为是生起的次第。《庄严经释》中，因此这是为了那样理解的次第，所以“这是次第”的意思，应理解为证悟在相续中生起的次第。以修法的不同阶段的差别来说，因为这些证悟被说成是生起的不同阶段，所以不能解释为将见道和修道二者作为总体，后七者作为差别而进行解说的次第。第三，不仅是十个窍诀，这十三个窍诀也能圆满地成办一个修行者成佛的所有意义，即通过加行道的威力，使以前未见的法界显现，通过修习小修道等，以对治力根除不顺品，在不执著于断证的情况下，通过方便智慧获得不共之道，从而以三乘调伏众生而成就佛果。第四，《词明》中说：第五是见道，第六是修道，第七和第九是它们各自的解脱和解脱之获得，第八是从发光地到第六地之间，第十是第七地，第十一是从不动地到法云地之间，第十二是一生补处和有边，第十三是殊胜道金刚喻定。佛吉祥说，从第六地到第七地之后，依次将一、一、四、一安置在第八地、第九地、第十地的殊胜道上。有些人说佛吉祥将第七、第八二者安置在第八地上，这种解释是不确定的。法友将前后各地的界限颠倒设置，这不是阿阇黎的观点，佛吉祥将第七、第八地分别安置在各自的地上，也不是阿阇黎的密意。以前的智者们在伽耶郭日中说：
English
It is the order. So, is this later arising the order of cause and effect in meaning, or is it the order of explanation to make it easier for the listener to understand? Rigjin Buddhashri Sherjung believes that this is the order of arising. In the 'Clear Words', since the upper and lower limits are set for the former and the latter, it is obvious that it is not considered the order of arising. In the 'Ornament of Realization', therefore, this is the order of understanding in that way, so the meaning of 'this is the order' should be understood as the order of the arising of realization in the continuum. In terms of the difference between the different stages of practice, since these realizations are said to be different stages of arising, it cannot be explained as the order of explaining the two, the path of seeing and the path of meditation, as a whole, and the latter seven as differences. Third, not only the ten instructions, but these thirteen instructions can also perfectly accomplish all the meanings of a practitioner becoming a Buddha, that is, through the power of the path of joining, the Dharmadhatu that was not seen before is manifested, and by practicing the small path of meditation, etc., the opposing forces are eradicated by the antidote, and without clinging to abandonment and realization, the uncommon path is obtained through skillful means and wisdom, thereby subduing sentient beings with the three vehicles and attaining Buddhahood. Fourth, in the 'Clear Words' it says: The fifth is the path of seeing, the sixth is the path of meditation, the seventh and ninth are the liberation and the attainment of liberation of each of them, the eighth is from the luminous ground to the sixth ground, the tenth is the seventh ground, the eleventh is from the immovable ground to the cloud of Dharma, the twelfth is the one life remaining and the last existence, and the thirteenth is the Vajra-like Samadhi of the extraordinary path. Buddhashri said that from the sixth ground to the seventh ground, one, one, four, and one are placed in order on the extraordinary paths of the eighth, ninth, and tenth grounds. Some say that Buddhashri placed the seventh and eighth on the eighth ground, but this explanation is uncertain. Dharma Friend's reversing the boundaries of the former and latter grounds is not the view of the Acharya, and Buddhashri's placing the seventh and eighth grounds on their respective grounds is also not the intention of the Acharya. The wise men of the past said in Gaya Gori: