Tibetan
་རྣམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྟེ། །དེ་ཡི་གཉེན་པོར་ཐེག་མཆོག་གསུངས། ཞེས་པ་ལྟར་ཉེས་པ་བརྒྱད་གདུལ་བའི་ཕྱིར་དུ་བསྟན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་བརྙས་པའི་གཉེན་པོར་ནི་དགོངས་པ་དང་པོ་བཤད་པ་དང༌། ལུང་གི་ཆོས་ལ་བརྙས་པའི་གཉེན་པོར་ནི་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དང་མཉམ་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ན་གཟོད་ཐེག་ཆེན་གྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ཐེག་བསྡུས་སུ་དོན་གཞན་ལ་དགོངས་པ་ལ་བཤད་ལ། དེའི་དོན་བཤད་སྦྱར་དུ་ལུང་ལས་དོན་གཞན་ཐེག་ཆེན་གྱི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པར་བཤད་དོ། །ལེ་ལོའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་ནི། དུས་གཞན་ལ་དགོངས་པར་བཤད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཟླ་འོད་དྲི་མེད་ཀྱི་མཚན་སྨོས་པ་ཙམ་གྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་ནི། ལ་ལར་སྦྱིན་སོགས་སྨད་ལ་གཞན་དུ་བསྔགས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱོད་པའི་གཉེན་པོར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་འབྱོར་པ་བསྔགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ང་རྒྱལ་ལ་སྤྱོད་པའི་གཉེན་པོར་སངས་རྒྱས་ལ་ལའི་ཕུན་ཚོགས་བསྔགས་པ་ལྟ་བུའོ། །འགྱོད་པའི་གཉེན་པོར་གང་དག་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་དེ་དག་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོའོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །མ་ངེས་པ་ལྡོག་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལུང་བསྟན་པ་དང༌། ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་བཤད་པ་ལྟ་ བུའོ། །འདི་དང་དགོངས་པ་དང་ལྡེམ་དགོངས་གཉིས་པ་རྣམས་སེམས་ཙམ་ཁོ་ནའི་འདོད་པའོ། །བཞི་པ་ནི། བརྗོད་བྱ་ཟབ་མོ་གཞན་དུ་འདྲེན་པ་ལ་བལྟ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། སྙིང་པོ་མེད་ལ་སྙིང་པོར་ཤེས། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ལེགས་པར་གནས། །ཉོན་མོངས་པས་ནི་རབ་ཉོན་མོངས། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་སྙིང་པོ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་གཡེང་ངོ༌། །དེ་མེད་པ་ནི་སྙིང་པོ་མེད་པའོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་གཙང་བདེ་རྟག་བདག་ལས་ལོག་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཡུན་རིང་པོར་དཀའ་སྤྱད་ཀྱིས་ངལ་བའོ། །དེ་དག་ནི་རྒྱན་ལས། ཉན་ཐོས་དང་ནི་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་བཞིན་ཉེས་པ་གདུལ་བ་དང༌། །བརྗོད་པ་ཟབ་པ་ཉིད་ལ་ནི། །ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་འདི་རྣམ་བཞི། ཞེས་པ་ལྟར་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། བཤད་སྦྱར་དུ། དགོངས་པ་ནི་ཡིད་ལ་བཞག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ཕ་རོལ་ལ་ལྟོས་པར་ནི་ཁས་མི་ལེན་ཏོ། །ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཕ་རོལ་གཟུང་བ་ལ་ལྟོས་པའོ་ཞེས་སོ། །འདི་ལ་སྔ་མ་རྣམས་དགོངས་གཞི་དང
Chinese
的障碍，为了对治它而宣说了殊胜乘。如为了调伏八种过患而作的教示一样，如为了对治轻蔑佛陀而宣说第一种密意，为了对治轻蔑圣教，如果能像恒河沙数一样多的佛陀承侍供养，才能生起大乘的证悟，就像这样宣说。这在《摄大乘论》中说是意指其他意义。它的意义在《释论》中解释为，经由圣教而意指其他大乘证悟之法而宣说。为了对治懈怠的障碍，说是意指其他时间，如仅仅念诵如来月光无垢之名，就能确定获得无上菩提一样。为了对治以少为足，如有时贬低布施等，有时赞叹其他。为了对治贪欲的行为，如赞叹佛土的富饶。为了对治我慢的行为，如赞叹某些佛陀的圆满。为了对治后悔，如某些对佛菩萨作损害者，他们将往生天界。为了对治不确定的障碍，如对声闻们作授记，以及宣说一乘等。这和密意与隐义，这二者都是唯识宗的主张。第四是观察将所说深奥之义引向他处，如云：无有实义知为实义，于颠倒中安住良好，为诸烦恼极所恼乱，将能获得殊胜菩提。其中，实义是心的散乱，无有它即是无实义。颠倒是从清净、安乐、常、我中颠倒。烦恼是长久以苦行而疲劳。这些在《庄严经论》中说：声闻与及自性，如是调伏诸过失，以及所说甚深义，此等四种是隐义。如此宣说。第二，《释论》中说：密意仅仅是作意，不承认依赖他者。隐义是依赖于彼者而取。对此，前述都是密意的基础。
English
of obscurations, the supreme vehicle is taught as an antidote to it. Like the teachings given to subdue the eight faults, such as teaching the first intention to counter disrespect towards the Buddha, and to counter disrespect towards the teachings, it is said that if one serves and honors as many Buddhas as there are grains of sand in the Ganges River, then one will generate realization of the Great Vehicle. This is explained in the Compendium of the Great Vehicle as referring to another meaning. Its meaning is explained in the commentary as being taught with the intention of referring to other Great Vehicle realizations through the teachings. To counter the obscuration of laziness, it is said to refer to another time, such as the mere mention of the name of the Tathagata Immaculate Moonbeam ensuring the attainment of unsurpassed enlightenment. To counter being content with little, it is like sometimes disparaging generosity and other times praising others. To counter indulging in desire, it is like praising the richness of the Buddha-fields. To counter indulging in pride, it is like praising the perfections of some Buddhas. To counter regret, it is like saying that those who harm Buddhas and Bodhisattvas will go to higher realms. To counter the obscuration of uncertainty, it is like prophesying to the Hearers and teaching the One Vehicle. These, along with the two types of intention and hidden intention, are the assertions of Mind-Only. The fourth is to observe how to lead the profound meaning of what is said elsewhere, as it is said: Knowing what is without essence as essence, abiding well in what is inverted, being greatly afflicted by afflictions, one will attain supreme enlightenment. Among these, essence is the mind's distraction, and the absence of it is the absence of essence. Inverted is inverted from purity, bliss, permanence, and self. Affliction is fatigue from prolonged asceticism. These are stated in the Ornament of Sutras: Hearers and self-nature, likewise subduing faults, and the profound meaning of what is said, these four are hidden intentions. This is how it is explained. Second, in the commentary, it is said: Intention is merely keeping in mind, and does not acknowledge dependence on others. Hidden intention is dependent on grasping that very thing. Regarding this, the former are the basis of intention.
Tibetan
་དགོས་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པའོ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་དགོངས་པ་མིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་འདི་གཉིས་འགལ་དགོས་ཏེ་དགོས་པ་གཙོ་ལ་དགོངས་གཞི་མི་གཙོ་བ་དང༌། དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དགོས་པས་སོ། །མི་འགལ་བ་ནི་དགོངས་པ་དང་པོ་དང་ཐ་མ་གཉིས་གཉེན་པོ་ལ་ལྡེམ་དགོངས་སུ་བཤད་ཅིང༌། ཐེག་བསྡུས་སུ་བཤད་པའི་གཉིས་པ་ཡང་གཉེན་པོ་ལ་ལྡེམ་དགོངས་ ཡིན་པས་སོ། །གཞན་ཡང་ང་ཉིད་རྣམ་གཟིགས་སོ་ཞེས་པ་ཡང་གཙོ་བོར་སངས་རྒྱས་ལ་བརྙས་པ་ལྡོག་པའི་དོན་དུ་གསུངས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་འདྲ་བ་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་གསུངས་པ་མིན་པས་སོ། །དེས་ན་དགོངས་གཞི་གཞན་དུ་བཙལ་དགོས་པའི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་དགོས་པ་འབའ་ཞིག་གི་ཕྱིར་མཛད་པ་ཡིན་གྱི་དགོངས་གཞིའི་ཕྱིར་མིན་ནོ། །འོ་ན་ལུང་དོན་གང་ཞེ་ན། སྒྲས་ཟིན་ཚོད་དེ་ཚིག་དེའི་དགོངས་པ་མིན་པར་ལོགས་སུ་བཤད་ནས་འདི་ལ་བསམས་ཏེ་གསུངས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བ་པོའི་བསམ་པ་སྟོན་པའི་ཆ་ནས་དགོངས་པ་ཡིན་ལ། ཐད་ཀར་མི་སྟོན་པར་འཁྱོག་པོའི་ངག་གིས་བསྟན་པའི་དགོས་པ་འདིའོ་ཞེས་དགོས་པ་སྟོན་པའི་ཆ་ནས་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་སྟེ་ལྡེམ་པོའམ་ལྡེའུའི་ངག་ནི་འཁྱོག་པོ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤཱནྟིས་བསྟན་པའི་དོན་བརྗོད་པ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ལ། བསྟན་པའི་སྒྲའི་དགོས་པ་བཤད་པ་ནི་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་དང་ཡང་མཐུན་ནོ། །དེས་ན་དགོངས་ལྡེམ་དགོངས་གཉིས་དྲང་དོན་གྱི་གཞུང་དང་གཅིག་ལ་འཇོག་ཚུལ་ཐ་དད་པས་བཞག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་འདི་ལ་དགོངས་ནས་སོ་ཞེས་དང༌། འདིའི་ཆེད་དུ་གསུངས་སོ་ཞེས་པ་གཉིས་སོ། །དགོངས་པ་ལ་ཕ་རོལ་གཟུང་བ་ལ་མི་ལྟོས་ཞེས་པ་ནི་དེའི་ཆ་ནས་དགོངས་པར་མི་འཇོག་ཅེས་པ་ཡིན་ལ། ལྡེམ་དགོངས་ལ་དེ་ཉིད་ཅེས་པས་གཉིས་ཀ་གཞི་གཅིག་ལ་རྩི་བར་གསལ་ལོ། །ཊཱིཀ་བྱེད་དག་གིས་ནི་ཚུལ་འདི་ཙམ་ཡང་ལེགས་པར་མ་བརྟགས་ སོ། །གསུམ་པ་ནི། འདི་དག་ཐམས་ཅད་དྲང་དོན་ཡིན་ཏེ། དགོངས་པ་ནི་སྒྲས་ཟིན་ལས་དགོངས་པ་གཞན་དུ་བཙལ་དགོས་ལ། ལྡེམ་དགོངས་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མིན་པའི་ངག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཀུན་བཏུས་ལས། ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ་གང་ཞེ་ན། གང་མིང་གི་ཚོགས་དང་ཚིག་གི་ཚོགས་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་ཀྱི་དོན་གཞན་དུ་བརྗོད་ལ་དོན་གཞན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་སྟེ། ཞེས་སོ། །འོ་ན་ཐམས་ཅད་བསྒྱུར་བ་ལྡེམ་དགོངས་སུ་འགྱུར་ཞེ་ན། འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཕྱེ་ཞེ་ན་ལྡོག་པ་ཙམ་གྱིས་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟར་མིན་ན་དགོངས་ལྡེམ་དགོངས་
Chinese
说“主要显示必要”并非密意，如果那样，这两者就必须相违，因为主要必要和非主要意图之间，必须有相反的差别。不相违之处在于，第一个和最后一个密意都说是针对对治的委婉密意，并且《摄大乘论》中所说的第二个也是针对对治的委婉密意。此外，“我即是遍见者”这句话，主要是为了避免轻蔑佛陀，而不是主要为了说明诸佛的法身相同。因此，凡是需要另寻意图的非字面意义，都是为了必要而作，而不是为了意图。那么，经文的意义是什么呢？就是说，字面上的意思并非该词的密意，而是另外解释说“思考这个而说的”，从显示说话者意图的角度来说是密意，而从不直接显示，而是用委婉的语言显示“这个是必要”的角度来说，是委婉的密意，因为委婉或隐晦的语言是委婉的。这样，香提所说的意义表达就是有密意的，而解释所说之词的必要，也与委婉密意相符。因此，密意和委婉密意，是根据对直义的论典，以相同的方式安立，但方式不同而安立的，也就是“考虑到这个而说”和“为了这个而说”这两种。说密意不依赖于抓住对方，是指从那个角度来说，不认为是密意，而委婉密意说“那个本身”，清楚地表明两者都认为是同一个基础。注释者们甚至没有很好地考察这种方式。 第三，这些都是直义，因为密意必须从字面意义之外寻找其他密意，而委婉密意是非字面意义的语言。如《集论》中说：“何为委婉密意的决择？即以异名之组合、异词之组合、异字之组合表达，而将意义完全转变者。”那么，是否所有转变都是委婉密意呢？是这样认为的。那么，如何区分呢？仅仅通过反转，如果不是这样，密意和委婉密意
English
To say "primarily showing the necessity" is not the intention. If that were the case, these two would have to contradict each other, because there must be a difference of opposition between the primary necessity and the non-primary intention. The non-contradiction is that the first and last intentions are both said to be euphemistic intentions for the sake of the antidote, and the second one mentioned in the *Compendium of The Great Vehicle* is also a euphemistic intention for the sake of the antidote. Furthermore, the statement "I am the All-Seeing One" is primarily spoken to avert contempt for the Buddha, and not primarily to explain that the Dharmakayas of all Buddhas are the same. Therefore, all non-literal meanings that require searching for another intention are done for the sake of necessity and not for the sake of intention. So what is the meaning of the scripture? It means that the literal meaning is not the intention of that word, but it is explained separately as "spoken with this in mind." From the point of view of showing the speaker's intention, it is an intention. From the point of view of not showing it directly, but showing "this is the necessity" with euphemistic language, it is a euphemistic intention, because euphemistic or obscure language is euphemistic. In this way, the expression of meaning taught by Śānti is intentional, and the explanation of the necessity of the taught word is also in accordance with euphemistic intention. Therefore, the two, intention and euphemistic intention, are established in the same way as the literal meaning, but they are established in different ways, namely, "spoken with this in mind" and "spoken for this purpose." To say that intention does not depend on grasping the other party means that from that point of view, it is not considered intention, and the euphemistic intention says "that itself," clearly showing that both are considered to be the same basis. The commentators have not even examined this method well. Third, all of these are literal meanings, because intention must seek another intention beyond the literal meaning, and euphemistic intention is non-literal language. As the *Compendium* says: "What is the ascertainment of euphemistic intention? It is that which expresses a different meaning with a collection of names, a collection of words, and a collection of letters, and completely transforms the meaning." So, does all transformation become euphemistic intention? It is accepted. So how do you distinguish? Only by reversal. If it is not so, intention and euphemistic intention