Tibetan
ག་མ་དག་གོ་ཞེས་སྔ་མ་དག་འཆད་དོ། །འོན་ཀྱང་ལྷའི་མིག་ཚོགས་ལམ་ནས་འཐོབ་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་ལ། ས་བདུན་པའི་ཡོངས་སྦྱོང་གི་སྐབས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་ཐོབ་པར་གསུངས་པས་རྗེས་མཐུན་པ་དེ་ནས་ཡོད་དོ། །མཚན་ཉིད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཁོ་ན་ལ་འདོད་པར་བྱ་སྟེ་སྔར་དྲངས་པའི་མདོས་བྱང་སེམས་སངས་རྒྱས་པའི་མིག་ལ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་སྤྱན་ལྔ་ཀ་སངས་རྒྱས་ལ་མངའ་བར་རྡོར་གཅོད་ལས་བཤད་ཅིང་འབུམ་གྱི་གནོད་འཇོམས་ལས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལ་སྤྱན་ལྔ་ཡོད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་འཕགས་པའི་ལུང་དྲངས་ནས་ཤའི་མིག་ཡུལ་ངེས་པར་བསྟན་པ་ནི་བྱང་སེམས་ལ་དགོངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་བྱང་ཆེན་མིག་ལྔ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་འདོད་པ་དང་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སློབ་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང༌། འགྲེལ་ཆེན་ལས་ཤའི་མིག་ལ་བཤད་པ་ལྟར་རྫུན་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་སྒོམ་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། མིག་ལྔ་པོ་དེ་དག་ལ་སློབ་པའི་བྱང་ཆེན་རྣམས་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་པ་ལྟར་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་དང༌། གནས་སྐབས་སུ་ཡང་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པ་ན་རང་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་ཐབས་རྣམས་ཤེས་པས་གཞན་ལ་རག་མི་ལས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་ལྔ་པོ་དེ་དག་དང་འབྲེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ལྔ་པོ་དེ་ཐ་ སྙད་དུ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ནས་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་བྲལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གཅིག་པ་སྟེ་ཐ་དད་པ་མེད་པར་རྟོགས་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སློབ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་མངོན་ཤེས་དྲུག་བརྗོད་བྱར་བྱས་པ་ལ་འདོམས་སོ། །འདི་ལ་གཉིས། གང་ལ་གདམས་པའི་ཡུལ། དེ་ལ་འདོམས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ། རྟེན་གྱི་ས། བརྟེན་པའི་མཚན་ཉིད། ཁྱད་པར། ས་མཚམས། དགོས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཀུན་བཏུས་སུ། ཕྱི་རོལ་པའམ། ཉན་ཐོས་སམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་རུང་སྟེ་དག་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་ཚད་མེད་པ་རྣམས་མངོན་པར་སྒྲུབ་བོ་ཚད་མེད་པ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བར་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། ཞེས་པ་ལྟར་དང་པོ་ལྔ་བསམ་གཏན་བཞིའི་དངོས་གཞི་དག་པ་བ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲུབ་བོ། །དྲུག་པའི་རྟེན་ནི་དེ་ཉིད་ལས། ཡོན་ཏན་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཉན་ཐོས་སམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འམ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་རུང་སྟེ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒྲུབ་བོ་ཞེས་རབ་མཐའི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། ཀུན་བཏུས་པའི་ལུགས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་བཞིའི་དངོས་གཞི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྟེན་དུ་རུང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རབ་མཐའི་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་དུ་འདོད་དོ། །གཟུགས་མེད་ལ་མི་བརྟེན་ཏེ། ཀུན་བཏུས་སུ་མངོན་ཤེས་དྲུག་ཀ་ལ་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་པས་སོ། །མཛོད་ལས། ཟད་པ་ མངོན་ཤེས་སྟོབས་བཞིན་ནོ། ཞེས་ཟག་པ་ཟད་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་དང་འདྲ་བར་ས་ཐམས་ཅད་པར་བཤད་པ་ནི་བྱེ་སྨྲའི་ལུགས་ཡིན་པས་མི་གནོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཤིན་ཏུ་དག་ཐོབ་ནས། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང༌། །ཇི་ལྟར་རྣམས་གནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས། །མཐུ་གྲུབ་པ་ཡི་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ཞེས་རྟེན་བསམ་གཏན་བཞི་པ་དང་གནས་ཡེ་ཤེས་མི་རྟོག་པ་དང་ནི་ལྡན། ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཆོས་ཡིད་ལ་བྱས་ན་མཐུ་འགྲུབ་པར་གསུངས་སོ། །འོ་ན་མངོན་ཤེས་སྒྲུབ་པའི་རྣམ་གནས་སམ་ཡིད་བྱེད་གང་ཞེ་ན། དང་པོའི་རྣམ་གནས་ནི་ལུས་ཡང་བ་དང༌། གཉིས་པ་ནི་སྒྲས་ཁྱབ་པ་དང༌། གསུམ་པ་ནི་བདག་གི་ལུས་འདི་འདྲ་བ་ལ་སེམས་འདི་ལྟ་བུ་སྣང་བས་གཞན་ལ་ཡང་ལུས་འདི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པས་སེམས་འདི་འདྲ་བ་ཡོད་ཅེས་མོས་པའོ། །བཞི་པ་ནི་ཡིད་ཤེས་འགགས་མ་ཐག་པའི་མཚན་མ་བཟུང་ནས་ལུགས་བཟློག་ཏུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་བར་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །ལྔ་པ་ནི་ཕྱོགས་རྣམས་སྣང་བས་ཁྱབ་པ་དང༌། དྲུག་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་བདག་མེད་དོ་ཞེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །འོ་ན་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་འགྱུར་ཚུལ་ཇི་འདྲ་བ་ཞེ་ན། འདི་ནི་འཁར་གཞོང་ལ་རྒྱ་ཤུག་བརྟེན་པ་དང་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་ལ་དེ་ལ་བརྟེན་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ཡང་མིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། བརྟེན་པར་བཤད་པ་དེ་རྣམས་ས་གང་དང་གང་ གི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཐ་སྙད་བྱས་པ་སྟེ། ཚུལ་འདི་ནི་ལམ་གྱི་སེམས་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་མངོན་པ་བའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བརྡའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔ་མ་དྲུག་མིང་དང་ཕྱི་མ་དྲུག་དོན་ཡིན་པས་དེ་དག་རིམ་པ་ལྟར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མངོན་ཤེས་ནི། ས་གཡོ་བ་དང་སོགས་པས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་མང་པོ་དང་མང་པོར་གྱུར་ནས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡུལ་དང༌། དེ་དག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་སྒོམ་བྱུང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ནི་མངོན་ཤེས་ཏེ། ཡུམ་འདི་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆེན་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པའི་ཕར་ཕྱིན་རབ་ཏུ་འཐོབ་སྟེ། རྫུན་འཕྲུལ་
Chinese
说“怎么不正确呢”，这是在解释前面的不正确之处。然而，通过天眼之门获得（天眼）没有过失。因为在第七地的圆满修行之时，据说能获得佛眼，所以从那时起就有了相符之处。经部师认为佛眼唯有在佛地才有，因为之前引用的《朵》中说菩萨成佛的眼睛。总的来说，金刚乘中说佛具有五眼，《十万颂》的《除障品》中也说佛有五眼。之前引用圣者的教证，明确指出肉眼所见的对境，这是对菩萨而言的。第三，大菩萨想要圆满修习五眼并获得，所以要修学六度，如是说，所以要修学六度，以及无自性。并且，如《大疏》中所说肉眼，也要修习神变的足。第四，修习这五眼的菩萨们，将证得无上菩提，如是说，这是最终的果位。在暂时的情况下，当利益他人时，因为自己知道那些方法，所以不依赖他人。第二，与那五个对境相关的五个有境，在名言中于相续中生起，在胜义中证悟到远离戏论的真如自性是一体的，没有差别，如是修学。第三，是对以六神通作为所说境进行教诫。这有两点：所教诫的对象，以及教诫的方式。第一点有五方面：所依之基，所依之相，差别，地界，必要。第一，在《集论》中说：无论是外道，还是声闻，还是菩萨，还是如来，都可以依靠清净的四禅来现证无量，五种如其所应地现证无量。如是说，最初的五种是依靠四禅的本体清净者来修习的。第六神通的所依，在该论中说：其余的功德，无论是声闻，还是菩萨，还是如来，都可以依靠达到极致的第四禅来修习。如是说，是依靠达到极致的第四禅来解释的。
English
It is said, "How is it incorrect?" This is explaining the previous incorrectness. However, there is no fault in obtaining (the divine eye) through the gate of the divine eye. Because it is said that one can obtain the Buddha's eye during the complete practice of the seventh bhumi, there is accordance from that point onwards. The characteristic is that it should be considered that the Buddha's eye is only in the Buddha's bhumi, because the previously quoted 'Do' speaks of the eye of a Bodhisattva becoming a Buddha. In general, it is said in the Vajra Cutter that the Buddha possesses all five eyes, and in the 'Subduing Harm of the Hundred Thousand' it is also said that the Buddha has five eyes. Previously, the quoted scripture of the noble one, which clearly pointed out the object seen by the flesh eye, was referring to the Bodhisattva. Third, the great Bodhisattva wants to fully practice and obtain the five eyes, so he should study the six perfections, as it is said, so he should study the six perfections, and selflessness. Also, as the 'Great Commentary' says about the flesh eye, he should also practice the feet of miraculous power. Fourth, the great Bodhisattvas who practice these five eyes will attain unsurpassed enlightenment, as it is said, this is the ultimate result. In the temporary situation, when benefiting others, because one knows those methods oneself, one does not rely on others. Second, the five objects related to those five objects, arise in the continuum in name, and in the ultimate, realize that the nature of suchness, which is free from elaboration, is one, without difference, thus one should study. Third, it is an admonition to make the six superknowledges the object of speech. There are two aspects to this: the object to be admonished, and the manner of admonishing. The first point has five aspects: the basis of reliance, the characteristic of reliance, the difference, the boundary of the bhumi, and the necessity. First, in the 'Compendium', it says: Whether it is an outsider, or a Shravaka, or a Bodhisattva, or a Tathagata, one can rely on the pure four dhyanas to manifest the immeasurable ones, and the five superknowledges also manifest the immeasurable ones as they should. As it is said, the first five are practiced by relying on the pure one who is the essence of the four dhyanas. The basis of the sixth superknowledge, in that same text, says: The remaining qualities, whether it is a Shravaka, or a Bodhisattva, or a Tathagata, can be practiced by relying on the fourth dhyana that has reached the ultimate. As it is said, it is explained by relying on the fourth dhyana that has reached the ultimate.
Chinese
如此。以《集论》的观点，四禅和四无色的本体，凡是能作为殊胜功德之所依者，都认为是极顶的禅定和无色定。不依赖于无色，因为《集论》中说，六种神通都依赖于禅定。在《俱舍论》中说：如尽灭之神通力。说与知尽漏之力的相同，是各部派的观点，故无妨害。因此，《经庄严论》中说：获得极清净的第四禅后，完全摄取无分别之智慧，以及如何安住于诸法之作意，能获得神通成就之殊胜者。意思是说，第四禅是所依，与安住之无分别智慧相应，如果作意如何安置之法，就能成就神通。那么，成就神通的行相或作意是什么呢？第一个行相是身体轻盈，第二个是被声音所遍满，第三个是由于我的身体显现如此，心中也显现如此，因此推测他人也具有如此的身体，心中也应如此。第四个是抓住意识刚灭时的相，并作意于逆向连接至转世之间的过程。第五个是诸方被光明所遍满，第六个是作意诸法无我。那么，能依和所依的生起方式是怎样的呢？这不像拐杖依赖于手杖座，也不像种子生出幼苗而依赖于它。那么是什么呢？所说的依赖，是指在哪个地的体性中产生而称为依赖，这种方式对于道之心的所有所依都要了解，这是法相宗不共的术语。第二，前六个是名称，后六个是意义，因此将它们依次对应。其中，神变之神通是，以地动等为境，一变为多，多变为一等，如实显示这些的由修所生的等持和智慧就是神通。行持此经的菩萨能获得圆满的神通波罗蜜多，幻变
English
Thus it is. According to the Abhidharmasamuccaya, all that can serve as the basis for the actual qualities and distinctions of the four dhyanas and four formless realms are considered to be the ultimate dhyana and formless realms. It does not rely on the formless realms, because the Abhidharmasamuccaya states that all six superknowledges rely on dhyana. The Abhidharmakosa states: Like the power of exhaustion superknowledge. Explaining that it is similar to the power of knowing the exhaustion of defilements is the view of the Vaibhashikas, so there is no harm. Therefore, the Ornament of the Sutras states: Having obtained the extremely pure fourth dhyana, completely grasping non-conceptual wisdom, and from attending to how things abide, one will obtain the supreme accomplishment of power. This means that the fourth dhyana is the basis and is endowed with non-conceptual wisdom that abides. If one attends to the dharmas as they are arranged, then power will be accomplished. So, what are the aspects or mental activities for accomplishing superknowledge? The first aspect is lightness of body, the second is being pervaded by sound, and the third is believing that since my body appears like this and my mind appears like this, others also have a body like this and a mind like this. The fourth is grasping the sign of the immediately ceased mind consciousness and attending to the process of connecting back to rebirth. The fifth is that all directions are pervaded by appearances, and the sixth is attending to the fact that all dharmas are without self. So, what is the manner in which the basis and what depends on it come to be? This is not like a cane relying on a cane seat, nor is it like a sprout growing from a seed and relying on it. So what is it? The dependence that is spoken of is the term for dependence on what arises as the essence of which ground. This manner should be understood for all the bases of the mind of the path. This is a unique term of the Abhidharma school. Secondly, the first six are names and the last six are meanings, so they should be applied in order. Among them, the superknowledge of magical power is: with the earth shaking and so on as the object, transforming from one into many and from many into one, and so on. The samadhi and wisdom arising from meditation that show these as they are are superknowledge. The great bodhisattva who practices this sutra will obtain the perfection of superknowledge, magical transformation.