Tibetan
གིས་སྐྱེད་ན། འཁོར་འདས་ལ་མི་གནས་པའི་སྒྲུབ་པ་དེ་སྐྱེས་པས་སོ། །དེ་སྐྱེས་པའི་འོག་ཏུ་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་རང་རང་གི་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ལ་འགོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞན་གྱི་དོན་གོ་རིམ་བཞིན་སྒྲུབ་པ་དེ་སྐྱེའོ། །ཐབས་གང་གིས་འགོད་ན་གཞུག་པ་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་དང་སོགས་པས་ལྡེམ་དགོངས་ལྷག་མ་གསུམ་དང་དགོངས་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་སོ། །འདིའི་མཐའ་དཔྱད་པ་ལ་གསུམ། དགོངས་ལྡེམ་དགོངས་ཀྱི་ངོ་བོ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར། གྲངས་ངེས་གང་ཡིན་བསམས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དགོངས་པ་དང༌། ལྡེམ་དགོངས་སོ། །དང་པོ་ནི། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། མཉམ་པ་ཉིད་དང་དོན་གཞན་དང༌། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་དུས་གཞན་དང༌། །གང་ཟག་གི་ནི་བསམ་པ་ལ། །དགོངས་པ་རྣམ་པ་བཞིར་ཤེས་བྱ། ཞེས་པ་ལྟར་བཞི་ལས། མཉམ་པ་ཉིད་ལ་དགོངས་པ་ནི། ང་ཉིད་དེའི་ཚེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམ་གཟིགས་སུ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཉམ་པའོ། །དོན་གཞན་ལ་དགོངས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་མ་སྐྱེས་པའོ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །དུས་གཞན་ ལ་དགོངས་པ་ནི། གང་དག་བདེ་བ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་དེ་དག་དེར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་ཤི་འཕོས་མ་ཐག་མི་སྐྱེ་ཡང་དུས་གཞན་ནའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །གང་ཟག་གི་བསམ་པ་ལ་དགོངས་པ་ནི། དགེ་རྩ་འགའ་ཞིག་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་བསྔགས་ལ། ཆུང་ངུས་ཆོག་ཤེས་པ་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་སྨད་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱན་ལས། གཞུག་པ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་དང༌། །མཚན་ཉིད་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་གཞན། །གཉེན་པོ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་དང༌། །བསྒྱུར་བ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་སྟེ། ཞེས་པ་ལྟར་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ཉན་ཐོས་རྣམས་བསྟན་པ་ལ་གཞུག་པའི་དོན་དུ་སྐྲག་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་སོགས་ཡོད་པར་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། མཚན་ཉིད་གསུམ་ལ་དགོངས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སོགས་སུ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སུམ་ཅུ་པ་ལས། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣམ་གསུམ་གྱི། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་རྣམ་གསུམ་ལ། །དགོངས་ནས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་བསྟན་པ་ཡིན། ཞེས་ཀུན་བརྟགས་རྫས་སུ་མེད་པས་མཚན་ཉིད་དང༌། གཞན་དབང་རང་ལས་མི་སྐྱེའི་གཞན་ལས་སྐྱེ་བས་སྐྱེ་བ་དང༌། ཡོངས་གྲུབ་དམ་པ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་ནམ་དམིགས་པ་ཡིན་ཞིང་གཞན་དབང་ལས་ལོགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་
Chinese
以之生起，不住于轮回涅槃的修行由此而生。此生起之后，为了将所化众生各自的意乐安置于三乘道，依次成就其特征的利他之事便会生起。以何种方便安置呢？以引入时委婉的密意等，即以委婉密意剩余三种和四种密意之门。此之边际考察有三：密意、委婉密意的体性；二者之差别；数量决定为何之思考。第一者有二：密意和委婉密意。第一者，《经庄严论》中说：“平等性与异义，如是亦有异时，于有情之意乐，当知密意有四。”如是四者中，于平等性之密意是：“我即于彼时成为圆满正等觉佛毗婆尸。”如是所说是法身平等。于异义之密意是：“一切法皆无自性，不生。”等所说，非如言故。于异时之密意是：“凡是发愿往生极乐世界者，彼等将往生彼处。”如是所说，虽非死后立即往生，然密意在于异时。于有情之意乐之密意是：对某些功德赞叹，对某些以少为足者贬低等。第二者，《庄严论》中说：“引入委婉而密意，特征委婉密意异，对治委婉密意与，转变委婉密意是。”如是四者中，第一者是：为了引入声闻众于教法，为了遣除恐惧而显示色等存在。第二者是：于三相密意而显示一切法无自性等。彼亦如《三十颂》中说：“自性乃是三种性，于无自性三种性，密意一切诸法者，是故宣说无自性。”即周遍计度无实性为特征，他起因不由自生，由他而生为生起，圆成实胜义无分别智之义或所缘，且不离于他起因故为胜义
English
By which it arises, the practice of not abiding in samsara and nirvana arises from this. After this arises, in order to place the beings to be tamed according to their respective intentions on the path of the three vehicles, the benefit of others, which is the characteristic of accomplishing them in order, will arise. By what means does it place them? By the intention of being gentle when introducing them, etc., that is, through the remaining three of the gentle intentions and the four doors of intention. There are three examinations of this limit: the nature of intention and gentle intention; the difference between the two; and the consideration of what the definite number is. The first has two: intention and gentle intention. The first is: In the Ornament of the Sutras, it says: "Equality and other meanings, likewise other times, in the minds of beings, know that there are four kinds of intention." Among these four, the intention of equality is: "I myself became the perfectly complete Buddha Vipashyin at that time." As it is said, the Dharmakaya is equal. The intention of other meanings is: "All dharmas are without self-nature, unborn." etc., as it is said, because it is not as it sounds. The intention of other times is: "Those who aspire to be born in Sukhavati will be born there." As it is said, although they are not born immediately after death, the intention is in other times. The intention of the minds of beings is: praising some merits for some, and belittling some who are content with little, etc. The second is: In the Ornament, it says: "Introducing with gentle intention, the characteristic of gentle intention is different, the antidote of gentle intention and the transformation of gentle intention." Among these four, the first is: In order to introduce the Shravakas to the teachings, in order to dispel fear, it shows that form etc. exist. The second is: With intention on the three characteristics, it shows that all dharmas are without self-nature etc. That is also as it says in the Thirty Verses: "Self-nature is of three kinds, in the three kinds of no self-nature, intending all dharmas, therefore it is said to be without self-nature." That is, the completely imputed is without substance as a characteristic, the other-dependent does not arise from itself, but arises from others as arising, the perfectly established ultimate is the meaning or object of non-conceptual wisdom, and because it is not separate from the other-dependent, it is the ultimate
Tibetan
ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་དགོངས་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། རྒྱན་ལས། སངས་རྒྱས་ཆོས་ལ་བརྙས་པ་དང༌། །ལེ་ལོ་ཅུང་ཟད་ཆོག་འཛིན་དང༌། །ང་ རྒྱལ་འདོད་ཆགས་སྤྱོད་པ་དང༌། །འགྱོད་དང་མ་ངེས་ལྡོག་པ་ནི། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྟེ། །དེ་ཡི་གཉེན་པོར་ཐེག་མཆོག་གསུངས། ཞེས་པ་ལྟར་ཉེས་པ་བརྒྱད་གདུལ་བའི་ཕྱིར་དུ་བསྟན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་བརྙས་པའི་གཉེན་པོར་ནི་དགོངས་པ་དང་པོ་བཤད་པ་དང༌། ལུང་གི་ཆོས་ལ་བརྙས་པའི་གཉེན་པོར་ནི་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དང་མཉམ་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ན་གཟོད་ཐེག་ཆེན་གྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ཐེག་བསྡུས་སུ་དོན་གཞན་ལ་དགོངས་པ་ལ་བཤད་ལ། དེའི་དོན་བཤད་སྦྱར་དུ་ལུང་ལས་དོན་གཞན་ཐེག་ཆེན་གྱི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པར་བཤད་དོ། །ལེ་ལོའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་ནི། དུས་གཞན་ལ་དགོངས་པར་བཤད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཟླ་འོད་དྲི་མེད་ཀྱི་མཚན་སྨོས་པ་ཙམ་གྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་ནི། ལ་ལར་སྦྱིན་སོགས་སྨད་ལ་གཞན་དུ་བསྔགས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱོད་པའི་གཉེན་པོར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་འབྱོར་པ་བསྔགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ང་རྒྱལ་ལ་སྤྱོད་པའི་གཉེན་པོར་སངས་རྒྱས་ལ་ལའི་ཕུན་ཚོགས་བསྔགས་པ་ལྟ་བུའོ། །འགྱོད་པའི་གཉེན་པོར་གང་དག་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་དེ་དག་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོའོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །མ་ངེས་པ་ལྡོག་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལུང་བསྟན་པ་དང༌། ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་བཤད་པ་ལྟ་ བུའོ། །འདི་དང་དགོངས་པ་དང་ལྡེམ་དགོངས་གཉིས་པ་རྣམས་སེམས་ཙམ་ཁོ་ནའི་འདོད་པའོ། །བཞི་པ་ནི། བརྗོད་བྱ་ཟབ་མོ་གཞན་དུ་འདྲེན་པ་ལ་བལྟ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། སྙིང་པོ་མེད་ལ་སྙིང་པོར་ཤེས། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ལེགས་པར་གནས། །ཉོན་མོངས་པས་ནི་རབ་ཉོན་མོངས། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་སྙིང་པོ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་གཡེང་ངོ༌། །དེ་མེད་པ་ནི་སྙིང་པོ་མེད་པའོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་གཙང་བདེ་རྟག་བདག་ལས་ལོག་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཡུན་རིང་པོར་དཀའ་སྤྱད་ཀྱིས་ངལ་བའོ། །དེ་དག་ནི་རྒྱན་ལས། ཉན་ཐོས་དང་ནི་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་བཞིན་ཉེས་པ་གདུལ་བ་དང༌། །བརྗོད་པ་ཟབ་པ་ཉིད་ལ་ནི། །ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་འདི་རྣམ་བཞི།
Chinese
就像考虑到无自性而说无自性一样。第三是，如《庄严经论》中所说：“轻蔑佛与法，懈怠少分满足，我慢贪欲行，后悔与不定，是众生的障碍，为彼对治说胜乘。”就像为了调伏八种过失而宣说一样，对于轻蔑佛的对治，是宣说第一种密意；对于轻蔑经教的对治，就像说如果供养、恭敬如恒河沙数般的佛，才能生起大乘的证悟。这在《摄大乘论》中被解释为意指其他意义。在解释其意义时，经中说意指其他大乘证悟之法而宣说。对于懈怠的障碍的对治，是说意指其他时间，就像说仅仅念诵如来月光无垢之名，就能确定获得无上菩提。对于以少为足的对治，就像有时贬低布施等，而在其他时候赞扬。对于行贪欲的对治，就像赞叹佛土的富饶。对于行我慢的对治，就像赞叹某些佛的圆满。对于后悔的对治，就像说那些危害佛菩萨的人会升入天界。对于不定退转的障碍的对治，就像对声闻进行授记，以及宣说一乘。这些以及密意和隐晦密意这两种，仅仅是唯识宗的观点。第四是，观察将所说深奥之义引向其他方面，如云：“无实执为实，于颠倒安住，烦恼极烦恼，得胜菩提。”其中，实义是心的散乱，无实义即是无散乱。颠倒是与净、乐、常、我相违背。烦恼是长期苦行所带来的疲惫。这些在《庄严经论》中说：“声闻与自性，如是调伏过失，以及所说深奥，隐晦密意此四种。”
English
It is like explaining no-self by considering no-self. The third is, as stated in the Ornament of the Mahayana Sutras, "Disparaging the Buddha and the Dharma, being lazy and content with little, acting with pride and desire, regret and uncertainty, are the obscurations of sentient beings; the supreme vehicle is taught as their antidote." It is like teaching in order to subdue the eight faults. The antidote to disparaging the Buddha is explaining the first intention. The antidote to disparaging the Dharma is like saying that if one serves and honors as many Buddhas as there are grains of sand in the Ganges River, then the realization of the Great Vehicle will arise. This is explained in the Compendium of the Great Vehicle as referring to another meaning. In explaining its meaning, it is said in the scriptures that it is taught with the intention of another meaning, the Dharma of the realization of the Great Vehicle. The antidote to the obscuration of laziness is explained as referring to another time, like saying that merely mentioning the name of the Tathagata Immaculate Moonbeam will certainly lead to unsurpassed enlightenment. The antidote to being content with just a little is like sometimes disparaging generosity and other times praising it. The antidote to acting with desire is like praising the prosperity of the Buddha-fields. The antidote to acting with pride is like praising the perfections of some Buddhas. The antidote to regret is like saying that those who harm Buddhas and Bodhisattvas will go to the higher realms. The antidote to the obscuration of uncertainty and turning back is like prophesying to the Hearers and teaching the One Vehicle. These, along with the intention and the hidden intention, the latter two are only the views of the Mind-Only school. The fourth is to look at leading the profound subject matter to another meaning, as it says: "Knowing the essenceless as essence, abiding well in the inverted, being extremely afflicted by afflictions, one will attain supreme enlightenment." There, essence is the mental wandering. The absence of that is the essenceless. The inverted is what is contrary to pure, bliss, permanence, and self. Affliction is the exhaustion from long-term asceticism. These are stated in the Ornament of the Sutras: "Hearers and self-nature, likewise subduing faults, and the profound statement itself, these four are the hidden intentions."