Tibetan
ང་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་བྱས་ པ་ཞིག་གི་རང་དབང་དུ་བྱས་ནས། རང་ལུགས་ཀྱིས་ཡོད་དོ་ཞེས་འདོད་པ་དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་བདག་གིས་ཁས་མ་བླངས་སོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ཀྱང་། འཇིག་རྟེན་ཁོ་ན་ལས་གྲགས་པར་འགྱུར་བས་ཡོད་དོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ངོ་ཁོ་ནར་བྱས་ནས་བདག་གིས་ནི་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །འདིར་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཕུང་སོགས་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོར་འཇོག་པ་ལ་ཚུལ་གཉིས་ཏེ། དབུ་མ་རང་གིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཇོག་པ་ནི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མའི་ངོར་ཁས་ལེན་གྱི་རིགས་ངོར་མི་འཇོག་གོ །སྐབས་འགར་དགོས་པའི་དབང་གིས་ཕུང་སོགས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་འཇོག་པ་ནི། རང་ལུགས་ལ་མི་འདོད་ཀྱི་གཞན་ངོ་ཁོ་ནར་ཁས་ལེན་པས་དེ་གཉིས་འགོག་པ་མི་མཚུངས་སོ། །གཞན་ངོར་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གདུལ་བྱ་དེ་གྲུབ་མཐའ་ངན་པ་གཞན་ལས་ལྡོག་པ་དང་། རིམ་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཞུང་དེས་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་གཞན་ངོར་བྱེད་ཀྱི། རང་ལུགས་ལ་མི་བྱེད་པའི་དོན་གཏན་མིན་པ་ནི། འདིའི་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ལུང་དྲངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་སོ། །ལུང་ནི་སྡོམ་པ་གསུམ་བསྟན་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་ང་དང་ལྷན་ཅིག་རྩོད་ཀྱི། ང་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་མི་རྩོད་དེ་གང་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་ངས་ཀྱང་ཡོད་པར་བཞེད་དོ། །གང་འཇིག་རྟེན་ན་མེད་པར་ འདོད་པ་དེ་ནི་ང་ཡང་མེད་པར་བཞེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །འདི་ནི་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་ལས། གནས་པའམ་སྐྱེ་འཇིག་ཡོད་མེད་དམ། །དམན་པའམ་མཉམ་པའམ་ཁྱད་པར་ཅན། །སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་བསྙད་དབང་གིས། །གསུངས་ཀྱིས་ཡང་དག་དབང་གིས་མིན། །ཞེས་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པར་འཇོག་པ་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟེན་ན་ཇི་ལྟར་གྲགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་འཇོག་པར་གསུངས་པའི་དོན་ནོ། །ཇི་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་འདི་ཇི་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཕུང་པོ་སྤངས་ནས་ལྷག་མེད་ཀྱི་ཞི་བའི་དབྱིངས་སུ་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མིན་པ་དེ་ལྟར་དུ་གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ལ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་འདི་མེད་ན། ལྷག་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་པ་འདི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ང་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་ཡོད་ཅེས་བདག་མི་སྨྲའོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བདག་གིས་ཀུན་རྫོབ་ཁས་བླངས་ཀྱི།
Chinese
如所说“我”，是依仗圣者的智慧所领悟而自主的。像这样，认为以自宗的方式存在，这样的世俗，我也未曾承认是自性成立的。那么是什么呢？虽然这些蕴等不是自性存在的，但因为仅仅在世间流传而存在，所以仅仅以世间的名义，我才宣说。此处，将世俗的蕴等安立于世间名言的范畴内，有两种方式：中观自宗安立为世俗，不以名言量的范畴承许。有时因需要而将蕴等安立为自性存在，这是不为自宗所许，而仅仅为他宗所承许，因此这两种遮破方式并不相同。如此为他宗承许，是因为果，即为了必要。那也是为了使所化之众从其他恶劣宗派中解脱，并逐渐成为证悟真如之方便。因此，该论典的一切安立都是为他宗而作，并非自宗的观点，这一点并非绝对，通过引用此处的知识之理即可得知。所引之理是《三戒品》中所说：“世间与我争论，我却不与世间争论，凡世间认为有的，我也认为有；凡世间认为没有的，我也认为没有。”这就是所说的。这是《七十空性论》中所说：“住或生灭有无等，劣等或等或有别，佛依世间说权说，不说真实胜义谛。”即安立有无等一切，都是依世间如何流传的名言而安立的意义。如果这样，当阿罗汉舍弃五蕴，进入无余寂灭之境时，一切世俗都不存在了，如果世间也没有这些世俗，那么如同无余寂灭一样，我也不会说这些世俗是依赖于世间的名言之“我”而存在的。因此，我仅仅是通过依赖于其他世间的名言来承认世俗的。
English
As it is said, "I" is independent by relying on the wisdom of the noble ones. Like this, I have not admitted that the conventional, which is considered to exist in its own way, is established by its own nature. What is it then? Although these aggregates and so on do not exist by their own nature, I only speak of them by making them only in the name of the world, because they are only known in the world. Here, there are two ways to establish the conventional aggregates and so on in the context of worldly conventions: the Madhyamaka school itself establishes them as conventional, but does not establish them in the category of what is accepted in the context of nominal valid cognition. Sometimes, due to necessity, the aggregates and so on are established as existing by their own nature, which is not accepted by our own school, but only accepted by others, so the two ways of refuting them are not the same. Accepting it in this way for others is for the sake of the result, that is, for the sake of necessity. That is also because it is a means for the trainees to be liberated from other evil schools, and gradually to realize Suchness. Therefore, all the establishments of that treatise are made for others, not for one's own school, which is not absolute, and it can be known by quoting the reason for knowledge here. The quoted reason is what is said in the Three Vows: "The world argues with me, but I do not argue with the world. Whatever the world considers to exist, I also consider to exist. Whatever the world considers not to exist, I also consider not to exist." This is what is said. This is what is said in the Seventy Stanzas on Emptiness: "Dwelling or arising, ceasing, existing, or not existing, inferior or equal or distinct, the Buddha speaks according to the conventions of the world, not according to the ultimate truth." That is, the meaning of establishing all existence and non-existence and so on is established according to the conventions of how it is known in the world. If so, when the Arhat abandons the five aggregates and enters the realm of peace without remainder, all conventions do not exist. If there are no such conventions in the world, then just like the peace without remainder, I would not say that these conventions exist in reliance on the "I" of worldly conventions. Therefore, I only acknowledge the conventional by relying on the conventions of other worlds.
Tibetan
འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་དབང་དུ་ཁས་བླངས་པ་ནི་མིན་ནོ། །ཐོག་མར་འཇིག་རྟེན་ཁོ་ནས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གང་གིས་ཁས་བླངས་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་ལྟོས་ནས་སེལ་བར་ནུས་པས་ན་བསལ་བར་འོས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དབུ་མ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཁོ་བོ་ཅག་ནི་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་རང་རྒྱུད་ལ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཚོགས་ཆེ་བས་ལམ་སྒོམ་པ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་གྱི། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མི་གནོད་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་ཀུན་རྫོབ་འདི་ནི་དགག་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་ཁྱོད་ཀྱི་རིགས་པས་འགོག་ནུས་ན་ངས་ཀྱང་ཁྱོད་ལ་སྟོངས་གདབ་པ་སྟེ་གྲོགས་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་གྱིས་ནི་གནོད་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་ཁྱོད་ཀྱི་གྲོགས་མི་བྱེད་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པར་བྱའོ། །ཁྱོད་དང་འཇིག་རྟེན་པ་གཉིས་འདིར་ནི་རྩོད་པ་གྱིས་ཤིག་དང་། བརྩད་པའི་ཕྱི་ནས་གང་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་དེ་ལ་བདག་གིས་བརྟེན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཁྱོད་རྒྱལ་ན་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་དེ་འདོད་པས་ཁྱེད་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །འོན་ཏེ་ཁྱོད་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཕམ་པར་བྱས་ན་ནི། ཤིན་ཏུ་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྱི་རོལ་མེད་པ་ལ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་གནོད་པས་ཕྱི་རོལ་མེད་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་སོ། །འོ་ན་སེམས་ཙམ་པས་རྡུལ་ཆ་མེད་མེད་པས་དེ་བསགས་པའི་ཕྱི་དོན་འགོག་པའི་རིགས་པས། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་མེད་ཀྱི་ཕྱི་དོན་མི་ཁེགས་སོ་སྙམ་ན། དེ་དག་ཚད་མས་མ་ཁེགས་པར་མི་སྨྲའི་དེ་ཁེགས་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མོད་མི་དགོས་སོ། །འདིས་ནི་ཤེས་པ་དུས་ཀྱི་ཆ་མེད་དང་དེ་འཐུད་པའི་རྒྱུན་ཁེགས་ཀྱང་ཤེས་པ་མི་ཁེགས་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་གྱི་ལུགས་ཀྱིས་ནི་ཕྱི་རོལ་ཆ་མེད་ཁེགས་ན་སྣང་བ་ལ་མ་འཁྲུལ་བའི་དབང་ཤེས་ཁེགས། དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པས་དོན་འཇོག་མི་ནུས་པས་ཕྱི་དོན་ཁེགས་སོ་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །འདིར་ནི་དབང་ཤེས་ འཁྲུལ་པས་གཞལ་བྱ་བདེན་པ་འཇོག་མི་ནུས་ཀྱང་། གཞལ་བྱ་བརྫུན་པ་འཇོག་པ་ལ་དེ་གྲོགས་སུ་སོང་ངོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །འདི་ཉིད་འཕགས་པ་ལྷ་ཡང་བཞེད་དེ་བརྒྱ་པ་ལས། གཅིག་ཡོད་གཅིག་མེད་ཅེས་བྱ་བ། །དེ་ཉིད་མིན་འཇིག་རྟེན་པའང་མིན། །ཞེས་དོན་ཤེས་ཡོད་མེད་འབྱེད་པ་བདེན་གཉིས་གང་གི་ཡང་རྣམ་གཞག་མིན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་འབྱེད་པ་ཀླུའི་ཞབས་ཀྱི་བཞེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ། ས་བཅུ་པ
Chinese
不依赖于世间的名言而独立自主地承认是不行的。最初是由世间本身承认的，因此，能够依赖于谁所承认的就能够遣除，所以是应当遣除的。不是依赖于其他的应成派。这样说，我们是为了遣除自相续中的世俗错乱显现，所以非常重要，因此会安住于修道。如果世间不损害你， 你就依赖于世间本身来破斥这个世俗。如果你的理性能够遮止它，我也会帮助你，即成为朋友。世间也是会损害的，因此我们不会做你的朋友，而是保持中立。你和世间人就在这里争论吧，争论之后，谁有力量，我就依靠谁。如果那时你获胜，我们就乐意依靠你。但是，如果你被世间打败，就依靠非常强大的世间。这样，由于名言的量妨害了无外境，所以不能成立无外境。那么，唯识宗认为，由于没有微尘，所以用聚集微尘来遮止外境的道理，不能遮止方分的无分外境，这样想的话，不是说那些没有被量遮止，即使遮止了，也不需要外境。由此可知，即使知识遮止了时间的无分和连接它的相续，知识也不会被遮止。按照其他宗派的观点，如果遮止了外境的无分，那么不迷惑显现的根识就会被遮止。由于根识是错乱的，所以不能安立事物，因此认为外境被遮止了。在这里，根识 即使错乱也不能安立所量之真，但是认为对于安立所量之假，它成为了帮助。圣天也这样认为，在《百论》中说：“说有亦说无，非彼亦非世。”因为说的是了知有无之义不是二谛中的任何一种安立。因此，那样区分也不是龙树菩萨的观点。第三有三，十地。
English
It is not possible to independently affirm something without relying on worldly conventions. Initially, it is affirmed by the world itself. Therefore, one can refute based on what is affirmed, making it appropriate to refute. It is not based on other Madhyamikas. We say this because we are reversing the deceptive appearances of conventional reality in our own minds, which is very important, and therefore we will abide in the practice of the path. If the world does not harm you, you should refute this conventional reality by relying on the world itself. If your reasoning can prevent it, I will also help you, that is, become a friend. The world is also harmful, so we will not be your friends, but remain neutral. You and the worldly people should argue here, and after the argument, I will rely on whoever is strong. If you win then, we will be happy to rely on you. But if you are defeated by the world, then rely on the very powerful world. In this way, since the measure of conventional terms harms the absence of external objects, it is not possible to establish the absence of external objects. So, if the Mind-Only school thinks that because there are no partless particles, the reason for preventing external objects by accumulating them cannot prevent the partless external objects of directions, it is not said that those are not prevented by measure, even if they are prevented, external objects are not needed. From this, it should be understood that even if knowledge prevents the partless of time and the continuum that connects it, knowledge will not be prevented. According to other schools, if the partless of external objects is prevented, then the sense consciousness that is not confused by appearances will be prevented. Since sense consciousness is confused, it cannot establish things, so it is thought that external objects are prevented. Here, sense consciousness even if confused, cannot establish the truth of what is to be measured, but it is thought that it has become a help in establishing the falsity of what is to be measured. Arya Deva also thinks this way, saying in the Hundred Verses: "Saying 'exists' and saying 'does not exist,' it is neither that nor the world." Because it is said that distinguishing the meaning of knowing existence and non-existence is not any establishment of the two truths. Therefore, such a distinction is not the view of Nagarjuna either. The third has three, the ten bhumis.