Tibetan
་ལས། སེམས་ཙམ་དུ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་བཤད་པ། ཕྱི་རོལ་དང་ནང་གི་སེམས་གཉིས་ཡོད་མེད་མཚུངས་པར་བསྟན་པ། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། སེམས་ཙམ་དུ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཙམ་གྱི་སྒྲས་ཕྱི་རོལ་མི་འགོག་པ་ས་བཅུ་པའི་ལུང་གིས་བསྒྲུབ་པ། དོན་དེ་ཉིད་མདོ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པ། ཙམ་གྱི་སྒྲས་སེམས་གཙོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་འཐད་པ་སྟེ་རིགས་པས་གྲུབ་པ་དང་བྲལ་ཡང་། འཇིག་རྟེན་པའི་གནོད་པས་འཇིགས་ནས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཁས་བླངས་ན་ནི། ལུང་གི་གནོད་པས་འཇིགས་པས་སེམས་ཙམ་དུ་ཡང་ཁས་བླང་དགོས་ཏེ། ས་བཅུ་པ་ལས། དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་རྒྱལ་བའི་གསུང་གི་ནོར་བུ་ཨནྡ་རྙིལ་ལས་སྦྱར་བའི་མདོ་སྡེའི་ས་གཞི་བསྟར་བ་ལ། ཨནྡ་ རྙིལ་ཡིན་པ་དེ་མ་ཤེས་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་ཆུའི་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བར་འཁྲུལ་བ་ཁྱོད་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་ཆུ་ཙམ་ཞིག་བཅུ་བར་འདོད་པས། རང་གི་བློ་གྲོས་ཀྱི་བུམ་པ་སོ་མ་བཏང་བ་བཤལ་ཞིང་བསྙུགས་ནས་དུམ་བུ་རྣམ་པ་བརྒྱར་ཀློག་པ་ན། དེའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་བཞད་གད་དུ་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །མདོའི་དགོངས་པ་འདི་ནི་ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་བློ་ལ་སྣང་བ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་འདིར་མདོའི་དོན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བཤད་པ། ས་དྲུག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཆོས་དབྱིངས་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སེམས་པ་དེ་ལ་ཡོད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིས། སྲིད་པ་ཁམས་གསུམ་རྣམ་ཤེས་སེམས་ཙམ་དུ་རྟོགས་པར་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི། བདག་རྟག་པ་བྱེད་པ་པོ་བཀག་ནས། ཀུན་རྫོབ་སེམས་ཙམ་ཞིག་ཁོ་ན་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་ནི་བྱང་སེམས་དེས་སེམས་ཙམ་ཞིག་ཡིན་པར་རྟོགས་ཏེ། ས་བཅུ་པ་ལས། ལུགས་སུ་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་རབ་ཏུ་རྟོག་གོ །དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལྗོན་པ་བྱེད་པ་པོ་དང་། ཚོར་བ་པོ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་པོ་འདི་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་མོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ལས་ རྣམས་ཡོད་པར་གྱུར་ཏོ། །གང་ན་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་དེ་ན་དོན་དམ་པར་ལས་ཀྱང་མི་ད
Chinese
论。宣说唯心所说的意趣。显示外境与内心的心二者有无相同。《楞伽经》中，宣说唯心所说的意趣。第一有三：以“唯”字不遮止外境，以《十地经》的教证来成立。以其他经典也成立那个意义。“唯”字成立心是主要的。第一是：如果对于仅仅是那样的真如进行观察的理证，即使用理智成立是空无的，也因为害怕世间人的损害，你如果承认世俗，那么也因为害怕教证的损害，也必须承认唯心。如《十地经》中说：“他这样想，如此三界仅仅是心。”如果这样说。回答说，言辞是胜者的语言的宝珠，是从因陀罗尼罗（梵文：Indranila，因陀罗 नीलम，indranīlam，青蓝色宝珠）中提取的，陈列经部的地基。你没有认识到那是因陀罗尼罗，却错误地认为识是实有，是水的形态的完全改变。你想要把仅仅是识是实有的水变成十份。冲洗并摇晃你那没有放下的智慧的瓶子，然后读成八十个碎片，这会成为那些了解其自性的人们的笑柄。这部经的意趣不是像你所想的那样。那么，这里的经的意义是什么呢？因此宣说：第六地现前，对于显现趋向法界的，一切智智的智慧有信心的菩萨，他所说的三有是唯识，是因为遮止了常一的作者，仅仅是世俗的唯心才是作者。因此，世间的作者是菩萨认为仅仅是唯心。如《十地经》中说：对于顺应世间的缘起进行辨别。这样，痛苦的蕴、痛苦的树的作者和受者都不存在，仅仅是这个才能实现，他这样想。他这样想：因为执着于作者，所以业才存在。哪里没有作者，那里胜义中业也不存在。
English
Treatise. Explaining the intention of what is said in Cittamātra. Showing that the existence or non-existence of the external and internal minds are the same. From the Laṅkāvatāra Sūtra, explaining the intention of what is said in Cittamātra. The first has three: Establishing that the word "only" does not prevent the external by the quote from the Daśabhūmika Sūtra. Establishing that meaning by other sūtras as well. Establishing that the word "only" establishes the mind as the main one. The first is: If the reasoning that examines only that suchness is devoid of being established by reason, but if you accept the conventional because you are afraid of the harm of worldly people, then you must also accept Cittamātra because you are afraid of the harm of the scriptures. As it says in the Daśabhūmika Sūtra: "He thinks to himself, 'Thus, these three realms are only mind.'" If you say so. The answer is that the words are the jewels of the Victor's speech, extracted from Indranila (Sanskrit: Indranila, 因陀罗 नीलम, indranīlam, blue sapphire), displaying the foundation of the sutra section. You, who do not recognize that it is Indranila, mistakenly believe that consciousness is real and is a complete transformation of the form of water. You want to make the water that is only consciousness real into ten parts. Washing and shaking the bottle of your wisdom that has not been released, and then reading it into eighty pieces, it will become a laughing stock for those who know its nature. The intention of this sutra is not as it appears to your mind. So, what is the meaning of the sutra here? Therefore, it is explained: The bodhisattva who has attained the sixth ground, whose mind is directed towards the wisdom of the all-knowing wisdom that is manifested in the Dharmadhatu, what he said that the three realms of existence are only consciousness, is because he has prevented the permanent agent, and only the conventional mind is the agent. Therefore, the agent of the world is the bodhisattva who thinks that it is only the mind. As it says in the Daśabhūmika Sūtra: Discriminating the dependent arising that occurs in accordance with the world. In this way, the aggregates of suffering, the agent and experiencer of the tree of suffering do not exist, only this can be achieved, he thinks. He thinks: Because of attachment to the agent, actions exist. Where there is no agent, there is no action in the ultimate sense.