Tibetan
་མེད་ན་ནི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དང་པོར་སེམས་བསྐྱེད་པའི་གང་ཟག་ནི་མ་རིག་པས་བསླད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་འདི་མེད་ཚུལ་བཤད་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་མཁྱེན་ཚུལ་ནི་གཉིས་ཏེ་དོན་དམ་བདེན་པའི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཚུལ་དང་། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཚུལ་ལོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་པའི་སྣང་བ་རྣམས་མ་གཟིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཁྱེན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། མི་སྣང་ཡང་རྟོགས་པའི་ཤུགས་རྟོགས་སངས་རྒྱས་ལ་གཞག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། སྣང་ནས་མཁྱེན་དགོས་པས་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེའི་ངོར། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ཚུལ་གྱིས་མཁྱེན་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པ་དེ་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་ནས་ཕུང་སོགས་སྣང་བ་མིན་ཀྱང་། གང་ཟག་གཞན་གྱི་ཤེས་པ་མ་རིག་པས་བསླད་པ་ལ་སྣང་བ་སངས་རྒྱས་ལ་སྣང་དགོས་ཏེ། སྣང་བ་དེ་མེད་པར་མི་རུང་ལ་ཀུན་རྫོབ་དེ་ཡོད་ན་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པས་དམིགས་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་རིབ་དང་བྲལ་བའི་མིག་ཤེས་ལ། རབ་རིབ་ཅན་ལ་སྣང་བའི་སྐྲ་ཤད་དུ་སྣང་བ་མེད་ཀྱང་། སྣང་བ་དེ་མེད་མི་དགོས་པས་སངས་རྒྱས་དང་མི་ འདྲའོ། །གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་མ་ཟད་ཀྱི་བར་དུ་ཇི་ལྟ་བ་དང་། ཇི་སྙེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་འཇལ་བ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་མི་ནུས་པས། མཉམ་རྗེས་རེས་འཇོག་ཏུ་འཇལ་དགོས་པས་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གི་སྟེང་ནས་དེ་གཉིས་འཇལ་བ་མི་འོང་ངོ་། །འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་མ་ལུས་པ་སྤངས་པ་ན། ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེའི་སྟེང་དུ་ཡང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་བ་རྒྱུན་མི་ཆད་པས། དུས་གཅིག་ཏུ་ཤེས་བྱ་གཉིས་མངོན་སུམ་དུ་འཇལ་མི་འཇལ་གྱི་རེས་འཇོག་མི་དགོས་སོ། །དེས་ན། མཁྱེན་པའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་ཀྱང་། །ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་ཁྱབ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་མི་འགལ་ལོ། །ཡེ་ཤེས་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ཀྱང་ཡུལ་གཉིས་ལ་ལྟོས་པའི་མཁྱེན་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་གཉིས་འོང་བ་ལ་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉག་གཅིག་གི་ཁྱད་ཆོས་སུ་འདུག་པ་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཁྱེན་ཚུལ་གཅིག་པུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཁྱེན་ཚུལ་དུ་བྱས་ནས། ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་མེད་པར་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་ཞེས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེ
Chinese
如果没有，那么成佛也是不可能的。如果说最初发心的人是被无明所染污的缘故，那么，讲述没有这个过失的方法是：佛陀的智慧了知所知的方式有两种，即了知所有胜义谛所知的方式和了知所有世俗谛所知的方式。其中第一种是，不观察蕴等世俗显现的方式，而是了知它们的真如。第二种是，因为不能将不显现却能领悟的力量安立在佛陀身上，所以必须在显现后才能了知，因此在如所有智的面前，是以能境和所境二者显现的方式来了知的。佛陀的如所有智虽然没有被无明的习气所染污，因此蕴等不会显现，但是其他人的心识被无明染污而显现的，佛陀也必须显现，因为那种显现是不可或缺的，而且如果存在世俗，就必须被如所有智所缘。就像没有眼翳的眼识，虽然不会显现眼翳者所见的毛发乱坠，但是那种显现也是不可或缺的，所以和佛陀不同。在二取迷乱的习气未尽之间，如实和如所有二者不能同时生起为一个本体，因此必须交替地衡量，所以不可能在一个智慧刹那上衡量二者。当完全断除迷乱的习气时，在每一个智慧刹那上，两种智慧作为一个本体生起，并且不会间断，因此不需要交替衡量是否同时如实现量二者。因此，即使是一个了知的刹那，也能周遍一切所知的坛城，这样说也是没有相违的。两种智慧虽然是一个本体，但是对于两个境的了知方式不同，这没有任何相违之处，这是唯一佛陀世尊的特点。如果仅仅将真如的了知方式作为佛陀的了知方式，并且说佛陀的心续中没有如所有智，而是被调伏者的心续所摄持，那么佛陀的如所有智
English
If not, then attaining Buddhahood would also be impossible. If it is said that the person who initially generates the mind of enlightenment is tainted by ignorance, then, the way to explain that there is no such fault is: The way that a Buddha's wisdom knows knowable objects is twofold, namely, the way of knowing all knowable objects of ultimate truth and the way of knowing all knowable objects of conventional truth. The first of these is to know the suchness of aggregates and so forth without seeing the appearances of conventionalities. The second is that because the force of realization that is not apparent cannot be placed on the Buddha, it is necessary to know after appearance. Therefore, in the presence of the wisdom that knows as it is, it is known in the manner of the appearance of both object and subject. Although the Buddha's knowledge of as it is is not tainted by the imprints of ignorance, and therefore aggregates and so on do not appear, the appearance to the Buddha is necessary because the consciousness of other individuals is tainted by ignorance, because that appearance is indispensable, and if there is convention, it must be the object of knowledge of as it is. Just as in the absence of cataracts, the consciousness of the eye does not appear as the hair falling that appears to those with cataracts, but that appearance is not indispensable, so it is not the same as the Buddha. Until the imprints of dualistic appearance are exhausted, the two, suchness and as it is, cannot arise as one entity, so they must be measured alternately, so it is impossible to measure the two on one moment of wisdom. When the imprints of delusion have been completely abandoned, on each moment of wisdom, the two wisdoms arise as one entity without interruption, so there is no need to alternately measure whether or not the two are simultaneously realized. Therefore, even with a single moment of knowledge, it pervades the entire mandala of knowable objects, and this is not contradictory. Although the two wisdoms are one entity, there is no contradiction in the fact that there are two different ways of knowing in relation to the two objects, and this is a unique characteristic of the one Buddha, the Bhagavan. If only the way of knowing suchness is taken as the way of knowing the Buddha, and it is said that the Buddha's mindstream does not have the knowledge of as it is, but is instead possessed by the mindstream of those to be tamed, then the Buddha's knowledge of as it is
Tibetan
ན་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་མེད་ཅེས་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཀ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པར་སྣང་ངོ་། །འདིའི་ལྷག་མ་འགའ་ཞིག་ འབྲས་བུའི་སྐབས་སུ་བཤད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་གཉིས་སྣང་ཐམས་ཅད་ནུབ་པ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ནི་མཐོང་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གིས་དོན་དམ་བདེན་པ་གཟིགས་ཤེ་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་གཟིགས་ངོར་གཉིས་སྣང་ནུབ་པས་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་མི་གཟིགས་པ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་མ་གཟིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་དག་གིས་གཟིགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདི་རྩོད་པའི་ལན་དུ་འགྲོ་ཚུལ་ནི། ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེས་ཕུང་སོགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕུང་སོགས་རྣམས་གཟིགས་ངོ་དེར་མ་གྲུབ་པ་དེ་དག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕུང་སོགས་མ་གཟིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་དག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་འགྲེལ་ལས། དངོས་པོ་བྱས་པ་ཅན་ལ་མ་རེག་པར་རང་བཞིན་འབའ་ཞིག་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པས། དེ་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དོན་དམ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཅན་ལ་མ་རེག་པར་ཆོས་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་གསུངས་ཏེ་ཕུང་སོགས་མ་གཟིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་དག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་པར་གསུངས་པ་དང་དོན་གཅིག་གོ །མཐོང་བ་མེད་པ་ནི་མཐོང་བ་དམ་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཡང་། ཅི་ཡང་མི་མཐོང་བ་མཐོང་བར་མི་བཞེད་ཀྱི། །སྔར་བཤད་པ་ལྟར་སྤྲོས་པ་མ་མཐོང་བ་ནི་སྤྲོས་ བྲལ་མཐོང་བར་འཇོག་པས། མཐོང་མ་མཐོང་གཞི་གཅིག་ལ་བྱེད་པ་མིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྡུད་པ་ལས། གཟུགས་རྣམས་མི་མཐོང་ཚོར་བ་དག་ཀྱང་མི་མཐོང་ཞིང་། །འདུ་ཤེས་མཐོང་བ་མེད་ལ་སེམས་པ་མི་མཐོང་ཞིང་། །གང་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་དང་སེམས་ཡིད་མཐོང་མེད་པ། །འདི་ནི་ཆོས་མཐོང་ཡིན་ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན། །ནམ་མཁའ་མཐོང་ཞེས་སེམས་ཅན་ཚིག་ཏུ་རབ་བརྗོད་པ། །ནམ་མཁའ་ཇི་ལྟར་མཐོང་སྟེ་དེས་འདི་བརྟག་པར་གྱིས། །དེ་ལྟར་ཆོས་མཐོང་བ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན། །མཐོང་བ་དཔེ་གཞན་གྱིས་ནི་བསྙད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་མི་མཐོང་བ་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་། མཐོང་བ་ནི་ཆོས་ཞེས་གསུངས་ལ། དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཏེ། སུས་རྟེན་འབྲེལ་མཐོང་བ་དེས་ཆོས་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ནི་ཐོགས་པའི
Chinese
并且对那（如所有性）进行诽谤，有些人说佛的意续中没有如所有性，这似乎是对两种智慧的诽谤。这些的剩余部分将在果位时讲述。 如果一切二取显现都消失了，那么这种自性不是不可见的吗？那么，那些佛陀如何见到胜义谛呢？在如所有性的见境中，二取显现消失了，所以不以二的方式见到是真实的。然而，他们以不见的方式见到，这样说。这作为辩论的回答的方式是：因为如所有性智慧现量见到蕴等的如所有性，并且蕴等在见境中不成立，是那些的如所有性，并且必须以不见蕴等的方式见到那些的如所有性。自释中说：不触及有为事物，仅仅现量见到自性，因此通达那，所以称为佛。这样，佛陀的胜义智慧说不触及有法，仅仅通达法性，这与以不见蕴等的方式见到那些的如所有性，所说的是一个意思。不见是殊胜的见，所说的意思也是，不是认为什么都不见是见。如前所说，不见戏论就是安立为见离戏论，所以见与不见不是在同一个基础上进行的。那样在《集经》中也说：色等诸法皆不见，受等亦复不见彼，想蕴见已不可得，行蕴亦复不见彼，识与意及与心，如是诸法皆不见，如是见法佛所说，如是见者不可喻。说不见的是五蕴，见的是法，那是如所有性的意义，如经中所说，谁见缘起，谁就见法。那也譬如虚空是无碍的
English
And to cast aspersions on that (suchness), some say that the suchness is not in the mindstream of the Buddha, which seems to be casting aspersions on both wisdoms. Some of the remainder of these will be discussed in the context of the fruit. If all dualistic appearances have ceased, is not such a nature invisible? So how do those Buddhas see the ultimate truth? It is true that in the vision of suchness, dualistic appearances have ceased, so they do not see in a dualistic way. However, it is said that they see in a way that they do not see. The way this goes as an answer to the debate is: because the wisdom of knowing as it is directly sees the suchness of the aggregates, etc., and because the aggregates, etc., do not exist in that vision, they are the suchness of those, and it is necessary to see the suchness of those in a way that the aggregates, etc., are not seen. In the self-commentary, it says: Without touching conditioned things, only directly realizing the nature, therefore, because of understanding that, it is called Buddha. Thus, the ultimate wisdom of the Buddha says that without touching the object of dharma, only understanding the nature of dharma, which is the same meaning as saying that the suchness of those is seen in a way that the aggregates, etc., are not seen. The meaning of saying that not seeing is the supreme seeing is also, it is not considered that seeing nothing is seeing. As explained before, not seeing elaboration is established as seeing freedom from elaboration, so seeing and not seeing are not done on the same basis. In that way, the Compendium also says: Forms are not seen, feelings are also not seen, perception is not seen, and thoughts are not seen. In whom consciousness, mind, and intellect are not seen, this is seeing the Dharma, as taught by the Thus-Gone One. Beings often say the word "seeing the sky." How is the sky seen? Let them examine this. Thus, seeing the Dharma is also taught by the Thus-Gone One. Seeing cannot be expressed by another example. It says that what is not seen is the five aggregates, and what is seen is the Dharma, which is the meaning of suchness, as it is said, whoever sees dependent origination sees the Dharma. That is also like the sky is unobstructed.