Tibetan
་ཡིད་ཀྱིས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་སོག་པར་བྱེད་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ཡང་དགག་བཅས་ཀྱི་མཚམས་ལས་ལྡོག་པར་མ་ཟད། ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བརྩམས་པའི་སྒྲུབ་བཅས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀུན་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡང་ཅི་ལས་ཀྱི་ལམ་འདི་རྣམས་ས་དང་པོའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་བཅུ་ཆར་ཚང་བར་སོག་པར་མི་བྱེད་དམ་ཞེ་ན། །དེས་ཀྱང་སོག་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་འདི་ལྟ་ཞིག་བཅུ་ཆར་ཡང་། ས་གཉིས་པ་བ་དེ་ལ་ཀླགས་པ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་དག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ས་དང་པོ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ས་དང་པོར་སྦྱིན་པ་ལྷག་པར་གསུངས་པ་ནི་ཡར་ལྡན་དུ་ཡོད་པས། སྦྱིན་པ་ལས་གཞན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལྷག་མ་དགུའི་ནང་ནས། ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བརྩམས་པའི་ཉམས་ལེན་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཚོད་ཙམ་བཟོད་པ་སོགས་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཚུལ་ཁྲིམས་ལྷག་པར་གསུངས་ཀྱི། ཕར་ཕྱིན་ལྷག་མ་རྣམས་མེད་པ་ནི་མིན་ནོ། །དགེ་བཅུ་སྨོས་པ་ནི་དེ་ལས་བརྩམས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བཅས་པའི་མཚོན་བྱེད་ཡིན་པས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བཅས་མཚམས་ཐམས་ཅད་གཟུང་ངོ་། །དེ་འདྲ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པ་ཅན་དེ་ནི། སྟོན་ཀའི་ཟླ་བ་ལ་ཚ་གདུང་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་། དཀར་བའི་འོད་ཀྱིས་ལམ་མེར་གནས་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ལྟར། རྟག་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པར་གནས་པ་དེ། དབང་པོའི་ སྒོ་བསྡམས་པའི་ཞི་བ་དང་། ལམ་མེར་གསལ་བའི་ལུས་ཅན་གྱི་འོད་ཆགས་པར་དེ་དག་གིས་རྣམ་པར་མཛེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་སོ་ཐར་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཆེས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ཀྱང་། གལ་ཏེ་དེ་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་ལྟ་བ་མི་སྤོང་ན། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མཚན་དེས་དགེ་སློང་དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ལྟར་བཅོས་པ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། འོད་སྲུངས་འདི་ལ་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་བསྡམས་ཤིང་གནས། ཆོ་ག་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ལའང་འཇིག་པར་ལྟ་བ། ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ལ་སློབ་ཅིང་ལུས་དང་ངག་དང་། ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པས། འཚོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་ཀྱང་དེ་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། འོད་སྲུངས་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ལྟར་བཅོས་པ་དང་པོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འོད་སྲུངས་གཞན་ཡང་འདི་ལ་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་
Chinese
以意圆满即是成办之义。彼亦不但从遮止之界限中返回，且从戒律起始之成办之方全部圆满成办。三者是：又，难道这些业之道，初地之菩萨亦不能十者全部圆满成办吗？彼亦能成办，然此善业之道如是十者全部，于二地者则更为殊胜，极为超胜地清净，如是初地者则非也。于此，初地时说布施尤为超胜，因其向上增上之故。布施之外其余九度中，从戒律起始之修持超胜之量，忍辱等则无有之故，故说戒律尤为超胜，然其余波罗蜜多并非无有。说十善业乃是从彼起始之戒律之遮止的象征，故当取一切戒律之遮止界限。如是清净之戒律者，如秋月能息热恼，且有白色之光芒朗然存在二者一般，恒常安住于戒律清净者，以根门紧闭之寂静，及朗然明亮之有身之光芒生起，彼等令其极为庄严。四者是：何故有些比丘从别解脱起始，戒律极为完全清净，然若彼不舍弃视诸法为自性成立之见，故因此理由，彼比丘则不成清净戒律，乃是破戒者伪装成具戒者。如《宝积经》云：光护，于此有些比丘具戒，以别解脱律仪所束缚而住，行仪与行处圆满，对于极微细之罪亦见为可怖，如理受持而于学处学习，且身语意之业完全清净而具足，生活亦完全清净，然彼说是具有我者。光护，彼乃是破戒者伪装成具戒者之第一者。光护，复有于此有些比丘具有修习之功德。
English
To perfect with intention means to accomplish. It not only turns back from the boundaries of prohibition, but also completely accomplishes all aspects of accomplishment starting from discipline. The third is: Furthermore, do bodhisattvas on the first ground not fully accomplish all ten paths of action? They do accomplish them, but these ten paths of virtuous action are even more excellent for those on the second ground, becoming extremely superior and pure. It is not the same for those on the first ground. Here, it is said that generosity is particularly superior on the first ground because it increases upwards. Among the other nine perfections besides generosity, there is no measure of superior practice starting from discipline, such as patience, so discipline is said to be particularly superior, but it is not that the other perfections are absent. Mentioning the ten virtues is a symbol of the prohibitions of discipline that start from them, so all boundaries of discipline should be taken. Such pure discipline is like the autumn moon that cools the heat and has a bright white light, constantly abiding in pure discipline, adorned by the peace of closed sense doors and the arising of the bright light of the embodied. The fourth is: Why is it that some monks, starting from individual liberation, have extremely pure discipline, but if they do not abandon the view that sees all phenomena as inherently existent, then for that reason, that monk does not become pure in discipline, but is a violator of discipline disguised as one who possesses discipline. As it says in the Ratnakuta Sutra: "Light Protector, here some monks possess discipline, abiding bound by the vows of individual liberation, complete with conduct and practice, seeing even the slightest faults as fearful, properly upholding and studying the grounds of learning, and being complete with completely pure actions of body, speech, and mind, and their livelihood is completely pure, but they say they have a self. Light Protector, that is the first violator of discipline disguised as one who possesses discipline." Light Protector, furthermore, here some monks have the qualities of cultivation.
Tibetan
བཅུ་གཉིས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཀྱང་། དམིགས་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ་ངར་འཛིན་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་ལ་གནས་པ་དེ་ནི། འོད་སྲུངས་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ ལྟར་བཅོས་པ་བཞི་པ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་སོ། །བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི་དམིགས་པར་ལྟ་བའོ། །དེ་ཡང་ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་ལ་གནས་པས་བསྟན་ཏེ། དེའི་དོན་ནི་ཐུན་མོང་བའི་འཇིག་ལྟ་ལ་མི་བྱའི། ང་དང་ང་ཡི་བ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པ་མི་སྤོང་བ་ལ་བྱའོ། །དེ་ནི་ཞེས་པ་བཤད་མ་ཐག་པ་ལ་སྙོག་ཏུ་མི་རུང་བས། གལ་ཏེ་རང་བཞིན་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་པར། །མཐོང་ན་དེས་དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ཡིན། །ཞེས་ནག་ཚོས་དེས་དེ་ཞེས་བསྒྱུར་བ་ལེགས་སོ། །དམིགས་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་མི་སྤོང་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་མི་དག་པ་དེའི་ཕྱིར། ས་གཉིས་པ་བ་དེ་ནི། རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་གང་ལ་ཚུལ་འཆལ་སྤོང་བ་དང་། སྤོང་གཉེན་གང་ཞིག་བྱེད་པ་དང་། གང་གིས་སྤོང་བ་གསུམ་ཆར་ལའང་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་ལ་སོགས་པའི་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་ལྟ་བའི་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་བློའི་རྒྱུ་བ་ཡང་དག་པར་བྲལ་བར་ཏེ་སྤོང་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་ལྔ། སྦྱིན་འབྲས་བདེ་འགྲོར་སྤྱོད་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་རག་ལས་པ། སྦྱིན་འབྲས་ལ་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་མར་སྤྱོད་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་རག་ལས་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བྲལ་ན་ངན་འགྲོ་ལས་ཐར་པ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བར་བསྟན་པ། སྦྱིན་པའི་གཏམ་གྱི་རྗེས་སུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གཏམ་མཛད་པའི་རྒྱུ་མཚན། མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་གཉིས་ཀའི་རྒྱུར་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྔགས་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་སྤྱིར་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཀྱང་། སྦྱིན་སོགས་ལས་ཡོན་ཏན་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་དང་། ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པར་སྟོན་པ་ནི། སྦྱིན་པ་པོ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པས་སྦྱིན་པ་བཏང་བ་ལས། ལྷ་མིའི་ནང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དག་འབྱུང་རྒྱུ་དེ་ནི། འགྲོ་བ་ངན་པ་ངན་འགྲོར་ལྷུང་བའི་ཉི་ཚེ་བའི་དམྱལ་བ་དང་། བ་ལང་དང་རྟ་དང་གླང་པོ་ཆེ་དང་སྤྲེའུ་དང་། ཀླུ་ལ་སོགས་པ་དང་ཡི་དྭགས་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པར་སྐྱེས་པ་ལ། ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་འབྱུང་བ་ནི། སྐྱེ་བོ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྐང་པ་ཉམས་པ་སྟེ་བྲལ་བ་ལས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བྲལ་ན་དེས་སྦྱིན་པ་བཏང་བའི་འ
Chinese
即使完全受持十二支，也是耽著于我执和我所执，这是持光（འོད་སྲུངས།）者将破戒伪装成持戒的第四种情况。如是说。说“我”就是耽著。这又通过安住于我和我所执来显示，其含义不是指共同的世间见，而是指不舍弃以我和我所的自性成立的执着。因此，不能对刚刚所说的内容产生疑惑。如果自性清净的戒律，被视为如此，那就是破戒。黑色的“彼”翻译成“此”是很好的。如果不舍弃有相的见解，戒律就不清净，因此，二地者，对于任何众生，无论是舍弃破戒，还是进行舍弃的对治，以及用什么来舍弃这三者，都对有实和无实等二法，以自性成立的方式看待，远离了执二取的心识的运行，即是舍弃。第二部分有五点：布施的果报在善趣享用依赖于戒律；布施的果报在生生世世享用依赖于戒律；显示了如果失去戒律，就很难从恶趣中解脱；在布施的言论之后，讲述戒律的理由；赞叹戒律是增上生和决定胜二者的原因。第一点是：如是宣说了菩萨的戒律圆满具足之后，在其后，总的来说，即使其他的戒律也很圆满，但显示了戒律比布施等功德更加殊胜，并且是所有功德圆满的所依之处，即：布施者以具足戒律而行布施，在天人之中，会产生特别超胜的圆满受用，这是因为堕入恶趣的短暂地狱，以及出生为牛、马、象、猴，以及龙等和具有大神通的饿鬼等，会产生各种圆满的受用，这是因为众生失去了戒律的基础，即脱离了戒律而产生的。这就是说，如果失去了戒律，那么他所行的布施的
English
Even if one perfectly upholds the twelve branches, it is still clinging to the view of self and what belongs to self. This is the fourth way in which the holder of light (འོད་སྲུངས།, *Ālokarakṣita*) disguises immoral conduct as moral conduct. Thus it is said. Speaking of "I" is clinging to a view. This is also shown by dwelling on the notion of "I" and "mine." Its meaning is not referring to the common worldly view, but rather to not abandoning the clinging to the self-established nature of "I" and "mine." Therefore, one should not be confused about what was just said. If the naturally pure precepts are seen as such, then that is immoral conduct. It is good that the black "that" is translated as "this." If one does not abandon the view with characteristics, the precepts are not pure. Therefore, the one on the second ground, for any sentient being, whether abandoning immoral conduct, or engaging in the antidote to abandonment, and with what one abandons these three, all see the two dharmas of existence and non-existence, etc., as self-established, and the running of the mind that grasps duality is completely separated, that is, abandonment. The second part has five points: The fruit of generosity being enjoyed in the happy realms depends on moral conduct; the fruit of generosity being enjoyed in lifetime after lifetime depends on moral conduct; it is shown that if one is without moral conduct, it is very difficult to be liberated from the lower realms; the reason for speaking about moral conduct after speaking about generosity; praising moral conduct as the cause of both higher rebirth and definite goodness. The first point is: Thus, after proclaiming that the Bodhisattva's moral conduct is perfectly complete, after that, in general, even if other moral conduct is also perfect, it is shown that moral conduct is more excellent than generosity, etc., and is the basis of all perfect qualities, namely: The giver, by possessing moral conduct, gives alms, and among gods and humans, there will arise particularly excellent and complete enjoyments, because of the short-lived hells of falling into the lower realms, and being born as cows, horses, elephants, monkeys, and dragons, etc., and hungry ghosts with great magical powers, etc., various complete enjoyments arise, because beings have lost the foundation of moral conduct, that is, they arise from being separated from moral conduct. That is to say, if one loses moral conduct, then the generosity he practices