Tibetan
་རྟེན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་མདོ་ལས་བསྟན་ནོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པ་རྣམས་ལ་ད་ལྟ་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་ནི། ལུས་གཞན་ལ་སྟེར་བ་དང་། དགའ་བ་སྐྱེད་ཚུལ་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ནི་མོས་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་སྦྱོང་ལ། ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་གཞན་རྣམས་ནི་ཡར་མར་གྱི་ཞིང་ལ་བརྟེན་ནས། ཆུ་ཡན་ཆད་གཏོང་བའི་སྒོ་ནས་རྒྱུན་ལྡན་དུ་སོག་པ་དང་། དེའི་ཚེ་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རང་གི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་དགེ་རྩ་གསུམ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བསམ་པས་ཡང་ཡང་གཏོང་བ་དང་། མ་བཏང་ཡང་དེ་རྣམས་འཇིག་པས་འདོར་དགོས་ལ། གཏོང་ཚོད་འདྲ་བ་ལ་སྔོན་དུ་རང་གི་བསམ་པས་གཏོང་བ་མཆོག་ཡིན་པ་རྣམས་བསམ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ ལས། ལུས་དང་དེ་བཞིན་ལོངས་སྤྱོད་དང་། དུས་གསུམ་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་ཕྱིར། །ཕངས་པ་མེད་པར་གཏང་བར་བྱ། །ཞེས་དང་། ཐམས་ཅད་བཏང་བས་མྱ་ངན་འདའ། །བདག་བློ་མྱ་ངན་འདས་པ་སྒྲུབ། །ཐམས་ཅད་གཏོང་བར་ཆབས་ཅིག་ལ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བཏང་བ་མཆོག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ནི་སྔར་ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་ས་རབ་དགའ་ཞེས་པ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས། ས་དེའི་ཡོན་ཏན་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ནི། ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་འདི་ནི་ནོར་བུ་ཆུ་ཤེལ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིན་དུ་གནས་སོ། །འདི་ལ་ཟླ་བ་དང་ཆོས་མཐུན་གསུམ་ལས། དང་པོ་གནས་མཐོན་པོར་གནས་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟ་བུར་སའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པའི་རྒྱལ་བའི་སྲས་ས་དང་པོ་བའི་ཡིད་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར། ལམ་མཐོན་པོར་གནས་པས་ཟླ་བ་ནམ་ཁའི་གནས་མཐོན་པོར་གནས་པ་དང་འདྲའོ། །ས་དང་པོ་ནི་བྱང་སེམས་དེའི་ཡིད་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཤིག་ཡིན་པས་དེ་ལ་གནས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་མགོ་ལ་མིག་གནས་པ་བཞིན་ནོ། །ས་དང་པོའི་དོན་དམ་པའི་སེམས་དེ་རང་གང་ལ་གནས་པའི་དམ་པ་སྟེ་མཆོག་གི་རྟེན་དེའི་ཡིད་དེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་ཆགས་པས་མཛེས་པ་རྙེད་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། ཟླ་བས་རང་གི་རྟེན་གྱི་ནམ་མཁའ་འོད་དཀར་པོས་མཛེས་པར་བྱེད་པ་དང་འདྲའོ། །ཡང་ས་ དང་པོ་ནི་རང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མཐོང་སྤང་རྣམས་ལས་རྒྱལ་ཏེ་གནས་པའི་ཕྱིར། ཟླ་བས་མུན་པ་སྟུག་པོ་སྟེ་འཐུག་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བསལ་ནས་གནས་པ་དང་འདྲའོ། །དབུ་མ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་དགོངས་པ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ལས། དོན་དམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ། ། ༈ གཉིས
Chinese
經中說，這是依靠的到彼岸。對於以上所說的，現在開始修持的方法是：將把身體給予他人和產生歡喜的特殊方式作為信仰的對象來修習，其他的物質布施則依靠上下的福田，通過施捨水等方式來持續進行，並且那時要以不執著三輪的智慧來攝持。也就是說，要反覆思維將自己的身體、受用和善根三者為了眾生的利益而施捨，即使不施捨，這些東西也會因為壞滅而必須捨棄，在捨棄的程度相同的情況下，事先由自己的意念來施捨是最好的。如《入行論》中所說：『身及受用與，三世一切善，為利諸有情，無慳施一切。』又說：『捨一切得滅，我心欲滅苦，與一切同施，施與眾生勝。』應如是行持。第三，這是如前所說的，名為極喜地，以無漏智慧的特殊性，通過簡要地闡述該地的功德來進行說明：這個極喜地就像寶珠、水晶、月亮的光環一樣存在。這與月亮有三種相似之處。第一，處於高位：因為先前所說的那樣，獲得地的功德的佛子安住在第一地的心中，所以處於高位，就像月亮處於天空的高位一樣。第一地是菩薩心中的一部分，所以稱為安住，例如眼睛安住在頭上。第一地的真實義之心，是安住於它的殊勝的、至上的所依之意，因為獲得了智慧之光的美麗，就像月亮用白色的光芒照亮自己的天空一樣。此外，第一地因為戰勝了自己的違品見道所斷而安住，就像月亮驅散了所有的黑暗而安住一樣。《入中論》廣釋《顯句論》中，這是對第一義諦菩提心的解釋。 ༈ 二
English
The sutra states that this is the perfection of relying. Regarding the above explanations, the method of practicing from now on is: to cultivate by taking the special ways of giving the body to others and generating joy as objects of faith, and other material donations should rely on the fields of merit above and below, and be carried out continuously by giving water, etc., and at that time, it should be grasped by the wisdom that does not cling to the three wheels. That is, one should repeatedly contemplate giving one's body, possessions, and three roots of virtue for the benefit of sentient beings, and even if one does not give them away, these things must be abandoned because they are destroyed. In the same degree of giving, it is best to give in advance by one's own intention. As it is said in the Bodhisattvacaryāvatāra: 'Body and likewise possessions, And all virtues of the three times, For the sake of accomplishing the benefit of all sentient beings, Give without stinginess.' It also says: 'By giving up everything, one attains nirvana, My mind desires to end suffering, Giving everything together, Giving to sentient beings is supreme.' One should act accordingly. Third, this is, as mentioned earlier, called the Joyful Ground, with the specialty of stainless wisdom, it is explained by briefly describing the qualities of that ground: This Joyful Ground exists like a jewel, crystal, and the halo of the moon. It has three similarities with the moon. First, being in a high position: Because, as mentioned earlier, the son of the Victorious One who has obtained the qualities of the ground abides in the mind of the first ground, therefore it is in a high position, just as the moon is in a high position in the sky. The first ground is a part of the mind of that Bodhisattva, so it is called abiding, for example, the eye abides on the head. The heart of the ultimate meaning of the first ground is the mind of its supreme, ultimate support in which it abides, because it has obtained the beauty of the light of wisdom, just as the moon illuminates its sky with white light. Furthermore, the first ground abides because it has overcome its opposing aspects, the objects to be abandoned by the path of seeing, just as the moon abides after dispelling all the thick darkness. In the extensive commentary on Entering the Middle Way, the Clear Meaning, this is an explanation of the first arising of the mind of ultimate truth. ༈ Two
Tibetan
་པས་གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་བཤད་པ་ལ་ལྔ། ས་འདིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པར་བསྟན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསྔགས་པ་བསྟན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་མ་འདྲེས་པའི་དཔེ་བསྟན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་དང་། སའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། ས་འདིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བསྟན་པ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་དག་པར་བསྟན་པ། ས་དང་པོ་ལས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྷག་པར་བསྟན་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་རྒྱུ་གཞན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ས་གཉིས་པ་ལ་གནས་པ་དེ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་རབ་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། ཡོན་ཏན་རྣམས་དག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། སད་པར་མ་ཟད་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དྲི་མ་སྤངས་པ་སྟེ་དེས་མ་གོས་པའོ། །འདི་ནི་རྩ་ལྟུང་དང་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཙམ་གྱི་འཆལ་ཁྲིམས་མིན་གྱི། བཅས་པ་དང་འགལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཆལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དྲི་མ་སྤངས་པའོ། །དེ་ལ་འཆལ་ ཁྲིམས་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ཉོན་མོངས་དང་དུ་མ་ལེན་པ་དང་། བཅས་པ་དང་འགལ་བའི་སྡིག་པའི་ལས་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ན། བཅས་འགལ་གྱི་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་ལ་འགྱོད་པའི་མེ་ཞི་བས་བསིལ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། དེའི་སྐད་དོད་ཤཱིལ་ལ་ཤཱི་ཏི་བསིལ་བ་དང་། ལ་ཏི་ཐོབ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་དམ་པས་བསྟེན་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། འདི་ཡང་ངེས་ཚིག་གི་བཤད་པའོ། །དེ་ནི་ངོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ལུས་ངག་གི་འཆལ་ཚུལ་བདུན་སྤོང་བའི་སྤོང་བདུན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ལ། མ་ཆགས་པ་བརྣབ་སེམས་མེད་པ་དང་། གནོད་སེམས་ཀྱི་ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང་། ལོག་ལྟ་དང་བྲལ་བའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི། སྤོང་བདུན་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པས་ན་ཀུན་ནས་སློང་བྱེད་དང་བཅས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། ནག་པོའི་ལས་ལམ་བཅུ་སྤོང་བའི་དཀར་པོའི་ལས་ལམ་གྱི་སྤོང་བ་བཅུའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་བྱང་སེམས་དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཇི་ལྟར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས། ཡོན་ཏན་རྣམས་དག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་རྒྱུ་བ་སྟེ་ཀུན་སྤྱོད་གསུམ། སད་པ་དང་རྨི་ལམ་གྱི་སྐབས་ཀུན་ཏུ་ལྟུང་བ་ཕྲ་མོས་ཀྱང་དག་པར་གྱུར་པས། དམ་པ་སྟེ་མཆོག་གི་ལས་ལམ་བཅུ་ཆར་མ་ཚང་བ་མེད་པར་སོག་པར་བྱེད་དེ། དགེ་བའི་ལས་ལམ་དང་པོ་སྲོག་གཅོད་སྤོང་བ་སོགས་གསུམ་ནི་ལུས་ཀྱིས་དང་། བར་གྱི་བཞི་ནི་ངག་གིས་དང་། ཐ་མ་གསུམ
Chinese
第二，宣说无垢地有五（方面）。此地宣说戒律完全清净，宣说戒律的赞叹，宣说与戒律不相违和不混杂的譬喻，宣说戒律的波罗蜜多的分类，以及通过叙述地的功德来总结。第一（方面）有四（部分）。此地宣说戒律圆满，依靠它来宣说功德完全清净，宣说比第一地更殊胜的戒律，以及宣说戒律完全清净的其他原因。第一（部分）是：安住于第二地的那位，因为具有极其殊胜的戒律圆满和功德清净，不仅在醒时，甚至在梦中也舍弃了放逸的戒律的污垢，即不被它沾染。这不是指根本堕罪和自性罪之类的放逸戒律，而是指舍弃了所有违背规定的放逸戒律的污垢。因此，不接受一切引发放逸戒律的烦恼，并且不产生违背规定的罪恶行为，因为对于发生违背规定的堕罪，通过忏悔之火的熄灭而获得清凉，所以是戒律，因为它的梵语是尸罗（梵文天城体：śīla，梵文罗马拟音：śīla，汉语字面意思：戒律），而尸底（藏文：ཤཱི་ཏི་，梵文天城体：śīti，梵文罗马拟音：śīti，汉语字面意思：清凉）是清凉，拉底（藏文：ལ་ཏི་，梵文天城体：lāti，梵文罗马拟音：lāti，汉语字面意思：获得）是获得的意思。或者，因为是安乐之因，所以是圣者所应依止的，所以是戒律，这也是词源学的解释。如果从本体方面来说，它是具有舍弃身语七种放逸行为的七种舍弃的特征，并且不贪著，没有贪心，没有嗔恨的害心，以及远离邪见的正确见解。如果从引发七种舍弃的引发者和具备者方面来说，则是舍弃黑色业道的十种舍弃，即白色业道的舍弃。第二（部分）是：如果问，那位菩萨如何通过戒律的圆满，使功德清净呢？身体、语言和意念的活动，即三种行为，在醒时和梦中的任何时候，都因连微小的堕罪也清净，而使圣者，即殊胜的十种业道全部不缺地积聚，即善业道的前三种是身体的，中间的四种是语言的，最后的三种
English
Secondly, explaining the stainless ground has five (aspects). In this ground, it is taught that the discipline is completely pure, the praise of discipline is taught, the examples of non-contradiction and non-mixture with discipline are taught, the classification of the pāramitā of discipline is taught, and it concludes by stating the qualities of the ground. The first (aspect) has four (parts). In this ground, the perfection of discipline is taught, relying on that, the complete purification of qualities is taught, the discipline surpassing the first ground is taught, and other causes for the complete purification of discipline are taught. The first (part) is: That which abides in the second ground, because it possesses the perfection of extremely excellent discipline and the purity of qualities, not only when awake, but even in dreams, it has abandoned the defilement of lax discipline, that is, it is not tainted by it. This does not refer to the lax discipline of root downfalls and natural transgressions, but to the abandonment of the defilement of lax discipline of all violations of precepts. Therefore, not accepting the afflictions that give rise to all lax discipline, and not producing sinful actions that violate precepts, because for the occurrence of downfalls that violate precepts, coolness is obtained by extinguishing the fire of regret, therefore it is discipline, because its Sanskrit is śīla (Sanskrit Devanagari: शील, Sanskrit Romanization: śīla, Chinese literal meaning: discipline), and śīti (Tibetan: ཤཱི་ཏི་, Sanskrit Devanagari: śīti, Sanskrit Romanization: śīti, Chinese literal meaning: coolness) means coolness, and lāti (Tibetan: ལ་ཏི་, Sanskrit Devanagari: lāti, Sanskrit Romanization: lāti, Chinese literal meaning: obtaining) means obtaining. Or, because it is the cause of happiness, it should be relied upon by the noble ones, therefore it is discipline, this is also an etymological explanation. If considered from the aspect of essence, it is characterized by the seven abandonments of abandoning the seven lax behaviors of body and speech, and not being attached, being without greed, being without malice of hatred, and having the correct view free from wrong views. If considered from the aspect of the instigator and possessor that instigates the seven abandonments, then it is the ten abandonments of abandoning the ten black paths of action, that is, the abandonments of the white paths of action. The second (part) is: If asked, how does that Bodhisattva purify qualities through the perfection of discipline? The activities of body, speech, and mind, that is, the three behaviors, at all times, whether awake or dreaming, are purified even of subtle downfalls, so that the noble one, that is, the ten excellent paths of action, are accumulated completely without deficiency, that is, the first three of the virtuous paths of action are by body, the middle four are by speech, and the last three