Tibetan
ག་པ་རྩོམ་པར་བཞེད་པ་ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱིས། གཞུང་གཞན་ལས་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མཛད་པའི་ཉན་རང་གཉིས། མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མ་བཀོད་པར་མ་ཟད། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་རྣམས་ལས་ཀྱང་ཐོག་མར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་པོ། སེམས་ཅན་འཁོར་བའི་བརྩོན་རར་བསྡམས་པ་སྐྱབས་མེད་པ་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ལ་འབྲས་བུའི་མིང་གིས་བཏགས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་བསྟོད་བར་འོས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཉན་ཐོས་ཞེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་སྨོས་སོ། །འདི་ལ་གཉིས། སྙིང་རྗེ་བྱང་སེམས་ཀྱི་གཙོ་བོའི་རྒྱུར་ བསྟན་པ་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་གཞན་གཉིས་ཀྱི་ཡང་རྩ་བར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཉན་རང་གཉིས་ཐུབ་དབང་ལས་སྐྱེས་ཚུལ་དང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་བྱང་སེམས་ལས་འཁྲུངས་ཚུལ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་གསུམ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་གཞན་ལས་ཉན་ནས། བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ན། དོན་དེ་གཞན་ལ་ཐོས་པར་བྱེད་པས་ན་ཉན་ཐོས་ཏེ། ཐོས་པར་བྱེད་ཚུལ་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་བ་བྱས་སོ། །འདི་ལས་སྲིད་པ་གཞན་མི་ཤེས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུང་རབ་ལས་མང་དུ་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །སྒྲ་བཤད་འདི་གཟུགས་མེད་ཁམས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་སོགས་འགའ་ཞིག་ལ་མེད་ཀྱང་། སྐྱོན་མེད་དེ་སྒྲ་དངོས་མིང་དུ་འཇུག་པ་ལ་སྒྲ་བཤད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པས་མ་ཁྱབ་པ་ནི། དཔེར་ན། སྐམ་ལས་སྐྱེས་པའི་པད་མ་ལ་མཚོ་སྐྱེས་ཀྱི་སྒྲ་དངོས་མིང་དུ་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྐད་དོད་སྲ་བ་ཀ་ནི་ཐོས་སྒྲོགས་ལ་ཡང་འཇུག་པ་ལྟར་ན། འབྲས་བུའི་མཆོག་གམ་སངས་རྒྱས་སུ་བགྲོད་པའི་ལམ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལས་ཐོས་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་ལམ་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ལ་སྒྲོག་པར་བྱེད་པས་ན་ཉན་ཐོས་ཏེ། དམ་ཆོས་པད་དཀར་ལས། མགོན་པོ་དེ་རིང་བདག་ཅག་ཉན་ཐོས་གྱུར། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཡང་དག་བསྒྲག་པར་ བགྱི། །བྱང་ཆུབ་པ་ཡི་སྒྲ་ཡང་རབ་ཏུ་བརྗོད། །དེ་བས་བདག་ཅག་ཉན་ཐོས་མི་བཟད་འདྲ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་འདི་གཉིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་འདྲ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ལ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ནི་ཐོས་སྒྲོགས་ཀྱི་དོན་དངོས་སོ། །ཁ་ཅིག་རྐང་པ་གསུམ་པ་ལ་དམ་པའི་སྒྲ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་སྔ་མ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་དང་། ཕྱི་མ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་བོ་ཞེས་ཟེར་མོད་ཀྱང་། དང་པོ་
Chinese
月称论师所著。 其他论典中，声闻和独觉被作为礼赞的对象。 此处不仅没有将他们作为礼赞的对象，而且在诸佛和菩萨之前，首先赞颂了圆满具备成佛之因，第一，具有救护一切被束缚在轮回牢狱中无依无靠众生的特性的薄伽梵母。 为了表明应该赞颂以大悲心为首要因素，因此说了“声闻”等两个偈颂。 此处有二：一、说明了慈悲是菩萨的主要因素；二、说明了慈悲也是菩萨其他两种因素的根本。 第一部分有三：一、声闻和独觉从能仁处产生的方式；二、诸佛从菩萨处产生的方式；三、说明菩萨的三种主要因素。 第一部分是：从其他地方听闻正确的教诲后，通过修习获得声闻菩提的果位，将此意义传达给他人，因此称为声闻。 传达的方式是：“这样做，已经做了。 除此之外，不知道其他的存在。”等等，如经典中所述。 这种词源解释对于无色界的声闻等一些情况并不适用，但没有过失，因为词语的实际意义在于词源解释具有理由，并非普遍适用。 例如，陆地上生长的莲花也被称为海生的莲花。 或者，声闻的梵语是śrāvaka，也表示听闻和宣说。 就像从诸佛处听闻后，为那些具有大乘种姓并致力于此道的人宣说通往殊胜果位或佛陀的道路，因此称为声闻。 如《妙法莲华经》中说：“世尊，今日我等成声闻，亦当宣说殊胜菩提，亦当宣说菩提之声，是故我等如不胜声闻。” 这两个理由对于菩萨来说是与声闻相似的理由，而对于声闻来说，则是听闻和宣说的实际意义。 有些人说，第三句没有“殊胜”一词，所以前面的菩提是大乘的菩提，后面的菩提是声闻的菩提。 然而，第一
English
Composed by Chandrakirti. In other treatises, Śrāvakas and Pratyekabuddhas are taken as objects of veneration. Here, not only are they not taken as objects of veneration, but before the Buddhas and Bodhisattvas, the Bhagavati is praised first, who is fully endowed with the cause of Buddhahood, first, characterized by completely protecting all helpless beings bound in the prison of samsara. In order to show that great compassion should be praised as the primary factor, the two verses beginning with "Śrāvaka" etc. are spoken. Here there are two: 1. Showing compassion as the main cause of Bodhisattvas; 2. Showing compassion as the root of the other two causes of Bodhisattvas. The first part has three: 1. How Śrāvakas and Pratyekabuddhas arise from the Able One; 2. How Buddhas arise from Bodhisattvas; 3. Showing the three main causes of Bodhisattvas. The first part is: Having heard the correct instructions from others, and having attained the fruit of Śrāvaka-bodhi through meditation, one is called a Śrāvaka because one makes that meaning heard to others. The way of making heard is: "Thus it is done, it is done. Other existences are not known." etc., as it appears extensively in the scriptures. This etymological explanation does not apply to some Śrāvakas etc. of the formless realm, but there is no fault, because the actual meaning of the word lies in the reason for the etymological explanation, and it is not universally applicable. For example, a lotus that grows on land is also called a lotus born from the sea. Or, the Sanskrit word for Śrāvaka is śrāvaka, which also means hearing and proclaiming. Just as having heard from the Buddhas, one proclaims the path to the supreme fruit or Buddhahood to those who have the lineage of the Great Vehicle and are dedicated to that path, therefore one is called a Śrāvaka. As it says in the White Lotus Sutra: "O Lord, today we have become Śrāvakas, and we will also proclaim the supreme Bodhi, and we will also speak of the sound of Bodhi, therefore we are like unbearable Śrāvakas." These two reasons are reasons similar to Śrāvakas for Bodhisattvas, while for Śrāvakas, they are the actual meanings of hearing and proclaiming. Some say that the third line does not have the word "supreme", so the former Bodhi is the Bodhi of the Great Vehicle, and the latter Bodhi is the Bodhi of the Śrāvakas. However, the first
Tibetan
ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་བྱང་ཆུབ་དང་། གཉིས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་དེར་བགྲོད་པའི་ལམ་ལ་བྱེད་པ་འགྲེལ་པའི་དགོངས་པའོ། །བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་སངས་རྒྱས་ལས་ཐོས་ནས། གདུལ་བྱ་ལ་སྒྲོག་པས་ཉན་ཐོས་སུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། ཉེས་པ་མེད་དོ་ལམ་དེ་སྒྲོག་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཙམ་ཡང་རང་གིས་མི་སྒྲུབ་པ་ལ་བསམས་པ་ཡིན་པས་སོ། །སངས་རྒྱས་འབྲིང་ཞེས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི། འགྲེལ་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དེ་ཉིད་གང་ཟག་གསུམ་ཆར་ལ་འཇུག་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི། ཁ་ཅིག་ཏ་ཏྭ་བུདྡྷ་ཞེས་པའི་སྒྲ་གང་ཟག་གསུམ་ག་ལ་འཇུག་པར་འཆད་པ་ལྟར་ལེགས་ཏེ། ཏ་ཏྭ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །བུདྡྷ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལའོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་བུདྡྷའི་སྒྲའི་དོན་དུ་བྱས་པའི་ཚེ། དོན་དེ་གང་ཟག་གསུམ་ག་ལ་ཡོད་པས། དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་སྒྲས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱང་བསྙད་ཅེས་ཟེར་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལ། སངས་རྒྱས་སུ་བསྒྱུར་རོ། །སྤྱིར་བུདྡྷ་སྒྲ་སངས་རྒྱས་ལ་བསྒྱུར་དུ་ ཡོད་ཀྱང་། སྐབས་འདིར་མི་འཚམ་མོ། །བུདྡྷའི་སྒྲ་ནི་པད་འདབ་རྒྱས་པ་དང་། གཉིད་སད་པ་ལ་ཡང་འཇུག་པར་བཤད་པས་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ལ་བསྒྱུར་མི་དགོས་སོ། །འབྲིང་གི་དོན་ནི། རང་རྒྱལ་རྣམས་ནི་བསྐལ་པ་བརྒྱར་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་སྟན་པ་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས། ཉན་ཐོས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤིང་། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འཇུག་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སོགས་མེད་པས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལས་དམན་པས་འབྲིང་པོའོ། །ཁ་ཅིག་ཉན་ཐོས་ལས་ཡེ་ཤེས་ལྷག་པའི་དོན། གཟུང་དོན་རྟོག་པ་སྤོང་ཕྱིར་དང་། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ལུགས་འདིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཉན་རང་གཉིས་ཀ་ལ་ཡོད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་སྐད་སྨྲ་བ་དེས་ཀྱང་གྲུབ་མཐའ་དེ་འདོད་པར་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འགྲེལ་པར་ཡེ་ཤེས་གོང་དུ་འཕེལ་བ་ལྷག་པར་གསུངས་ལ། གོང་དུ་འཕེལ་བ་ནི། ལམ་གྱི་བགྲོད་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཇེ་བཟང་དུ་འགྲོ་བའོ། །དེ་ཡང་བསྐལ་པ་བརྒྱར་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་གོམས་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ཡིན་གྱི། ཉན་ཐོས་ལྟར་ལམ་ལ་གོམས་པ་སྲིད་མི་ནུས་པ་མིན་པའོ། །བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་སྤྱི་ལ་ཚེགས་ཀྱི་སྒྲ་ཙམ་འཇུག་པ་ཡོད་ཀྱང་། ཚོགས་ཀྱི་སྒྲ་འཇུག་པའི་གཙོ་བོ་ནི། འགྲེལ་པ་དོན་གསལ་ལས། ཡང་ད
Chinese
是关于大乘的菩提，第二是解释关于行进于菩提之路的见解。菩萨们也是从佛陀那里听闻成佛之道，如果认为向所化众生宣讲会变成声闻，那么没有过失，因为宣讲那条道路本身就是，仅仅是随顺，因为考虑的是自己不修持。所谓“中等佛”的佛，注释中说佛的真如适用于所有三类人，所说的意思是，有些人说“tathā buddha（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”这个词适用于所有人，这样解释很好，tathā（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是真如，buddha（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是领悟。如是说，如果将证悟真如作为buddha（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）一词的含义，因为这个含义三类人都具备，所以说证悟真如的词也可以用来称呼独觉佛，并翻译成佛。一般来说，buddha（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）这个词可以翻译成佛，但在这里不合适。buddha（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）这个词也解释为莲花开放和睡醒，所以不必只翻译成佛。中等的意思是，独觉佛们以百劫积累福德和智慧，并且不断增长的特殊性，比声闻更殊胜，但因为没有福德和智慧二资粮，以及对一切众生恒时入于的大悲心，和一切种智等，所以比圆满正等觉佛低劣，因此是中等。有些人说，比声闻智慧更超胜的意思，是为了遣除对所取义的分别，如所说，这样说是不合理的，因为在这个体系中，所有法都证悟为无自性，声闻和独觉佛都具备，而且说这话的人也似乎认可这个宗派。因此，注释中特别说智慧增长，增长是指道路的行进越来越好。这也是因为百劫中习惯于福德和智慧，并且精进，而不是像声闻那样不可能习惯于道路。虽然福德和智慧总体上可以稍微使用“积累”这个词，但使用“资粮”这个词的主要原因是，注释《义明》中说，又
English
It is about the Bodhi of Mahayana, and the second is to explain the view of acting on the path to Bodhi. Bodhisattvas also hear the path to Buddhahood from the Buddha, and if they think that preaching to those who can be tamed will turn them into Shravakas, then there is no fault, because preaching that path itself is, it is only in accordance, because it is considered that one does not cultivate oneself. The Buddha called "intermediate Buddha" is, in the commentary, the suchness of the Buddha applies to all three types of people. The meaning of what is said is that some people say that the word "tathā buddha" applies to all three types of people, and this explanation is good. Tathā is suchness, and buddha is understanding. As it is said, if the realization of suchness is taken as the meaning of the word buddha, because this meaning is possessed by all three types of people, it is said that the word for realizing suchness can also be used to refer to Pratyekabuddhas, and it is translated as Buddha. In general, the word buddha can be translated as Buddha, but it is not appropriate here. The word buddha is also explained as the opening of a lotus and awakening, so it does not have to be translated only as Buddha. The meaning of intermediate is that Pratyekabuddhas are more superior to Shravakas because of the special characteristic of accumulating merit and wisdom for a hundred kalpas and constantly increasing, but because they do not have the two accumulations of merit and wisdom, as well as the great compassion that constantly enters into all sentient beings, and omniscient wisdom, etc., they are inferior to the fully enlightened Buddha, so they are intermediate. Some people say that the meaning of being more superior in wisdom than Shravakas is to eliminate the conceptualization of the object of grasping, as it is said, it is unreasonable to say this, because in this system, all dharmas are realized as being without self-nature, and both Shravakas and Pratyekabuddhas possess it, and the person who says this also seems to approve of this tenet. Therefore, the commentary specifically says that wisdom increases, and increasing means that the progress of the path gets better and better. This is also because they are diligent in being accustomed to merit and wisdom for a hundred kalpas, and it is not impossible to be accustomed to the path like Shravakas. Although the word "accumulation" can be used slightly for merit and wisdom in general, the main reason for using the word "accumulation" is that the commentary "Meaningful Explanation" says, again