Tibetan
་ལས་གཞན་དུ་བརྟགས་པའི་བདག་སྐྱེ་བཀག་ནས། གྲུབ་མཐའི་ལུགས་གཞན་དུ་བློ་མ་སྦྱངས་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་། བདག་ལས་སྐྱེ་བར་རྟོགས་པ་འདི་མི་འཐད་དོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུ་ས་བོན་ཞིག་ནའང་ས་བོན་དེ་ཡི་འབྲས་བུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ས་མྱུག་དེ་དག་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཡིན་ཞེས་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཀྱང་ཁས་མི་ལེན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ལྟར་ཡང་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་རིགས་པ་དང་འགལ་བ་དེའི་ཕྱིར། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཞེས་རབ་ཏུ་བརྟགས་པ་འདི། །དེ་ཉིད་དོན་དམ་དང་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པས་བདག་སྐྱེ་འགོག་པ་ན་དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་སྦྱར་བར་བདག་ལས་མ་ཡིན་ཞེས་བདག་སྐྱེ་སྤྱིར་བཀག་གོ །དེས་ན་སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱིས་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པར་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར་སེམས་པ་ཅན་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་དེའི་དོན་དམ་པར་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་དོན་མེད་དོ་ཞེས་བསམ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྐྱོན་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། །འབྲས་བུ་བདག་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་ན། བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་འབྲས་བུ་དང་། སྐྱེད་བར་བྱེད་པ་རྒྱུ་དང་། གང་ ཞིག་བྱ་བའི་ལས་དང་། གང་གིས་བྱེད་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཡང་གཅིག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན། དེ་དག་ནི་གཅིག་ཉིད་མ་ཡིན་པས་ན། བདག་ལས་སྐྱེ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་མིན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་འདི་དང་རྩ་ཤེ་ལས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའི་ཉེས་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྐྱོན་དང་པོ་ནི་རྩ་ཤེ་ལས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཉིད་དུ། །ནམ་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཉིད་ན། །སྐྱེད་དང་བསྐྱེད་པ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་ཏེ་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་གཅིག་ན་ཕ་དང་བུ་དག་གམ། མིག་དང་དེའི་རྣམ་ཤེས་དག་ཀྱང་གཅིག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །སྐྱོན་གཉིས་པ་ནི་རྩ་ཤེ་ལས། གལ་ཏེ་ཤིང་དེ་མེ་ཡིན་ན། །བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་གཅིག་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་བཀག་པ་ན་ཕ་དང་བུ་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་གཉིས་ཀྱང་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ཐལ་ཟེར་ན་འདོད་ལ། སྤྱིར་གཅིག་ཏུ་ཐལ་ཟེར་ན་མ་ཁྱབ་བོ་ཞེས་སྨྲ་མོད་ཀྱང་། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་འདོད་ན་རྣམ་འགྱུར་ཡང་གཅིག་ཏུ་འཕུལ་ནུས་པའི་རིགས་པས་སྤོང་མི་ནུས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱོན་གྱིས་འཇིགས་པས་བདེན་གཉིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པར་འདོད་པས། བདག་སྐྱེ་ཁས་བླང་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ལ། བདག་ལས་སྐྱེ་བ་ཡོད་མེད་ཀྱང་གཅིག་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཅིག་ཤོས་རྣམ་པར་བཅད་པ་མེད་ན་མེད་པའི་དངོས་འགལ་ཡིན་པས་བདག་ལས་ ཤོག་ལྷེབ་ ༢༠༡ ནས་ ༣༠༠ བར། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ན་ངེས་པར་ཁས་བླང་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། །ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་དང་། ལུགས་དེ་དགག་བའོ། །དང་པོ་ནི། རང་སྡེ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ་རང་ལས་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པས་བདག་སྐྱེ་མི་རིགས་ཤིང་། དེ་མེད་པས་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་ཡང་མི་རིགས་སོ། །རྒྱུ་མེད་ནི་གཅིག་ཏུ་ཐ་ཆད་པས་དགག་པར་ཡང་རིགས་ན། གཞན་དག་ལས་ལྟ་ག་ལ་ཞིག་ཅེས་གཞན་སྐྱེ་འགོག་པ་མི་རིགས་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་དུ་གྱུར་བའི་རྐྱེན་བཞི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེད་བྱེད་དུ་གསུངས་པའི་གསུང་རབ་ལ་ལྟོས་ནས། མི་འདོད་བཞིན་དུ་ཡང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །རྐྱེན་བཞི་པོ་དེ་གང་ལ་འཇོག་པ་ལ། སྡེ་པ་ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ནི་མཛོད་ལས། རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུ་ལྔ་ཡིན་ཞེས་བྱེད་རྒྱུ་མ་གཏོགས་པ་རྒྱུ་ལྔ་དང་། དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནི། དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དོ། །ཞེས་རྣམ་ཤེས་དྲུག་གི་དམིགས་ཡུལ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ནི། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་སྐྱེས་པ་རྣམས། །ཐ་མ་མིན་མཚུངས་དེ་མ་ཐག །ཅེས་ལྷག་མེད་དུ་འཇུག་པ་ལས་གཞན་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་སྔར་སྐྱེས་རྣམས་དང་། བདག་པོའི་རྐྱེན་ནི། བྱེད་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བདག་པོར་བཤད། །ཅེས་བྱེད་རྒྱུ་ལ་བཤད་པ་ལྟར་འདོད་ལ། རྒྱུ་དྲུག་ནི་མཛོད་ལས། བྱེད་རྒྱུ་ལྷན་ཅིག་ འབྱུང་བ་དང་། །སྐལ་མཉམ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་། །ཀུན་ཏུ་འགྲོ་དང་རྣམ་སྨིན་དང་། །རྒྱུ་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་འདོད། །ཅེས་སོ། །སྡེ་པ་ཁ་ཅིག་ནི། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ལས་ནི། གང་ཞིག་གང་གི་སྐྱེད་བྱེད་ས་བོན་གྱི་ངོ་བོར་གནས་པ་དེ་ནི་དེའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ནོ། །རྒན་པོ་ལྡང་བ་ལྟར་སེམས་སེམས་བྱུང་སྐྱེ་བཞིན་པ་རྣམས་རྟེན་འཁར་བ་དང་འདྲ་བའི་དམིགས་པ་གང་གིས་སྐྱེད་པ་དེ་ནི་དེའི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནོ། །རྒྱུ་འགགས་མ་ཐག་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ས་བོན་འགགས་མ་ཐག་པ་མྱུ་གུ་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །རང་འགྲེལ་ལས་ས་བོན་འགགས་མ་ཐག་པ་མྱུ་གུའི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་ཚིག་གསལ་ལས་ཀྱང་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་འགོག་པའི་སྐབས་སུ། མྱུ་གུའི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་བཀག་ལ། སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བཞེད་པས་འདི་ནི་གཟུགས་ལ་ཡང་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་འདོད་པའི་ལུགས་སོ། །གང་ཞིག་ཡོད་ན་གང་འབྱུང་བ་འདི་ནི་དེའི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ནོ། །ཚིག་གསལ་ལས་སྔར་སྐྱེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་ཕྱིས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འདི་དག་གི་ནང་དུ་འདུ་བར་གསུངས་ཤིང་རང་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་དང་པོ་མ་གཏོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་པ་ནི། ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་ལས། སྡེ་པ་གཞན་གྱིས་བརྟགས་པའི་ རྐྱེན་མདུན་དུ་སྐྱེས་པ་དང་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་རྣམས་ཞེས་བསྒྱུར་བ་དང་དོན་གཅིག་ལ་འགྱུར་ཡང་དེ་ལྟར་ལེགས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་འགྲེལ་བཤད་ལས་གནས་བརྟན་པའི་སྡེ་པས་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་མདུན་དུ་སྐྱེས་པའི་རྐྱེན་ནི། དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱི་མདུན་དུ་སྐྱེས་པ་དམིགས་རྐྱེན་ནོ། །ཡོད་པའི་རྐྱེན་ནི་རྒྱུ་དང་བདག་པོའི་རྐྱེན་ནོ། །མེད་པའི་རྐྱེན་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ལ་བཤད་དོ། །དེ་འདྲ་བའི་ཐ་སྙད་ཙམ་མི་མཐུན་པ་རྣམས་ནི་མཚན་ཉིད་ལ་བརྟགས་ན་བཞི་པོ་འདིར་འདུ་ལ། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་ནི་རྐྱེན་མ་ཡིན་པས་རྐྱེན་ལྔ་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ངེས་པར་འཛིན་ཏེ་མཛོད་ལས། བཞི་ཡིས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །གསུམ་གྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་རྣམ་གཉིས། །གཞན་ནི་གཉིས་པོ་དག་ལས་སྐྱེ། །དབང་ཕྱུག་སོགས་མིན་རིམ་སོགས་ཕྱིར། །ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་དུ་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། གཞན་སྐྱེ་འདོད་པའི་ཕྱོགས་སྤྱིར་དགག་པ་དང་། སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ། གཞན་སྐྱེ་དགག་པ་དངོས། བཀག་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་གནོད་པ་སྤང་བ། དེ་ལྟར་བཀག་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་འགར་ཡང་མེད་པར་བསྟན་པ། བདེན་པ་གཉིས་ཆར་དུའང་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་བཀག་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་ པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། གཞན་སྐྱེ་སྤྱིར་དགག་པ། གཞན་སྐྱེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པ། འབྲས་བུ་ལ་མུ་བཞིར་དཔྱད་ནས་གཞན་སྐྱེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཧ་ཅང་ཐལ་བས་དགག །སྐྱོན་སྤོང་གི་ལན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཧ་ཅང་ཐལ་བ་དངོས་དང་། དེ་དག་གི་མཐའ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཞན་སྐྱེ་འདི་ནི་གཞག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པ་དང་ལུང་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མ་ནི་ས་ལུ་ལྗང་བའི་མདོ་ལས། མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་མྱུ་གུ་
Chinese
断除认为从他处产生的“我”之后，即使在未曾研习其他宗派之说的世俗言语中，也显示出认为从“我”产生是不合理的。因为即使是种子，也能看到那个种子的果实。世间也不会承认地说，土地和新芽是同一个本体。第三，因为无论从胜义谛还是世俗谛的方面来看，从“我”产生都是与理相违的，所以，认为内外诸事物是从“我”产生的这种极端的臆测，在胜义谛和世俗谛中都是不合理的。因此，圣者在遮止“我生”时，没有区分胜义谛和世俗谛，而是普遍地遮止了“我生”，说不是从“我”产生。因此，应当认为，正理自在论师（ལེགས་ལྡན་འབྱེད）说“诸事物在胜义谛中不是从‘我’产生，因为是存在的，如同有心识者一样”的这种区分是没有意义的。第二，还有其他的过失：如果认为果是从“我”产生的，那么，所产生的果、能产生的因、所作的业，以及能作者也都会变成同一个。既然这些不是同一个，就不应承认从“我”产生，因为会陷入这部论典和《中观根本慧论》中广泛阐述的过失。其中，第一个过失是《中观根本慧论》中所说：“因和果成为一体，无论何时都不会合理。因和果如果是一体，能生和所生就会变成一体。”也就是说，如果因和果的本体是一，那么父亲和儿子，或者眼睛和它的识也会变成一体。第二个过失是《中观根本慧论》中所说：“如果木柴就是火，作者和业就会变成一体。”这样遮止时，如果说父亲和儿子以及作者和业两者也成为一体，那是可以接受的。如果说普遍地成为一体，那就不周遍。但是，如果像之前所说的那样认为自性是一，那么按照可以推导出变化也是一的道理，是无法驳斥的。因此，正如之前所说的那样，
English
Having refuted the arising of "self" as being conceived from other than itself, even in the mundane language of those who have not studied the tenets of other schools, it is shown that the understanding of arising from "self" is unreasonable. Because even in a seed, one sees the fruit of that seed. The world also does not accept that the earth and the sprout are the same entity. Thirdly, because arising from "self" is contradictory to reason in both the ultimate and conventional aspects, this extreme speculation that external and internal things arise from "self" is not reasonable in either the ultimate or conventional truth. Therefore, when the noble ones refute the arising of "self," they do not differentiate between the ultimate and conventional, but universally refute the arising of "self," saying that it does not arise from "self." Therefore, it should be thought that the distinction made by Acharya Bhāviveka, who said, "Things do not arise from 'self' in the ultimate sense, because they exist, like a sentient being," is meaningless. Secondly, there are other faults as well: If it is asserted that the effect arises from "self," then the effect to be produced, the cause that produces, the action to be done, and the agent who does it will all become one and the same. Since these are not the same, it should not be accepted that they arise from "self," because it would lead to the faults extensively explained in this treatise and in the Root Verses on the Middle Way. Among these, the first fault is stated in the Root Verses: "Cause and effect being one, is never reasonable. If cause and effect are one, the producer and the produced become one." That is, if the essence of cause and effect is one, then the father and son, or the eye and its consciousness, would also become one. The second fault is stated in the Root Verses: "If the wood is fire, the agent and the action become one." When refuting in this way, if it is said that the father and son, and the agent and the action, both become one in essence, that is acceptable. If it is said that they become one universally, that is not pervasive. However, if one asserts that the nature is one as previously explained, then according to the reasoning that can deduce that the transformation is also one, it cannot be refuted. Therefore, as stated above,
Chinese
由于害怕过失，想要不错乱地证悟二谛，所以说不应承认自生。从自性产生存在与否，如果一个完全断除，另一个没有分别断除，因为是无的相违，所以从自性 纸张201到300页 产生不存在时，必须承认。第二分为二：陈述前一种观点和驳斥该宗派。第一种是：自宗主张实有的人说，从自身产生没有意义，所以自生不合理。没有自生，从二者产生也不合理。无因是完全的断灭，即使驳斥也合理，但怎么能驳斥从其他产生呢？因为依赖于经典，经典中说以自性转变为他性的四缘是诸事物的生起因，所以即使不愿意，也应承认从他产生。那四缘安立在何处呢？一些宗派认为，因缘是《俱舍论》中说的：因是指五因，除了能作因之外的五因。所缘缘是：所缘是所有法。指六识的所缘境的所有法。等无间缘是：心和心所生起者，不是最后，相同，是等无间。指除了进入无余之外的先前生起的心和心所。增上缘是：能作因被称为增上。如是认为。六因是《俱舍论》中说的：能作因，俱生， 同分，相应，遍行和异熟，因被认为是六种。如是。一些宗派认为：能成办的就是因，从显示自性的角度来说：任何作为任何事物的生起因，存在于种子自性中的，那就是它的因缘。如同老人站立一样，正在生起的心和心所，如同依靠拐杖一样，以任何所缘生起，那就是它的所缘缘。因灭尽的紧接着就是果产生的等无间缘，例如种子灭尽的紧接着就是幼苗产生的因缘一样。自释中说，种子灭尽的紧接着就是幼苗的相似之处，是等无间缘。
English
Fearing faults and wishing to realize the two truths without distortion, it is said that self-origination should not be accepted. Whether origination from self exists or not, if one is completely eliminated and the other is not separately eliminated, because they are contradictory in non-existence, then when origination from self Pages 201 to 300 does not exist, it must be accepted. The second part has two divisions: stating the former view and refuting that system. The first is: Those of our own school who assert substantiality say that origination from oneself is meaningless, so self-origination is unreasonable. Without self-origination, origination from both is also unreasonable. Causelessness is complete annihilation, so even refuting it is reasonable, but how can one refute origination from others? Because relying on the scriptures, which say that the four conditions that transform into otherness by their own nature are the causes of the arising of all things, even unwillingly, one should accept origination from others. Where are those four conditions established? Some schools think that the causal condition is what is said in the Treasury of Knowledge: "Cause is said to be the five causes," the five causes other than the efficient cause. The objective condition is: "The objective is all dharmas." Referring to all the objects of the six consciousnesses. The immediately preceding condition is: "Mind and mental events that have arisen, not the last, the same, are immediately preceding." Referring to the previously arisen mind and mental events other than those entering cessation without remainder. The dominant condition is: "The efficient cause is called dominant." They think it is explained as the efficient cause. The six causes are what is said in the Treasury of Knowledge: "Efficient cause, co-arising, similar, associated, pervasive, and ripening, cause is considered to be six kinds." So it is. Some schools think that: "That which accomplishes is the cause," from the perspective of showing the characteristic: "Whatever is the cause of the arising of anything, existing in the nature of a seed, that is its causal condition." Just as an old man stands up, the mind and mental events that are arising, like relying on a cane, whatever object arises from, that is its objective condition. The immediately preceding condition is the immediately preceding condition of the arising of the fruit immediately after the cessation of the cause, for example, the immediately preceding condition of the arising of a sprout immediately after the cessation of a seed. The self-commentary says that the similarity of the sprout immediately after the cessation of the seed is the immediately preceding condition.