Tibetan
ར་ན་ཚོར་བ་ཞེས་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱེད་པ་དང་ལས་དང་འབྲེལ་བའི་ཚིག་ཡིན་པས་གང་ཟག་འདིས་ཚོར་བ་དང་། བྱེད་པ་འདིས་ཚོར་བ་དང་། འདི་འདྲ་བ་ཞིག་ཚོར་བ་ཞེས་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་གཉིས་པ་ནི་ཚད་མ་སྟེ་སེམས་བྱུང་ཚོར་བའོ། །གསུམ་པ་ནི་གཞལ་བྱ་སྟེ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་བཏང་སྙོམས་སོ། །འདི་ཡང་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི་དབང་ཤེས་ཀྱི་ཚོར་བ་གསུམ་གྱིས་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཡོངས་སུ་གཅོད་དེ། དེའི་འགྲུབ་ཚུལ་ནི་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་ཚོར་བས་བདེ་སྡུག་སོགས་མངོན་གྱུར་དུ་གཅོད་ན་རང་རིག་ཏུ་མི་འགྱུར་རམ་སྙམ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་བཀག་པའི་རང་རིག་ནི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཁ་ནང་ལྟ་ལ་རིག་བྱ་དང་རིག་བྱེད་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ནུབ་པའི་འཛིན་རྣམ་ཡན་གར་བ་ཡིན་ཞིང་། འདིར་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ཚོར་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་མདོ་སྡེར་གསུངས་ལ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལས་ཀྱང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། མྱོང་བྱ་དང་མྱོང་བྱེད་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ན་ཕྱོགས་སྔ་མའི་རང་རིག་དང་མི་གཅིག་གོ །དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་སོགས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཚོར་བ་གྲུབ་བོ། །ཡིད་ཤེས་ཀྱི་ངོར་ཀེང་རུས་གསལ་སྣང་སོགས་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་པའི་གཟུགས་སྣང་བ་ན། ཡིད་ཤེས་ལ་དེ་རྣམས་ ཀྱི་རྣམ་པ་ཤར་བའི་སྒོ་ནས་དེས་དེ་རྣམས་གྲུབ་པ་ན་དེ་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་འགྲུབ་པ་ནི་སྔར་དང་འདྲ་སྟེ། ཡུལ་དེ་རྣམས་ནི་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའོ། །བདག་འཛིན་གཉིས་ལྟ་བུའི་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་པ་ནི། ཚིག་གསལ་ལས། གལ་ཏེ་མཚན་གཞིའམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དམ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་རུང་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་ན་ནི་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་གོ །ཞེས་གསུངས་པ་འདིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མཚན་གཞི་དང་མཚོན་བྱ་གཉིས་སྐད་དོད་གཅིག་པས་ལོ་ཙཱ་བ་ཁ་ཅིག་གིས་མཚན་གཞིར་བསྒྱུར། ཁ་ཅིག་གིས་མཚོན་བྱར་བསྒྱུར་རོ། །དེས་ན་འདིས་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། འདི་མཚོན་པར་བྱ་བའི་མཚན་གཞི་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པར་བྱ་བར་བཤད་པ་ནི། ཚད་མ་བཞིར་བྱས་པའི་མངོན་སུམ་ཚད་མ་ངོས་འཛིན་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་
Chinese
感受一词是与作者、行为和业相关的词，因此这个人感受到，这个行为感受到，以及感受到类似的东西，会变成三种。第二种是量，即心所感受。第三种是所量，即快乐、痛苦和舍。这也是就意识而言，而不是就感官意识而言，感官意识的三种感受完全断绝了色、声等。其成立的方式如前所述。那么，如果意识的感受显现地断绝了快乐、痛苦等，难道不会变成自证吗？没有过失，因为所遮止的自证是所有意识都向内看，能知和所知显现为不同，执着的相状消失的散乱状态。而这里，经部中说，特殊的体验是感受的定义。世间俗语中也说体验快乐和痛苦。因为能体验和所体验显现为不同，所以与前一种自证不同。因此，仅仅通过体验快乐等就成立了感受。在意识面前，如果显现骷髅明相等法处所生的色，那么，通过意识生起那些相状的方式，它成立了那些，那么执彼之识的成立方式与之前相同。那些境与意识的自性是不同的。像我执二取那样的意识是如何成立的呢？《明句论》中说：如果（有）基或自相，或总相也好，如果在世间存在，那么所有都应现量照见，因为不是隐蔽的。因此，与其境相关的识与现量一起安立。应当通过这段话来理解。其中，基和所诠二者词义相同，因此一些译师译为基，一些译师译为所诠。因此，这里所说的是，用它来表示的相和，这个所表示的基，所有都应现量照见，是因为这是在确定四量中的现量的时候说的。一切智者现量照见。
English
The term "feeling" is a word related to the agent, action, and karma, so it becomes three: this person feels, this action feels, and feels something similar. The second is valid cognition, which is mental feeling. The third is the object to be measured, which is happiness, suffering, and equanimity. This also applies to mental consciousness, not to sensory consciousness, where the three feelings of sensory consciousness completely cut off form, sound, etc. The way it is established is as previously explained. So, if the feeling of mental consciousness manifestly cuts off happiness, suffering, etc., will it not become self-awareness? There is no fault, because the self-awareness that is negated is when all consciousnesses look inward, the knowable and the knower appear as different, and the grasping aspect disappears into a scattered state. But here, the sutras say that a special experience is the definition of feeling. In worldly terms, it is also said that one experiences happiness and suffering. Because the experiencer and the experienced appear as different, it is not the same as the previous self-awareness. Therefore, feeling is established simply by experiencing happiness, etc. In the face of mental consciousness, if the form born from the source of phenomena, such as the clarity of a skeleton, appears, then, through the way the aspects of those arise in mental consciousness, it establishes those, then the establishment of the consciousness that grasps them is the same as before. Those objects are different in nature from mental consciousness. How is the consciousness of mental consciousness, such as the two graspings of self, established? The Commentary on the Root Text says: If there is a basis or its own characteristic, or even a general characteristic, if it exists in the world, then all should be directly perceived, because it is not hidden. Therefore, the consciousness related to its object is established together with direct perception. This should be understood through this statement. Among them, the basis and the signified have the same meaning, so some translators translate it as basis, and some translators translate it as signified. Therefore, what is said here is that the characteristic that is used to signify it, and the basis that is signified by this, all should be directly perceived, because this is said when determining the direct perception of the four valid cognitions. The Omniscient One directly perceives.
Tibetan
པར་སྟོན་པ་ཡང་མིན་ལ། འདི་ཉིད་ཀྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ཅན་རྟགས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་རང་སྤྱི་ཐམས་ཅད་མངོན་གྱུར་ཡིན་གྱི། ལྐོག་གྱུར་མིན་ པར་སྟོན་པའང་མིན་ནོ། །དེས་ན་རང་སྤྱི་གཉིས་གང་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་ལའང་དེ་གཉིས་ཀྱི་སྣང་བ་འབྱུང་ལ། སྣང་བ་དེ་ཉིད་ནི་ཤེས་པ་དེའི་ཡུལ་མངོན་སུམ་སྟེ་དེ་དང་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་ཤེས་གཉིས་ཀ་མངོན་སུམ་དུ་འཇོག་པ་ནི། ཡུལ་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་སྒྲ་དངོས་དང་ཡུལ་ཅན་ལ་བཏགས་ནས་འཇུག་པར་བཞེད་པའོ། །ཤེས་པ་གང་ལ་གང་གི་རྣམ་པ་སྣང་བའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དེའི་ཡུལ་མངོན་སུམ་ཡིན་ན། སྣང་བ་དེ་ཤེས་པ་དེ་ལ་མངོན་གྱུར་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཡང་དེ་ལ་མི་སླུ་བའི་ཤེས་པ་ཡིན་ན་འཇིག་རྟེན་ན་མི་སླུ་བའི་ཤེས་པ་ལ་ཚད་མར་གྲགས་པས་ཚད་མར་འགྱུར་བ་ཞིག་འོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་གཞལ་བྱ་སྣང་བ་དེ་ཤེས་པ་དེའི་གྲུབ་པ་ན་ཡུལ་ཅན་འགྲུབ་པ་ནི་སྔར་བཞིན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་འཛིན་གཉིས་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་བདག་གཉིས་ཀྱི་སྣང་བ་མངོན་སུམ་དུ་འཆར་ལ། དེའི་ཚེ་གཞལ་བྱ་སྣང་བ་མངོན་གྱུར་དེ་ཡུལ་ཅན་དེས་འགྲུབ་པ་སོགས་སྔར་དང་འདྲ་སྟེ། དེས་ཞེན་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་པ་གཞན་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པ་རྣམས་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་སྣང་ཡུལ་མངོན་གྱུར་གྲུབ་པར་འདྲ་ལ། བདག་གཉིས་དང་བདག་མེད་གཉིས་དང་། གཟུགས་སོགས་རྟག་མི་རྟག་སོགས་ལ་ཚད་མར་འགྲོ་མི་འགྲོའི་ཁྱད་པར་ཆེན་པོ་ཡོད་པས། བློ་ལ་ཚད་མ་དང་ཚད་མིན་གྱི་རྣམ་པར་བཞག་པའང་འགྲུབ་བོ། །ཡིད་ཤེས་ སྣང་ཡུལ་ལ་ཚད་མར་བཤད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཡུལ་མངོན་གྱུར་དེ་རྣམས་ལ་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཚད་མར་བྱ་སྟེ། མཐའ་གཞན་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རིག་མངོན་སུམ་ཚད་མར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་དེ་ལ་གཉིས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཉམ་གཞག་གི་ཤེས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་གཉིས་སྣང་ནུབ་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་དང་དེ་གཉིས་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དུ་འགྲོ་བ་དང་། ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཁ་ནང་ལྟ་ལ་གཉིས་སྣང་ལོག་ཀྱང་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དུ་འགྲོ་བ་གཉིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་མཚུངས་ཏེ། ཕྱི་མ་ལ་ནི་གྲུབ་མཐས་བཏགས་པའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་རྟོག་པས་ཡིད་ཅི་ཙམ་གཏད་ཀྱང་རིག་བྱ་དང་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྣང་བ་གཉིས་མི་འཆར་ལ། སྔ་མ་ལ་ནི་ཡིད་གཏད་དེ་བལྟས་པ་ན་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་དང་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་ངེས་པར་འཆར་བའི་ཕྱིར་རོ
Chinese
也不是显示影像，而是为了在此之后，对于隐蔽的对境，为了成立能立之因，从不欺惑中产生的知识，就是随后的比量。如是说，一切自共相都是现量，也不是显示隐蔽。因此，无论是缘于自相还是共相的知识，都会产生这二者的显现。而显现本身就是该知识的对境现量，即对境和对境有境的二者识都是现量安立，是对境以现量的名言真实，而有境以假立的方式安立。如果任何知识中显现了任何事物的相状，那么所有的显现都是该知识的对境现量。显现对于该知识是现成的，而且如果对于该知识是不欺骗的知识，那么在世间上，不欺骗的知识被称为量，因此会成为量。那时，所量显现是该知识的成立，有境的成立如前一样。因此，对于如二我执等，二我的显现也如现量般显现。那时，所量显现的现成是该有境成立等等，与之前相同。因此，对于所执境的错乱，也应当了解。如是，诸识于对境显现的显现境，在现成成立上是相同的。但在二我和二无我，以及色等常与无常等上，有成为量与不成为量的巨大差别。因此，在心识上安立为量与非量的差别也能成立。意识显现境上所说的量，也是对于这些对境现成，以意识现量作为量，因为遮遣了他边的缘故。自证现量不会成为量，因为该对境具有二相的缘故。等持的无漏智慧中，虽然二取显现消失，但法性和二者成为所知和能知，以及一切知识向内看时，虽然二取显现返回，但成为所知和能知，二者在一切方面都不相同。因为后者，除了以宗派假立的对境有境之外，无论以分别念如何专注，也不会显现所知和能知的二相。而前者，当专注观察时，有境的知识和对境法性的不同相状必定会显现的缘故。
English
It is not to show images either, but in order to, after this, for the hidden object, in order to establish the sign, the knowledge arising from non-deception is subsequent inference. As it is said, all self-generals are manifest, and it is not to show the hidden either. Therefore, whichever knowledge is focused on self or general, the appearance of these two will arise. And the appearance itself is the object of that knowledge, the manifest, that is, both the object and the object-possessor's consciousness are established as manifest, which is to say that the term 'manifest' is truly applied to the object, and the object-possessor is established in a nominal way. If the aspect of anything appears in any knowledge, then all appearances are the object of that knowledge, the manifest. The appearance is manifest to that knowledge, and if it is a non-deceptive knowledge to that, then in the world, non-deceptive knowledge is called valid cognition, so it will become valid cognition. At that time, the measurable appearance is the establishment of that knowledge, and the establishment of the object-possessor is as before. Therefore, for example, in the case of the two self-graspers, the appearance of the two selves also appears as manifest. At that time, the manifest appearance of the measurable is the establishment of that object-possessor, etc., which is the same as before. Therefore, one should also understand the confusion about the object of clinging. Thus, the appearance of objects appearing as objects to the consciousnesses is the same in the establishment of the manifest. But there is a great difference in whether they become valid cognition or not in the two selves and the two selflessnesses, and in forms, etc., permanent and impermanent, etc. Therefore, the distinction between valid and invalid cognition in the mind can also be established. The valid cognition spoken of in the object of appearance of mind-consciousness is also to make the manifest of these objects the valid cognition of mind-consciousness, because it excludes the other extremes. Self-awareness manifest will not become valid cognition, because that object has the appearance of two. In the samadhi of uncontaminated wisdom, although the appearance of duality disappears, the nature of reality and the two become the knowable and the knower, and when all knowledge looks inward, although the appearance of duality returns, it becomes the knowable and the knower, the two are not the same in all aspects. Because the latter, apart from the object-possessor that is nominally established by tenets, no matter how much the mind is focused on by conceptual thought, the appearance of the knowable and the knower will not appear. But in the former, when focused on and observed, the different aspects of the object-possessor's knowledge and the object's nature will definitely appear.