Tibetan
ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུད་རེ་རེ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་རྣམ་འགྲེལ་ལས། དེ་རྣམས་རིགས་མཐུན་པ་ཉིད་ལས། །ནུས་པ་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྣམ་ཤེས་རིགས་མཐུན་ཅིག་ཅར་དུ་གང་ཟག་གཅིག་ལ་མི་སྐྱེ་བ་ལ་འདོད་ཀྱི། རིགས་མི་མཐུན་གྱི་རྣམ་ཤེས་ཅིག་ཅར་དུ་མི་སྐྱེ་བ་ལ་འདོད་པ་གཏན་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བོད་མང་པོས་ཟ་འོག་ལ་ལྟ་བའི་ཚེ་དཀར་དམར་སོགས་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དུ་མ་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་པའི་ལན་དུ། ཤེས་པ་དེ་རྣམས་རིམ་གྱིས་འབྱུང་ཡང་ཅིག་ཅར་དུ་སྐྱེ་བར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བས་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུད་རེ་རེ་བའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་གཙོ་བོའི་རྣམ་ཤེས་རིགས་མཐུན་ལ་དགོངས་པ་ཡང་མ་ཤེས་ཤིང་། མིག་གི་རྣམ་ཤེས་གཅིག་གིས་ཁ་དོག་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་འཛིན་པ་ཡང་མ་ཤེས་པར། ཁྲ་བོ་འཛིན་པའི་མིག་ཤེས་ཀྱང་མ་རྟོགས་པར་སྣང་ངོ་། །དེས་ན་རྣམ་ཤེས་རིགས་མཐུན་ཅིག་ཅར་དུ་སྐྱེ་བར་བརྩད་པའི་ལན་དུ། དེ་རྣམས་འཇུག་པ་མྱུར་བས་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་ཡང་ཅིག་ ཅར་དུ་སྐྱེ་བར་མངོན་ཞེས་འཆད་དགོས་པ་འདྲ་བ་ཞིག་སྣང་ཡང་རང་རིག་སྒྲུབ་མཁན་དེ་གཉིས་ཀྱིས་འཇུག་པ་མྱུར་བ་ཅིག་ཅར་དུ་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཡང་རྣམ་འགྲེལ་དུ་བཀག་པས་ན། གཞུང་འདི་དེ་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་སུ་འཇོག་དཀའ་བར་སྣང་སྟེ་ཕལ་ཆེར་རྒྱ་དཔེ་མ་དག་པའི་སྐྱོན་ཡིན་ནམ་འོན་ཀྱང་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཔྱད་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་པའི་དང་། ཡུལ་གཞན་མི་གཅོད་པའི་སྐྱོན་སྤང་བའི་ཕྱིར། གདོན་མི་ཟ་བར་རང་རིག་ཁས་བླང་དགོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཀ་དྲན་པ་ཕྱིས་སྐྱེས་པ་ལས། སྔར་སྔོན་པོ་མཐོང་བའི་ཚེ་ཡུལ་མྱོང་བ་དང་ཡུལ་ཅན་མྱོང་བ་ཡོད་པར་དཔོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་རང་མྱོང་བའི་རང་རིག་ཡོད་ན་ཡང་གཞན་དབང་ཡོད་པར་རང་རིག་དེས་འགྲུབ་པས། འདི་ནི་ཡོད་པར་གང་གིས་ཤེས་པར་འགྱུར། ཞེས་དབུ་མ་པས་དྲིས་པ་ལ་ལན་འདི་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། གཞན་ལུགས་དགག་པ་དངོས། རང་ལུགས་ལ་རང་རིག་མེད་ཀྱང་དྲན་པ་སྐྱེ་བའི་ཚུལ། དེ་ལྟར་བཀག་པ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་རྫས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཕྱིས་ཀྱི་དུས་ཀྱི་དྲན་པ་ལས། དྲན་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་སྔ་མ་རང་རིག་པར་འགྲུབ་ན། ཕྱིར་རྒོལ་ལ་རང་རིག་མ་གྲུབ་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ། བརྗོད་པ་ཡི་དྲན་པ་ར
Chinese
是说众生是各自的识流。如《释量论》中所说：“彼等唯是同类性，功能定然转变故。”如同所说，我们认为同类的识不会同时在一个补特伽罗上产生，但绝对不是认为不同类的识不会同时产生。当许多藏人观看“扎奥”（一种藏式丝绸）时，难道不是同时产生执取白色、红色等多种颜色的意识吗？对于这个问题，有人回答说：“那些意识是依次产生的，但看起来像是同时产生的。”这样说的人，既没有理解“各自的识流”所说的主要意思是针对同类的识，也没有理解一个眼识可以执取多种不同的颜色，甚至没有认识到执取杂色的眼识。因此，对于争论同类的识是否同时产生的问题，应该这样回答：“那些识的生起速度很快，虽然是依次产生，但显现为同时产生。”虽然看起来应该这样解释，但由于那两位建立自证的人已经在《释量论》中驳斥了生起速度快是误认为同时产生的理由，因此，这部论典似乎很难被归入他们两位的宗派，或许是由于梵文原本不正确所致，但有智慧的人应该对此进行研究。因此，为了避免无间断和不割断其他境的过失，必须毫不犹豫地承认自证。因此，从后来产生的对境和有境的记忆中，可以推断出先前见到蓝色时，存在对境的体验和有境的体验。即使如此，如果存在自我体验的自证，那么自证也能成立外境存在，如果这样，谁能知道这个存在呢？对于中观宗提出的这个问题，这实际上是给出了一个近似的答案。如是说。第二部分有三点：直接驳斥他宗观点；我宗在没有自证的情况下产生记忆的方式；以及对如此驳斥的辩论的消除。第一点是：如果假设事物是通过自身的体性而成立的，那么从后来的记忆中，可以成立先前作为记忆对境的意识是自证的，那么，为了证明反驳者没有成立自证，需要说出记忆的
English
It is said that sentient beings are each a stream of consciousness. As it is said in the Commentary on Valid Cognition (Pramāṇavārttika), "They are only of the same kind, because the function is definitely transformed." As it is said, we believe that consciousnesses of the same kind do not arise simultaneously in one person, but it is definitely not the case that consciousnesses of different kinds do not arise simultaneously. When many Tibetans look at "Zaok" (a kind of Tibetan silk), doesn't the consciousness that grasps white, red, etc., arise simultaneously? In response to this question, some people say, "Those consciousnesses arise sequentially, but they appear to arise simultaneously." Those who say this have neither understood that the main meaning of "each stream of consciousness" is directed at consciousnesses of the same kind, nor have they understood that one eye consciousness can grasp many different colors, and they have not even recognized the eye consciousness that grasps variegated colors. Therefore, in response to the argument of whether consciousnesses of the same kind arise simultaneously, it should be answered, "Those consciousnesses arise quickly, and although they arise sequentially, they appear to arise simultaneously." Although it seems that this is how it should be explained, since the two who establish self-awareness have already refuted in the Commentary on Valid Cognition that the reason for the rapid arising is mistaken for simultaneous arising, it seems difficult to classify this treatise into the tenets of those two, perhaps due to the incorrectness of the Sanskrit original, but those with wisdom should study this. Therefore, in order to avoid the faults of being without interruption and not cutting off other objects, one must unhesitatingly admit self-awareness. Therefore, from the later arising memory of both the object and the subject, it can be inferred that when blue was seen earlier, there was an experience of the object and an experience of the subject. Even so, if there is self-awareness of self-experience, then self-awareness can also establish the existence of external objects, if so, who can know this existence? This is actually giving an approximate answer to the question raised by the Madhyamaka school. So it is said. The second part has three points: directly refuting the views of others; the way in which our school generates memory without self-awareness; and the elimination of arguments against such refutation. The first point is: If it is assumed that things are established by their own nature, then from the later memory, it can be established that the previous consciousness as the object of memory is self-aware, then, in order to prove that the opponent has not established self-awareness, it is necessary to state the memory of
Tibetan
ང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་པ་འདི་ནི། རང་རིག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། སྒྲ་མི་རྟག་པར་ སྒྲུབ་པ་ལ་མིག་གི་གཟུང་བྱ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་དུ་ཡིན་ན་ནི། རང་རིག་པའི་འབྲས་བུའི་དྲན་པ་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འདིར་མི་གྲུབ་ན་དུ་བ་དེའི་འབྲས་བུར་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ། རང་རིག་གྲུབ་ན་དེ་ལས་དྲན་པ་འབྱུང་བའི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་ན། དྲན་པ་ལས་རང་རིག་ཡོད་བར་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། རང་རིག་དེ་ད་དུང་དུ་ཡང་ཕྱིར་རྒོལ་ལ་མ་གྲུབ་པས། རང་རིག་གི་འབྲས་བུ་རང་རིག་མེད་པར་མི་འབྱུང་བའི་དྲན་པ་ག་ལ་ཡོད། འབྲེལ་བ་མེད་པར་མི་འགྲུབ་པའི་དཔེ་ནི། ཆུ་ཙམ་དང་མེ་ཙམ་མཐོང་བ་ལས་ནོར་བུ་ཆུ་ཤེལ་དང་མེ་ཤེལ་དཔོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་མེད་པར་ཡང་ཆར་ལ་སོགས་པ་དང་། གཙུབ་ཤིང་གཙུབ་པ་སོགས་ལས་ཆུ་དང་མེ་དག་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་རང་རིག་མེད་པར་དྲན་པ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དགག་པ་འདི་ལ་ལན་དུ་དྲན་པ་དང་རང་རིག་མེད་དུ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་འབྲས་སུ་བསྒྲུབས་པའི་སྒོ་ནས། དྲན་པས་རང་རིག་དཔོག་པ་མིན་གྱི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་དྲན་པས་སྔར་གྱི་ཤེས་པ་ལ་མྱོང་བ་ཡོད་པར་དཔོག་ལ། དེ་ལ་རང་གིས་དང་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་གཉིས་སུ་བཅད་ནས་བཀག་པ་ན། རང་གིས་རང་མྱོང་བ་འགྲུབ་བོ་ཞེས་སྨྲ་མོད་ཀྱང་ཤེས་པས་རིག་པ་ལ་མདོ་སྡེ་པ་དང་སེམས་ཙམ་པས་བཞག་པ་དེ་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་མ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མར་མེས་རང་གིས་རང་གསལ་བར་མི་བྱེད་ཀྱང་། དེ་ལ་ གསལ་བ་མི་ལྡོག་པ་བཞིན་དུ། ཤེས་པས་ཕྱོགས་སྔ་མས་འདོད་པ་ལྟར་དུ་རང་གིས་རང་མྱོང་བར་མི་བྱེད་ཀྱང་དེ་ལ་མྱོང་པ་ཙམ་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མར་མེས་རང་གིས་རང་གསལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་མུན་པས་རང་གིས་རང་སྒྲིབ་པར་འགྱུར་ལ། དེ་འདོད་ན་མུན་ཁུང་དུ་བུམ་པ་མི་མཐོང་བ་བཞིན་དུ། མུན་པ་ཡང་མི་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྩ་ཤེ་ལས། མར་མེ་རང་དང་གཞན་གྱི་དངོས། །གལ་ཏེ་སྣང་བར་བྱེད་གྱུར་ན། །མུན་པའང་རང་དང་གཞན་གྱི་དངོས། །སྒྲིབ་པར་འགྱུར་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཅི་སྟེ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་བཏང་ནས་ཀྱང་། ཤེས་པས་རང་གི་བདག་ཉིད་རིག་པ་དང་། ཡུལ་རིག་པར་བྱེད་པ་ནི་གྲུབ་ལ་རག་མོད་ཀྱི་སྟེ་གྲུབ་ཏུ་ཆུག་ཀྱང་། དྲན་པའི་ཤེས་པས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དེ་དག་དྲན་པ་ནི་རིགས་པ་མིན་ཏེ། ཕྱིས་ཀྱི་དྲན་ཤེ
Chinese
像我这样没有成立的，并不是成立自证，就像成立声音无常，如同眼睛的所取一样。然而，如果按照世间的说法，就没有自证果的忆念。为什么呢？如果这里不成立，就像烟知道是它的果一样，如果自证成立，那么从它产生忆念的关系成立，从忆念必定有自证，那么自证仍然没有成立，所以没有自证的果，没有自证就不会产生忆念。没有关系就不成立的例子是，仅仅看到水和火，并不能推断出水精和火精，因为没有它们，也会从雨等，以及钻木等产生水和火。同样，这里没有自证，忆念如何产生，将会阐述。对于这个反驳，回答说，忆念和自证如同没有一样，通过成立因果的方式，忆念并不是推断自证，而是像之前所说的那样，忆念推断之前的知识有体验，如果将它分为自己体验和他人体验两种来遮止，虽然说自己体验自己成立，但是对于知识和明觉，经部宗和唯识宗所安立的那两种没有确定，就像灯不会自己照亮自己，但是对于它，明亮不会消失一样，知识不像前派所认为的那样自己体验自己，但是对于它，仅仅是体验不会消失。如果灯自己照亮自己，那么黑暗也会自己遮蔽自己，如果这样认为，就像黑暗处看不到瓶子一样，黑暗也看不到。就像《中论》中所说：灯是自己和他人的事物，如果能够显现，那么黑暗也是自己和他人的事物，遮蔽也会毫无疑问。就像所说的那样。如果这样放下分别，知识认识自己的自性和认识对境是成立的，虽然成立，但是忆念的知识忆念对境和有境是不合理的，后来的忆念识
English
That which is not established as being like me, is not to establish self-awareness, just as establishing sound as impermanent, like the object of the eye. However, if it is according to worldly terms, there is no memory of the fruit of self-awareness. Why is that? If it is not established here, just as smoke is known to be its fruit, if self-awareness is established, then the relationship of memory arising from it is established, and from memory it is certain that there is self-awareness, then that self-awareness is still not established in the refutation. Therefore, there is no fruit of self-awareness, and without self-awareness, memory will not arise. An example of not being established without a relationship is that merely seeing water and fire does not lead to inferring water crystal and fire crystal, because even without them, water and fire can arise from rain and drilling wood, etc. Similarly, here too, how memory arises without self-awareness will be explained. In response to this refutation, it is said that memory and self-awareness are like non-existence, through establishing the cause and effect relationship, memory does not infer self-awareness, but as previously stated, memory infers that the previous knowledge had experience, and if it is divided into self-experience and other-experience to negate it, although it is said that self-experience is established, the two positions established by the Sutra school and the Mind-Only school regarding knowledge and awareness are not determined. Just as a lamp does not illuminate itself, but brightness does not disappear from it, knowledge does not experience itself as the former party believes, but only the experience does not disappear from it. If the lamp illuminates itself, then darkness would also obscure itself, and if that is accepted, just as a pot is not seen in a dark place, darkness would also not be seen. As it is said in the Root Wisdom: If a lamp illuminates itself and others, there is no doubt that darkness also obscures itself and others. As it is said. If we abandon such analysis, the knowledge of one's own nature and the knowledge of objects are established, but even if they are established, it is not reasonable for the memory consciousness to remember the objects and the subject, the later memory consciousness