Tibetan
་ཆེན་པོ་གཅིག་ལ་གཅིག་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་ཤལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལང་ ཀར་གཤེགས་པ་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བ་ལང་ནི་རྟ་ཡིན་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་འགྲེལ་པར་གསུངས་སོ། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་པ་ལ་ནག་ཚོས་རང་གི་བདག་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྒྱུར་བ་ལེགས་སོ། །གཅིག་ལ་ཅིག་ཤོས་མེད་པའི་སྟོང་པ་འདི་དཔེར་བརྗོད་དེ་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་ཚུལ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པའི་སྟོང་ཉིད་གསུངས་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་བདེན་པར་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་མངོན་ཞེན་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དུ་ཡིན་པ་ལ། དེ་ལ་གཟུགས་སོགས་སུ་སྣང་བའི་གཞན་དབང་འདི་ཉིད་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་དགོས་པ་ལ། དེ་ལྟར་མི་སྟོན་པར་གཞན་དབང་འདི་གཟུང་འཛིན་རྫས་ཐ་དད་པར་མི་བདེན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ན། བ་ལང་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་བ་ལང་ལྟར་མེད་ཅེས་ཟེར་བ་དང་འདྲའོ། །དེས་ན་དབུ་སེམས་སུ་ཡི་ལུགས་ལ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་གང་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གཞི། ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་སུ་སྣང་བ་འདི་དག་ལ་བྱེད་པ་ལ་ནི་མི་འདྲ་བ་མེད་ལ། དེ་རྣམས་སྟོང་པར་སྟོན་པ་ནི་གཞི་དེ་ལ་མངོན་ཞེན་ཟློག་པའི་ཕྱིར་དུ་ཡིན་པ་ཡང་འདྲ་མོད་ཀྱང་། ཞེན་ཚུལ་ལ་མི་མཐུན་ཏེ་སེམས་ཙམ་པས་ནི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱངས་ཆད་དུ་སྣང་བ་ལ་སྣང་བ་ལྟར་དུ། གཟུང་འཛིན་རྫས་ ཐ་དད་དུ་ཞེན་པ་ཡིན་ལ། དེའི་གཉེན་པོར་སྣང་བ་གཞན་དབང་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ནས། གཟུང་འཛིན་རྫས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་འགོག་པ་ཡིན་པས་དགག་གཞི་དེ་དགག་བྱ་དེ་ཡིན་པ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །དབུ་མ་པ་ལྟར་ན་ཞེན་ཚུལ་ནི་སྣང་བ་ལ་ཐ་སྙད་པའི་བློས་བཞག་པ་མིན་པའི་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཞེན་པ་ཡིན་ལ། དེའི་གཉེན་པོར་སྣང་བ་འདི་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ནས། དེ་འདྲ་བའི་བདེན་པར་མེད་ཅེས་འགོག་སྟེ། དེ་ཡང་དགག་གཞི་དེ་དགག་བྱ་ཡིན་པ་འགོག་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱིས་ཞེན་པ་ན་གཞི་དེ་ལ་དགག་བྱ་དེ་དོན་གཞན་དུ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་མིན་པར། གཞི་དེ་དགག་བྱ་དེའི་ངོ་བོར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་དང་། སྟོང་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེན་པ་དེ་ལྟར་དུ་ཡོད་པས་སྟོང་པར་བསྟན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་གྱི་སྣང་གཞི་རྣམས་བདེན་པས་སྟོང་པ་ཆད་སྟོང་དུ་བྱས་ཏེ། འདི་དག་བོར་ནས་སྣང་བ་གཞན་ཅིག་ལ་སྟོང་གཞིར་བྱས་ཏེ། དགག་བྱ་དེ་ཡིན་པས་སྟོང་པར་མི་སྟོན་པར་དངོས་པོ་ཡོད་པས་སྟོང་པར་སྟོན་པ་ནི། །དབུ་སེམས་སུའི་ཡང་ལུགས་མིན་ལ། སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐོག་མ་མེད་པའི་མངོན་ཞེན་ལ་དེ་འདྲ་བའི་དགག་བྱ་འཛིན་པའི་བློ་འདུག་མི་འདུག་ཀྱང་ཁ་ནང་དུ་ལོག་ལ་རྟོགས་ཤིག །དེས་ན་དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས། འདི་ལའང་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་ཡོད། །དེས་ན་ངན་པའི་མུན་པས་ཁྱབ། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། འདི་འདྲ་བ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་བདོ་བའི་ དུས་སུ་སྣང་བ་རྣམ་དཔྱོད་ཅན་གྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་འགྲེལ་པ་ལས། ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས་དབང་པོ་ཉེར་གཉིས་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དྲངས་པ་ལས། འདི་ལྟར་མིང་དུ་གདགས་པར་བས་ཀྱི། དོན་དམ་པར་ནི་མིག་དང་དབང་པོ་མི་དམིགས་སོ། །ཞེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་སུ་མ་མཆིས་པ་སྟེ། ཞེས་ཆོས་རྣམས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་མཆིས་པར་གསུངས་པས། དགག་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་སྦྱོར་བ་ལ་དེ་གཉིས་རྣམ་གྲངས་པ་དང་། རང་གི་རྣམ་གཞག་འཇོག་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་གྱིས་བྱེད་པར་གསུངས་ཤིང་། རྨི་ལམ་ན་དགའ་རྩེད་བྱེད་པའི་ཡུལ་དེ་རྣམས་རྨི་ལམ་ན་ཡང་དེས་དེ་དག་མ་རྙེད་ན་སད་པའི་ཚེ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་གསུངས་ཤིང་དེ་འདྲ་མང་བས་རྨི་ལམ་གྱི་མི་དང་། སད་དུས་ཀྱི་མི་ལ་མི་ཡིན་མིན་ཁྱད་པར་མེད་ཅེས་སྨྲ་བ་ནི། ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ་དགའ་རྩེད་ཀྱི་གྲོགས་བྱེད་པའི་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་རྨི་ལམ་གྱི་དུས་སུ་ཡང་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཏུ་མ་རྙེད་པར་གསུངས་ཤིང་། སད་དུས་སུ་དེ་དག་རྙེད་པ་གཞག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྨི་ལམ་དུ་མིག་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་དབང་ཤེས་ཡོད་པ་འདིའི་ལུགས་སུ་སྨྲ་བ་ནི་ནོར་བ་ཆེན་པོར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཙམ་པ་ངེས་དོན་མཐར་ཐུག་པ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩལ་མེད་པར་གྲུབ་པའི་མཐར་སྦྱར་བ་འདི་བསལ་བར་ བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཕྱི་ཡི་ཡུལ་མེད་པར་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་ན། བླ་མའི་མན་ངག་ལས་མི་སྡུག་པ་སྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས། ས་གཞི་ཀེང་རུས་ཀྱིས་གང་བར་མཐོང་བ་དེ་ཇི་ལྟར་འཐད་དེ། ཀེང་རུས་ནི་མེད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྣམ་ཤེས་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། མི་སྡུག་པ་སྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བླ་མའི་མན་ངག་ལས། ཀེང་རུས་ཀྱིས་ས་གཞི་
Chinese
大的一法无二的空性是所有空性中最殊胜的，如《楞伽经》所说。说“因为牛是马，所以空，因此不存在”是不合理的，因为它是以自性而存在的。如是等等应如是说，如释论所说。关于“自性”，译为“因为黑色的自性存在”是很好的。这种一法无二的空性，譬如说，与此相似的道理是：世尊所说的自性空性，是为了遣除众生从无始以来对色等事物执着为真实存在的实执。对此，必须显示显现为色等的他性不是真实存在的。如果不这样显示，而显示他性不是能取所取异体的真实存在，那就好比说，因为没有牛，所以像牛一样不存在。因此，在应成派和唯识宗的观点中，众生对内外诸法显现的执着对象，在作用上没有不同。显示这些是空性，也是为了遣除对该对象的执着，这一点也是相同的。然而，执着的方式不同，唯识宗认为能取所取二者在内外遥远地显现，就像显现的那样，执着于能取所取是异体的。为了对治这种执着，将显现执为他性有法，从而遮止能取所取是异体的存在，因此，所破的基础就是所要遮止的对象。按照中观派的观点，执着的方式是对显现执着为不是以名言识安立的真实存在。为了对治这种执着，将显现执为有法，从而遮止它不是那样的真实存在。这也是遮止所破的基础就是所要遮止的对象，因为众生在执着时，不是认为所破的对象存在于该基础之外，而是执着该基础就是所破的自性。而且，空性也必须按照执着的方式来显示，因为它是以那种方式存在的。因此，现在将显现的基础都空为真实存在，变成了断灭空，舍弃这些，而追求其他的显现。
English
The emptiness of one great thing without another is the most excellent of all emptinesses, as stated in the Lankavatara Sutra. It is unreasonable to say, "Because a cow is a horse, it is empty, therefore it does not exist," because it exists by its own nature. Such things should be said, as stated in the commentary. Regarding "by its own nature," it is good to translate it as "because the nature of black exists." The way this emptiness of one without another becomes similar to an example is: The emptiness of self-nature taught by the Bhagavan is to reverse the clinging of beings who, from beginningless time, have clung to things like form as truly existent. In this regard, it is necessary to show that this other-powered nature that appears as form and so on is not truly established. If it is not shown in this way, but it is shown that this other-powered nature is not truly established as different substances of grasper and grasped, it is like saying that because there is no cow, it is non-existent like a cow. Therefore, in the views of both the Madhyamaka and Yogacara schools, there is no difference in the way beings cling to the basis of what appears as outer and inner phenomena. Showing that these are empty is also the same in that it is to reverse the clinging to that basis. However, the way of clinging is different. The Mind-Only school clings to the appearance of the grasper and grasped as being far apart, as they appear, as different substances. As an antidote to this, they hold the appearance as a phenomenon of other-power and negate the existence of different substances of grasper and grasped, thus negating that the basis of negation is the object to be negated. According to the Madhyamaka school, the way of clinging is to cling to appearances as truly existent, not established by conventional consciousness. As an antidote to this, they hold the appearance as a subject and negate that it is not truly existent in that way. This is also negating that the basis of negation is the object to be negated, because when beings cling, they do not hold that the object to be negated exists outside of that basis, but rather they cling to that basis as the nature of the object to be negated. Moreover, emptiness must also be shown in the way it is clung to, because it exists in that way. Therefore, making the basis of present appearances empty of true existence turns it into annihilationist emptiness, abandoning these and seeking other appearances.
Chinese
以“一”作为空性的基础，因为所破是“它”，所以不是以空性来显示，而是以事物存在来显示空性。这不是中观宗或唯识宗的任何一种观点。即使众生相续中无始以来的显现执着中存在或不存在执着这种所破的意识，也要反过来向内省察。因此，吉祥法称说：“对此也有随后的陈述。因此，被邪恶的黑暗所覆盖。”这样说，像这些在非常兴盛的时代，有辨别力的人应该知道。这里的解释中，从《父子相见经》中引用了二十二根无自性的确定，即“如此只是命名而已，但究竟而言，眼睛和根是不存在的。”以及“同样，一切法也并非自性存在。”这样说，法仅仅是命名而已，究竟而言和自性上是不存在的。因此，在所破上施加差别，这两者是不同的范畴，并且建立自己的一切方式都说是仅仅是命名而已。梦中嬉戏的境，即使在梦中也没有找到，醒来时还用说什么呢？这样说了许多，所以说梦中的人和醒来时的人在是不是人上没有差别，这是非常不合理的，因为做嬉戏的朋友的那些有情，在梦中也没有找到那些有情，而且必须安立醒来时找到那些有情。因此，认为梦中有眼识等根识，按这个观点来说，要知道这是很大的错误。这样一来，没有证悟唯识宗究竟的智慧，而将它归结于宗派，这完全是应该消除的。第三，如果外境不存在，那么显现为清晰的色声等识不是自性成立的，那么，通过上师的口诀修不净观的瑜伽士们，看到大地充满骨骸，这怎么合理呢？因为即使骨骸不存在，自性成立的识也是存在的。如果这样想，修不净观的瑜伽士通过上师的口诀，以骨骸充满大地
English
Taking "one" as the basis of emptiness, because what is to be refuted is "it," it does not show emptiness by emptiness, but shows emptiness by the existence of things. This is not any view of the Madhyamaka or Yogacara schools. Even if there is or is not a consciousness that clings to such a refutable object in the beginningless manifestation clinging in the continuum of sentient beings, one must turn inward and examine it. Therefore, the glorious Dharmakirti said, "There is also a subsequent statement about this. Therefore, it is covered by the evil darkness." Saying this, like these in a very prosperous time, those with discernment should know. In the explanation here, from the Sutra of Meeting Father and Son, the determination of the twenty-two roots as being without self-nature is quoted, that is, "Thus it is only named, but ultimately, the eyes and roots are not observed." And "Similarly, all dharmas are also not inherently existent." Saying this, dharmas are merely named, and ultimately and inherently they are non-existent. Therefore, applying distinctions to what is to be refuted, these two are different categories, and it is said that all ways of establishing oneself are merely naming. The realm of playing in a dream, even if it is not found in the dream, what need is there to say when awake? Having said so much, it is very unreasonable to say that there is no difference between a person in a dream and a person when awake in terms of whether they are a person, because those sentient beings who are friends in play are not found as those sentient beings even in the dream, and it must be established that those sentient beings are found when awake. Therefore, thinking that there are sense consciousnesses such as eye consciousness in dreams, according to this view, one should know that this is a great mistake. In this way, without realizing the ultimate wisdom of the Yogacara school, and attributing it to a sect, this is completely what should be eliminated. Third, if external objects do not exist, then the consciousnesses that appear clearly as forms, sounds, etc. are not inherently established, then how is it reasonable that the yogis who practice ugliness through the oral instructions of the guru see the earth filled with skeletons? Because even if the skeletons do not exist, the inherently established consciousness exists. If you think like this, the yogi who practices ugliness through the oral instructions of the guru, with skeletons filling the earth