Tibetan
་ཅད་དུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འགྱུར་བ་མེད་པ། གང་གིས་ཀྱང་ཕན་པ་དང་གནོད་པ་བྱེར་མེད་པ། འདུས་མ་བྱས་པ། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་རྟེན་འབྲེལ་ནི་མི་སྲིད་པས། ཆོས་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལས་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་གཏོགས་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་པ་མ་གཏོགས་པར། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གང་། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །དེ་ནི་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་སྟེ། །དེ་ཉིད་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ལས་ཇི་ལྟར་ཤིང་དང་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་བྱས་ཤིང་། །ལག་པའི་རྩོལ་བ་བྱས་པ་གསུམ་ཚོགས་པ། །སྒྲོ་འདོགས་བྱེད་པའི་པི་ཝཾ་གླིང་བུ་སོགས། །དེ་དག་ལ་བརྟེན་སྒྲ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་ནི་གང་ནས་འབྱུང་ཞིང་གར་ འགྲོ་ཞེས། །དེ་དག་མཁས་པ་ལ་ལས་བརྟག་བྱས་ན། །སྒྲ་ཡིས་འོང་བ་སོང་བ་རྙེད་མི་འགྱུར། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་དག་དང་ནི་རྐྱེན་རྣམས་ལ། །འདུས་བྱས་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་སྟེ། །འདུས་བྱས་སྟོང་པ་གཡོ་བ་མེད་པར་ནི། །དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ཤེས། །ནང་ཡང་སྟོང་ལ་ཕྱི་རོལ་དག་ཀྱང་སྟོང་། །སེམས་ཅན་བདག་གིས་སྟོང་ཞིང་གནས་མེད་པར། །ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད། ཅེས་དང་། གལ་ཏེ་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་འགའ་ཡོད་ན། །རྒྱལ་བ་ཉན་ཐོས་བཅས་པ་དེས་མཁྱེན་འགྱུར། །ཐེར་ཟུག་ཆོས་རྣམས་མྱ་ངན་འདས་མི་འགྱུར། །མཁས་རྣམས་ནམ་ཡང་སྤྲོས་པ་མི་འདོད་ཅེས་སོགས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ་བདེན་པ་གཉིས་ངོས་བཟུང་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་འབྲེལ་དུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་། དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །དང་པོ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཐོག་མར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆགས་འཇིག་དང་། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་རྒ་ལ་སོགས་དང་། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཕན་ཡོན་དང་། ཉེས་དམིགས་ལ་སོགས་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྣོད་དང་ལྡན་པ་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་བླ་ན་མེད་པ་རྣམས་བསྟན་ནས་གདུལ་ བྱ་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ས་ལ་འགོད་པར་མཛད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟོན་པར་བྱ་དགོས་ཤིང་། བདེན་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ་མི་མཁས་
Chinese
在任何时候都不会有丝毫改变的，任何事物都无法对其产生利益和损害的，非造作的，没有成立为事物自性的东西是需要的。但是，那样的缘起是不可能存在的。所以，除了法性缘起之外，没有其他成立的方式。圣者龙树菩萨也曾说过： 除了缘起之外， 没有其他的法存在， 因此，除了空性之外， 没有其他的法存在。 以及： 凡是缘起， 即是说为空性。 那是依待而安立的， 那即是中道。 经中说，如同依靠木和弦， 以及手的劳作三者聚合， 发出声音的琵琶、笛子等， 依靠它们也会发出声音。 那是从哪里来，又到哪里去呢？ 如果一些智者对此进行观察， 声音的来去是无法寻觅的。 同样，对于诸因和诸缘， 所有聚合而成的都是生起的。 聚合而成的空性，无有动摇， 那是瑜伽士所了知的。 内部也是空，外部也是空， 有情无我，无有处所， 法的体性即是虚空的自性。 以及： 如果诸法有某种自性， 胜者和声闻等都会知晓。 真实的诸法不会从轮回中解脱， 智者们永远不会喜欢戏论等等。 第二，广说中，确定二谛，以及宣说一切法为缘起。第一，有世俗谛和胜义谛。第一，世俗谛是证悟胜义谛的方法。诸佛最初也宣说了世界的形成和毁灭，五蕴、十二处、十八界，生老等，善与非善的利益和过患等。当具备空性的器皿时，便会展示出宣说胜义谛的无上经典，从而将所化众生安置于涅槃之地。因此，必须依靠世俗谛来宣说胜义谛，如果不擅长区分二谛
English
That which never changes even slightly at any time, that which no thing can benefit or harm, that which is unconditioned, that which is not established as the nature of things is needed. However, such dependent arising is impossible. Therefore, there is no other way to establish it other than the dependent arising of Dharma nature. The noble Nagarjuna also said: Apart from dependent arising, There are no other dharmas, Therefore, apart from emptiness, There are no other dharmas. And: Whatever is dependent arising, Is said to be emptiness. That is what is designated dependently, That itself is the Middle Way. As it says in the sutra, just as relying on wood and strings, And the combination of the labor of the hands, The lute, flute, and so on that produce sound, Sound also arises in dependence on them. Where does it come from and where does it go? If some wise people investigate this, The coming and going of sound cannot be found. Likewise, for all causes and conditions, All that is assembled arises. The emptiness of what is assembled, without wavering, That is what the yogis know. Inner is also empty, and outer is also empty, Sentient beings are empty of self, without a place, The nature of Dharma is the very nature of space. And: If the dharmas had some nature, The Victors and Shravakas would know it. The real dharmas would not pass away from suffering, The wise would never like elaboration, and so on. Second, in the extensive explanation, the two truths are identified, and all dharmas are explained as dependent arising. First, there are conventional truth and ultimate truth. First, conventional truth is the method for realizing ultimate truth. The Buddhas also initially taught about the formation and destruction of the world, the aggregates, elements, and sources, birth, aging, and so on, the benefits and drawbacks of virtue and non-virtue, and so on. When one possesses the vessel of emptiness, then the supreme scriptures that teach the ultimate truth are shown, and the beings to be tamed are placed on the ground of nirvana. Therefore, it is necessary to rely on conventional truth to teach ultimate truth, and if one is not skilled in distinguishing the two truths
Tibetan
ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་མི་ཤེས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱི་དོན་མི་འགྲུབ། ཐབས་ལ་མི་མཁས་པས་སླར་རྟག་ཆད་གང་རུང་གི་གྲུབ་མཐའ་ངན་པར་ལྟུང་བའི་རྒྱུར་འགྲོ་བ་ན། བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་ལ་མ་རྨོངས་པ་གལ་ཆེའོ། །ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པས་གཞན་ལ་མ་གསན་པར། །བདེན་པ་འདི་གཉིས་ཀྱི་ནི་དབྱེ་བ་མཛད། །གང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ནི་བདེན་པ་དང་། །གང་དག་དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། །དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པའོ། །གང་དག་བདེན་པ་འདི་གཉིས་ཀྱི། །རྣམ་དབྱེ་རྣམ་པར་མི་ཤེས་པ། །དེ་དག་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཡི། །ཟབ་མོ་དེ་ཉིད་རྣམ་མི་ཤེས། །ཐ་སྙད་ལ་ནི་མ་བརྟེན་པར། །དམ་པའི་དོན་ནི་རྟོགས་མི་འགྱུར། །དམ་པའི་དོན་ནི་མ་རྟོགས་པར། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། འཕགས་པ་ཨཱརྱ་དེ་བས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་ཀླ་ཀློ་སྐད་གཞན་གྱིས། །འདུལ་བར་མི་འགྱུར་དེ་བཞིན་དུ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡིས་མ་རྟོགས་པར། །འཇིག་རྟེན་ གདུལ་བར་འགྱུར་མ་ཡིན། ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། འདིར་ཡང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མཐོང་གི་རང་བཞིན་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ནི་ཐབས་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། ཞི་གནས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་གྱི་བར་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རིམ་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། ཞི་གནས་རང་ངོ་སྤྲོད་པར་བྱེད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཞི་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བ་དང་། དབྱེ་བ་དང་། དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྣམ་པ་དགེ་བ་ལ་རྩེ་གཅིག་པའོ། །གཉིས་པ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་དང་། གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བདེ་བས་ཁམས་རྒྱས་ནས་ལུས་བདེ་བ་སོགས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་། རིག་པ་ཤིན་ཏུ་དྭངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྔ་ཕྱིའི་མངོན་ཤེས་སོགས་ངེས་པའི་གསལ་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞག་པའི་ཚེ། དམིགས་པ་གཞན་གྱི་བར་མ་ཆོད་པའི་མི་རྟོག་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཏེ། གནས་བྱ་རྐྱང་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བཟང་ཡང་ཁམས་གོང་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ཞི་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་འདོད་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི། བྱིང་རྨུགས་དང་
Chinese
如果不懂得佛法的精髓，就不能成就自性之义。由于不善于方便，反而会堕入常见或断见的恶见之中，因此不迷惑于二谛的区分非常重要。《父子相见经》中也说：世间知者不听闻于他，而作此二谛之区分，即是世俗谛和胜义谛。圣者龙树也说：诸佛所说之法，皆依于二谛，即世间世俗谛和胜义谛。如果不能分别这二谛，就不能了解佛法的甚深之处。不依赖名言，就不能证悟胜义谛。不证悟胜义谛，就不能获得涅槃。圣天菩萨也说：如同野蛮人不能用其他语言调伏一样，不被世间人所理解，就不能调伏世间。如同上述所说，这里要证悟胜义谛的真实见解，其方法是从皈依发心等方便开始，直到修习止观为止，这些都是在阐述世俗的次第。而要认识止观的自性，有三个方面：止观的体性、分类，以及止观的违品。第一，止观的体性是心专注于善的对境。第二，从体性的角度和数量的角度来分类。第一种是从体性的角度来分类，即由禅定的喜乐使身体舒适等，以及依靠智慧的清明而产生的宿命通等明晰，以及安住于禅定时，不被其他对境所中断的无分别。第二种是四禅和无色定等。仅仅是安住，无论多么好，在没有获得上界定的之前，都不是止观的体性，因为它的因是欲界的心一境性。第三，止观的违品是掉举和
English
If one does not understand the essence of the Buddha's teachings, one cannot accomplish the meaning of self-nature. Because one is not skilled in means, one will instead fall into the evil views of either permanence or annihilation, so it is very important not to be confused about the distinction between the two truths. The Sutra of the Meeting of Father and Son also says: The Knower of the World, without hearing from others, made this distinction between the two truths: those that are the conventional truth, and those that are the truth of ultimate meaning. The noble Nagarjuna also said: The Dharma taught by the Buddhas relies truly on two truths: the conventional truth of the world, and the truth of ultimate meaning. Those who do not know the distinction between these two truths do not understand the very profound essence of the Buddha's teachings. Without relying on terminology, one cannot realize the ultimate meaning. Without realizing the ultimate meaning, one cannot attain nirvana. The noble Aryadeva also said: Just as a barbarian cannot be tamed with another language, so too, without being understood by worldly people, one cannot tame the world. As mentioned above, here, the method for realizing the true view of the ultimate truth is to start with the means of refuge and generating bodhicitta, and up to the practice of calm abiding, all of these are explaining the order of the conventional. And to introduce the nature of calm abiding itself, there are three aspects: the nature of calm abiding, its divisions, and its opposing factors. First, the nature of calm abiding is the one-pointedness of mind on a virtuous object. Second, classification from the perspective of its nature and classification from the perspective of number. The first is classification from the perspective of its nature, which is the bliss of body, etc., from the expansion of the elements due to the bliss of samadhi, and the clarity of certainty such as the knowledge of past and future lives based on the extreme clarity of intelligence, and the non-conceptuality that is not interrupted by other objects when placed in samadhi. The second is the four dhyanas and the formless samadhis. Merely abiding, no matter how good it is, is not the nature of calm abiding until the samadhi of the higher realms is attained, because its cause is the one-pointedness of the desire realm mind. Third, its opposing factors are agitation and torpor and