Tibetan
རྒོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐྱོན་རྣམས། གཞན་ཡང་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་འགའ་ཞིག་དང་ལྷག་མཐོང་གཉིས་ ནོར་སོ་ཆེ་བས་ཁྱད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་དབྱེ་ན་གཉིས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་བའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི། གཏི་མུག་གིས་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་སྒྲིབ་པས་ན་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། དེའི་ངོ་བོར་བདེན་པར་སྣང་བ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཟླ་གཉིས་དང་དུང་སེར་སོགས་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མི་བདེན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དེ་ཡང་འཕགས་པ་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མངའ་བ་རྣམས་ལ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་སྣང་ལ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ནི་སྣང་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་ཤིང་བདེན་པར་མངོན་པར་རློམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་མཐོང་བ་ཡང་དག་པ་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གི་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་། མཐོང་བ་རྫུན་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དབང་པོ་ལ་གནོད་པ་མེད་པའི་ཡང་དག་ཤེས་པའི་ངོར་སྣང་བ་རྣམས་ལ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་། དབང་པོ་ལ་གནོད་པ་ཡོད་པའི་འཁྲུལ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་དང་། །དོན་དམ་བདེན་པ་ཐབས་བྱུང་གྱུར་པ་སྟེ། །གང་གིས་དེ་གཉིས་རྣམ་དབྱེ་མི་ཤེས་པ། །དེ་དག་རྣམ་རྟོག་ངན་པའི་ལམ་ངན་ཞུགས། ཞེས་དང་། གཏི་མུག་རང་བཞིན་སྒྲིབ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །དེས་གང་བཅོས་མ་བདེན་པར་སྣང་དེ་ནི། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་ཞེས་ ཐུབ་པ་དེས་གསུངས་ཏེ། །བཅོས་མར་གྱུར་པའི་དངོས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུའོ། །དངོས་ཀུན་ཡང་དག་རྫུན་པ་མཐོང་བ་ཡིས། །དངོས་རྙེད་ངོ་བོ་གཉིས་ནི་འཛིན་པར་འགྱུར། །ཡང་དག་མཐོང་ཡུལ་གང་དེ་དེ་ཉིད་དེ། །མཐོང་བ་རྫུན་པ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་གསུངས། །མཐོང་བ་རྫུན་པའང་རྣམ་པ་གཉིས་འདོད་དེ། །དབང་པོ་གསལ་དང་དབང་པོ་སྐྱོན་ཅན་ནོ། །སྐྱོན་ལྡན་དབང་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི། །དབང་པོ་ལེགས་གྱུར་ཤེས་ལྟོས་ལོག་པར་འདོད། །གནོད་པ་མེད་པའི་དབང་པོ་དྲུག་རྣམས་ཀྱིས། །གཟུང་བ་གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱིས་རྟོགས་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་བདེན་ཡིན་ལྷག་མ་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལ་ལོག་པར་རྣམ་པར་བཞག །ཅེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཆོག་ཏུ་མི་འ
Chinese
昏沉等等的等持的过患，此外还有一些乐明无分别的体验和胜观二者，因为错谬很大，所以要识别其差别。另外，世俗谛如果分类则有两种：世俗谛和仅是世俗。世俗谛是，因为愚痴遮蔽了真实义，所以是世俗，在其自性中显现为真实的那些是世俗谛。还有，如二月和黄海螺等，在世俗中也不真实，所以仅是世俗。那个世俗谛，对于具有圣者和显现的行境者们来说，显现为仅是世俗，世俗谛是显现的，因为通达一切法在一切方面都是无实的，并且没有显现为真实的傲慢。还有，正确的见是圣者的等持之境的，那是胜义谛，虚假的见，在没有损害凡夫的根识的正确识面前显现的那些是世俗谛，损害根识的错乱识之境的那些仅是世俗。具吉祥月称也说： 世俗谛成为方便， 胜义谛成为方便生。 谁若不识此二之差别， 彼等步入恶分别之邪道。 又说： 愚痴自性遮蔽故为世俗， 由此何者虚假显现为真实， 彼为世俗谛， 能仁如是说，虚假之事物即世俗。 一切事物由真实虚假之见， 将执取事物所得与自性二者。 真实见之境即是彼， 虚假之见说为世俗谛。 虚假之见亦许二种， 根识明晰与根识有损。 有损根识者之识， 视为与根识良好者之识相违。 无损之六根识， 所取之境为世间所知， 从世间本身为真实，其余则， 于世间本身安立为颠倒。如此宣说。第二，胜义谛是，胜义谛和，法性和，空性和，极不
English
The faults of samadhi such as dullness, and also some experiences of bliss, clarity, and non-conceptuality, and the two, vipassanā (insight) and shamatha (calm abiding), are very prone to error, so their distinctions should be understood. Furthermore, if conventional truth is divided, there are two types: conventional truth and mere convention. Conventional truth is so called because ignorance obscures the true meaning, and those that appear as true in its nature are conventional truths. Also, things like double moons and yellow conch shells are not true even conventionally, so they are mere conventions. That conventional truth appears as mere convention to those who possess the realm of experience of noble ones and appearances, and conventional truth appears, because all dharmas are realized to be unreal in all aspects and there is no pride in appearing as true. Also, the correct view that is the object of the samadhi of the noble ones is the ultimate truth, and the false views that appear in the face of correct knowledge without harming the senses of ordinary beings are conventional truths, and those that are the objects of deluded consciousness that harm the senses are merely conventional. The glorious Chandrakirti also said: Conventional truth becomes the means, Ultimate truth is born from the means. Whoever does not know the distinction between these two, They enter the evil path of bad conceptualization. And: Because ignorance obscures its own nature, it is conventional, Whatever appears falsely as true because of it, That is called conventional truth By the Sage; what is artificial is conventional. All things, by seeing truly and falsely, Will grasp the two, the object attained and the nature. Whatever is the object of true seeing is that itself, False seeing is said to be conventional truth. False seeing is also accepted as two kinds, Senses that are clear and senses that are defective. The consciousness of those with defective senses Is considered contrary to the consciousness of those with good senses. Whatever is apprehended by the six senses without harm Is known by the world, From the world itself it is true, the rest Is established as inverted in the world itself. So it is said. Second, ultimate truth is, ultimate truth and, suchness and, emptiness and, utterly non-
Tibetan
གྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་། གདོད་ནས་ཞི་བ་དང་། མ་སྐྱེས་པ་དང་། མ་འགགས་པ། མི་གནས་པར་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་། གདོད་ནས་ཞི་བ་དང་། མ་སྐྱེས་པ་དང་། མ་འགགས་པ། མི་གནས་པར་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་སྙིང་པོ། ཟབ་མོ་དབུ་མའི་ལམ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ལ་ མཚོན་ནས་འཇིམ་པ་དང་སྐྱེས་བུའི་རྩོལ་བ་སོགས་རྒྱུ་རྐྱེན་རྣམས་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་དེས་བུམ་པའི་དོན་བྱེད་ནུས་ཤིང་། བུམ་པ་རྟེན་འབྲེལ་གྲུབ་པས་ཆད་པའི་མཐའ་སྤངས་ཤིང་བུམ་པ་མེད་པ་རང་ཡང་མ་ཡིན། ཡང་འཇིམ་པ་སོགས་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་རེ་རེ་བཞིན་དུ་དཔྱད་ན་གང་ལས་ཀྱང་འབྱུང་བ་མེད་པ་དང་། ཁ་དང་མགྲིན་པ་སོགས་རྣམས་ལ་རེ་རེ་བཞིན་དཔྱད་ན་གང་ཡང་བུམ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་མེད་ཅིང་བུམ་པ་གང་གིས་ཡང་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་རྟག་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལྟར་རྟག་ཆད་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་དེ་བུམ་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ངོ་བོ་དེ་ལྟར་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བའོ། །འདིར་ནི་མེད་པའི་དོན་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་མི་སྨྲ་སྟེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྲིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཤེས་པའི་ཚེ་གནས་ལུགས་མཐོང་ཞིང་བདག་འཛིན་གྱི་རྩ་བ་འཆད་དེ། མདོ་ལས། གང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དེས་མཐོང་བ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་འབྲེལ་དུ་བཤད་པ་ནི། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་སྟོན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་སེམས་ལ། གང་ཟག་ དང་སྐྱེས་བུ། བདག །ཤེད་ཅན། ཤེད་བདག །སྲོག་ཆགས་དང་། འགྲོ་བ་ཞེས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སུ་བཏགས་པ་དེ་འདིར་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། བདག་སྟེ་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡིན་ནམ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་གཞན་དུ་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ན། །བདག་གང་ཟག་གཅིག་པོ་ཡང་མང་པོ་དག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ
Chinese
转成的大乐，以及本来寂静，不生，不灭，不住留而自性涅槃，胜义谛，以及法性，以及空性，以及最极不变化的的大乐，以及本来寂静，不生，不灭，不住留而自性涅槃，一切法的实相，一切佛陀的心髓，甚深中观之道，缘起等等都是名称的不同说法。总括轮涅的一切法，以各自的自性空性的缘故，是空性。比如以瓶子为例，土和人的劳作等等因缘聚合而产生，因此瓶子能够起作用，瓶子由缘起而成立，因此断除了断灭边，瓶子也不是本来就没有。而且如果一一分析土等等因缘，从任何一个方面也无法产生瓶子，如果一一分析口和颈等等，任何一个也不是瓶子。没有自性，而且瓶子也不是由任何事物成立其自性的，因此不是存在，远离了常边。这样远离了常断二边，这就是瓶子的法性。同样，一切法都应如此理解。因此，缘起的自性就是这样远离常断二边的。这里不是说没有的意义就是空性，而是说缘起本身的意义就是空性。只要了知一切法都是缘起，就能见到实相，并且断除我执的根本。经中说：谁见到缘起，谁就见到了佛、法、僧。第二，宣说一切法都是缘起，是为了说明人无我和法无我。第一，对于依靠五蕴而产生的心的，人，丈夫，我，有力量者，力量之主，有生命者和行者等等，这些名称的不同说法，在这里应当分析：我，是五蕴吗？还是五蕴之外？如果五蕴是我，那么我，也就是一个人，也会变成很多。
English
The great bliss that has been transformed, as well as the originally peaceful, unborn, unceasing, non-abiding, and naturally nirvanic, the ultimate truth, as well as the nature of reality, as well as emptiness, as well as the supreme and unchanging great bliss, as well as the originally peaceful, unborn, unceasing, non-abiding, and naturally nirvanic, the reality of all phenomena, the heart essence of all Buddhas, the profound Middle Way, dependent origination, etc., are all different ways of saying the same thing. All phenomena encompassed by samsara and nirvana are emptiness because of the emptiness of their respective natures. For example, taking a vase as an example, it arises from the aggregation of causes and conditions such as earth and human labor, and therefore the vase is able to perform its function. The vase is established by dependent origination, thus cutting off the extreme of annihilation, and the vase is not originally non-existent either. Moreover, if one analyzes each of the causes and conditions such as earth, it cannot arise from any one of them. If one analyzes each of the mouth and neck, none of them is the vase. There is no self-nature, and the vase is not established as its own nature by anything, therefore it is not existent, and is separated from the extreme of permanence. Thus, being separated from the extremes of permanence and annihilation, that is the nature of the vase. Similarly, all phenomena should be understood in this way. Therefore, the nature of dependent origination is thus separated from the extremes of permanence and annihilation. Here, it is not said that the meaning of non-existence is emptiness, but rather that the very meaning of dependent origination is expressed as emptiness. As long as one knows that all phenomena are dependent origination, one can see reality and cut off the root of self-grasping. The sutra says: Whoever sees dependent origination sees the Buddha, the Dharma, and the Sangha. Second, the explanation that all phenomena are dependent origination is to show the absence of self of persons and the absence of self of phenomena. First, regarding the mind that arises in dependence on the five aggregates, the different names for person, man, self, powerful one, lord of power, living being, and goer, etc., should be analyzed here: Is the self the five aggregates? Or is it other than the five aggregates? If the five aggregates are the self, then the self, which is one person, will also become many.