Tibetan
སྐུ་དང་། གསུང་། ཐུགས་རང་བཞིན་མེད་པར་སྒོམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཟུགས་སྐུ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒོམ་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ གཅིག་ལ་དམིགས་རྟེན་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དབུ་དང་ཕྱག་ལ་སོགས་པ་སྐུའི་ཡན་ལག་རྣམས་དང་། སྤྱན་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་དང་། གཙུག་ཏོར་ལ་སོགས་པའི་མཚན་སོ་གཉིས་དང་། སེན་མོ་ཟངས་ཀྱི་མདོག་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ་དང་། བ་སྤུའི་ཚོགས་ཀྱི་བར་བསམས་ནས། རེ་རེ་བཞིན་དཔྱད་པས་གང་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུར་མ་གྲུབ། དེ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ཕྱོགས་མཚམས་སྟེང་འོག་ཕུང་པོ་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་འབྱུང་བ། འབྱུང་འགྱུར། དངོས་པོ། དངོས་མེད། འདུས་བྱས། འདུས་མ་བྱས། སྣང་བ་སྟོང་པ། འཁོར་བ་དང་མྱང་འདས་གང་ལས་ཀྱང་མ་བྱུང་། དེ་ལྟ་དེ་རྣམས་གང་གི་ཡང་ངོ་བོར་གནས་པ་མེད། དེ་དག་གང་དུ་ཡང་མི་འགྲོ་བས་སྤྲོས་བྲལ་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་གོ །གཉིས་པ་གསུང་ལ། དམིགས་རྟེན་དུ་འབྲུ་གསུམ། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་རྣམས་བསམ་བཞིན་དུ་དག་ཏུ་བརྗོད་ནས། གསུང་དབྱངས་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་དང་བཅས་པ་ནི། སྒྲ་གྲགས་སྟོང་བྲག་ཆ་ལྟ་བུ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། སྒྲ་དེ་མགྲིན་པ། ལྕེ་སོ། ཤ་རུས་པ། ཁྲག །ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ། ཕྱོགས་མཚམས་སྟེང་འོག་གང་ནས་བྱུང་། ད་ལྟ་གར་གནས། དེ་ནས་གར་འགྲོ་དཔྱད་པས། དེ་དག་གང་དུ་མ་བྱུང་། མི་གནས་མི་འགྲོ་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། མཉམ་པར་བཞག་གོ །གསུམ་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཕྱག་མཚན་གང་རུང་ཞིག་ལ་དམིགས་རྟེན་བྱས་ནས། དེ་དག་གི་ཕྱི་ ནང་བར་གསུམ་ཆ་ཆེན་ཆ་ཆུང་ཕྱོགས་མཚམས་སྟེང་འོག །དབྱིབས། ཁ་དོག་སོགས་རེ་རེ་ནས་དཔྱད་པས་གང་ཡང་རྡོ་རྗེ་སོགས་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་རང་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་པ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཡིན་པས། མཉམ་པར་བཞག་གོ །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ། མ་དཔྱད་པའི་ངོ་བོ་གྲུབ་པ། རིག་པས་དཔྱད་པའི། མཉམ་གཞག་གི་ངོ་བོར་ནི་གང་གི་རང་བཞིན་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་སྤྲོས་བྲལ་སྨྲ་བསམས་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ། དཔེ་གང་གིས་ཡང་མཚོན་པར་མི་ནུས་པ། ཕྱོགས་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་བཞིན་དུ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་དབྱེར་མེད་ཅིང་རང་བཞིན་གཅིག་པས་བླང་དོར་དང་དགག་སྒྲུབ་དང་། གཟུང་འཛིན་དང་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་ལན་མ་ཤེས་པ་ན། མྱང་ང
Chinese
身、语、意观修无自性。首先，观修色身显现而无自性，以如来之身作为所缘，即以头和手等身体的各部分，以及眼等诸根，还有顶髻等三十二相，以及指甲如红铜色等八十随好，乃至毛孔的集合进行思维。逐一观察，没有一个是真实的如来之身。同样，这些东西也未从方方面面、上下、蕴、界、处、地、水、火、风，未来、过去、现在，有事物、无事物，有为法、无为法，显现空性，轮回和涅槃中产生。如此，这些事物不存在于任何事物的自性中。它们不往任何地方去，因此安住于离戏无自性之中。第二，关于语，以三字（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）ཨཱཿ（आः，āḥ，啊），ཨཱ་ལི་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）ཨཱ་ལི་（आलि，āli，阿利），ཀཱ་ལི་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）ཀཱ་ལི་（कालि，kāli，嘎利）等，一边思维一边清晰地念诵。具有六十支分之语，声音空旷如山谷回音，没有自性。声音从喉咙、舌头、牙齿、血肉、骨骼、身体的内外中间，以及方方面面、上下何处产生？现在位于何处？之后又往何处去？通过观察，这些声音未从任何地方产生，不住留任何地方，也不往任何地方去。要了知这一点，并安住于其中。第三，以金刚杵等任何一种法器作为所缘，观察这些法器的内外中间，大块小块，方方面面，上下，形状，颜色等，逐一观察，没有一个是真实的金刚杵等。因为没有任何东西可以证实其自性，它远离一切戏论，变得像虚空一样，因此安住于其中。如此，如来的身语意是相互依存而产生的，未经观察的本体是成立的，通过智慧观察的，在等持的本体中，没有任何东西可以证实其自性，它是离戏的，超越言语和思维的范畴，没有任何比喻可以用来描述它，就像它远离一切边际一样，要了知轮回和涅槃的一切法，因为一切法的自性无有差别且自性相同，所以超越了取舍、否定和肯定、能取和所取以及境和有境的一切相状，如果不能理解这些，那么将无法获得涅槃。
English
Meditating on the lack of inherent existence of body, speech, and mind. Firstly, when meditating on the lack of inherent existence of the visible form body, one should take the body of the Thus-Gone One as the object of focus. That is, one should contemplate the various parts of the body such as the head and hands, the faculties such as the eyes, the thirty-two major marks such as the crown protuberance, the eighty minor marks such as fingernails the color of red copper, and even the collection of pores. By examining each one individually, none of them are established as the actual body of the Thus-Gone One. Likewise, these things do not arise from any direction, up or down, aggregates, elements, sense fields, earth, water, fire, wind, the future, the past, the present, things, non-things, conditioned phenomena, unconditioned phenomena, the appearance of emptiness, or samsara and nirvana. Thus, these things do not abide in the essence of anything. They do not go anywhere, so one should remain in equanimity on that which is free from elaboration and without inherent existence. Secondly, regarding speech, one should contemplate and clearly pronounce the three syllables（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）ཨཱཿ（आः，āḥ，啊）, ཨཱ་ལི་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）ཨཱ་ལི་（आलि，āli，阿利）, ཀཱ་ལི་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）ཀཱ་ལི་（कालि，kāli，嘎利）. The sixty branches of speech are like the sound echoing in an empty valley, without inherent existence. Where does that sound come from—the throat, tongue, teeth, flesh, bones, the inner, outer, or middle of the body, or any direction, up or down? Where does it abide now? Where will it go from there? By examining, one should know that these sounds do not arise from anywhere, do not abide anywhere, and do not go anywhere, and remain in equanimity. Thirdly, one should take any hand implement such as a vajra as the object of focus, and examine the inner, outer, and middle of these implements, large parts and small parts, directions, up and down, shape, color, etc., one by one. None of them are the actual vajra, etc. Because nothing can establish its inherent existence, it is free from all elaborations and has become like the sky. Therefore, one should remain in equanimity. Thus, the body, speech, and mind of the Thus-Gone One arise in dependence. The unexamined essence is established, but through examination by wisdom, in the essence of equanimity, nothing can establish its inherent existence. It is free from elaboration, beyond the realm of speech and thought, and cannot be represented by any example. Just as it is free from all extremes, one should know all the phenomena of samsara and nirvana. Because the nature of all phenomena is undifferentiated and of one nature, it transcends all characteristics of acceptance and rejection, negation and affirmation, grasper and grasped, and object and subject. If one does not understand these, then one will not attain nirvana.
Tibetan
ན་འདས་པ་ཟབ་ལ་ཞི་བ་ཐོབ་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་སྒོམ་པའི་སྔོན་དུ་གང་ཟག་ཚོལ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སྒོམ་པའི་སྔོན་དུ་གཟུགས་སོགས་གང་རུང་ཞིག་ལ་བཀར་ནས་བཙལ་བ་དང་། མྱང་འདས་རང་བཞིན་མེད་པར་སྒོམ་པའི་སྔོན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཚོལ་བ་དང་། དམིགས་པ་རེ་རེ་བཞིན་དུ་དྲི་བ་དང་། བསླབ་བྱ་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་དུ་ཡང་ལྷག་མཐོང་གིས་དམིགས་པའི་སྐབས་སུ་དམིགས་ པ་རེ་རེ་བཞིན་དུ་ལུང་རིགས་དང་བཅས་པས་ཆོས་ཉིད་རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཚོལ་བ་གལ་ཆེ་སྟེ། ནང་ནས་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཐག་ཆོད་པའི་ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་བར་དུ་ལྷག་མཐོང་གི་ཉམས་མྱོང་སྐྱེ་བའི་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ནི་རང་ལུགས་ལུང་རིགས་དང་བཅས་པའི་རྒྱས་པ་མེད་ནའང་། ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཆ་ཙམ་འཆད་ཅིང་། གཞན་ཡང་ངེས་དོན་གྱི་གསུང་རབ་དང་། བསྟན་བཅོས་རྣམ་དག་གི་ལུང་རིགས་དང་སྦྱར་ནས། རྒྱས་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ངོ་སྤྲོད་པ་ལ་གཉིས། མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྟེན་འབྲེལ་གང་ལ་རང་བཞིན་མེད་ཅེས་གསུངས་པས་རྟེན་འབྲེལ་ནི་རྒྱུས་བྱས་པ་དང་། ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལོ། །དང་པོ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་ན། དང་པོ་འཇིམ་པ་དང་སྐྱེས་བུའི་ལག་པའི་རྩོལ་བ་སོགས་རྒྱུ་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བུམ་པ་འབྱུང་མོད་ཀྱང་། རེ་རེ་བཞིན་དུ་དཔྱད་ན་འཇིམ་པ་རྐྱང་པ་ལས་ཀྱང་མ་བྱུང་། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་རྣམས་ལས་ཀྱང་རེ་རེ་དཔྱད་ན་གང་ལས་ཀྱང་མ་བྱུང་བས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་རྐྱེན་དེ་རྣམས་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བས་རྟེན་འབྲེལ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ནི་བུམ་པ་ནི་ཁ་དང་མགྲིན་པ། ལྟོ་བ། མཆུ། ཞབས་ཕྱི་ནང་ཐམས་ཅད་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བུམ་པའི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་རེ་རེ་བཞིན་དཔྱད་ན་གང་ཡང་བུམ་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། དེ་བཞིན་དུ་ཁ་རྐྱང་པས་བུམ་པའི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་ པ་མ་ཡིན། རྡུལ་ཕྲན་རེ་རེ་བཞིན་དུ་བྱེད་པས་བུམ་པའི་ཕྱོགས་ཆ་གང་ཡང་མ་ཡིན། རྡུལ་དེའི་ཕྱོགས་མཚམས་སྟེང་འོག་ཐམས་ཅད་ནས་དཔྱད་ན་བུམ་པའི་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་གང་ལ་ཡང་ལྟོས་མི་དགོས་པར་རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་པ། ཐམས
Chinese
应当了知，涅槃是甚深寂静的。在未了知之前，应当修习。其中，在修习人无我之前，应当寻觅人；在修习法无我之前，应当对色等任何一法进行区分并寻觅；在修习涅槃无自性之前，应当寻觅如来之身；对于每一个所缘境，都应当提问、学习，并且特别是在以胜观观察所缘境时，对于每一个所缘境，都应当以教理证成法性是缘起无自性的，这一点非常重要。因为，在内心尚未生起对缘起的定解之前，不可能生起胜观的体验。此处虽然没有包含自宗教理的广说，但在介绍时会略作讲解。此外，还应当结合了义的经文和清净论典的教理，从而了知广说的内容。第三，介绍分为两部分：简略指示和详细解释。第一部分是：经中说“缘起无自性”，那么缘起是指由因所作和互相观待的缘起。第一种，比如瓶子，首先瓶子的产生依赖于泥土和人的手的作用等一切因缘的聚合，然而，如果逐一分析，它也不是仅仅由泥土产生的。同样，如果逐一分析其他的因缘，它也不是由任何一个单独产生的，因此是无自性的。这些因缘依赖于聚合而产生，因此不是缘起。互相观待的缘起是指，瓶子依赖于口、颈、腹、唇、底等一切部分的聚合，才能发挥瓶子的作用，是缘起。如果逐一分析这些部分，没有哪一个是瓶子。同样，仅仅是口也不能发挥瓶子的作用。逐一分析每一个微尘，没有哪一个是瓶子的任何一个部分。如果从上下各个方向分析这个微尘，也无法成立瓶子的自性。因此，应当了知一切法的缘起都是无自性的。如果自性成立，那么就不需要依赖任何事物，而是常恒不变的。
English
It should be known that Nirvana is profound and peaceful. Until it is known, it should be meditated upon. Moreover, before meditating on the selflessness of persons, one should seek the person; before meditating on the selflessness of phenomena, one should distinguish and seek any phenomenon such as form; before meditating on the selflessness of Nirvana, one should seek the body of the Tathagata; for each object of focus, one should ask questions and learn, and especially when focusing with vipassana, for each object of focus, it is important to seek proof with scripture and reason that the nature of phenomena is dependent arising and without inherent existence. This is because, until a definitive understanding of dependent arising arises from within, there is no opportunity for the experience of vipassana to arise. Here, although there is no extensive explanation of one's own system with scripture and reason, a small part will be explained during the introduction. Furthermore, one should combine the definitive meaning scriptures and the reasoning of pure treatises to understand the extensive meaning. Third, the introduction has two parts: a brief indication and a detailed explanation. The first is: Since it is said that "dependent arising is without inherent existence," dependent arising refers to dependent arising that is caused by causes and that is mutually dependent. The first, like a vase, is that the vase arises dependent on the collection of all causes and conditions such as clay and the effort of a person's hands, but if analyzed individually, it does not arise from clay alone. Similarly, if each of the others is analyzed individually, it does not arise from any one of them, so it is without inherent existence. These causes and conditions arise dependent on the collection, so it is not dependent arising. Mutually dependent arising is that the vase is dependent on the collection of all parts such as the mouth, neck, belly, lips, and bottom, so that it can perform the function of a vase, which is dependent arising. If each of these is analyzed individually, none of them is a vase, and similarly, the mouth alone cannot perform the function of a vase. Each atom does not make up any part of the vase. If the direction of that atom is analyzed from all directions, above and below, the inherent existence of the vase is not established. Therefore, it should be known that the dependent arising of all phenomena is without inherent existence. If it were inherently established, it would not need to depend on anything and would be permanent and unchanging.