Tibetan
་དུ་ཡང་མི་གནས་པར། དེ་རྣམས་ལས་གཞན་དུ་ཡང་མི་གནས་པས། མ་རྙེད་པ་དེའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་གོ །དེ་ལྟར་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ཡང་རེ་རེ་བཞིན་དཔྱད་ན་གང་ལའང་མ་གྲུབ་པས་ཕུང་པོ་ལྔ་བདག་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལྔ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་གཞན་དུ་ནི་བདག་མ་གྲུབ་ཅིང་། ཕུང་པོ་ལྔ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད། བདག་གང་དུ་ཡང་མ་དམིགས་པ་དེ་ཀའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ནས། བདག་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཐག་ཆོད་པའི་ངེས་ཤེས་རྣམ་དག་མ་སྐྱེས་བར་དུ་ཡང་དམིགས་པ་རྣམས་བསྐྱར་ནས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སྒོམ་པ་ནི། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་། འབྱུང་བ་འབྱུང་འགྱུར་དགེ་མི་དགེ །སྣང་སྟོང་འཁོར་འདས་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །རྟེན་འབྲེལ་གང་ཡང་གྲུབ་པ་མེད། ཅེས་གསུངས་པས་འདི་ལ་གཉིས། མ་དག་ པ་འཁོར་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བདག་མེད་པར་བསྒོམ་པ་དང་། དག་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བདག་མེད་པར་བསྒོམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཡུལ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒོམ་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒོམ་པའོ། །དང་པོ་ནི་འབྱུང་བ་ལྔ། འབྱུང་འགྱུར་ལྔ། ཕུང་པོ། ཁམས། སྐྱེ་མཆེད། ལ་སོགས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་སྒོམ་པ་ལ། དང་པོ་འབྱུང་བ་ལྔའི་ས་རང་བཞིན་མེད་པར་སྒོམ་པ་ནི། ས་ལས་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་གང་རུང་ཞིག་ལ་དམིགས་ཏེ། དེའི་དབྱིབས་དང་། ཁ་དོག་དང་། རེག་བྱ་སོགས་རེ་རེ་ནས་དཔྱད་པས་སར་གྲུབ་པ་མེད་ཅིང་། ཕྱོགས་ཆ་དང་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་ཆ་ནས་དཔྱད་པས་ཀྱང་ས་རུ་གྲུབ་པ་མེད་དེ། ས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངང་ནས་མཉམ་པར་བཞག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་ཆུལའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །མེ་ནི་གཙུབ་ཤིང་དང་གཙུབ་སྟན་དང་། སྐྱེས་བུའི་ལག་པའི་རྩོལ་བ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ནི་རེ་རེ་བཞིན་དཔྱད་ན། དེ་གང་ཀྱང་མ་བྱུང་སྟེ། དབྱིབས་ཁ་དོག་རེག་བྱ་སོགས་རེ་རེ་བཞིན་དཔྱད་ནས་མེ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་བཞིན་མཉམ་པར་བཞག་གོ །རླུང་ལ་དམིགས་ཏེ་ཕྱོགས་མཚམས་སྟེང་འོག་གང་ནས་ཀྱང་མ་བྱུང་། དབྱིབས་བཞིན་རེ་རེ་བཞིན་དཔྱད་ནས་མ་གྲུབ་སྟེ་སྔར་བཞིན། ནམ་མཁའ་ནི་དང་པོ་ཕྱོགས་མཚམས་སོགས་གང་ནས་ཀྱང་མ་བྱུང་། སླར་དེ་དག་གང་དུ་ཡང་མི་འགྲོ། ད་ལྟ་ངོ་བོ་གང་དུ་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པས་འབྱུང་བ་ལྔ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་དེ་ལྟར་ མཉམ་པར་བཞག་གོ །འབྱུང་འགྱུར་ལྔ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒོམ་པ་ནི། གཟུགས་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ཞི
Chinese
也不安住于任何处，也不安住于那些之外，就在未寻得的那个状态中安住于平等舍。这样一来，五蕴也一一分析，在任何处都不能成立，所以五蕴不是我。我也不是五蕴，因为我不是在五蕴之外成立的，而且五蕴也不是自性成立的。我于任何处都不可得，就在那个状态中安住于平等舍，要知道我不是自性成立的缘起。这样，在我已确定为缘起之前，也要反复观修所缘。第二，修法无我，即：蕴、界、处，以及，地、水、火、风、空，善与非善，显现与空性，轮回与涅槃，一切诸法，皆是缘起，无有成立。如是说，故此有二：一、于不净轮回之法修无我，二、于清净涅槃之法修无我。初者有二：一、于境修无自性，二、于有境修无自性。初者是修五大、五蕴、蕴、界、处等一切法无自性，初者修五大之地无自性，即缘取由地所成的任何事物，分析其形状、颜色、触感等，都不能成立为地，从方位和微尘的角度分析，也不能成立为地，就在地无自性的状态中安住于平等舍。同样，水也应如是了知。火是依靠钻木和钻垫，以及人的手之努力而产生的，如果一一分析，则什么也没有产生，如果一一分析形状、颜色、触感等，则不是火，如前一样安住于平等舍。缘取风，从任何方位上下都没有产生。如果一一分析形状，则不能成立，如前一样。虚空，最初从任何方位等都没有产生。之后，那些也不会去任何地方。现在任何地方都没有成立本体，所以五大不是自性成立的，如是安住于平等舍。修五蕴无自性，即缘取如瓶子般的色法。
English
It does not abide in any place, nor does it abide outside of those. It rests in equanimity in the state of not finding it. Thus, if the five aggregates are analyzed one by one, they are not established anywhere, so the five aggregates are not self. I am also not the five aggregates, because I am not established outside of the five aggregates, and the five aggregates are not established by nature. Since I am not found anywhere, I rest in equanimity in that state, and I should know that I am not a dependent arising established by nature. Thus, until the definite knowledge that I am determined to be a dependent arising is born, I must repeatedly meditate on the objects of focus. Second, meditating on the selflessness of phenomena: aggregates, elements, and sense bases, as well as, the elements and what will become elements, virtue and non-virtue, appearance and emptiness, samsara and nirvana, all phenomena, are dependent arising, and nothing is established. As it is said, there are two here: one, meditating on the selflessness of impure samsaric phenomena, and two, meditating on the selflessness of pure nirvanic phenomena. The first has two: one, meditating on the lack of inherent existence of objects, and two, meditating on the lack of inherent existence of subjects. The first is meditating on the lack of inherent existence of all phenomena such as the five elements, the five evolutes, the aggregates, the elements, and the sense bases. First, meditating on the lack of inherent existence of earth among the five elements: focusing on any object made of earth, analyzing its shape, color, and tactile sensation one by one, it is not established as earth, and analyzing it from the perspective of direction and particles, it is also not established as earth, and it rests in equanimity in the state of earth lacking inherent existence. Similarly, water should also be understood. Fire arises depending on the rubbing stick, the rubbing base, and the effort of a person's hand. If each is analyzed, none of them arise. If each of the shapes, colors, and tactile sensations are analyzed, it is not fire, and it rests in equanimity as before. Focusing on wind, it does not arise from any direction, up or down. If each shape is analyzed, it is not established, as before. Space does not arise from any direction or boundary at first. Furthermore, those will not go anywhere. Since the essence is not established anywhere now, the five elements are not established by nature, and thus it rests in equanimity. Meditating on the lack of inherent existence of the five evolutes: focusing on a form like a vase.
Tibetan
ག་ལ་དམིགས་ནས། དེའི་དབྱིབས། ཁ་དོག །རེག་བྱ། ཁ། མགྲིན་པ། ལྟོ་བ། ཞབས། ཕྱི་ནང་དེ་རྣམས་རེ་རེ་ཞིང་བུམ་པར་མ་གྲུབ་པས་སྔར་བཞིན་མཉམ་པར་བཞག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ། དྲི། རོ། རེག་བྱ་རེ་རེ་བཞིན་དམིགས་ལ་ཕྱོགས་མཚམས་སྟེང་འོག་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་མགོ་མཇུག་དབྱིབས་ཁ་དོག་གི་རྣམ་པར་རེ་རེ་བཞིན་དཔྱད་ནས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་རྣམས་དེ་དག་གང་ལས་ཀྱང་མ་བྱུང་སྟེ། དེ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པས་དེའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་གོ །དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་ལྔ་འབྱུང་འགྱུར་ལྔས་མཚོན་པའི་ཕུང་པོ། ཁམས། སྐྱེ་མཆེད། སོགས་ཀྱིས་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་པ་དང་། ནམ་མཁས་མཚོན་ཏེ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། སྤྱིར་ཡང་ཆོས་གཉིས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ། ཟབ་པ་ཞི་བ། གང་གི་ངོ་བོར་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བར་ཤེས།གཉིས་པ་ཡུལ་ཅན་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒོམ་པ་ནི། མིག་གི་དབང་པོ་དང་། གཟུགས་དང་། སྔ་མའི་ཉེར་ལེན་སོགས་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་དཔྱད་ ནས་སྔ་མའི་ཉེར་ལེན་ཡང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མིན། མིག་གི་དབང་པོ་དང་། ཡུལ་གཟུགས་གཉིས་པོ་དང་། ཁ་དོག་དང་། དབྱིབས་དང་། རེག་བྱ་དང་། ཕྱི་ནང་བར། ཕྱོགས་མཚམས་སྟེང་འོག །དབུས་ཀྱི་ཕྱོགས་གང་ཡང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མིན། དེ་དག་གང་རུང་རེ་ལ་གནས་པ་མེད་ཅིང་། དེ་དག་གང་དུ་ཡང་སོང་བ་དང་འོང་བ་མེད་པར། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། མ་རྙེད་པ་དེ་ཀའི་དང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ། སྣའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ། ལྕེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ། རྣམས་རང་རང་གི་དབང་པོ། ཉེར་ལེན་ཡུལ། སྒྲ། དྲི། རོ། རེག་བྱ། ཆོས་རྣམས་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་རང་གི་རྣམ་ཤེས་འབྱུང་མོད། རེ་རེ་ནས་དཔྱད་ནས་རང་བཞིན་མེད་པས་གོང་ལྟར་ཤེས་པར་མཉམ་པར་བཞག་གོ །དེ་ལྟར་ན་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱིས་བསྡུས་པའི་འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་དཔྱད་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་པ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པ། སྒྱུ་མ་དང་། རྨི་ལམ་དང་། སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་མྱང་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒོམ་པ་ལ་གསུམ།
Chinese
从何处着眼呢？它的形状、颜色、触感、口、喉咙、腹部、脚、内外这些一一并非构成瓶子的要素，所以像原来一样保持平静。同样，声音、气味、味道、触感，一一着眼，在方位、上下、内外之间、首尾、形状、颜色的形态上，一一进行观察，声音、气味、味道、触感并非从那些之中产生。那些自性不成立，所以在那个状态中保持平静。这样，以五大和五大变化所代表的蕴、界、处等一切有为法，自性上远离戏论，以虚空所代表的一切无为法，自性上远离戏论，总的来说，两种法远离戏论，同样一切法无自性，远离戏论，深奥寂静，在任何事物的本体中，也没有自性成立，而是依缘而生。第二，观修有境无自性，即：眼根、色、以及前者的近取等聚合为缘，产生眼识。对此进行观察，前者的近取也不是眼识。眼根和境色二者，以及颜色、形状、触感、内外之间、方位上下、中央的任何一方都不是眼识。它们中的任何一个都不存在，它们中的任何一个都没有来去，眼识的自性不存在，在没有找到的那个状态中保持平静。同样，耳识、鼻识、舌识、身识、意识，各自的根、近取境、声音、气味、味道、触感、法等聚合为缘，各自的识产生，但一一进行观察，因为没有自性，所以像上面一样了解后保持平静。这样，以境和有境所包含的轮回的一切法，都是在依缘而起的体性中存在，没有自性成立，应当像幻术、梦境、海市蜃楼等一样去理解。第二，观修涅槃之法无自性，有三点。
English
From what point of view? Its shape, color, touch, mouth, throat, abdomen, feet, inside and outside, each of these does not constitute a vase, so keep it calm as before. Similarly, sound, smell, taste, touch, focus on each one, and examine each one in the form of direction, up and down, inside and outside, between the beginning and the end, shape, and color. Sound, smell, taste, and touch do not arise from any of those. Those are not established by their own nature, so keep them calm in that state. In this way, all conditioned dharmas represented by the five elements and the five changes, such as aggregates, realms, and sources, are naturally free from elaboration, and all unconditioned dharmas represented by the sky are naturally free from elaboration. In general, the two dharmas are free from elaboration. Similarly, all dharmas are without self-nature and free from elaboration, profound and peaceful. In the essence of anything, there is no self-nature established, but it arises dependently. Second, meditating on the selflessness of the subject: The eye faculty, form, and the previous grasping, etc., rely on the assembly to produce eye consciousness. Upon examination, the previous grasping is not eye consciousness. Neither the eye faculty and the object form, nor color, shape, touch, inside and outside, direction, up and down, or any direction in the center is eye consciousness. None of these exist in any one of them, and none of them have gone or come anywhere. The self-nature of eye consciousness does not exist, and it remains calm in the same state as when it was not found. Similarly, ear consciousness, nose consciousness, tongue consciousness, body consciousness, and mind consciousness arise from their respective faculties, grasping objects, sounds, smells, tastes, touches, and dharmas. However, upon examining each one, because there is no self-nature, it remains calm after understanding as above. In this way, all the dharmas of samsara, including objects and subjects, exist in the nature of dependent origination, without self-nature, and should be understood as illusions, dreams, mirages, and so on. Second, there are three points to meditate on the selflessness of the dharmas of nirvana.