Tibetan
། གཟུགས་ཕུང་གི་དབྱིབས། ཁ་དོག །རེག་བྱ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་གྲངས་སོགས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོའི་བར་དུ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་མང་བའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ། བདག་ཆད་ཅིང་གཏན་ནས་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེར་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ། བདག་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་འདོད་ན། འོ་ན་དེ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་བསགས་སྦྱངས་སོགས་ལམ་ལ་འབད་པ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་ལ། ཐར་པ་དེའང་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཐར་པ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་བདག་དེ་དེའི་ཚེ། རྒྱུན་ཆད་ནས་མེེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་ལས་གཞན་གྱིས་མྱོང་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་འདོད་ན་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་འགྱུར་ཞིང་ཐུག་མེད་དུ་ཐལ་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་པར་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་དུ་བདག་འདོད་ན་ནི། དེའང་མི་འཐད་དེ། ཕུང་པོ་མཚན་ཉིད་རྣམས་མེད་པར་གཟུགས་ སུ་རུང་བ་དང་། ཉམས་སུ་མྱོང་བ། ཡུལ་རིག་པ། ཡུལ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ། ཡུལ་ལ་སོ་སོར་རྣམ་པ་གང་གིས་རིག་པར་འགྱུར་ཏེ། རིག་མཁན་དེ་ཉིད་རྣམས་ལས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་དང་ཕུང་པོ་རྣམས་འབྲལ་བ་མེད་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པར་འདོད་ན་ནི། བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་བྱ་བ་དང་། ལས་དག་ཀྱང་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་འདོད་ན། རྒྱུ་མེད་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་དགོས་ཏེ། ཐུག་མེད་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་དུའང་བདག་མེད་ཅིང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ན། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་གཞན། །ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བརྟེན་ནས་ངར་འཛིན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་བསྟན་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་མེད་དུ་བསྟན་པ་དང་། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལ་མི་བཟོད་པའི་ལོག་ལྟ་བསལ་བ་དང་། ཐུགས་རྗེས་འགྲོ་བའི་ཀུན་རྟོག་གཞོམས་ནས་ཐར་པ་ལ་འགོད་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་པའི་དོན་གྱི་ཡིན་མིན་གྱི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་ཀྱང་། རང་ལུགས་ལ་ཁས་ལེན་མེད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། གྲངས་ཅན་པ་འདོད། མདོ་སྡེ་པ་དང་བྱེ་བྲག་པ་འདོད། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དག་གང་ན་ཡང་། །སྐྱེ་བ་ནམ་ ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། ཞེས་ཏེ་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་གང་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་དེ། དེ་ཡང་བདག་ལ་བདག་སྐྱེ་ན་ནི། མདུན་གྱི་བུམ་པ་དེ་ལས་ནི་བུམ་པ་དེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་བདག་ལས་བདག་སྐྱེ་ན་ནི། འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་། གཞན་གྱིས་ཕན་པ་དང་གནོད་པའི་རྐྱེན་ལ་ཅི་ཞིག་ལྟོས་ཏེ། དེ་ལས་དེ་ཐུག་མེད་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བུམ་པ་དེ་འཇིམ་པ་དང་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བར་འདོད་ན་ནི། གང་བདག་ལ་སྐྱེ། གལ་ཏེ་འཇིམ་པ་སོགས་དང་བུམ་པ་དེ་གཅིག་ཏུ་འདོད་ན་ནི་འཇིག་པས་བུམ་པའི་དོན་བྱེད་ནུས་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་རྩོལ་བ་སོགས་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་། ཡང་ནི་བུམ་པ་དེ་ཡང་སྔར་གྱི་འཇིམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དུས་བཞིན་དུ་བུམ་པའི་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་གཞན་ལས་སྐྱེ་ན་ནི། མུན་ནག་ལས་མེ་འོད་འབྱུང་བ་སོགས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱང་གཞན་ཡིན་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་པོ་གཞན་ཡིན་པས་གཞན་ཡིན་ལ། གཞན་སྐྱེ་སྨྲ་བ་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། གཞན་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་ཕན་ཚུན་དུས་མཉམ་དུ་གྲུབ་པ་རྣམས་ལ་ཟེར་ན། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་པོ་ནི་དེ་ལྟར་དུས་མཉམ་དུ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དེ་ཡོད་པའི་དུས་དེའི་འབྲས་བུ་དེ་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ ན་ནི་རྒྱུ་དེ་དེའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་ན་ཡང་རྒྱུ་དེ་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་རྒྱུ་མེད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་དང་། འབྲས་བུ་མེད་ཀྱང་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་སྙམ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་བྱ་བ་ལས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་འདོད་ན་ནི་ཐུག་མེད་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས་མི་རིགས་སོ། །ཡང་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་པོ་གཞན་ཡིན་ན། དེ་གཉིས་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་ནི། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དུས་མཉམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་ན་ནི། གཞན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་དང་བུ་མོ་བཞིན་ནོ། །ཡང་རྒྱུ་འགགས་ནས་འབྲས་བུ་དེ་འབྱུང་ན་ནི། འབྲས་བུ་དེ་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ
Chinese
色蕴的形状、颜色、触觉、微尘的数量等等，同样，从受蕴到识蕴之间有许多差别。另外，成佛的时候，我断灭并且完全消失，因为蕴是我，在那里蕴都断灭了。如果成佛的时候，认为我没有断灭，那么为了获得它而积累修行等等在道上努力就变得没有意义了，并且解脱也变成无因的，因为获得解脱的我，在那时已经断灭消失了。他人所造的业也会由他人来承受。如果想要这些，那么世间的名言、因果等等一切都会毁灭，并且会变成无边无际的过失，因此蕴不应该是“我”。如果认为我在蕴之外，那也是不合理的，没有蕴的自性，如何能成为色，如何能体验，如何能认知对境，如何能执著对境的相，如何能以各种方式认知对境呢？因为能认知者与那些是不同的。如果我和蕴没有分离，却认为蕴的自性存在，那么就会变成没有作者的行为，以及业也存在。如果也想要那样，那么就必须从无因而生出果，会变成无边无际的过失。因此，在蕴之外也没有我。龙树也说：“如果蕴是我，就会有生和灭。如果蕴之外，就没有蕴的自性。” 这样，依靠五蕴而产生我执。第二，指示法无我，是为了指示诸法无生，消除对无生之实相无法忍受的邪见，以及为了以慈悲摧毁众生的分别念而安置于解脱。虽然以正确意义的是非进行破立，但却指示了对自宗没有承诺。第一，龙树的尊颜也说：数论派认为，经部和毗婆沙部认为，不是从我产生，不是从他产生，不是从二者产生，不是无因而生。首先
English
The shape, color, touch, number of atoms, etc. of the form aggregate, and similarly, there are many distinctions between the feeling aggregate and the consciousness aggregate. Furthermore, at the time of attaining Buddhahood, the self is cut off and completely disappears, because the aggregates are the self, and there the aggregates are completely cut off. If, at the time of attaining Buddhahood, one believes that the self is not cut off, then striving on the path with accumulation and purification in order to attain it becomes meaningless, and liberation also becomes causeless, because the self that attains liberation is cut off and non-existent at that time. The actions done by others will also be experienced by others. If one desires these, then all worldly conventions, cause and effect, etc., will be destroyed, and there will be the fault of becoming limitless, so the aggregates should not be the self. If one believes that the self is other than the aggregates, then that is also unreasonable, without the characteristics of the aggregates, how can it be form, how can it be experienced, how can it be aware of objects, how can it grasp the signs of objects, how can it be aware of objects in various ways? Because the knower is different from those. If the self and the aggregates are inseparable, but one believes that the characteristics of the aggregates exist, then there will be action without an actor, and actions will also exist. If one also desires that, then the result must arise from no cause, and there will be the fault of limitlessness. Therefore, there is no self other than the aggregates. Nagarjuna also said, "If the aggregates are the self, there will be birth and death. If other than the aggregates, there will be no characteristics of the aggregates." Thus, clinging to self arises based on the five aggregates. The second, the teaching of the selflessness of phenomena, is to show that all phenomena are unborn, to eliminate the wrong view of intolerance towards the state of unbornness, and to destroy the conceptual thoughts of beings with compassion and place them in liberation. Although it is done with affirmation and negation of the correctness of the meaning, it shows that there is no commitment to one's own system. First, Nagarjuna's face also said: The Samkhya school believes, the Sutra school and the Vaibhashika school believe, it is not from the self, not from others, not from both, not from no cause. First
Chinese
无论何处有何种事物，都不会有任何产生。因此，被轮回和涅槃所包含的一切法，都不应以自性而生。如果我从我而生，那么眼前的瓶子就会从那个瓶子中产生。如果真是这样，我从我而生，那么为了产生结果而做的一切努力都将变得毫无意义。还需要依赖他人带来的利益和损害的因缘吗？它会从中无止境地产生。如果认为瓶子依赖泥土和因缘而产生，那么什么会从我而生呢？如果认为泥土等和瓶子是一体的，那么破坏就能完成瓶子的作用，男人的努力等都将变得毫无意义。而且，瓶子也像以前泥土的自性一样，无法完成瓶子的作用。如果从他者而生，那么黑暗中产生火焰等一切都会产生，因为非产生者也同样是他者。这不会成为过失，因为因和果两者是他者，所以是他者。如果认为这是在说他者产生，那也是不合理的。所谓“他者”，即使在世间，也是指那些同时成立的事物。因和果两者并非如此同时成立，因存在的时候，那个果存在还是不存在？如果存在，那么因就不是它的因，因为因果同时存在。如果不存在，那么因也不是因，因为你没有果。这不会成为过失，因为你没有因。如果认为即使没有因也有果，即使没有果也有因也没有过失，那是不对的，因为没有作者的行为会存在。如果这样认为，就会陷入无穷的过失，这是不合理的。如果因和果两者是他者，那么它们两个存在还是不存在？如果存在，那么就不是因果两者，因为它们同时存在。如果不存在，那么就不是他者，就像石女的儿子和女儿一样。如果因灭绝后，果产生，那么果就会从无因而产生。
English
Wherever and whatever things exist, there is never any arising. Therefore, all phenomena encompassed by samsara and nirvana should not arise by their own nature. If I arise from myself, then the pot in front of me would arise from that pot. If it were truly the case that I arise from myself, then all efforts made to produce results would become meaningless. Why would one need to rely on causes and conditions of benefit and harm from others? It would arise from itself endlessly. If it is thought that the pot arises dependent on clay and causes and conditions, then what arises from myself? If it is thought that clay and so on and the pot are one, then destruction could accomplish the purpose of the pot, and the efforts of men and so on would become meaningless. Moreover, the pot would also be unable to accomplish the purpose of the pot, just as it was in the state of the nature of clay before. If it arises from another, then everything, such as firelight arising from darkness, would arise, because those that do not produce are also the same as others. This would not be a fault, because the two, cause and effect, are others, so they are others. If it is thought that this is saying that another arises, that is also unreasonable. The term "other" refers to those things that are established simultaneously in the world. The two, cause and effect, are not established simultaneously in that way. When the cause exists, does the effect exist or not? If it exists, then the cause is not its cause, because cause and effect exist simultaneously. If it does not exist, then the cause is not a cause, because you have no effect. This would not be a fault, because you have no cause. If it is thought that there is no fault even if there is an effect without a cause, or a cause without an effect, that is not right, because action without an agent would exist. If that is accepted, it would lead to the fault of infinity, which is unreasonable. If the two, cause and effect, are others, then do those two exist or not? If they exist, then they are not the two, cause and effect, because they exist simultaneously. If they do not exist, then they are not others, like the son and daughter of a barren woman. If the effect arises after the cause has ceased, then the effect would arise from no cause.