Tibetan
་ཁྱོད་རྒྱུ་འགགས་ནས་མེད་པ་ལ་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དེེ་མ་འགགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་དེ་འབྱུང་ན་ནི། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་དེ་རྟག་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་དེས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ཚར་ནས་ཀྱང་མ་འགགས་པར་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་རྒྱུ་དེས་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཞིག་བསྐྱེད་དམ་མེད་པ་ཞིག་བསྐྱེད། ཡོད་པ་བསྐྱེད་ན་ནི་རྒྱུ་དེས་འབྲས་བུ་དེ་གསར་དུ་བསྐྱེད་པ་ལ་དགོས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་དེ་སྔར་ནས་གྲུབ་ཟིན་ནས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་མེད་པ་སྐྱེད་ན་ནི། རྒྱུ་དེས་རི་ཕོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་ཀྱང་སྐྱེད་ ནུས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་དེས་མེད་པར་མ་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པའི་ཞལ་ནས་ཀྱང་། གང་ལ་བརྟེན་ནས་གང་འབྱུང་བ། །དེས་ནི་རེ་ཞིག་དེ་ཉིད་ཡིན། །དེ་ལས་གཞན་པ་མ་ཡིན་ཕྱིར། །ཆད་མིན་རྟག་མིན་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་ལས་སྐྱེ་བ་ཡང་མི་འཐད་དེ། གོང་གི་སྐྱོན་དེ་དག་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་ཤིན་ཏུ་ཐ་ཆད་པས་མི་འཐད་དེ། སྲན་མ་ཟླུམ་པོ་སོགས་ས་གཞི་ལ་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ལའང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཁྱེད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་དཔེ་བསྒྲུབ་བྱར་སོང་སྟེ་མ་གྲུབ་པས། བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་མེད་ལ་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་འདི་ནི་རང་ཉིད་འབའ་ཞིག་སླུ་བར་བྱེད་ཅིང་མི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཐོག་ཏུ་འོང་། འཁོར་བའི་རྒྱུ་བྱེད་པས་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་མི་བཟོད་པའི་ལོག་རྟོག་བསལ་བ་ནི། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལ་མི་བཟོད་པའི་རྩོད་པ་དང་། དེའི་ལོག་རྟོག་བསལ་བས་ལན་བཏབ་དངོས་པོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་ཡིན་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་བདེན་པར་འགྱུར་ཞིང་། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་འབད་པ་སོགས་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་སྟེ། སྟོང་ པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་པའི་ལུགས་འདི་ནི། ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་སྟེ་ཡོད་ན། འཇིག་རྟེན་འབྱུང་འཇིག་སོགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་བདེན་པས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལམ་སྒྲུབ་པའི་འབད་
Chinese
因为你（所说的）因，是断灭之后才产生（果）的缘故。如果那个因不灭而产生那个果，那么你的因就变成常恒的了，因为那个因产生果之后也没有断灭而存在着。还有，那个因是产生已有的果，还是产生没有的果？如果是产生已有的果，那么那个因就没有必要新产生那个果，因为你的果原来就已经成立存在了。如果是产生没有的果，那么那个因也能产生兔子的角等等了，因为那个因能产生没有成立的果的缘故。圣者（龙树菩萨）也说过：依赖于何而生者，暂时即是彼本身，非异于彼之故，是为断灭非常恒。这样说过。从二者（俱生）而生也不合理，因为上述的那些过失会产生。从无因而生是极其低劣而不合理的，就像扁豆等从地上生长一样，也会从虚空中生长，因为在无因上是相同的缘故。因此，你的立宗的例子变成了所立宗，因为没有成立。因此，所立宗的意义，事物都从无因而生，这只是欺骗自己，所有不希望的都会降临。因为是轮回的因，所以从无因而生是极其不合理的。第二，遣除对无生之理不容忍的邪分别念：对无生之理不容忍的辩论，以及遣除对它的邪分别念，以此来回答（对方）。第一，如果一切法因为没有成立而是空性，那么从世间的产生和毁灭开始，直到佛陀的一切法都会变成不真实的，获得佛陀的努力等等都会变得没有意义，因为一切法自性没有成立，是空性的缘故。这样的话，说一切法是空性，没有自性的中观派的观点，是非常不合理的。如果一切法自性没有成立而存在，那么从世间的产生和毁灭等等开始，直到佛陀之间的法都是真实的，因此瑜伽士们修道的努力
English
Because your (so-called) cause arises after ceasing. If that cause does not cease and that result arises, then your cause would become permanent, because that cause does not cease and remains even after producing the result. Furthermore, does that cause produce an existing result or a non-existing result? If it produces an existing result, then that cause has no need to newly produce that result, because your result was already established and existing. If it produces a non-existing result, then that cause could also produce rabbit horns, etc., because that cause can produce a result that has not been established. The noble one (Nāgārjuna) also said: That which arises in dependence on something, for the time being, is that very thing itself, because it is not different from that, it is the characteristic of neither annihilation nor permanence. Thus it was said. Arising from both (俱生) is also unreasonable, because the aforementioned faults will occur. Arising from no cause is extremely inferior and unreasonable, just as lentils, etc., grow from the ground, they would also grow from empty space, because they are the same in having no cause. Therefore, your example of the thesis becomes the subject to be proven, because it is not established. Therefore, the meaning of the thesis, that all things arise from no cause, is only deceiving oneself, and all unwanted things will come upon you. Because it is the cause of samsara, arising from no cause is extremely unreasonable. Second, dispelling the wrong conceptions of intolerance towards the state of non-arising: The debate of intolerance towards the state of non-arising, and dispelling the wrong conceptions about it, is how to answer (the opponent). First, if all dharmas are empty because they are not established, then from the arising and destruction of the world onwards, all the dharmas of the Buddha would become untrue, and the effort to attain Buddhahood, etc., would become meaningless, because all dharmas are not established by their own nature, and are empty. In that case, the view of the Madhyamaka school, which says that all dharmas are empty and without self-nature, is very unreasonable. If all dharmas exist without being established by their own nature, then the dharmas from the arising and destruction of the world, etc., up to the Buddha are true, therefore the efforts of yogis to practice the path