Chinese
如是说，中观派虽无自宗的承认，但众生是有和无，常断种种等执着，为了消除这些执着，所以说有无、是与非、空与非空、有我与无我、戏论与离戏论、显现与空性、胜义与世俗、轮回与涅槃等等，依靠这些，众生了知诸法离戏论，从遍计之力的烦恼中清净，从轮回的痛苦中解脱，安置于一切智智，这才是真正的需要。圣者说，不应说是空，也不应说是不空，不应说是二或非二，应为了诠释而说。并且，执着于“我”也会产生，执着于“无我”也会稳固。诸佛的我和无我，也宣说了我无灭。并且，所说是颠倒的，心的行境是颠倒的，不生与不灭，法性与涅槃相同。一切是真实与非真实，非真实与非非真实，这是佛陀所开示的。如是说，中观派无论作何种破立的辩论，因为没有自己的所立之法，也没有他方所破之法，所以虽然无所缘，但这是为了平息众生遍计的辩论和破立。如果不是这样，对自己的所立之法不是如实成立，以及对他方所破之法怀有嗔恨的辩论和破立，只会成为增长自己遍计的因，怎么会成为具有重大意义呢？经中也说：“世间与我一同诤，我却不与世间人诤。世间认为有，我也认为有。世间认为无，我也认为无。”如是说。圣天也说：“此法诸佛为诤故，说是然如火焚薪，此能摧伏他宗敌。”如是说。圣者月称
English
As it is said, although the Madhyamikas have no self-established tenets, sentient beings perceive things as existent or nonexistent, permanent or impermanent, and in various other ways. To eliminate these fixations, they speak of existence and nonexistence, affirmation and negation, emptiness and non-emptiness, self and no-self, elaboration and non-elaboration, appearance and emptiness, ultimate truth and conventional truth, samsara and nirvana, and so forth. By relying on these teachings, sentient beings come to understand that all phenomena are free from elaboration, purify their afflictions through the power of conceptualization, liberate themselves from the suffering of samsara, and are established in omniscience. This is the true purpose. The noble ones say that one should not say it is empty, nor should one say it is not empty. One should not say it is two or not two, but should speak in order to explain. Furthermore, clinging to "self" will arise, and clinging to "no-self" will become firm. The Buddhas have also taught that self and no-self are without cessation. Moreover, what is said is inverted, and the realm of the mind is inverted. Unborn and unceasing, the nature of phenomena is the same as nirvana. Everything is real and unreal, unreal and not unreal. This is what the Buddha revealed. As it is said, whatever debate or refutation the Madhyamikas engage in, since there is no established position of their own, nor anything to be refuted on the part of others, although there is no object of focus, it is a debate and refutation for the purpose of pacifying the conceptualization of sentient beings. If it is not like this, then debating and refuting with attachment to one's own position and hatred towards the position of others will only become a cause for increasing one's own conceptualization. How could it become something of great significance? The sutra also says, "The world quarrels with me, but I do not quarrel with the world. What the world considers to exist, I also consider to exist. What the world considers not to exist, I also consider not to exist." As it is said. Aryadeva also said, "This Dharma was taught by the Buddhas for the sake of debate, but like fire burning wood, it destroys the opponents' arguments." As it is said. Glorious Chandrakirti
Tibetan
ས་ཀྱང་། བསྟན་བཅོས་ལས་དཔྱོད་རྩོད་ལ་ཆགས་པར་ཕྱིར། །མ་ཡིན་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་དུ་གསུངས། །འོན་ཀྱང་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་བཤད་པ་ན། །གཞན་གཞུང་འཇིག་པར་འགྱུར་ན་ཉེས་པ་མེད། །རང་ཕྱོགས་ལྟ་ལ་ཆགས་ཤིང་དེ་བཞིན་དུ། །གཞན་ཕྱོགས་ལྟ་ལ་སྡང་བ་རྣམས་རྟོགས་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ཁོང་ཁྲོ་རྣམས་བསལ་ཏེ། །རྣམ་དཔྱོད་པ་རྣམས་མྱུར་དུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞེས་དང་། གལ་ཏེ་དབུ་མ་པ་ཡིན་ན་ནི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དམ་བཅའ་བར་མི་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་གཞན་ཁས་བླངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། ཁོ་བོ་ཅག་ནི། མེད་པར་འདོད་པ་ཡང་མ་ལགས་ཏེ། གཞན་ ཡོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་བསལ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པར་འདོད་པ་ཡང་མ་ལགས་ཏེ། གཞན་མེད་པར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་བསལ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྲགས་སྡེ་འདོད་པའི་དབུ་མ་པ་དང་། རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་དབུ་མ་པ་དག་ནི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་དབུ་མ་པ་ཐལ་འགྱུར་བར་གྲགས་པའི་ལུགས་ལ་ནི། གཞན་སྣང་ལ་འཇིག་རྟེན་ན་ཐ་སྙད་ཇི་ལྟར་ཁས་བླངས་པ་བཞིན་དུ་ཁས་ལེན་པས་ཀྱང་། རང་ལུགས་ལ་དམ་བཅས་ཁས་ལེན་གཅིག་ཀྱང་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྲི་ཞིའི་མཉམ་ཉིད་ལྟ་བའི་ཁྲིད་འདི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་དང་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་དག་གི་ལུང་དང་རིགས་པས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་བརྒྱན་ནས། རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་བཀའ་བཞིན་དཔའ་བོའི་རྡོ་རྗེས་ཡི་གེར་བཀོད་པའོ། །སྟོན་པའི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་མདོ་རྒྱུད་གཉིས་སུ་འདུས། མདོའི་བརྗོད་བྱ་ཐམས་ཅད་རིམ་པ་གཉིས་སུ་འདུས། རྒྱུད་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཐམས་ཅད་རིམ་པ་གཉིས་སུ་འདུས། ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཕྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས་བཤད་པ་དོན་དམ་བདེན་པ་དང་། ནང་གསང་སྔགས་ནས་བཤད་པའི་འོད་གསལ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འདོད་པས། བདག་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་ལུགས་ཁོ་ན་ལ་དད་ཅིང་། མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པ་བླང་ལུགས་ཡང་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་གོ །ཁྲིད་འདིས་ ཀྱང་དབུ་མ་པའི་ལྟ་བ་རྣམ་དག་ཀྱང་སྟོན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དངོས་གཞི་གསང་འདུས་ཀྱི་འོད་གསལ་གྱི་ཁྲིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞི་གནས་ཀྱི་སྐབས་ལ་རིགས་སྔགས་ཡུམ་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པའི་ཐབས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡོད་དོ། །ན་མོ་ཤྲཱི་གུ་རུ་མཉྫུ་གྷོ་ཥཱ་ཡ། མཁྱེན་པས་སྲིད་པའི་འཆིང་བ་མཐར་མཛད་ཅིང་། ཐུགས་རྗེས་ཞི་ལ་དགའ་བ་རིང་དུ་དོར། །སྲིད་ཞིའི་མཐའ་ལ་མི་
Chinese
而且，经论中说，因为执着于辩论，所以才不是为了彻底解脱。然而，在解释它本身时，如果摧毁其他宗派的理论，就没有过错。要认识到那些执着于自己的宗派观点，同样也憎恨其他宗派观点的人。因此，消除贪欲和嗔恨，有智慧的人们将迅速获得解脱。并且，如果是一个中观派，就不应该设立自宗的誓言，因为没有承认其他宗派的缘故。并且，我们不是想要否定不存在，而是想要排除他人认为存在的观点。也不是想要肯定存在，而是想要排除他人认为不存在的观点。这样说道。承认世俗名言的中观派和完全不住的中观派，只是名称不同而已。像这样的中观派，在被称为应成派的宗义中，即使像其他人一样在世俗中承认一切名言，也要明白自宗没有任何誓言和承认。这个关于轮回和寂灭平等性的见解引导，稍微用圣者龙树父子和吉祥月称的中观宗义的教证和理证加以装饰。是勇武金刚遵照至尊妙音的教言记录下来的。佛陀的所有教言都包含在经和续两部分中。经部的所有内容都包含在两个次第中。续部的所有内容都包含在两个次第中。龙树父子的宗义认为，从外在的波罗蜜多所说的胜义谛，和内在密咒所说的光明，二者是一体的。因此，我只信仰龙树父子的宗义，并且采纳经续的意旨的方式也遵循龙树父子的足迹。这个引导虽然也显示了清净的中观见，但是，因为主要内容是密集金刚的光明引导，所以在修止的阶段，有依靠四种姓明妃修禅定的独特方法。那摩 ཤྲཱི་གུ་རུ་མཉྫུ་གྷོ་ཥཱ་ཡ། （藏文，श्रीगुरुमञ्जुघोषाय，śrīguru-mañjughoṣāya，吉祥上师妙音）。以智慧彻底断除有寂的束缚，以慈悲长久抛弃对寂灭的喜悦。不住于轮回和寂灭的边
English
Moreover, it is said in the scriptures that it is because of attachment to debate that it is not for complete liberation. However, in explaining it itself, there is no fault if one destroys the theories of other sects. One should recognize those who are attached to their own sectarian views and, likewise, hate the views of other sects. Therefore, eliminating desire and hatred, wise people will quickly attain liberation. And, if one is a Madhyamika, one should not establish a self-sectarian vow, because there is no acknowledgment of other sects. And, we do not want to deny non-existence, but rather to exclude the view of others who believe in existence. Nor do we want to affirm existence, but rather to exclude the view of others who believe in non-existence. Thus it is said. The Madhyamikas who accept worldly conventions and the Madhyamikas who do not abide at all are merely different names. In the system of such Madhyamikas, known as Prasangikas, even if one accepts all conventions in the world like others, one should understand that there is no vow or acceptance of one's own system. This instruction on the view of the equality of samsara and nirvana is slightly adorned with the scriptural and logical proofs of the Madhyamika treatises of the noble Nagarjuna and his son and the glorious Chandrakirti. It was written down by Hero Vajra according to the instructions of the venerable Manjushri. All the teachings of the Buddha are contained in the two categories of sutra and tantra. All the subjects of the sutras are contained in the two stages. All the subjects of the tantras are contained in the two stages. The system of Nagarjuna and his son holds that the ultimate truth explained in the outer Paramitayana and the clear light explained in the inner Secret Mantra are one. Therefore, I only believe in the system of Nagarjuna and his son, and the way of adopting the meaning of the sutras and tantras also follows the footsteps of Nagarjuna and his son. This instruction also shows the pure Madhyamika view, but since the main content is the clear light instruction of the Guhyasamaja, there is a unique method of meditating on samadhi by relying on the four consorts of the lineage mantra during the stage of calm abiding. Namo SHRI GURU MANJU GHOSHAYA. Having completely cut off the bonds of existence with wisdom, and having long abandoned the joy of peace with compassion. Not abiding on the edge of samsara and nirvana.
Tibetan
གནས་སྲིད་ཞིའི་མགོན། །རྒྱལ་བ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་གསོལ་འདེབས། །རབ་འབྱམས་ཞིང་གི་རྡུལ་སྙེད་ལས་འདས་པའི། །གྲངས་མེད་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཁྱེན་པའི་གཏེར། །མཐའ་ཡས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །མགོན་པོ་འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་གསོལ་བ་འདེབས། །རླབས་ཆེན་སྨོན་ལམ་རིང་ནས་བཏབ་པའི་མཐུས། །རྗེ་བཙུན་འཇམ་དབྱངས་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ། །ཐེ་ཚོམ་དྲ་བ་མཐའ་དག་བསལ་གྱུར་པ། །དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེའི་ཞབས་ལ་གསོལ་བ་འདེབས། །འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་དགེ་ལེགས་ཀྱི། །ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་དྲིན་ཅན་རྗེ། །ཡིད་ལ་དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་དུས་ཀུན་ཏུ། །མོས་གུས་རྩོལ་མེད་སྐྱེ་བར་བྱིན་གྱིས་རློབས། །འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་ཞི་ཞིང་དུལ་བར་གནས། །སྙིང་ནས་ཐར་པ་དོན་གཉེར་གསོད་པོར་སྨྲ། །བག་ཡོད་ ལ་སྦྱོར་གྲོགས་མཆོག་བསྟེན་བྱེད་ཅིང་། །དག་སྣང་ཕྱོགས་མེད་སྐྱེ་བར་བྱིན་གྱིས་རློབས། །འཆི་བར་ངེས་ཤིང་ནམ་འཆི་ཆ་མེད་པར། །ཚིག་ཙམ་མིན་པར་དྲན་ནས་ལོང་མེད་དང་། །རྙེད་བཀུར་ཆོས་ལ་གཏིང་ནས་ཞེན་ལོང་སྟེ། །དགོས་མེད་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་པར་བྱིན་གྱིས་རློབས། །ལུས་ཅན་མཐའ་དག་དྲིན་ཅན་མར་ཤེས་པས། །ཉམ་ཐག་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དྲན་གྱུར་ནས། །རང་བདེ་འབའ་ཞིག་སྒྲུབ་ལས་ཡིད་ལོག་སྟེ། །སྙིང་རྗེ་རྩོལ་མེད་སྐྱེ་བར་བྱིན་གྱིས་རློབས། །མཐར་འཛིན་ནད་ཀུན་སེལ་བའི་སྨན་གཅིག་པུ། །ཟབ་མོ་རྟེན་འབྲེལ་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་དོན། །འཕགས་མཆོག་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་དགོངས་པ་དག །ཇི་བཞིན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱིན་གྱིས་རློབས། །དགེ་འདིས་མཚོན་ནས་དུས་གསུམ་དང་འབྲེལ་བའི། །བདག་གཞན་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་ཞིང་སྐྱེ་བ་རུ། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་རྗེས་སུ་མི་མཐུན་པའི། །ཤེས་ཀྱི་ཁེ་འདོད་པ་དང་གྲགས་པ་དང་། འཁོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྙེད་དང་བཀུར་སྟིའི་རྒྱུར། །སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་ནམ་ཡང་མི་སྨིན་པར། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཁོ་ནའི་རྒྱུར་གྱུར་ཅིག །རྨད་བྱུང་སྲས་བཅས་རྒྱལ་བའི་བྱིན་རླབས་དང་། །རྟེན་འབྲེལ་བསླུ་བ་མེད་པའི་བདེན་པ་དང་། །བདག་གི་ ལྷག་བསམ་དག་པའི་མཐུ་སྟོབས་ཀྱིས། རྣམ་དག་སྨོན་པའི་གནས་འདི་འགྲུབ་པར་ཤོག །བྱིན་རླབས་ཉེར་བརྒྱུད་ཀྱི་བླ་མ་རྣམས་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་སྙེ་མ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི། མང་དུ་ཐོས་པའི་རྒྱལ་ཁམས་པ་བློ་བཟང་གྲགས་པའི་དཔལ་གྱིས། གངས་ཅན་གྱི་ཁྲོད་གངས་རིའི་དབང་པོ་འོ་དེ་གུང་རྒྱལ་གྱི་ལྷ་ཞོལ་དུ་སྦྱར་པ
Chinese
寂静处所之主， 祈请胜乐金刚。 遍及无量刹土微尘数， 无量诸佛之所有智慧藏， 无边总集之智慧身， 祈请怙主妙音。 以久远立下宏愿之威力， 至尊妙音亲自现量地， 遣除一切怀疑之网， 祈请勇士金刚之足。 寂世间及出世间之善妙， 一切功德之根本恩德上师， 仅于心中忆念，时时， 祈愿无勤生起胜解。 安住少欲知足，寂静调柔， 从内心深处寻求解脱，善于言说， 谨慎行事，依止殊胜道友， 祈愿生起清净无偏之显现。 确定会死，何时会死不定， 不仅是口头上，忆念而无有空闲， 舍弃对利养恭敬从内心深处之贪执， 祈愿不生起无意义之念头。 以知一切有情为慈母故， 忆念可怜众生之痛苦， 从只为自己快乐而努力中厌离， 祈愿无勤生起慈悲心。 遣除一切执着病之唯一药， 深奥缘起离边之义， 圣者龙树父子之意， 祈愿如实通达。 以此善根为首，与三时相联之， 自他所有善根之根本有多少， 彼等一切生生世世， 不随顺殊胜菩提之， 知识之贪求和名声， 眷属和受用，利养和恭敬之因， 刹那也不成熟， 祈愿成为无上菩提之因。 稀有具子诸佛之加持， 和缘起不虚之谛实力， 以及我之清净增上意乐之威力， 愿此清净祈愿之处得以成就。 此祈请加持传承之诸上师，名为成就之穗，乃是多闻之嘉绒巴·洛桑扎巴之吉祥，于雪域之中雪山之王沃德贡杰之拉秀所造。
English
Lord of the peaceful abode, I pray to the victorious Vajradhara. Transcending the countless atoms of the vast realms, The treasure of wisdom of countless Buddhas, The wisdom body that gathers the infinite into one, I pray to the protector Manjushri. Through the power of long-established great aspirations, The venerable Manjushri himself directly, Dispelled all doubts and nets, I pray to the feet of the hero Vajra. The virtues of the world and beyond, The root of all qualities, the kind guru, Just by remembering in my mind, at all times, Bless me to effortlessly generate devotion. Abiding in contentment with little desire, peaceful and gentle, Speaking from the heart, seeking liberation, Diligently engaging in mindfulness, relying on the best spiritual friends, Bless me to generate pure, unbiased appearances. Certain to die, uncertain when, Not just in words, remembering without leisure, Abandoning attachment to gain and honor from the depths of my heart, Bless me not to generate meaningless thoughts. Knowing all sentient beings as kind mothers, Remembering the suffering of the wretched, Turning away from striving solely for my own happiness, Bless me to effortlessly generate compassion. The only medicine that cures all diseases of clinging, The profound meaning of dependent origination, free from extremes, The intention of the noble Nagarjuna and his sons, Bless me to understand it as it is. Beginning with this virtue, connected to the three times, All the roots of virtue of myself and others, As many as there are, may all of them, life after life, Not be contrary to the supreme Bodhi, The desire for knowledge and fame, Retinue and enjoyment, the cause of gain and honor, May they never mature even for a moment, May they become the cause of unsurpassed Bodhi alone. By the blessing of the wondrous Buddhas with their sons, And the truth of the infallible dependent origination, And by the power of my pure higher intention, May this place of pure aspiration be accomplished. This prayer to the lineage of blessings, called "The Ear of Accomplishments," was composed by the glorious Lotsawa Lodrö Drakpa of Gyalrong, in the Lhashö of Mount Ödé Gungyal, the king of snow mountains in the land of snows.