Tibetan
་འབྱུང་བ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གང་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རུང་པ་དེ་ལ་རྟེན་འབྲེལ་རུང་ལ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་དུ་འགྱུར་གྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་མི་འབྱུང་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དུ་མི་རུང་ངོ་། །སྡུག་བསྔལ་ཡོད་ན་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་འགོག་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ཡོད་ན་དེ་དག་ཤེས་པ་སོགས་བཞི་རུང་ལ་དེ་བཞི་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་རྣམས་དང་དེ་ལ་གནས་པ་རྣམས་རུང་ངོ་། །འབྲས་གནས་དང་ཞུགས་པ་ཡོད་ན་དགེ་འདུན་དང་བདེན་པ་རྣམས་ཡོད་ན་དམ་བའི་ཆོས་དང༌། དེ་གཉིས་ཡོད་ན་སངས་རྒྱས་རུང་ལ་དེའི་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཡང་རུང་ངོ་། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་མ་འདས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་དང་དེའི་འབྲས་བུ་དང་འཇིག་རྟེན་བའི་ཐ་སྙད་དག་ཀྱང་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །རུང་ལུགས་ཐམས་ཅད་ནི་ཡོད་པ་ལ་འགྲེལ་པས་བཤད་ཅིང་དེ་ཡང་དབུ་མ་པའི་ལུགས་ལ་ཡིན་པར་གསུངས་པས། ཡོད་ཅེས་འདོད་ན་ཡོད་མཐར་ལྟུང་བ་དང་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་གཞན་ངོ་ཁོ་ན་ལ་སྐྱེལ་ཟིན་དོན་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། སྐྱོན་ འགོད་པ་པོ་ལ་སྐྱོན་དེ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན། དེས་རང་གི་སྐྱོན་ལ་གཞན་གྱི་སྐྱོན་དུ་བཟུང་ཚུལ། སྐྱོན་དེ་རྣམས་གང་ཡིན་གསལ་བར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལུགས་གང་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་བས་སྟོང་པ་ཉིད་མི་རུང་བ་དེ་ལ། རྟེན་འབྲེལ་མི་རུང་བས་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་མི་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་མི་རུང་བའི་ཚུལ་ནི་རྒྱས་པར་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ཆེས་ཡོངས་སུ་དག་ཅིང་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་དང་མི་འགལ་བར་གནས་པ་ཡིན་དང༌། རང་གི་ཕྱོགས་རགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བ་སྐྱོན་དང་ལྡན་བ་དང་འགལ་བ་ལ། ཤིན་ཏུ་བླུན་པས་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་ཇི་ལྟར་གནས་པ་མ་མཐོང་བ་ཁྱོད་ནི་རང་གི་སྐྱོན་རྣམས་ང་ལ་སྐྱོན་དུ་སྒྱུར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འགའ་ཞིག་རྟ་ལ་ཞོན་བཞིན་དུ་རྟ་དེ་ཉིད་བརྗེད་པར་གྱུར་བའི་ཚེ། རྟ་དེ་གཞན་གྱིས་ཕྲོགས་པའི་ཉེས་པས་གཞན་ལ་ཀླན་ཀ་ཚོལ་བ་དེ་བཞིན་དུ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པ་རྟེན་འབྱུང་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྟ་ལ་ཞོན་བཞིན་དུ། སེམས་གཡེངས་བས་དེ་མ་དམིགས་པ་ན་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་རྩོད་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། གང་དག་མ་དམིགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ཁོ་ན་ལ་ཀླན་ཀ་ཚོལ་བའི་གཞན་གྱི་སྐྱོན་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། དེ་སྟོན་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཁྱོད་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་ལས་སམ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་བྱེད་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རང་ བཞིན་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མི་སྐྱེད་པས་དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཁྱོད་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བུམ་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་རྟོག་ན་དེ་ལ་འཇི་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དག་གིས་དགོས་པ་མེད་ལ་བུམ་པ་ཞེས་པའི་འབྲས་བུ་རྒྱུ་མེད་པ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །བུམ་བ་མེད་ན་ནི་བྱེད་པ་པོ་རྫ་མཁན་དང་བྱེད་པ་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་དང་བུམ་པ་བྱེད་པའི་བྱ་བ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་དག་མེད་པས་སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་པ་ཡང་མེད་པས་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་གནོད་པ་བྱེད་དོ། །མདོར་ན་རྒྱུ་འབྲས་དང་སྐྱེ་འགག་སོགས་གཞག་ཏུ་མི་རུང་བ་ནི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཁོ་ན་ལ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་ཁོ་བོ་ཅག་གི་སྐྱོན་དུ་བསྒྱུར་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ལ་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་འཐད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེས་བས་སྟོང་པའི་དོན་ཉིད་བུ་བཤད་པ་ལྟར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལས་དེ་ལྟར་བཤད་པ་ནི་མ་དྲོས་པས་ཞུས་པ་ལས། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། ཞེས་དང༌། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ལ་དགོངས་ནས་ངས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་གསུངས་སོ། །ཞེས་དང༌། འཕགས་པ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས་ཀྱང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཞེས་བཤད་པ་ རྣམས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལུང་དང་པོས་ནི་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་རྟེན་འབྱུང་གི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་འགོག་པ་དང༌། རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པའི་དོན་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པས། རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་འགག་བྱེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པས་ཁྱབ་པར་སྨྲ་བ་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་གཞག་ས་མེད་པར་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། མ་སྐྱེས་པ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་ཁྱད་པར་ལེགས་པར་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་གཉིས་པས་ནི་སྟོན་པ་རང་གིས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་གསུངས་པ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རང་གི་དགོངས་པ་རང་གིས་བླངས་ནས་བཤད་པས། དངོས་པོ
Chinese
由于生起具有自性，所以宣说空性的空性。因此，对于什么能容纳空性，就能容纳缘起；唯有缘起才成为痛苦，不缘起则不能成为痛苦。如果存在痛苦，那么痛苦的集起、痛苦的止息以及通往痛苦止息的道路都是可以容纳的。如果存在这些，那么了知这些等四者是可以容纳的，如果存在这四者，那么果实们以及安住于果实者是可以容纳的。如果存在果位和入流，如果存在僧伽和真谛，那么就存在正法。如果存在这两者，那么佛陀是可以容纳的，因此三宝也是可以容纳的。一切超离和不超离世间的物体，以及法与非法及其果实，还有世间的名言，也都可以容纳。一切容纳的方式，都是由对存在的解释所阐述的，并且这也被说是中观派的观点。如果认为存在，那么就会堕入有边，并且一切施设都仅仅交付于他者，并非实义。 第二，分三：过失。 指出者具有过失的原因；他将自己的过失视为他者的过失的方式；以及清楚地显示那些过失是什么。 第一，对于哪种观点，由于自性存在而不能容纳空性，那么对于那种观点，由于不能容纳缘起，一切施设都将不能容纳。至于如何不能容纳的方式，将在后面详细阐述。 第二，因此，我们的宗派最为清净，并且安住于不违背一切轮回和涅槃的施设。然而，你由于极其愚蠢，没有看到自己的宗派粗糙、非常接近、具有过失并且相违，功德和过失是如何安住的。你是将自己的过失转变为我的过失。例如，某人骑在马上却忘记了那匹马，当马被他人抢走时，就因为这个过失而向他人寻衅滋事。同样，你骑在具有自性的空性、具有缘起之相的马上，由于心散乱而没有注意到它，所以才和我们争论。 第三，那些由于没有注意到而仅仅对宣说空性者寻衅滋事的其他
English
Because arising has inherent existence, it is said to be the emptiness of emptiness. Therefore, whatever can accommodate emptiness can accommodate dependent origination; only dependent origination becomes suffering, and non-dependent origination cannot become suffering. If suffering exists, then the arising of suffering, the cessation of suffering, and the path to the cessation of suffering can be accommodated. If these exist, then knowing these four, etc., can be accommodated, and if these four exist, then the fruits and those who abide in them can be accommodated. If there are fruits and those who have entered the stream, if there are the Sangha and the Truths, then there is the Dharma. If these two exist, then the Buddha can be accommodated, and therefore the Three Jewels can also be accommodated. All objects that transcend or do not transcend the world, as well as Dharma and non-Dharma and their fruits, and even worldly terms, can be accommodated. All ways of accommodating are explained by the commentary on existence, and this is said to be the view of the Madhyamikas. If one asserts existence, then one will fall into the extreme of existence, and all establishments will be handed over to others alone, which is not the meaning. Second, in three parts: Faults. The reason why the one who points out faults incurs those faults; the way in which he takes his own faults as the faults of others; and a clear explanation of what those faults are. First, for any system in which emptiness is not possible because of inherent existence, dependent origination is not possible, and therefore all establishments will be impossible. The way in which this is impossible will be explained in detail later. Second, therefore, our side is most completely pure and abides without contradicting all the establishments of samsara and nirvana. However, you are so foolish that you do not see how your own side is coarse, very close, has faults, and is contradictory, and how qualities and faults abide. You are turning your own faults into faults of mine. For example, someone is riding a horse but forgets the horse itself. When the horse is stolen by someone else, he seeks a quarrel with others because of this fault. Similarly, you are riding the horse of emptiness with inherent existence, which has the characteristic of dependent origination, but because your mind is distracted, you do not notice it, and therefore you argue with us. Third, those others who, because they do not notice, only seek faults in those who speak of emptiness
Chinese
那么，那些过失是什么呢？对此进行阐述：如果你们认为事物是自性而有，或者由自性所生，那么，自性不会由因缘产生，因此你们认为事物不依赖于因和缘。如果认为瓶子是自性而有，那么它就不需要泥土等因缘，而且瓶子这个果没有因也是不合理的。如果瓶子不存在，那么作者陶匠和工具如轮子等，以及制作瓶子的行为也都不存在。由于这些不存在，生和灭也不存在，因此也会损害果。总之，因果和生灭等无法成立，这仅仅是认为事物自性而有的过失，因此你们自己的过失被转嫁为我们的过失。第二点是，我们这一方一切建立都合理的理由是，我们认为依赖于因缘而生起的一切，其自性空性的意义如同儿子所说的那样。对此是如何阐述的呢？在《无热恼请问经》中说：“凡是因缘所生者，彼即非生亦非有，彼无生之自性。”以及《楞伽经》中说：“大慧，考虑到非自性所生，我说一切法无生。”以及《圣百五十颂》中也说：“一切法皆是空性，以无自性的方式。”这些就是（依据）。其中，第一个教证以因缘所生的缘起理证遮止了自性而生，并且说依赖于因缘的意义本身就是自性空性的意义，因此，对于认为依赖于因缘而生灭的缘起具有自性，以及认为无自性就没有作用和作用之处的所有观点都进行了遮止，因为很好地区分了非生和非自性而生的差别。第二个教证是，佛陀自己所说的无生都是考虑到非自性而生，这样佛陀自己领会了自己的意图并进行了阐述，因此，事物
English
What are those faults? To explain this: If you hold that things exist from their own nature or are produced by their own nature, then, since nature does not arise from causes and conditions, you view things as not depending on causes and conditions. If you conceive that a pot exists by its own nature, then it does not need causes and conditions such as clay, and it is also unreasonable for the result called a pot to be without a cause. If the pot does not exist, then the maker, the potter, and the tools such as the wheel, and the action of making the pot also do not exist. Since these do not exist, birth and cessation also do not exist, thus harming the result as well. In short, the impossibility of establishing cause and effect, birth and cessation, etc., is only a fault for those who assert that things exist by their own nature, thus your own fault is transferred to our fault. The second point is that the reason why all establishments are reasonable on our side is that we consider whatever arises dependently on causes and conditions to be the very meaning of emptiness, empty of being produced by its own nature, as explained by the son. How is it explained in this way? In the Questions of Anavatapta, it says: "Whatever is born from conditions is unborn, it does not have the nature of birth." And in the Lankavatara Sutra, it says: "Great Wisdom, considering what is not born by its own nature, I have said that all dharmas are unborn." And in the Noble One Hundred and Fifty Verses, it also says: "All dharmas are empty, in the manner of being without own nature." These are the (authorities). Among them, the first scripture prevents birth by its own nature with the reasoning of dependent arising, which arises from conditions, and states that the very meaning of depending on conditions is the meaning of emptiness, empty of own nature. Therefore, it refutes all those who say that dependent arising, which arises and ceases depending on causes and conditions, is pervaded by existence by its own nature, and that there is no place for action and agent without own nature, because it clearly distinguishes between unborn and unborn by its own nature. The second scripture is that all the unbornness spoken by the Buddha himself is intended for what is not born by its own nature, thus the Buddha himself understood his own intention and explained it. Therefore, things