Tibetan
མི་འཕྲོགས་པ་དང་ཟད་པ་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་ཞི་བའི་རང་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་དང༌། མེད་པ་དང་གསོག་དང་གསོ་བ་དང་སྙིང་པོ་མེད་པ་དང་ནད་དང་འབྲས་དང་ཟུག་རྔུ་དང་སྡིག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བ་དེ་ནི། ཅི་བདག་འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་བ་ཞིག་གམ་འོན་ཏེ་བདག་འདས་པའི་དུས་ན་མ་བྱུང་བ་ཞིག །བདག་འདས་པའི་དུས་ན་ཅིར་གྱུར་པ་ཞིག་བདག་འདས་པའི་དུས་ན་ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞིག་སྙམ་དུ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་རྟེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཅི་བདག་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་རམ་འོན་ཏེ་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར། མ་འོངས་བའི་དུས་ན་ཅིར་འགྱུར་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་སྙམ་དུ་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་རྟེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །འདི་ཅི་ཞིག་འདི་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅི་ཞིག་ཅིར་འགྱུར་སེམས་ཅན་འདི་དག་གང་ནས་འོངས། དེ་འདི་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་གང་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞེས་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་ཡང་ རྟེན་བར་མི་བྱེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་ན་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དག་གི་ལྟ་བར་སོང་བ་གང་དག་ཡོད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་ལྡན་པའམ་སེམས་ཅན་དུ་སྨྲ་བ་དང་ལྡན་པའམ། སྲོག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་ལྡན་པའམ། གང་ཟག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་ལྡན་པའམ་དགེ་མཚན་དང་བཀྲ་ཤིས་སུ་སྨྲ་བ་དང་ལྡན་པ་དག་ཀྱང་རུང་སྟེ། ལྷག་པར་གཡོ་བ་དང་བྲལ་བར་གཡོ་བ་དེ་དག་དེའི་ཚེ་ན་དེས་སྨྲ་བ་སྤངས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་རྩ་བ་ནས་བཅད་དེ། ཏ་ལའི་མགོ་བཞིན་དུ་མི་སྣང་བའི་རང་བཞིན་དུ་ཕྱིས་མི་སྐྱེ་མི་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་བཤད་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་ཅིང་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ཏེ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་དོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐེག་པ་མཆོག་གི་རིགས་ཅན་རྣམས་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡིད་ཆེས་ཆེར་བསྐྱོད་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱིས་ཅི་རིགས་པར་སྡུག་བསྔལ་བའི་སེམས་ཅན་འདི་ཐམས་ཅད། བདག་གིས་སྡུག་བསྔལ་ནས་བཏོན་ཏེ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ལ་དགོད་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ངེས་ནས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དེའི་ཕྱིར་དུ། རང་ཉིད་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྨོན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དམ་བཅའ་བ་བརྟན་པོ་ཐོག་མར་སྐྱེད་བར་བྱེད་དོ། །དམ་བཅའ་བ་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སློབ་པ་དོར་ན་མི་འགྲུབ་པར་མཐོང་ནས། འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཆོ་གས་ཡང་ དག་པར་བླངས་ནས་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་པའི་ཁུར་ཆེན་པོ་འཁྱེར་བར་བྱེད་དོ། །ཕྱིན་དྲུག་ལ་སློབ་པའི་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱེད་པའི་སྤྱོད་པའི་གཙོ་བོ་ནི་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའི་དབུ་མའི་ལམ་ཉིད་དུ་མཐོང་ནས། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ངེས་པའི་དོན་འཕགས་པའི་གཞུང་གི་རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་བཞིན་དུ། ཡིན་ལུགས་ཕུ་ཐག་ཆོད་བའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྟ་བ་འཚོལ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་རྙེད་པ་ན་ཞི་གནས་དང་མི་ལྡན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་གཞོམ་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ནས་ཞི་གནས་བཙལ་ཏེ། རྣམ་པར་དག་པའི་ལྟ་བ་སྒོམ་བར་བྱེད་པ་ལ་ནན་ཏན་གྱིས་འབད་པར་བྱེད་པས་འདིར་ལྟ་བས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི་ཚུལ་དེ་ལྟར་དུ་བྱས་ནས་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་དགོས་ཏེ། རིམ་པ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་པར་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངེས་དོན་འདི་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པར་མ་ཟད་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པར་ཡང་ལྟ་བའི་འཚོལ་ལུགས་འདི་ཁོ་ན་བཞིན་བྱས་ནས་ངེས་པའི་དོན་རྙེད་པ་དགོས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་བ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སུམ་ཅུའི་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གསུམ་པ་དེ་ལྟར་སྟོན་པའི་བཀའ་དྲིན་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཕྱག་ནི། གང་གིས་སྟོན་པར་མཛད་པའི་སྟོན་པ་བླ་ན་ མེད་བ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཆོས་གང་བསྟན་ན། འཕགས་པ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་པ་དང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་ཟད་པར་བྱེད་པས་བསྔགས་པར་འོས་པའི་ཕྱིར་དམ་པའོ། །ཡང་ན་བཟང་པོ་ཡིན་པས་དམ་པའོ། །ཆོས་ནི་འཁོར་འདས་ལ་སྤང་ཐོབ་ཀྱི་མཚན་མར་ལྟ་བའི་གཡང་ས་རུ་མི་ལྟུང་བར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དྷརྨཱ་ཞེས་པའི་དྷ་རའི་སྒྲ་འཛིན་པ་ལ་འཇུག་པའི་སྟེང་ནས་བཤད་པའོ། །དམ་པའི་ཆོས་དེ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་འགག་སྐྱེ་དང་ཆད་རྟག་དང་འགྲོ་འོང་དང་གཅིག་ཐ་དད་ཀྱི་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བ་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་ཞིང་ཞི་བའོ། །ཆོས་དེ་སྟོན་པའི་ཀུན་སློང་ནི། རྙེད་བཀུར་དང་ལན་དུ་ཕན་འདོགས་པ་བཞེད་པས་མ་ཡིན་གྱི་འགྲོ་བ་སྡུག་བསྔལ་བ་རྣམས་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་ཉེ་བར་བཟུང་བའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ནས་སོ། །དགོས་པ་གང་གི་ཆེད་དུ་ཡིན་ན། བདག་གཉིས་ཀྱི་མཚན་མར
Chinese
见到不被夺取、不耗尽、以及寂静的自性，并且如实地见到无有、积聚、滋养、无有心要、疾病、肿瘤、痛苦、罪恶、无常、痛苦、空性、无我，如此这般，‘我过去时存在吗？’或者‘我过去时不存在吗？’‘我过去时变成了什么？’或者‘我过去时变成了什么样子？’像这样，不对前际作依凭。 ‘我未来时会产生吗？’或者‘未来时不会产生吗？’‘未来时会变成什么？’‘未来时会变成什么样子？’像这样，不对后际作依凭。‘这是什么？’‘这是什么样子？’‘什么会变成什么？’‘这些有情从哪里来？’‘他们从这里死后，转移到哪里去？’像这样，对于现在发生的事情，也不作依凭。 世间中，那些已经陷入沙门和婆罗门见解的人，例如，那些执着于自我的说法，或者执着于有情的说法，或者执着于命的说法，或者执着于补特伽罗的说法，或者执着于吉祥和幸运的说法等等，尤其是那些与动摇分离的动摇，在那个时候，他会舍弃那些说法，完全了解后从根源上切断，像棕榈树的树冠一样，变成不显现的自性，成为后来不生不灭的法性。 之后，具寿舍利子，对菩萨摩诃萨弥勒所说的话语，显着赞叹并随喜，从座位上站起来离开了。第三，殊胜乘的种姓者们，由于大悲心的极大推动，对于以三种痛苦而遭受各种痛苦的这些有情，下定决心‘我将把他们从痛苦中解脱出来，安置于圆满正等觉的果位’，为了那个特别的目的，首先发起自己想要获得无上菩提的菩提心，具有愿菩提心的坚定誓愿。那个誓愿，如果舍弃了菩萨的行持六度波罗蜜多的修学，那
English
Seeing the nature of being unseizable, inexhaustible, and peaceful, and also truly seeing the absence, accumulation, nourishment, lack of essence, disease, tumors, pain, evil, impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, in this way, 'Did I exist in the past?' or 'Did I not exist in the past?' 'What did I become in the past?' or 'What was I like in the past?' Like this, one does not rely on the past extreme. 'Will I arise in the future?' or 'Will I not arise in the future?' 'What will I become in the future?' 'What will I be like in the future?' Like this, one does not rely on the future extreme. 'What is this?' 'What is this like?' 'What will become what?' 'Where do these sentient beings come from?' 'Where will they go after dying and transmigrating from here?' Like this, one does not rely on what is happening now. In the world, those who have fallen into the views of ascetics and Brahmins, such as those who cling to the assertion of self, or cling to the assertion of sentient beings, or cling to the assertion of life, or cling to the assertion of person, or cling to the assertion of auspiciousness and good fortune, etc., especially those agitations that are separated from agitation, at that time, he will abandon those assertions, and having fully understood, cut them off from the root. Like the crown of a palm tree, he will become of a nature that does not appear, and become a dharma nature that does not arise or cease later. Then, the venerable Shariputra, praised and rejoiced in the words spoken by the Bodhisattva Mahasattva Maitreya, and rising from his seat, departed. Thirdly, those of the lineage of the supreme vehicle, due to the great impetus of great compassion, for all these sentient beings who suffer various sufferings due to the three sufferings, resolve, 'I will liberate them from suffering and place them in the state of complete and perfect enlightenment.' For that particular purpose, they first generate the firm vow of the mind of enlightenment, which is the nature of aspiring bodhicitta, desiring to attain unsurpassed enlightenment themselves. That vow, if one abandons the practice of the six perfections of the bodhisattva's conduct,
Chinese
在看到能够成就后，以具有进入（菩萨道）的自性之菩提心，如实地受持，并且承担起学习菩萨行的大重任。将学习六度作为修行的核心，修行的主要方面在于，认识到远离二边的中道。如前所述，如同以圣者论典的理智确定了究竟之义一般，寻求对实相彻底决定的清净见解。一旦获得这种见解，就会想到，不具备止观的证悟实相之见，无法摧毁烦恼，因此寻求止观。努力精进地修持清净的见解，因此，在此以见解确定之后，必须按照那种方式进行修持。这些次第是菩提道次第广论中所说的。诸法之实相的究竟之义，不仅在波罗蜜多乘中，而且在金刚乘的道次第中，也必须像这样寻求见解，从而获得究竟之义。因为就实相之义而言，两个大乘没有任何差别。观察见解名为观察之品，是三十颂的自性，第二十七品的解释完毕。 第三，忆念如是宣说的恩德之礼敬是：对以何者进行宣说的导师无上者，作礼敬。所说的法是什么呢？是圣者殊胜者们的法，并且因为能使轮回的一切痛苦止息，所以是值得赞颂的殊胜者。或者因为是善良的，所以是殊胜的。法是不堕入将轮回和涅槃视为应舍应取的悬崖，因为是执持的缘故，即从名为达磨（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）的“达”（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）的声音是执持之义的角度进行解释的。那殊胜的法，是远离生灭、断常、来去、一异等八边的，是寂灭且平息戏论的。宣说此法的动机是：不是因为想要获得利养恭敬和回报恩情，而是仅仅依靠对痛苦众生怀有极大的慈爱之心，即依靠大慈悲心。为了什么目的呢？为了破除二取之相。
English
Having seen that it can be accomplished, one takes the Bodhicitta, which has the nature of entering (the Bodhisattva path), properly and takes on the great responsibility of learning the conduct of the Bodhisattvas. The main aspect of the practice of making the practice of learning the six perfections the essence is seeing that it is the Middle Way that abandons the two extremes. As mentioned earlier, just as the definitive meaning has been determined by the reasoning of the scriptures of the noble ones, one seeks a pure view that thoroughly decides the reality. Once that is found, one thinks that the view that realizes suchness without being accompanied by calm abiding cannot subdue the afflictions, so one seeks calm abiding. One strives diligently to meditate on the pure view, so here, after the view has been determined, it must be practiced in that way. These stages have been extensively explained in the Stages of the Path to Enlightenment. This definitive meaning of the suchness of all phenomena, not only in the Paramita Vehicle, but also in the stages of the path of the Vajra Vehicle, one must seek the view in the same way and obtain the definitive meaning. Because in terms of the meaning of suchness, there is no difference between the two Great Vehicles. The chapter called Examining the View is the explanation of the twenty-seventh chapter, which is the nature of thirty verses. Third, the prostration of remembering the kindness of the one who teaches in this way is: I prostrate to the teacher, the supreme one, by whom it is taught. What Dharma is taught? It is the Dharma of the noble and holy ones, and because it causes all the suffering of samsara to cease, it is the holy one worthy of praise. Or because it is good, it is the holy one. Dharma is not to fall into the abyss of seeing samsara and nirvana as things to be abandoned and attained, because it is held, that is, it is explained from the point of view that the sound of 'dha' in Dharma means to hold. That holy Dharma is free from the eight extremes of arising and ceasing, permanence and annihilation, coming and going, one and different, and is peaceful and pacified from elaboration. The motivation for teaching that Dharma is: not because one desires gain, respect, and repayment of kindness, but only because one cherishes great love for suffering beings, that is, relying solely on great compassion. For what purpose? In order to destroy the appearance of the two graspers.