Tibetan
བཟློག་པར་མི་ནུས་སོ། ཞེས་བརྒལ་བའི་ལན་དུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རྩོད་ཟློག་ནི་རབ་བྱེད་དང་པོའི་གཞུང་དེའི་ལྷག་མའོ། །འདིས་ཚིག་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་རྟེན་འབྱུང་གི་དོན་དུ་བཤད་ནས་རང་བཞིན་མེད་ཀྱང་དེས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པ་དང་དགག་བྱ་འགོག་ནུས་པར་གསུངས་པས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱའི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་བྱ་བྱེད་ཀྱང་འཐད་པར་སྟོན་ཞིང༌། རང་བཞིན་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ལ་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་མི་འཐད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྟོན་ནོ། །རྩ་ཤེར་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་འཐད་པར་བསྟན་མོད་ཀྱང་དམིགས་ཀྱིས་ཕྱེ་ནས་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་བྱ་བྱེད་འཐད་པར་བསྟན་ན་ལུགས་འདི་ལ་རང་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པ་སོགས་མི་རུང་ངོ་སྙམ་པ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་ནི་རབ་བྱེད་བདུན་པ་ལས། རྨི་ལམ་ཇི་བཞིན་སྒྱུ་མ་བཞིན། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ཇི་བཞིན་དུ། །དེ་བཞིན་སྐྱེ་དང་དེ་བཞིན་གནས། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་འཇིག་པ་གསུངས། ཞེས་པ་འདི་ལ་བརྒལ་བའི་ལན་དུ་བྱུང་བས་གཞུང་དེའི་ལྷག་མའོ། །དེ་ཡང་སྐྱེ་གནས་འཇིག་པའི་རང་བཞིན་བཀག་པ་ན་ལུང་ལས་དེ་དག་གསུངས་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་རྒོལ་བ་འབྱུང་ལ། སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་ལས། གནས་པའམ་སྐྱེ་འཇིག་ཡོད་མེད་དམ། །དམན་པའམ་མཉམ་པའམ་ཁྱད་པར་ཅན། །སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་སྙད་དབང་གིས། ། གསུངས་ཀྱི་ཡང་དག་དབང་གིས་མིན། ཞེས་སྐྱེ་འཇིག་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་གསུངས་ཀྱི་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པའི་དབང་གིས་གསུངས་པ་མིན་པར་བཤད་པས་དེ་ལ་བརྒལ་བའི་ལན་ནོ། །གཞུང་དེར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རང་བཞིན་འགོག་པ་མང་དུ་གསུངས་པའི་མཐར། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས། །སྟོང་པ་ཡིན་པས་དངོས་རྣམས་ཀྱི། །རྟེན་འབྱུང་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །མཚུངས་པ་མེད་པས་ཉེ་བར་བསྟན། །དམ་པའི་དོན་ནི་དེར་ཟད་དོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་བརྟེན་ནས་སུ། །སྣ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་བཏགས། །ཞེས་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་གྱི་དོན་དམ་ནི་རྟེན་འབྱུང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་པས། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཏགས་ནས་བཞག་པར་གསུངས་སོ། །རྩ་ཤེ་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །ཞེས་གསུངས་པས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་དོན་དམ་པ་དང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡིན་པར་བསྟན་མོད་ཀྱང་སྔ་མ་ལྟར་མ་གསུང
Chinese
因为这是对“无法驳倒”这一辩驳的回应，所以辩驳是第一品论著的剩余部分。它解释了词语本身是空性的，是缘起的意思，并说即使没有自性，也能成立所要成立的，遮止所要遮止的，因此显示了在无自性的方面，量和所量，遮破和成立的行为也是合理的。并且显示了对于主张有自性的人来说，量和所量等是不合理的。虽然《中论》已经显示了在无自性的情况下，一切行为都是合理的，但如果特别指出遮破和成立的行为是合理的，那么为了避免认为这种观点不允许自方成立等，所以要驳斥这种想法。 《七十空性论》是第七品中说：“如梦如幻，如乾闼婆城，如是生，如是住，如是灭”。这是对上述的反驳，所以是该论著的剩余部分。也就是说，当遮止生、住、灭的自性时，会有人反驳说，经文中说这些是不合理的。《七十空性论》中说：“住或生灭，有或无，劣或等或有差别，佛以世间名言力说，非以真实力说。”这样解释了生灭等一切都是佛以世间的名言力所说，而不是以真实成立的力量所说，这是对它的反驳。该论著中多次说了对生等遮止自性，最后说：“一切事物以自性空，故诸法之缘起，如来无等伦，已如是开示。胜义谛即于此尽。佛世尊依于世间名言，如实安立一切差别。”因此，事物的实相的胜义谛就是缘起自性空，仅此而已。所以说，生等一切都是以名言的力量安立的。 《中论》中说：“诸佛说法，皆依二谛而说。”这也显示了自性空是胜义谛，生等是世俗谛，但没有像前面那样说。
English
Because this is a response to the refutation that "cannot be refuted," the refutation is the remainder of the first chapter's treatise. It explains that the word itself is emptiness, meaning dependent origination, and says that even without inherent existence, it can establish what is to be established and prevent what is to be prevented. Therefore, it shows that in the aspect of non-inherent existence, the actions of valid cognition and object of valid cognition, refutation and establishment, are also reasonable. And it shows that for those who claim inherent existence, valid cognition and object of valid cognition, etc., are unreasonable. Although the Root Wisdom has shown that all actions are reasonable in the absence of inherent existence, if it is specifically pointed out that the actions of refutation and establishment are reasonable, then in order to avoid thinking that this view does not allow self-establishment, etc., this idea must be refuted. The Seventy Stanzas on Emptiness is from the seventh chapter: "Like a dream, like an illusion, like a city of gandharvas, so is birth, so is abiding, so is destruction." This is a response to the above, so it is the remainder of that treatise. That is, when the inherent nature of birth, abiding, and destruction is negated, someone will object that it is unreasonable to say these things in the scriptures. The Seventy Stanzas on Emptiness says: "Abiding or birth and destruction, existence or non-existence, inferior or equal or different, the Buddha speaks by the power of worldly convention, not by the power of truth." It explains that all things such as birth and destruction are spoken by the Buddha by the power of worldly convention, not by the power of true establishment, and this is a response to it. In that treatise, it is said many times that the inherent nature is negated for birth, etc., and finally it says: "All things are empty by their own nature, therefore the dependent origination of all things, the Tathagata is incomparable, has thus revealed. The ultimate truth is exhausted therein. The Buddha, the Blessed One, relying on worldly conventions, has truly established all differences." Therefore, the ultimate truth of the state of affairs is that dependent origination is empty of inherent existence, and that is all. Therefore, it is said that all things such as birth are established by the power of convention. The Root Wisdom says: "The Buddhas teach the Dharma, relying on the two truths." This also shows that emptiness of inherent existence is the ultimate truth, and birth, etc., are conventional truths, but it is not said as before.
Tibetan
ས་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་དོན་མིང་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་ཡོད་པར་བཞག་པ་ཙམ་དུ་མི་གོ་ཞིང༌། རང་བཞིན་གྱིས་མི་སྟོང་པ་ལ་རིགས་པའི་ གནོད་པ་དུ་མ་བསྟན་ནས་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒྲུབས་པ་དེ་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་ཐམས་ཅད་མིང་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་ཡོད་པར་སྟོན་པའི་དོན་དང་ཚུལ་དེ་ལ་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་འཐད་པར་སྟོན་པ་མི་གོ་བས་དེ་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་མཛད་དོ། འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བ་ལ་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐར་ལྟ་བ་སྤོང་བའི་ལམ་དགོས་པ་ནི་གཞུང་གཞན་གཉིས་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། ཡོད་པས་རྣམ་པར་མི་གྲོལ་ཏེ། །མེད་པས་སྲིད་པ་འདི་ལས་མིན། །ཞེས་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐར་ལྷུང་བ་ལ་གྲོལ་བ་མེད་པར་བསྟན་ནས། དངོས་དང་དངོས་མེད་ཡོངས་ཤེས་པས། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་གྲོལ། ཞེས་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པས་འཕགས་པ་རྣམས་སྲིད་པ་ལས་གྲོལ་བར་གསུངས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་མ་བརྟེན་པར་མེད་པས་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་དེ་དག་གི་དེ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་འཁོར་བ་དང་དངོས་མེད་མྱང་འདས་ཡོད་པར་གསུངས་པས་དེ་གཉིས་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་མི་འཐད་པར་བརྩད་པའི་ལན་དུ་དེ་ལྟར་ཡོད་པར་གསུངས་པ་བྱིས་པའི་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པས་ཡོད་པར་བཟུང་བའི་འཛིན་སྟངས་དང་མཐུན་པར་གསུངས་ཀྱི། འཕགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་པའི་གཟིགས་ངོ་དང་བསྟུན་ནས་གསུངས་པ་མིན་ནོ། །སྲིད་པ་འཁོར་བ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འབྲས་བུའི་ཚེ་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ལ་མྱང་འདས་ ཐོབ་པ་ཞེས་བཞག་གོ །དེ་ལྟ་མིན་པར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཉོན་མོངས་ཟད་པ་དང་ཕུང་པོ་ཕྱི་མ་མི་སྐྱེ་བས་འཇོག་ན་འགོག་པ་མྱང་འདས་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་ཉོན་མོངས་དང་ཕུང་པོ་ཟད་པ་གང་ཡང་མི་འཐད་ཅེས་འགོག་ཅིང་དེ་ཉིད་ཐེག་དམན་གྱི་མྱང་འདས་སྟོན་པའི་ལུང་གི་དོན་དུ་ཡང་འཆད་ལ། དེ་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གཞུང་ལྷག་མ་རྣམས་གསུངས་སོ། །མདོར་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པའི་ཚེ་མྱང་འདས་ཐོབ་པ་དང་མངོན་དུ་བྱས་ཞེས་པའི་དོན་དེ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཞིག་མེད་ན་མྱང་འདས་ཐོབ་པ་གཏན་མི་རུང་བར་ཐེག་དམན་གྱི་མདོ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་གཙོ་བོའི་དོན་ནོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས་མངོན་མཐོའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པ་ཡིན་ལ་དེ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ལས་ངེས་ལེགས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད
Chinese
在此，不要仅仅理解为，以名言安立的意义，仅仅是依著名言而存在。已经通过多种理证，揭示了不空性的过患，从而成立了无自性。所有这些不同的事物，都是为了阐明依著名言而存在的意义和方式，并表明一切行为都是合理的。由于不理解这一点，为了理解它，才撰写了《七十空性论》。为了从轮回中解脱，需要一种舍弃有无二边之见的道路，这由另外两部论典来阐述。《六十正理论》中说：“有者不能得解脱，无者亦非从此生。”表明了堕入有无二边没有解脱。又说：“若能遍知有与无，大士乃得真解脱。”意思是说，如果如实了知事物有无的真如，那么圣者们就能从轮回中解脱。这两者也是互相不依赖而存在的，因此，以自性成立的无自性，就是它们的真如。对此，有人辩驳说，既然经中说有事物轮回和非事物涅槃，那么对这两者来说，无自性是不合理的。为了回答这个辩驳，说这样存在，是与孩童的名言识所执著的存在方式相符的说法，而不是顺应圣者们所见的真如而说的。轮回的生起，以完全了知其无自性的智慧，在果位时现前了断灭，这就被称为获得涅槃。如果不是这样，而是以自性成立的烦恼灭尽和后有不再生起而安立，那么断灭涅槃的现前以及烦恼和蕴的灭尽，都是不合理的。这样进行遮破，并且也把这作为小乘涅槃教义的意义来解释。为了成就它，才宣说了其余的论典作为支分。总之，获得阿罗汉果位时，所谓获得和现前涅槃的意义，如果不是现前了真如胜义谛，那么就绝对不可能获得涅槃，这是小乘经典本身所成立的主要意义。在《宝鬘论》中说，增上生的证成是信赖的信心，而在此之前行的是决定胜的证成。
English
Here, it should not be understood merely that the meaning established by convention exists only by virtue of the name. Having shown the faults of not being empty of inherent existence through various reasonings, thereby establishing no inherent existence, all these various things are to clarify the meaning and manner of existing by virtue of name, and to show that all actions are reasonable. Since this is not understood, the Seventy Stanzas on Emptiness was composed in order to understand it. In order to be liberated from samsara, a path that abandons the views of existence and non-existence is necessary, which is explained by two other treatises. In the Sixty Stanzas on Reasoning, it says, "One is not liberated by existence, nor is one from this born by non-existence." It shows that there is no liberation by falling into the extremes of existence and non-existence. It also says, "By fully knowing existence and non-existence, the great being is truly liberated." It means that if one truly knows the suchness of existence and non-existence of things, then the noble ones are liberated from samsara. These two also exist without relying on each other, therefore, the non-inherent existence established by its own nature is their suchness. To this, someone argues that since the sutras say that there are things, samsara, and non-things, nirvana, then for these two, non-inherent existence is unreasonable. In order to answer this argument, saying that it exists in this way is a statement that is in accordance with the way of grasping that is held by the consciousness of children's conventions, and it is not spoken in accordance with the view of the suchness seen by the noble ones. The arising of samsara, with the wisdom that fully knows its non-inherent existence, manifests cessation at the time of the result, which is called obtaining nirvana. If it is not like that, but it is established by the exhaustion of afflictions established by its own characteristics and the non-arising of later aggregates, then the manifestation of cessation nirvana and the exhaustion of afflictions and aggregates are all unreasonable. Thus, it is refuted, and this is also explained as the meaning of the scriptures that teach the nirvana of the Lesser Vehicle. In order to accomplish it, the remaining treatises are spoken as branches. In short, at the time of obtaining the state of an Arhat, the meaning of obtaining and manifesting nirvana, if there is no manifestation of the ultimate truth of suchness, then it is absolutely impossible to obtain nirvana, which is the main meaning established by the Lesser Vehicle scriptures themselves. In the Precious Garland, it says that the proof of higher realms is trusting faith, and prior to that is the proof of definite goodness.