Tibetan
ར་བླང་བྱ་ཆ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་ལྟར་རྟོག་པ་ཡང་མི་རིགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དང་ལྡན་མི་ལྡན་གཉིས་ཀར་ལྟ་བ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡོད་པ་དང་མཐའ་མེད་པ་གཉིས་ཀ་གྲུབ་པར་གྱུར་ན་ནི། དེ་གཉིས་རེ་རེ་ནས་བཀག་པའི་མཐའ་ཡོད་མ་ཡིན་ཞིང་མཐའ་མེད་ཀྱང༌། མིན་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བར་འདོད་ལ་རག་ན། དགག་པར་བྱ་བ་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་ན་དེ་བཀག་པ་ཡང་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་རྣམ་གྲངས་ལས་མཐའ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་མིན་པར་སྨྲ་བ་ནི་སྔར་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀ་མིན་པར་སྨྲ་བ་འགོག་པའི་རིགས་པ་དེ་ཉིད་འདོན་པ་སྤོས་ལ་དགག་གོ །དེའི་ཕྱིར་མཐའ་ཡོད་དང་མཐའ་མེད་གཉིས་ཀ་མིན་པའི་ངོ་བོར་ལྟ་བ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུའི་རྟེན་འབྲེལ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ནས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ལྟ་བ་དེ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་བཟུང་བ་ལྟར་མེད་པར་བསྟན་པ་དེ་ལ་ ལྟོས་ནས་ཡང་ན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིར་དོན་དམ་པར་ལྟ་བ་དེ་དག་གིས་གཟུང་བ་ལྟར་མི་འཐད་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྟོན་ནོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པར་སྔར་བསྟན་བཅོས་མཐའ་དག་གིས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟག་པ་དང་ལ་སོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་མི་རྟག་པ་དང་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མིན་པ་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་གང་དག་དང༌། ཡུལ་གང་དུ་དམིགས་ནས་ལྟ་བ་རྣམས་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བའི་དམིགས་པ་དང་གང་གི་རྒྱུད་ལ་ལྟ་བ་རྣམས་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བའི་གང་ཟག་གམ་ཕུང་པོའི་དངོས་པོ་དང༌། རྒྱུ་མཚན་ཅི་ལས་ལྟ་བ་རྣམས་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་བྱེད་པ་དང་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་མི་འདུ་བ་མེད་པས། དེ་དག་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་དོན་དམ་པར་དེ་དག་གང་ཡང་མི་འབྱུང་སྟེ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་མ་དམིགས་པས་དེའི་སྔོ་བསངས་དང་དཀར་ཤམ་མ་དམིགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་སྔར་རིགས་པས་ལེགས་པར་བཀག་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ན། སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་ངན་པ་རང་གཞན་གྱི་སྡེ་པས་ཀུན་བཏགས་པའི་ལོག་ལྟ་གང་གིས་ཀྱང་བཀྲི་བར་མི་ནུས་ལ། ཡང་དག་པའི་དོན་ཇི་ལྟར་ངེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་འདོར་བསྡུས་པའི་བདག་མེད་པའི་དོན་བསྒོམས་ན་ནི་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་ བར་འགྱུར་ཞིང༌། བདག་མེད་པའི་དོན་རིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་མཐའ་ཡས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་བསྒོམས་ན་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ས་ལུ་ལྗང་པའི་མདོ་ལས། གང་ལ་ལ་ཞིག་གིས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེ་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟག་པར་རྒྱུན་དུ་སྲོག་མེད་པ་དང༌། ཇི་ལྟ་བུ་ཉིད་དང་མ་ནོར་བ་ཉིད་དང་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་བྱུང་བ་དང་མ་བྱས་པ་དང་འདུས་མ་བྱས་པ་དང༌། ཐོགས་པ་མེད་པ་དང་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང་འཇིག་བ་མེད་པ་དང་མི་འཕྲོགས་པ་དང་ཟད་པ་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་ཞི་བའི་རང་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་དང༌། མེད་པ་དང་གསོག་དང་གསོ་བ་དང་སྙིང་པོ་མེད་པ་དང་ནད་དང་འབྲས་དང་ཟུག་རྔུ་དང་སྡིག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བ་དེ་ནི། ཅི་བདག་འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་བ་ཞིག་གམ་འོན་ཏེ་བདག་འདས་པའི་དུས་ན་མ་བྱུང་བ་ཞིག །བདག་འདས་པའི་དུས་ན་ཅིར་གྱུར་པ་ཞིག་བདག་འདས་པའི་དུས་ན་ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞིག་སྙམ་དུ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་རྟེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཅི་བདག་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་རམ་འོན་ཏེ་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར། མ་འོངས་བའི་དུས་ན་ཅིར་འགྱུར་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་སྙམ་དུ་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་རྟེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །འདི་ཅི་ཞིག་འདི་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅི་ཞིག་ཅིར་འགྱུར་སེམས་ཅན་འདི་དག་གང་ནས་འོངས། དེ་འདི་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་གང་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞེས་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་ཡང་ རྟེན་བར་མི་བྱེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་ན་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དག་གི་ལྟ་བར་སོང་བ་གང་དག་ཡོད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་ལྡན་པའམ་སེམས་ཅན་དུ་སྨྲ་བ་དང་ལྡན་པའམ། སྲོག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་ལྡན་པའམ། གང་ཟག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་ལྡན་པའམ་དགེ་མཚན་དང་བཀྲ་ཤིས་སུ་སྨྲ་བ་དང་ལྡན་པ་དག་ཀྱང་རུང་སྟེ། ལྷག་པར་གཡོ་བ་དང་བྲལ་བར་གཡོ་བ་དེ་དག་དེའི་ཚེ་ན་དེས་སྨྲ་བ་སྤངས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་རྩ་བ་ནས་བཅད་དེ། ཏ་ལའི་མགོ་བཞིན་དུ་མི་སྣང་བའི་རང་བཞིན་དུ་ཕྱིས་མི་སྐྱེ་མི་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་བཤད་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་ཅིང་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ཏེ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་དོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐེག་པ་མཆོག་གི་རིགས་ཅན་རྣམས་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡི
Chinese
像这样去分别能取所取二者之自性也是不合理的。因此，认为世界有边和无边两种观点也是不合理的。如果世界有边和无边两种观点成立的话，那么分别遮止这二者，既不是有边也不是无边，如果想要成立不是有边也不是无边，那是不行的，因为如果所要遮止的事物本体不成立，那么对它的遮止在本体上也是不能成立的。这里，从不同角度说不是有边也不是无边，这就像以前遮止常和无常二者都不是的道理一样，把灰烬扬起来遮止。因此，以不是有边和不是无边的体性去看待也是不合理的。第二，以前所说的一切，已经承认了如影像般的缘起，并且在名言中也像那些观点所执着的那样，已经显示了不存在，对此 依赖而说了“或者”，这里是为了说明在胜义中，像那些观点所执着的那样是不合理的理由。一切事物都是以缘起为理由而空性，以前一切经论都已经阐述过了。因此，凡是包括常等在内的无常、二者、非二者等等的观点，以及以何处为对境而产生的观点，以及在谁的相续中产生的观点，即众生或蕴的实体，以及从什么理由产生的观点，即一切事物中没有不包括能产生的作用、业、作者和作用的理由，因为这些在胜义中丝毫也不存在，所以在胜义中这些都不会产生，就像石女的儿子无法见到，因此也无法见到他的青色和白色一样。第二，像这样，如果像以前用理智很好地遮止了人我和法我的缘起以自相成立的自性那样去理解，那么，以前依赖于边见等等的恶见，任何由自他宗派所遍计的邪见都不能引诱，而且如果修习如实决定的真实意义，即舍弃和摄取的无我之义，那么就能从轮回中解脱。
English
It is also unreasonable to discriminate the nature of the two, the grasper and the grasped, in this way. Therefore, it is also unreasonable to view the world as either having an end or not having an end. If both the views that the world has an end and that it does not have an end were established, then by separately negating these two, it is neither with an end nor without an end. If one wants to establish that it is neither with an end nor without an end, it is not possible, because if the entity to be negated is not established, then its negation cannot be established in its entity either. Here, to say that it is neither with an end nor without an end from different perspectives is like the reasoning that previously negated both permanence and impermanence, using the analogy of throwing ashes to negate. Therefore, it is also unreasonable to view it as the nature of neither having an end nor not having an end. Secondly, everything previously stated has acknowledged the dependent arising like an image, and in conventional terms, it has been shown that it does not exist as those views hold it. Relying on that, it is said "or," and here it is to show the reason why it is unreasonable in the ultimate sense as those views hold it. All phenomena are empty of inherent existence by the reason of being dependently arisen, as all scriptures have previously explained. Therefore, whatever views are included in permanence and so on, such as impermanence, both, and neither, and whatever views arise with a certain object as their focus, and whatever views arise in someone's continuum, such as the substance of a person or aggregates, and whatever views arise from a certain reason, such as the agent, action, actor, and the reason for action, which are all included in all phenomena, since none of these exist even slightly in the ultimate sense, therefore none of these arise in the ultimate sense, just as the son of a barren woman cannot be seen, and therefore his blue and white colors cannot be seen either. Secondly, if one understands that the dependent arising of persons and phenomena, which has the nature of being established by its own characteristics, has been well refuted by reason as before, then the evil views that rely on the extreme of the past, etc., and the wrong views fabricated by self and other schools, cannot lead one astray. And if one meditates on the meaning of selflessness, which is the meaning of abandoning and gathering the meaning of how the true meaning is ascertained, then one will be liberated from samsara.
Chinese
，如果修习以无我之义以无量理门确定之义，则能使所知障灭尽。如《萨路绿穗经》云：“若有人以正智慧如是如实地恒常不断地见缘起，如其自性，无谬误性，不生，不现，不作，无为，无碍，无障，寂静，无坏，不被夺，无尽，寂灭自性，以及见无有，积聚，滋养，无实，疾病，肿瘤，痛苦，罪恶，无常，痛苦，空性，无我，那么，他不会执着于过去之边，心想：‘我过去世存在吗？或者我过去世不存在吗？我过去世变成了什么？我过去世变成了什么样子？’他也不会执着于未来之边，心想：‘我未来世会存在吗？或者我未来世不会存在吗？我未来世会变成什么？我未来世会变成什么样子？’他也不会执着于现在之生起，心想：‘这是什么？这是什么样子？什么会变成什么？这些有情从哪里来？他们从此地死后，转移到哪里去？’。世间上凡是沙门和婆罗门所持的见解，例如：执着于我，或执着于有情，或执着于命，或执着于人，或执着于吉祥和幸运，无论是什么，那些特别动摇和不动的，在那时，他将舍弃那些言说，因为他已经完全了解并从根源上切断了它们，就像棕榈树的树顶一样，变成了不可见的自性，成为了不再生起和熄灭的法性。”之后，具寿舍利子对菩萨摩诃萨慈氏所说的话语表示赞赏和随喜，然后从座位上起身离开了。第三，大乘种姓者以大悲心
English
, If one meditates on the meaning of selflessness, which has been established by limitless logical approaches, then it will exhaust the obscurations of knowledge. As stated in the "Sālu Sprout Sūtra": "If someone, with correct wisdom, constantly and continuously sees dependent arising as it truly is, as its own nature, as unerring, unborn, unmanifested, unmade, unconditioned, unobstructed, unhindered, peaceful, indestructible, unseizable, inexhaustible, as the nature of complete pacification, and also correctly sees non-existence, accumulation, nourishment, insubstantiality, disease, tumors, suffering, evil, impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, then he will not rely on the extreme of the past, thinking: 'Did I exist in the past? Or did I not exist in the past? What did I become in the past? What was I like in the past?' He will also not rely on the extreme of the future, thinking: 'Will I exist in the future? Or will I not exist in the future? What will I become in the future? What will I be like in the future?' He will also not rely on the arising of the present, thinking: 'What is this? What is this like? What will become what? Where do these sentient beings come from? Where will they go after dying and transmigrating from here?' Whatever views are held by śrāmaṇas and brahmins in the world, such as those who cling to self, or cling to sentient beings, or cling to life, or cling to person, or cling to auspiciousness and good fortune, whatever they may be, those who are especially wavering and unwavering, at that time, he will abandon those statements, because he has completely understood and cut them off from the root, like the top of a palm tree, becoming an invisible nature, becoming the Dharma of no longer arising and ceasing." Then, the venerable Śāriputra praised and rejoiced in the words spoken by the Bodhisattva Mahāsattva Maitreya, and then rose from his seat and departed. Thirdly, those of the Mahāyāna lineage, with great compassion,