Tibetan
ད་ཆེས་ཆེར་བསྐྱོད་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱིས་ཅི་རིགས་པར་སྡུག་བསྔལ་བའི་སེམས་ཅན་འདི་ཐམས་ཅད། བདག་གིས་སྡུག་བསྔལ་ནས་བཏོན་ཏེ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ལ་དགོད་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ངེས་ནས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དེའི་ཕྱིར་དུ། རང་ཉིད་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྨོན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དམ་བཅའ་བ་བརྟན་པོ་ཐོག་མར་སྐྱེད་བར་བྱེད་དོ། །དམ་བཅའ་བ་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སློབ་པ་དོར་ན་མི་འགྲུབ་པར་མཐོང་ནས། འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཆོ་གས་ཡང་ དག་པར་བླངས་ནས་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་པའི་ཁུར་ཆེན་པོ་འཁྱེར་བར་བྱེད་དོ། །ཕྱིན་དྲུག་ལ་སློབ་པའི་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱེད་པའི་སྤྱོད་པའི་གཙོ་བོ་ནི་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའི་དབུ་མའི་ལམ་ཉིད་དུ་མཐོང་ནས། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ངེས་པའི་དོན་འཕགས་པའི་གཞུང་གི་རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་བཞིན་དུ། ཡིན་ལུགས་ཕུ་ཐག་ཆོད་བའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྟ་བ་འཚོལ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་རྙེད་པ་ན་ཞི་གནས་དང་མི་ལྡན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་གཞོམ་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ནས་ཞི་གནས་བཙལ་ཏེ། རྣམ་པར་དག་པའི་ལྟ་བ་སྒོམ་བར་བྱེད་པ་ལ་ནན་ཏན་གྱིས་འབད་པར་བྱེད་པས་འདིར་ལྟ་བས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི་ཚུལ་དེ་ལྟར་དུ་བྱས་ནས་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་དགོས་ཏེ། རིམ་པ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་པར་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངེས་དོན་འདི་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པར་མ་ཟད་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པར་ཡང་ལྟ་བའི་འཚོལ་ལུགས་འདི་ཁོ་ན་བཞིན་བྱས་ནས་ངེས་པའི་དོན་རྙེད་པ་དགོས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་བ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སུམ་ཅུའི་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གསུམ་པ་དེ་ལྟར་སྟོན་པའི་བཀའ་དྲིན་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཕྱག་ནི། གང་གིས་སྟོན་པར་མཛད་པའི་སྟོན་པ་བླ་ན་ མེད་བ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཆོས་གང་བསྟན་ན། འཕགས་པ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་པ་དང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་ཟད་པར་བྱེད་པས་བསྔགས་པར་འོས་པའི་ཕྱིར་དམ་པའོ། །ཡང་ན་བཟང་པོ་ཡིན་པས་དམ་པའོ། །ཆོས་ནི་འཁོར་འདས་ལ་སྤང་ཐོབ་ཀྱི་མཚན་མར་ལྟ་བའི་གཡང་ས་རུ་མི་ལྟུང་བར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ
Chinese
現在，為了將所有這些因三種痛苦而遭受各種痛苦的眾生，從痛苦中解脫出來，安置於圓滿佛陀的果位，下定決心之後，為了這個目的，首先要生起堅定的誓願，即想要獲得無上菩提的菩提心之願。而且，看到如果捨棄菩薩的六度行，這個誓願就無法實現，所以要如法地領受入行之菩提心，承擔起學習佛子之行的重擔。並且，將學習六度作為修行的核心，認為修行的主要就是捨棄二邊的中道。如前所說，如同以聖者論典的理智所確定的那樣，尋找對於實相徹底決定的清淨見解。一旦找到，就想著如果沒有止觀雙運，僅僅是證悟真如的見解，就無法摧毀煩惱，所以要尋找止觀，努力修持清淨的見解。因此，這裡以見解所確定的，必須以這種方式來實修。這些次第就是菩提道次第廣論中所說的。不僅僅是波羅蜜多乘，金剛乘的道次第中，也必須像這樣尋找見解，才能夠找到實相的意義。因為對於真如的意義，兩個大乘沒有任何差別。觀見的考察，名為三十頌的論述，是第二十七品的釋論。第三，憶念如此宣說的恩德的禮敬是：向著以何者作為宣說者的無上導師頂禮。那麼，宣說了什麼法呢？是聖者殊勝者們的法，並且因為能使輪迴的一切痛苦止息，所以是值得讚頌的殊勝。或者因為是善良的，所以是殊勝的。法是不會墮入將輪迴和涅槃視為應捨和應得的懸崖的，因為它執持著。
English
Now, with the determination to liberate all these sentient beings who suffer from various kinds of suffering due to the three types of suffering, and to place them in the state of perfect Buddhahood, for that purpose, one must first generate a firm vow, which is the aspiration of Bodhicitta, desiring to attain unsurpassed Bodhi. Moreover, seeing that this vow cannot be fulfilled if one abandons the practice of the six perfections of a Bodhisattva, one must properly receive the entering Bodhicitta according to the ritual, and take on the great burden of learning the conduct of the sons of the Buddhas. Furthermore, taking the practice of learning the six perfections as the core of practice, one sees that the main practice is the Middle Way that abandons the two extremes. As mentioned before, just as it is determined by the reasoning of the noble scriptures, one seeks a pure view that thoroughly decides the nature of reality. Once found, one thinks that if there is no union of calm abiding and insight, a view that only realizes suchness cannot destroy afflictions, so one seeks calm abiding and strives to cultivate the pure view. Therefore, what is determined here by view must be practiced in this way. These stages are what is explained in the extensive treatise on the stages of the path to enlightenment. Not only in the Paramita Vehicle, but also in the stages of the path of the Vajra Vehicle, one must seek the view in this way in order to find the meaning of reality. Because there is no difference between the two Great Vehicles in the meaning of suchness. The examination of views, called the Thirty Verses, is the commentary on the twenty-seventh chapter. Third, the prostration in remembrance of the kindness of the one who teaches in this way is: I prostrate to the unsurpassed teacher who is the one who teaches. Then, what Dharma is taught? It is the Dharma of the noble and excellent ones, and because it can bring an end to all the sufferings of samsara, it is worthy of praise and is excellent. Or because it is good, it is excellent. The Dharma does not fall into the precipice of viewing samsara and nirvana as things to be abandoned and attained, because it holds on to them.
Tibetan
་དྷརྨཱ་ཞེས་པའི་དྷ་རའི་སྒྲ་འཛིན་པ་ལ་འཇུག་པའི་སྟེང་ནས་བཤད་པའོ། །དམ་པའི་ཆོས་དེ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་འགག་སྐྱེ་དང་ཆད་རྟག་དང་འགྲོ་འོང་དང་གཅིག་ཐ་དད་ཀྱི་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བ་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་ཞིང་ཞི་བའོ། །ཆོས་དེ་སྟོན་པའི་ཀུན་སློང་ནི། རྙེད་བཀུར་དང་ལན་དུ་ཕན་འདོགས་པ་བཞེད་པས་མ་ཡིན་གྱི་འགྲོ་བ་སྡུག་བསྔལ་བ་རྣམས་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་ཉེ་བར་བཟུང་བའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ནས་སོ། །དགོས་པ་གང་གི་ཆེད་དུ་ཡིན་ན། བདག་གཉིས་ཀྱི་མཚན་མར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་ཉེས་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སུ་གཟིགས་ནས་མཚན་མར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ཕྱིར་དུའོ། །སྟོན་པའི་མཚན་གང་ཞེ་ན། དྲང་སྲོང་གོའུ་ཏ་མའི་རིགས་སུ་འཁྲུངས་པས་གོའུ་ཏ་མ་ཞེས་པའོ། །ཚིགས་བཅད་འདི་རབ་བྱེད་ཉེར་བདུན་པའི་གཞུང་ཡིན་མོད་ཀྱང༌། སྔར་བཤད་ཟིན་པའི་ཆོས་རྟེན་འབྱུང་གི་དོན་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་དུ་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་སྟོན་པས་བསྟན་པའི་བཀའ་དྲིན་དུ་དགོངས་ནས་ཕྱག་འཚལ་བ་ཡིན་པས་ཉེར་བདུན་པ་ལས་ལོགས་སུ་བཤད་པ་ཙམ་མོ། །འཇུག་པ་ལས། གང་ཕྱིར་དངོས་པོ་བརྟེན་ནས་རབ་འབྱུང་བས། །རྟོག་པ་འདི་དག་བརྟག་པར་མི་ནུས་པ། །དེ་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་རིགས་པ་འདི་ཡིས་ནི། །ལྟ་ངན་དྲ་བ་མཐའ་དག་གཅོད་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་ཤིང༌། ཚིག་གསལ་ལས་ཀྱང༌། མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བ་བསྟན་པ་འདིར་ཡང་སྦྱར་བས། རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་ཀྱིས་མཐའ་བརྒྱད་དང་ལྟ་བ་ངན་པ་ཐམས་ཅད་འགོག་པར་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དབུ་ཞབས་གཉིས་ཀར་བསྟན་ལ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ཉིད་འཆད་པ་ཡིན་པས་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རྟེན་འབྱུང་གི་རིགས་པ་ཉིད་ལ་འབད་ནས། ཟབ་མོ་དབུ་མའི་ཚུལ་ངེས་པའི་དོན་གྱི་སྙིང་པོའི་ལྟ་བ་རང་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་རྒྱས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་མཇུག་གི་དོན་ནི། དབུ་མ་རྩ་བའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ཞེས་པའི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཆོས་བདག་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་སྟོན་པའི་དོན་ནོ། །ཆོས་མངོན་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི་སྡེ་སྣོད་དེར་གཏོགས་པའོ། །དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་ཞེས་པས་ནི་དོན་དམ་པའི་ཆོས་མངོན་པ་ལས་བརྩམས་པར་སྟོན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་འབུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ་དེའི
Chinese
དྷརྨཱ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）ཞེས་པའི་དྷ་རའི་སྒྲ་འཛིན་པ་ལ་འཇུག་པའི་སྟེང་ནས་བཤད་པའོ། །所謂“法”，是从“持”的意义上说的。神圣的法，是远离缘起生灭、断常、来去、一异的八边，是寂灭且寂静的戏论。宣讲此法的动机，不是为了名利恭敬和回报恩情，而是仅仅依靠对痛苦众生怀有深切的慈爱之心。为了什么目的呢？因为视执着于二我之相的观点为一切过失的根源，为了舍弃一切执着于相的观点。宣讲者的名号是什么呢？因为出生于释迦牟尼种姓，所以称为释迦牟尼。虽然此偈是第二十七品的论典，但因为认为先前所说的法，即缘起之义，无自性之义，都是导师所教导的恩德，所以顶礼，因此只是与第二十七品分开解说而已。《入中论》中说： “何以故诸法，皆从和合生，是故此诸法，不能自安立。 是故此缘起，能断诸邪见，我说此缘起，是为最甚深。” 又《明句论》中也说：供赞之际所说的缘起是远离八边的，这里也应结合起来。依靠因缘而生的缘起之理，能遮止八边和一切邪见，这在论典的首尾都已阐明。论典的全部内容也都在阐述这个道理，因此要努力修习诸理之王——缘起之理，以便在自他相续中弘扬甚深中观之道的究竟实义之见。第三，结尾的意义是：《中观根本慧论》的偈颂部分，名为“智慧品”的意义已经解释完毕。所谓“大乘”，如前所述，是指极其广大地宣说诸法无我的意义。法相分别论属于那个论藏。所谓“真实显现胜义谛”，是指从胜义法相开始阐述。般若波罗蜜多是指《十万颂般若》等，
English
It is explained from the point of view of the sound of 'dha' in Dharma (དྷརྨཱ་, धर्म, dharma, meaning "that which holds"). The sacred Dharma is free from the eight extremes of arising and ceasing of dependent origination, permanence and annihilation, coming and going, and oneness and otherness; it is the pacification and quiescence of elaboration. The motivation for teaching this Dharma is not the desire for gain and honor, or to reciprocate kindness, but solely based on great compassion, holding dear all suffering beings. For what purpose? Because the view of clinging to the characteristics of the two selves is seen as the source of all faults, in order to abandon all views of clinging to characteristics. What is the name of the teacher? Because he was born into the Shakya clan, he is called Gautama. Although this verse is from the twenty-seventh chapter of the treatise, it is a separate explanation from the twenty-seventh chapter because it is paying homage, considering all the previously explained Dharma, the meaning of dependent origination, and the meaning of no self-nature, as the kindness of the teacher's teachings. From the Madhyamakāvatāra: "Because all things arise dependently, these thoughts cannot be established. Therefore, this reasoning of dependent origination cuts through all nets of wrong views." It is said, and in the Prasannapadā it is also said: The dependent origination, which is free from the eight extremes, mentioned in the context of praise, should also be applied here. The reasoning of dependent origination, which arises from causes and conditions, prevents the eight extremes and all wrong views, which is shown at both the beginning and the end of the treatise. Since the entire body of the treatise also explains this, one should strive for the reasoning of dependent origination, the king of reasonings, in order to expand the view of the essential meaning of the profound Madhyamaka in one's own and others' minds. The third, the meaning of the conclusion, is: The meaning of the verses of the root of the Middle Way, called "Wisdom," has been explained. "Mahayana," as explained earlier, refers to the meaning of extensively teaching the absence of self in all phenomena. The Abhidharma-samuccaya belongs to that collection. "Truly showing the ultimate truth" indicates that it is based on the Abhidharma of ultimate truth. The Prajñāpāramitā refers to the Hundred Thousand Verse Prajñāpāramitā, etc., and its